https://www.facebook.com/380778248610947/

Ειρήνη Γεωργίου, Ψυχολόγος

Home
Greece
Kifisiá
Ειρήνη Γεωργίου, Ψυχολόγος

Ειρήνη Γεωργίου, MSc.
Ψυχολόγος ΕΚΠΑ
Ψυχοθεραπεύτρια
Stress management Trainer

14/02/2026

😟Η κρίση πανικού είναι απολύτως τρομακτική – και είναι λογικό.
Kατά τη διάρκεια της κρίσης πανικού έχουμε την αίσθηση ή ότι παθαίνουμε κρίση πανικού ή ότι θα τρελαθούμε.
Τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με εκείνα του εμφράγματος: πόνος στο στήθος, δύσπνοια, ταχυκαρδία, ζάλη.

😱Τη στιγμή εκείνη, ο φόβος ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει στον οργανισμό μας είναι πραγματικός, ακόμη κι αν οι γύρω δεν αντιλαμβάνονται πόσο έντονα το βιώνουμε.

🆘Κατά τη διάρκεια της κρίσης, το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού. Τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να το βγάλουμε από αυτή τη φάση;

👉Αν οδηγούμε, κάνουμε στην άκρη, σταθμεύουμε το αυτοκίνητο και βγαίνουμε έξω.
👉Αν είμαστε σπίτι, περνάμε λίγα παγάκια στο πρόσωπο και στους καρπούς.
👉Αν είμαστε στο γραφείο, ανοίγουμε το παράθυρο.
👉Μία άσκηση που αξίζει να θυμόμαστε γιατί μπορεί εκείνη την ώρα να μας βοηθήσει είναι η εξής: Κοιτάζουμε γύρω μας και παρατηρούμε
5 πράγματα που βλέπουμε
4 που ακούμε
3 που αισθανόμαστε με την αφή
2 που μυρίζουμε, και
1 που γευόμαστε.

Όλα αυτά είναι μικρές, άμεσες κινήσεις αυτορρύθμισης, που μας «γειώνουν» και βοηθάνε την προσοχή μας να εστιάσει στη σωματική αίσθηση του παρόντος.

☝️Να θυμόμαστε, ωστόσο, ότι αυτές οι τακτικές απευθύνονται στην προσωρινή ανακούφιση από το σύμπτωμα και δεν αποτελούν τη λύση. Δεν πρέπει να επαφίεται κάνεις υπερβολικά σε τέτοιες «λύσεις» γιατί καμία φορά ενισχύουν το σύμπτωμα αντί να το απαλείφουν.

Στην επόμενή μας συνεδρία, το αναφέρουμε στον ψυχοθεραπευτή μας, ώστε να μπορέσουμε να φωτίσουμε τις συνθήκες που πυροδοτούν τις κρίσεις, να επεξεργαστουμε το άγχος που συσσωρεύεται και να αποκαταστήσουμε σταδιακά την αίσθηση ασφάλειας και εμπιστοσύνης στο σώμα.

11/02/2026

🦸‍♀️Ίσως χρειάζεται να ξεκινήσουμε από πολύ νωρίς.🦸‍♀️

👧Τα κορίτσια μας μεγαλώνουν μαθαίνοντας τι τους «ταιριάζει» να ονειρευτούν, ποια μαθήματα θεωρούνται «δικά τους», ποια ενδιαφέροντα επιβραβεύονται και ποια αποθαρρύνονται σιωπηρά.

Οι εσωτερικές, όμως, πεποιθήσεις για την ικανότητά μας, την αξία μας και το δικαίωμά μας στην φιλοδοξία διαμορφώνονται από νωρίς. Όταν τα κορίτσια ενθαρρύνονται να πειραματιστούν, να κάνουν λάθη, να ρωτήσουν, να αμφιβάλουν και να επιμείνουν, χτίζουν μια σχέση με τη γνώση που βασίζεται στην περιέργεια και την αυτοπεποίθηση.

🔬⚗Αργότερα, οι γυναίκες που θα ακολουθήσουν τις θετικές επιστήμες, θα πρέπει να αποδεικνύουν συνέχεια ότι μπορούν, αλλά και να αντιμετωπίζουν τη δική τους εσωτερική πίεση για την επάρκειά τους. Η ανάγκη να αποδεικνύουν την αξία τους, να είναι ακριβείς, συνεπείς και άψογες, έχει ψυχικό κόστος. Η πίεση αυτή συχνά συνδέεται με άγχος, εξουθένωση και αμφιβολία για τον εαυτό.⚛🔭

🤷💪Η ψυχική θωράκιση αποτελεί ουσιαστικό μέρος της επαγγελματικής μας διαδρομής, είτε είμαστε στις θετικές επιστήμες είτε σε οποιονδήποτε άλλον τομέα. Χρειάζεται να καλλιεργούμε τη φιλοδοξία μας και να αισθανόμαστε καλά με αυτή. Να αναγνωρίζουμε τα όριά μας και να τα θέτουμε και στους άλλους χωρίς ενοχή. Και να διεκδικούμε τον χώρο που μας αξίζει για να εξελιχθούμε.

03/02/2026

👉Η ψυχοθεραπεία συχνά ξεκινά με ένα συγκεκριμένο αίτημα, μια δυσκολία που συμβαίνει σε αυτή τη φάση της ζωής μας ή ένα σύμπτωμα που ζητά ανακούφιση.

👇Στην πορεία, όμως, η αλλαγή που συντελείται είναι βαθύτερη και αφορά τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον εαυτό μας, τις επιλογές μας και τις σχέσεις μας.

❤️‍🩹Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε μοτίβα που επαναλαμβάνονται, να καταλαβαίνουμε πώς διαμορφώθηκαν και να διακρίνουμε πότε συνεχίζουν να μας εξυπηρετούν και πότε μας περιορίζουν.

☝️Η αλλαγή, λοιπόν, δεν έχει να κάνει με την εξαφάνιση όλων των δυσκολιών, αλλά με τη δυνατότητα να σχετίζεται κανείς μαζί τους με μεγαλύτερη επίγνωση, λιγότερη ενοχή και περισσότερη ευθύνη απέναντι στη ζωή του.

👍Σταδιακά, δημιουργείται χώρος για επιλογή, για διαφορετική στάση και για μια καθημερινότητα που δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το παρελθόν.

💝Τι θα ήθελες να αλλάξει ουσιαστικά στον τρόπο που ζεις και σχετίζεσαι;

31/01/2026

🙊Η σιωπηλή παραίτηση μέσα στις σχέσεις είναι από τις πιο δύσκολες μορφές απομάκρυνσης, γιατί δεν συνοδεύεται από ένταση, φωνές ή ξεκάθαρη ρήξη.

🤷Ο άνθρωπος παραμένει, αλλά έχει ήδη αποσύρει ένα μεγάλο μέρος του εαυτού του, έχοντας αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει χώρος για αλλαγή, επαφή ή ουσιαστική ανταπόκριση.

💔Συχνά αυτή η στάση παρουσιάζεται ως ωριμότητα ή προσαρμογή, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί έναν τρόπο συναισθηματικής επιβίωσης, όπου η προσδοκία έχει περιοριστεί και η σύνδεση έχει φθαρεί. Η σχέση συνεχίζεται μέσα από ρόλους, συνήθεια και λειτουργικότητα, χωρίς όμως ζωντανή παρουσία, επιθυμία ή αίσθηση αμοιβαιότητας.

❤️‍🩹Η θεραπευτική διαδικασία ξεκινά από τη στιγμή που κάποιος αναγνωρίζει αυτή την παραίτηση και αναρωτιέται αν θέλει να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο ή αν υπάρχει χώρος για μια διαφορετική στάση μέσα στη σχέση.

29/01/2026

👉Πολλοί άνθρωποι έχουν οργανώσει τη ζωή τους γύρω από το παιδικό τους τραύμα, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούν, αφήνοντας το παρελθόν να καθορίζει επιλογές, σχέσεις και τον τρόπο που στέκονται απέναντι στον εαυτό τους και στους άλλους.

🤕Το τραύμα γίνεται ένας εσωτερικός δεσμός, μια μορφή χρέους προς την ιστορία τους, με την αίσθηση ότι χρειάζεται να παραμείνει ζωντανό, για να μη χαθεί η μνήμη της αδικίας ή του πόνου που προηγήθηκε.

🦸‍♀️Μέσα από αυτή τη διαδικασία, πολλοί υιοθετούν τον ρόλο του ήρωα που επιβιώνει, που αντέχει, που φροντίζει, που διορθώνει, που γίνεται εγγυητής ότι τίποτα από όσα συνέβησαν δεν θα ξεχαστεί.

ℹΜε τον καιρό, όμως, αυτή η στάση ζωής περιορίζει την ελευθερία, καθώς η ζωή συνεχίζει να ορίζεται από τη σχέση της με το παρελθόν και λιγότερο από τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις δυνατότητες του παρόντος.

🗝️Η ψυχοθεραπεία δημιουργεί τον χώρο ώστε το τραύμα να αναγνωριστεί ως μέρος της ιστορίας, χωρίς να παραμένει ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η ζωή.
⛓️‍💥Ελευθερία είναι να αποδεχτεί κανείς ότι του συνέβη κάτι παράλογο και, παρ’ όλα αυτά, να αποφασίσει να ζήσει μια κανονική ζωή.

🩹Ποιο κομμάτι του παιδικού σου τραύματος αισθάνεσαι ότι συνεχίζει να σε συνοδεύει;

18/01/2026

🙆‍♂️Με απασχολούν οι επιρροές που δέχονται τα αγόρια μας σήμερα online, ως μητέρα αγοριού στην προεφηβεία κι εγώ. Και είναι λογικό όταν 94% των νέων αγοριών βρίσκονται στα social media ή παίζουν online παιχνίδια σε καθημερινή βάση, εκτιθέμενα σε περιεχόμενο που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

👨‍👦Αν είστε γονιός αγοριού στην προεφηβεία ή την εφηβεία, πιθανότατα σας απασχολούν κι εσάς ερωτήματα όπως:

❓με ποιους κάνει παρέα, τι βλέπει στο κινητό, πώς μιλά για τα κορίτσια, πώς διαχειρίζεται τον θυμό του, αν θέτει τα όριά του.

⚠Η ψηφιακή κουλτούρα περνά στα αγόρια πολύ συγκεκριμένα μηνύματα για την αρρενωπότητα. Τι τους μαθαίνει:
🙋‍♂️να μη δείχνουν φόβο, να μη μιλούν για όσα τα δυσκολεύουν, να αποδεικνύουν την αξία τους μέσα από δύναμη, από ρίσκο, από την επιβολή σε τρίτους ή μέσω του χρήματος.

💪Αυτά τα μηνύματα, μάλιστα, εμφανίζονται με έμμεσο τρόπο, μέσα από γυμνασμένους influencers, gaming, memes, βιντεάκια με “χαβαλέ”.

🧠Το θέμα είναι ότι κατά την εφηβεία, ο εγκέφαλος βρίσκεται σε φάση έντονης αναδιοργάνωσης. Τα τμήματα που σχετίζονται με τον έλεγχο παρορμήσεων, τη λήψη αποφάσεων και τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ωριμάζουν πιο αργά, ενώ τα συστήματα που συνδέονται με το συναίσθημα, την ανταμοιβή και την αναζήτηση αδρεναλίνης ενεργοποιούνται νωρίτερα.

🤷‍♂️Γι’ αυτό το περιεχόμενο που συναντούν σε αυτή τη χρονική περίοδο έχει μακροπρόθεσμη σημασία για τον τρόπο που θα σχετιστούν με τον εαυτό τους και τους άλλους.
🙅‍♂️Ποιος είναι ο ρόλος μας ως γονείς;
Εμείς οι γονείς, ακόμη κι αν τα παιδιά μας δεν μας το δείχνουν ή ακόμα κι αν μας απορρίπτουν σε πολλά, παραμένουμε το βασικό σημείο αναφοράς τους.

💁‍♂️Τι επιδιώκουμε; Τι βοηθά στην πράξη:
👉Να δημιουργούμε στιγμές επαφής, χωρίς κάποιο πρόγραμμα ή σκοπό. Την ώρα του φαγητού, στο αυτοκίνητο, πριν τον ύπνο. Χωρίς διάλεξη ή σοβαρές κουβέντες. Απλά, με χιούμορ, με κουβεντούλα που μειώνει την ένταση, πάνω σε θέματα που τον ενδιαφέρουν.
👉Να κάνουμε συζητήσεις με αφετηρία τον δικό τους κόσμο. Για ένα βίντεο που είδαμε μαζί, μια είδηση, κάτι που συμβαίνει στο σχολείο, κάτι που παίζει στο TikTok. Ρωτάμε τη γνώμη τους και την ακούμε χωρίς να τους διορθώνουμε.
👉Να ονοματίζουμε το συναίσθημά τους, όταν εκδηλώνεται. «Ακούγεσαι θυμωμένος», «φαίνεται ότι αυτό σε αγχώνει», «μάλλον ντράπηκες εκεί», δείχνοντάς του ότι το συναίσθημα δεν τον καθιστά και πιο αδύναμο.
👉Δίνουμε εμείς το παράδειγμα στις σχέσεις μας με τον άλλο γονιό, με μέλη της οικογένειας ή με φίλους. Πώς μιλάμε, πώς ζητάμε συγγνώμη, πώς δεχόμαστε τη γνώμη του άλλου.
👉Ελέγχουμε τα παιχνίδια που παίζει online, για ποιες ηλικίες ενδείκνυνται, και δεν διστάζουμε να επιτρέψουμε το gaming όταν θα είναι πιο μεγάλος και έτοιμος να διαχειριστεί ένα τσούρμο άγνωστους συμπαίκτες που μπορεί και να μην είναι αυτό που δηλώνουν ότι είναι.

👩‍✈️👨‍✈️Εν τέλει, ας θυμόμαστε ότι η παρουσία μας και η καθοδήγησή μας παραμένουν σημαντικά και σε αυτή την περίοδο της ζωής τους, παρά το γεγονός ότι μεγαλώνουν. Ως γονείς, εξακολουθούμε να παίζουμε έναν σημαντικό ρόλο στην ψυχική υγεία των παιδιών μας. Ας μάθουν από εμάς τι σημαίνει να μεγαλώνεις και να γίνεσαι άντρας, παρά να το αφήσουμε στην τεχνητή νοημοσύνη, τον αλγόριθμο και τα social.

15/01/2026

🫸Γιατί δεν νιώθουν όλες οι γυναίκες ενθουσιασμό όταν μένουν έγκυες🫷

Η εγκυμοσύνη παρουσιάζεται συχνά ως μια περίοδος καθαρής, ατόφιας χαράς. Στην πραγματικότητα, για πολλές γυναίκες είναι μια βαθιά ψυχική μετάβαση, γεμάτη αντιφατικά συναισθήματα.

Μαζί με την προσμονή, σε μια έγκυο μπορεί να εμφανιστεί άγχος, ενοχές, αμφιθυμία, φόβος ή μια αίσθηση εσωτερικής απόσυρσης.

ℹΓιατί συμβαίνει αυτό; Η εγκυμοσύνη είναι μια κατάσταση που ενεργοποιεί ερωτήματα ταυτότητας:

❓Ποια θα είμαι από εδώ και πέρα;
❓Τι αλλάζει στη ζωή μου;
❓Τι σημαίνει για μένα η μητρότητα;

👩Συχνά, σε αυτή τη φάση αναδύεται και η σχέση της γυναίκας με τη δική της μητέρα. Συνειδητές και ασυνείδητες μνήμες, η εμπειρία της από τη φροντίδα της δικής της μάνας ή από την έλλειψή της, προσδοκίες και φόβοι, όλα επανέρχονται.

Τι είδους μητέρα ήταν η μητέρα της;

👉Αν είχε μια μαμά που “δυσκολεύτηκε” με τα παιδιά, αν στάθηκαν εμπόδιο στην καριέρα της ή τα παιδιά την κράτησαν σε ένα γάμο που δεν ήθελε, αν τα παιδιά ήταν “βάρος”, τότε θα είναι πιο επιφυλακτική.

👉Αν είχε μαμά που την ευχαριστούσε η μητρότητα, τότε θα έχει θετική στάση.

👉Αν η μαμά της ήταν η “τέλεια” μαμά, πιθανόν να αντιδράσει με άγχος.

Η μέλλουσα μητέρα λοιπόν, είτε ταυτίζεται θετικά με τη δική της μαμά ή θα υποσχεθεί να τα κάνει όλα αλλιώς.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η εγκυμοσύνη λοιπόν δεν έχει να κάνει μόνο με το μέλλον, αλλά αγγίζει και το παρελθόν.
Μερικά από τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να βιώσει η έγκυος:

😖Άγχος…
για την πορεία της εγκυμοσύνης και την υγεία του εμβρύου
για τον τοκετό, τον πόνο, τις ιατρικές παρεμβάσεις
για το αν «θα τα καταφέρει» ως μητέρα, αν θα αναγνωρίσει τις ανάγκες του μωρού, αν θα αντέξει τη σωματική και την ψυχική κόπωση.
για τις αλλαγές στη σχέση με τον σύντροφο, στη σεξουαλικότητα, στην εργασία, στην οικονομική σταθερότητα.

🙀Φόβος...
απώλειας, επιπλοκών, πρόωρου τοκετού.
για το άγνωστο, για μια εμπειρία που δεν μπορεί να προβλεφθεί ή να ελεγχθεί πλήρως
ότι το σώμα «δεν θα συνεργαστεί», ότι θα αλλάξει με τρόπους μη αναστρέψιμους, ότι θα χαθεί η αίσθηση ελέγχου.

😞Ενοχές…
επειδή δεν αισθάνεται πάντα χαρά.
επειδή κουράζεται, θυμώνει, αποσύρεται.
όταν συγκρίνει τον εαυτό της με άλλες εγκύους που φαίνεται να βιώνουν την εγκυμοσύνη τους καλύτερα
επειδή συνεχίζει να εργάζεται ή, αντίθετα, επειδή σκέφτεται να σταματήσει.

🎭Αμφιθυμία…
Η ταυτόχρονη συνύπαρξη αντικρουόμενων συναισθημάτων: προσμονή και φόβος, αγάπη και αμφιβολία, σύνδεση και απόσταση. Η αμφιθυμία δεν αποτελεί παθολογία· αποτελεί φυσική ψυχική διεργασία σε μια τόσο βαθιά μεταβατική περίοδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, καθοριστικό ρόλο παίζει το περιβάλλον της εγκύου:
💟ο σύντροφος που είναι παρών
💟η οικογένεια που στηρίζει χωρίς να πιέζει
💟η μαία που αναγνωρίζει το ψυχικό κομμάτι και όχι μόνο το σωματικό
💟και η σχέση με τον γιατρό, όταν βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τη σαφή ενημέρωση και τον σεβασμό.

14/01/2026

✨ New Year’s resolutions ✨

📝Κάθε χρόνο τον Ιανουάριο, τα media μας προτρέπουν να κάνουμε λίστες με τις δεσμεύσεις μας για τη νέα χρονιά: περισσότερη γυμναστική, καλύτερη διατροφή, λιγότερο άγχος, περισσότερη ισορροπία.

😖Και κάπου εκεί, πριν καν φανεί πώς θα ξεδιπλωθεί η χρονιά που μόλις μπήκε, κάνει την ύπουλη εμφάνισή της μια έμμεση πίεση.

Τι θα λέγατε φέτος να αφήσουμε στην άκρη τις μεγάλες υποσχέσεις;
Και να κάνουμε μικρές μικρές μετατοπίσεις.

🎯Στόχος μας να μην είναι να γίνουμε ένας νέος, διαφορετικός εαυτός, αλλά να φροντίσουμε λίγο καλύτερα τον εαυτό που ήδη είμαστε.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Διαφορετικά πράγματα για τον καθέναν, φυσικά, όπως:
🌱 Να ακούω νωρίτερα την κούρασή μου.
🌱 Να λέω λίγο πιο εύκολα «όχι, ευχαριστώ».
🌱 Να κάνω χώρο για όσα έχουν νόημα και να αφήσω όσα δεν έχουν πια.

Οι αλλαγές που κρατούν μέσα στη χρονιά και δεν εξατμίζονται την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους, είναι αυτές που ξεκινούν από τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας.
Και αυτή, χτίζεται σιγά-σιγά. Με μικρές μικρές μετατοπίσεις.
Καλή χρονιά 🤍

02/01/2026

🚜Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των αγροτών και το κλείσιμο των δρόμων, η ελληνική κοινωνία μοιάζει ξανά να χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα:

1️⃣Σε όσους θεωρούν ότι η ταλαιπωρία είναι ένα μικρό τίμημα μπροστά σε δίκαιες διεκδικήσεις και
2️⃣σε όσους αισθάνονται ότι δεν είναι αποδεκτό μια κοινωνική ομάδα να επιβαρύνει τις υπόλοιπες.

Στους μεν, υπάρχει η ανάγκη για αναγνώριση, ο φόβος της εγκατάλειψης, η αγωνία για επιβίωση και το αίσθημα ότι πρέπει κανείς να φωνάξει για να γίνει ορατός.

Στους δε, υπάρχει η εξάντληση, η καθημερινή πίεση, το αίσθημα αδικίας και η ανάγκη για τάξη, προβλεψιμότητα και σεβασμό στην καθημερινότητα.

👊Όταν μια κοινωνία βρίσκεται ήδη φορτισμένη, κουρασμένη και οικονομικά πιεσμένη, τέτοιες συγκρούσεις λειτουργούν ως καταλύτης.

😡Η ένταση δεν αφορά μόνο το επίδικο ζήτημα, αλλά συσσωρευμένες ματαιώσεις, φόβους και ανεκπλήρωτες ανάγκες που αναζητούν διέξοδο.
Ψυχολογικά, ο διχασμός προσφέρει μια ψευδαίσθηση ελέγχου: «εμείς» και «οι άλλοι».
Απλοποιεί μια σύνθετη πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα φτωχαίνει τον διάλογο και ενισχύει την πόλωση.

Ίσως το πιο χρήσιμο ερώτημα αυτή τη στιγμή δεν είναι ποιος έχει δίκιο, αλλά τι προσπαθεί να προστατεύσει ο καθένας μέσα από τη στάση του.

💞Και αν μπορούμε να αντέξουμε την πολυπλοκότητα, χωρίς να ακυρώνουμε την εμπειρία του άλλου.

❣Ίσως τελικά εκεί βρίσκεται η δυσκολία: στο ότι πολλές αλήθειες μπορούν να συνυπάρχουν, χωρίς η μία να ακυρώνει την άλλη.

28/12/2025

🎄Τις μέρες που προηγούνται των γιορτών, στις συνεδρίες ακούω ξανά κάποιες φράσεις που φαίνεται να είναι κοινές κι ας είναι οι θεραπευόμενοι ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών, ρόλων και διαδρομών.

“Έχω ανάγκη από ησυχία, αλλά νιώθω ότι πρέπει να είμαι κοινωνική.”
“Οι γιορτές μου θυμίζουν τους αγαπημένους μου που δεν είναι πια εδώ.”
“Αισθάνομαι πίεση να δείχνω καλά, ενώ μέσα μου δεν είμαι.”
“Αναρωτιέμαι αν είμαι αχάριστη που δεν αισθάνομαι ευτυχία.”
“Αισθάνομαι ανακούφιση όταν τελειώνουν οι γιορτές.”
“Δεν περνάω ωραία στα οικογενειακά τραπέζια. Πρέπει όμως να πηγαίνω.”
“Δεν ξέρω τι θέλω για τον νέο χρόνο και αυτό με αγχώνει.”
“Είμαι πολύ κουρασμένος. Αισθάνομαι εξουθένωση.”

✔Αν κάποια από αυτές σας κάνει κι εσάς «κλικ», υπάρχει εξήγηση.
Η περίοδος αυτή, με το κλείσιμο του χρόνου, τις γιορτές και τους εσωτερικούς απολογισμούς, λειτουργεί συχνά σαν μεγεθυντικός φακός. Αναδεικνύει την κόπωση που συσσωρεύτηκε, τονίζει σχέσεις που συντηρούνται από συνήθεια ή από υποχρέωση, φέρνει στην επιφάνεια αποφάσεις που ωρίμαζαν σιωπηλά μέσα στη χρονιά.

🤔Πρόκειται συχνά για μια φυσική διεργασία εσωτερικής συγκέντρωσης. Για την ανάγκη να οργανωθεί εκ νέου το εσωτερικό μας, πριν κινηθεί κανείς προς τα έξω.
Αυτό που διακρίνεται περισσότερο είναι η προσπάθεια των ανθρώπων να κατανοήσουν με ακρίβεια τι βιώνουν. Να βρουν λέξεις για μια αίσθηση που μέχρι πρότινος έμενε αδιαμόρφωτη. Εκεί ακριβώς δημιουργείται χώρος για επίγνωση, σύνδεση και αναστοχασμό.

🌟Ας θεωρήσουμε λοιπόν αυτή την εποχή ως μια πρόσκληση για μια καθαρότερη ματιά, μεγαλύτερη ειλικρίνεια στον εαυτό μας και περισσότερο χώρο για όσα ακόμα βρίσκονται υπό διαμόρφωση.

Από μόνο του αυτό αποτελεί μια ουσιαστική αρχή.

24/12/2025

🌟🎶👯Όλες μου τις ευχές για πολύχρωμα λαμπιόνια, Mariah Carey & George Michael στα ραδιόφωνα, στρωμένα τραπέζια για έναν ή περισσότερους, πολλά μελομακάρονα (πολλά, όμως), χαρούμενες κουβέντες και κινητά εκτός δικτύου! 🌟🎶👯

Ειρήνη

Address

Kifisiá
14562

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ειρήνη Γεωργίου, Ψυχολόγος posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Ειρήνη Γεωργίου, Ψυχολόγος:

Shortcuts

Want your practice to be the top-listed Clinic in Kifisiá?

Βιογραφικό

Η Ειρήνη Γεωργίου είναι ψυχοθεραπεύτρια. Σπούδασε φιλοσοφία, παιδαγωγική και ψυχολογία στα πανεπιστήμια της Αθήνας (ΕΚΠΑ) και του Παρισιού (Paris XII- Val de Marne) και πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από το ΑΠΘ στη συστηματική φιλοσοφία. Μετεκπαιδεύτηκε στην Κλινική Ψυχοπαθολογία στο Αιγινήτιειο Νοσοκομείο, και στην ψυχοθεραπεία Gestalt από το Gestalt Foundation. Έχει εκπαιδευτεί επίσης στην διαχείριση άγχους από το British Stress Consultancy, και στις διατροφικές διαταραχές από το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών.

Εργάστηκε στην τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης Μαζί για το Παιδί, και ήταν από τα πρώτα μέλη που στελέχωσαν τη γραμμή. Έχει συνεργαστεί στη συγγραφή του βιβλίου “Διαχείριση προβλημάτων στο Νηπιαγωγείο για την ομαλή μετάβαση στο Δημοτικό” που εκδόθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας. Έχει αρθογραφήσει στο περιοδικό Psychologies, και σε πολλά έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά.

Συντονίζει συχνά βιωματικές ομάδες (διαχείρiση άγχους, ομάδα γονέων, ομάδα ενδυνάμωσης εφήβων, ορίων, θεραπείας μέσω τέχνης) στο Ίδρυμα Θεοχαράκη καθώς και τη βιωματική ομάδα “τι συμβαίνει με τις σχέσεις”, και ψυχοθεραπευτικές ομάδες, στο προσωπικό της γραφείο στην Κηφισιά.