19/12/2025
Γιατί το «θα ξεκινήσω από Ιανουάριο» σε κρατά κολλημένη περισσότερο από όσο νομίζεις
Το «θα ξεκινήσω από Ιανουάριο» δεν είναι τεμπελιά.
Δεν είναι έλλειψη θέλησης.
Είναι ένας μηχανισμός του εγκεφάλου που προσπαθεί να σε ανακουφίσει.
Όταν η καθημερινότητα γίνεται χαοτική, όταν νιώθεις κουρασμένη, πιεσμένη ή αποσυντονισμένη, ο εγκέφαλος ψάχνει μια καθαρή γραμμή.
Μια νέα αρχή.
Και ο Ιανουάριος μοιάζει ιδανικός.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι ο Ιανουάριος.
Είναι το τι συμβαίνει μέχρι τότε.
Όταν μεταθέτεις τη φροντίδα σου για αργότερα, ασυνείδητα αφήνεις το παρόν χωρίς καμία δομή.
Χωρίς μικρές σταθερές.
Χωρίς όρια.
Και έτσι ο αποσυντονισμός μεγαλώνει.
Παράλληλα δημιουργείται και μια ψευδαίσθηση.
Ότι ο Ιανουάριος θα είναι πιο εύκολος.
Με περισσότερο χρόνο.
Λιγότερο στρες.
Περισσότερη ενέργεια.
Στην πράξη όμως, ο Ιανουάριος έρχεται συχνά με κούραση, πίεση, υψηλές προσδοκίες και το βάρος του «τώρα πρέπει».
Και τότε η αλλαγή μοιάζει ξανά δύσκολη.
Η αλλαγή δεν χρειάζεται ιδανικές συνθήκες.
Χρειάζεται συνέχεια.
Ο Δεκέμβρης δεν είναι μήνας για αυστηρά restart.
Είναι ο πιο κατάλληλος μήνας για προετοιμασία.
Για να κρατήσεις δύο σταθερά γεύματα.
Για να μάθεις πώς να τρως στα γιορτινά τραπέζια χωρίς ενοχές.
Για να μειώσεις λίγο το χάος και να αυξήσεις τη φροντίδα.
Όσες ξεκινούν ήπια τον Δεκέμβρη, δεν ξεκινούν από το μηδέν τον Ιανουάριο.
Ξεκινούν από βάση.
Με περισσότερη ηρεμία.
Με περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Με λιγότερη πίεση.
Αν πιάνεις τον εαυτό σου να λέει «θα το δω από Ιανουάριο», ίσως το πιο υποστηρικτικό βήμα αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσεις λίγο.
Όχι τέλεια.
Απλώς λίγο.