18/02/2026
Τις περισσότερες φορές, ακούω στην αρχική συνεδρία αυτό που επικρατεί ως μία γενική αντίληψη: ότι είμαστε απόμακροι, ότι τα γνωρίζουμε όλα, ότι θα τους δώσουμε τις λύσεις, ότι είμαστε τέλεια πρότυπα και τα έχουμε λύσει όλα στη ζωή μας και άλλα παρόμοια στερεότυπα.
Αυτό μου δίνει μία εξαιρετική ευκαιρία να κάνω μία ωραία εισαγωγή στην συνεδρία και, πέρα από τα διαδικαστικά, να μιλήσω για το πώς εγώ δουλεύω σε μία συνεδρία. Αρκετά από τα παρακάτω, τα λέω στην πρώτη συνεδρία, ωστόσο, εδώ σου καταθέτω και πιο εσωτερικές σκέψεις:
Πέρα από τις γνώσεις, τα πτυχία και τις εξειδικεύσεις, η πραγματικότητα της θεραπευτικής διεργασίας είναι ότι βασίζεται στην ανθρώπινη σχέση.
Αυτό που νιώθω για σένα, είναι θαυμασμός για τη γενναιότητα που δείχνεις να είσαι εδώ μπροστά σε έναν “άγνωστο” και να μοιράζεσαι πράγματα που δεν τα έχεις πει πουθενά αλλού και κυρίως δεν τα έχεις παραδεχθεί, μέχρι τώρα, ούτε στον εαυτό σου. Και αυτό είναι μεγάλη τιμή για εμένα, να μου δείχνεις αυτή την εμπιστοσύνη.
Θα υπάρξουν στιγμές που θα γνωρίζω τις απαντήσεις στο πρόβλημά σου αλλά δεν θα έχει ακόμη νόημα να τις μοιραστώ μαζί σου γιατί δεν είσαι συναισθηματικά έτοιμος να τις ακούσεις και θα τις απορρίψεις. Την απάντηση, που υπάρχει ήδη μέσα σου, θα την ανακαλύψεις ο ίδιος και θα γίνει με βιωματικό τρόπο.
Ωστόσο, θα υπάρξουν και άλλες στιγμές που δεν θα έχω τις απαντήσεις και θα στο πω γιατί δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, μόνο επιμονή, θέληση και υπομονή στο θεραπευτικό ταξίδι. Είναι υπαρξιακές στιγμές που μας πιάνει δέος μπροστά στο μεγαλείο της ζωής.
Αυτό που κάνουμε στη συνεδρία, είναι μία συνεργασία. Φέρνεις εσύ το θέμα σου, μπερδεμένο, αφηρημένο, “τακτοποιημένο” και η δική μου δουλειά είναι να διεισδύω σε αυτό που φέρνεις με καίρια ερωτήματα και υποθέσεις για να το φτάσουμε κάπου μαζί.
Δεν κατέχω περισσότερη γνώση για εσένα από ό,τι εσύ ο ίδιος για τη ζωή σου. Η κλινική εμπειρία μου, μού επιτρέπει να κάνω υποθέσεις, αναμένοντας τα συναισθηματική επιβεβαίωσή σου για να προχωρήσουμε. Σκοπός μου είναι να κερδίζεις κάθε φορά κάτι φεύγοντας από τη συνεδρία.
Σκέφτομαι ότι εσύ βλέπεις σε εμένα ένα πρόσωπο, ενώ εγώ βλέπω πολλά. Αυτό όμως δεν μειώνει σε κάμια περίπτωση την αξία σου και την εκτίμηση που έχω σε εσένα βλέποντας το θάρρος σου να παλεύεις κάθε φορά με δοσμένους ρόλους, με σκιές από το παρελθόν και εγκλωβισμούς που δεν έχει επιλέξει.
Σε νοιάζομαι και σε περιέχω μέσα μου και θαυμάζω το θάρρος και τη δύναμή σου να είσαι εδώ μπροστά μου και να ανοίγεσαι. Αυτός είναι ένας συναισθηματικός πλούτος που θα τον αξιοποιήσουμε.
Θα είμαι πάντα παρών, εδώ, σε αυτόν εδώ το χώρο, για σένα.