05/01/2026
Η Κατάντια Της Μαιευτικής Και Τα Δικαιώματα Των Γυναικών
Πόσες γυναίκες δεν γέννησαν πριν από την ώρα τους αυτές τις μέρες; Πόσες δεν οδηγήθηκαν σε άσκοπες προκλήσεις και καισαρικές τομές μέσα στον φόρτο των γιορτών και των διακοπών; Πόσες δεν έλαβαν τη μέγιστη φροντίδα που δικαιούνται; Πόσα μωρά δεν θήλασαν από την πρώτη στιγμή; Πόσα οδηγήθηκαν άδικα στις μονάδες πρόωρων;
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι ρητορικά. Είναι κραυγές. Είναι η πραγματικότητα που βιώνουν γυναίκες και οικογένειες μέσα σε ένα σύστημα μαιευτικής που, αντί να υπηρετεί τη φυσιολογία, τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια, συχνά εξυπηρετεί την ευκολία, τον φόρτο εργασίας και τον προγραμματισμό.
Οι γιορτές και οι διακοπές λειτουργούν σαν μεγεθυντικός φακός. Αναδεικνύουν ελλείψεις προσωπικού, πίεση για «γρήγορες λύσεις», παρεμβάσεις χωρίς σαφή ιατρική ένδειξη. Η πρόκληση τοκετού και η καισαρική τομή δεν είναι από μόνες τους κακές πρακτικές· είναι σωτήριες όταν πραγματικά χρειάζονται. Γίνονται όμως επικίνδυνες και βλαπτικές όταν χρησιμοποιούνται για να χωρέσει η γέννα σε βάρδιες, αργίες, λίστες και διακοπές.
Η γέννα δεν προγραμματίζεται. Δεν υπακούει σε ημερολόγια και ωράρια. Κάθε άσκοπη παρέμβαση διαταράσσει τη λεπτή ισορροπία μητέρας και βρέφους, αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών, οδηγεί σε αποχωρισμό, δυσκολεύει ή ακυρώνει τον θηλασμό και συχνά αφήνει βαθιά ψυχικά τραύματα.
Οι γυναίκες έχουν δικαίωμα στην ενημερωμένη συναίνεση χωρίς εκβιασμούς και φόβο, στον σεβασμό της φυσιολογίας του τοκετού, στη συνεχή υποστήριξη από επαγγελματίες υγείας, στην άμεση επαφή δέρμα με δέρμα με το μωρό τους και στην ουσιαστική υποστήριξη του μητρικού θηλασμού. Όταν αυτά τα δικαιώματα παραβιάζονται, το τίμημα το πληρώνουν οι μητέρες και τα μωρά — με πόνο, ενοχές, επιπλοκές και μια δύσκολη αρχή ζωής.
Ο μητρικός θηλασμός δεν είναι πολυτέλεια ούτε προσωπική ιδιοτροπία. Είναι ζήτημα δημόσιας υγείας. Κάθε μωρό που δεν θήλασε επειδή αποχωρίστηκε άδικα από τη μητέρα του, κάθε μητέρα που δεν στηρίχθηκε τις πρώτες κρίσιμες ώρες, αποτελεί αποτυχία του συστήματος και όχι της γυναίκας.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, το Σπίτι Θηλασμού στέκεται σταθερά απέναντι στην εγκατάλειψη. Είναι πάντα εκεί, με όλες του τις δυνάμεις και με τα μέλη του διαθέσιμα. Στηρίζει τις γυναίκες με γνώση, ενσυναίσθηση και σεβασμό, υπερασπίζεται το δικαίωμα στη σωστή φροντίδα, στη φυσιολογική γέννα και στον θηλασμό, καλύπτοντας κενά που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν και δίνοντας φωνή εκεί όπου συχνά επικρατεί σιωπή.
Δεν αρκεί να μετράμε αριθμούς και στατιστικές. Είναι ώρα να αλλάξουμε νοοτροπία. Να επενδύσουμε σε ανθρώπινη μαιευτική φροντίδα. Να σεβαστούμε τις γυναίκες ως πρωταγωνίστριες της γέννας τους. Να διασφαλίσουμε ότι καμία αργία, κανένας φόρτος εργασίας και καμία ευκολία δεν θα μπαίνει πάνω από τη ζωή, την υγεία και την αξιοπρέπεια.
Γιατί κάθε γέννα μετρά. Κάθε γυναίκα αξίζει. Και κάθε μωρό δικαιούται το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα.
How many women did not give birth in their own time these days? How many were led into unnecessary inductions and caesarean sections under the pressure of holidays and staff shortages? How many did not receive the full, respectful care they are entitled to? How many babies did not breastfeed from the very first moment? How many were unjustly sent to neonatal intensive care units?
These are not rhetorical questions. They are cries. They reflect the reality experienced by women and families within a maternity care system that too often prioritizes convenience, workload, and scheduling over physiology, rights, and dignity.
Holidays and vacation periods act as a magnifying glass. They expose chronic understaffing, pressure for “quick solutions,” and interventions without clear medical indication. Induction of labor and caesarean section are not inherently harmful practices; when truly needed, they are lifesaving. But they become dangerous and damaging when used to make birth fit into shifts, public holidays, and timetables.
Birth cannot be scheduled. It does not obey calendars or working hours. Every unnecessary intervention disrupts the delicate balance between mother and baby, increases the risk of complications, leads to separation, undermines breastfeeding, and often leaves deep emotional wounds.
Women have the right to informed consent free of fear and coercion, to respect for the physiology of birth, to continuous professional support, to immediate skin-to-skin contact with their baby, and to meaningful support for breastfeeding. When these rights are violated, the cost is paid by mothers and babies — through pain, guilt, medical complications, and a difficult start to life.
Breastfeeding is not a lifestyle choice or a personal preference. It is a matter of public health. Every baby who did not breastfeed because of unnecessary separation, every mother who was not supported during the critical first hours, represents a failure of the system — not of the woman.
Within this reality, the Breastfeeding Home stands firmly present. Always there, with all its strength and with its members available. It supports women with knowledge, empathy, and respect; it defends the right to proper care, to physiological birth, and to breastfeeding; it fills gaps that should not exist and gives a voice where silence too often prevails.
It is not enough to count numbers and statistics. It is time to change mindset. To invest in humane maternity care. To respect women as the protagonists of their own births. To ensure that no holiday, no workload, and no convenience is ever placed above life, health, and dignity.
Because every birth matters. Every woman deserves respect. And every baby has the right to the best possible start in life
Σπίτι θηλασμού
Καστελόριζου 14 Χαλάνδρι
Τηλέφωνο επικοινωνίας 2114443678
https://www.instagram.com/spitithilasmou
