https://www.facebook.com/525396917635410/

Επταήμερος Μιχάλης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής

Home
Greece
Kifisiá
Επταήμερος Μιχάλης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής

Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Επταήμερος Μιχάλης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής, Psychologist, Κυριακού Διομήδη 16, Κηφισιά, Kifisiá.

Ο Μιχάλης Επταήμερος είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής με εξειδίκευση στη Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία. Είναι πιστοποιημένος συντονιστής Ομάδων Γονέων και κάτοχος δύο Μεταπτυχιακών τίτλων στην Ψυχική υγεία στο University of Surrey και την Ιατρική Σχολή Αθηνών. Ο Μιχάλης Επταήμερος είναι ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής με εξειδίκευση στη Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία. Είναι επίσης πιστοποιημένος θεραπευτής στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία καθώς και πιστοποιημένος συντονιστής Ομάδων Γονέων. Έχει συνεργαστεί με δημόσιους φορείς – Μ.Κ.Ο. όπως η Ε.ΨΥ.Π.Ε., η Μ.Κ.Ο. ‘Κλίμακα’, το κέντρο συμβουλευτικής ενηλίκων ‘Διάβαση’ και εφήβων ‘Στροφή’ του οργανισμού ΚΕ.Θ.Ε.Α., τα ψυχιατρικά νοσοκομεία ‘Αιγινήτειο’ και ‘Δρομοκαϊτειο’, το Κέντρο Ψυχολογικής Υποστήριξης του Δήμου Ρεθύμνης καθώς και με σχολεία του Βόρειου Τομέα Αττικής συντονίζοντας ομάδες γονέων. Ιδιωτεύει ως ψυχολόγος από το 2013 και έχει εργαστεί για 6 χρόνια ως ψυχολόγος προσφέροντας παράλληλη στήριξη σε παιδιά με μαθησιακές διαταραχές στο Σχολείο Αμερικάνικης Παροικίας Αθηνών. Μεταξύ 2017 – 20 δίδαξε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα ψυχολογίας και εργάστηκε ως επόπτης διπλωματικών εργασιών στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Ψυχολογία της Υγείας από το Πανεπιστήμιο του Surrey στην Αγγλία και κάτοχος δεύτερου μεταπτυχιακού διπλώματος στην Προαγωγή ψυχικής υγείας και Πρόληψη ψυχιατρικών διαταραχών από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με την ψυχιατρική κλινική του Αιγινητείου νοσοκομείου.

23/12/2025

🎄 Οι γιορτές φέρνουν στην επιφάνεια περισσότερα απ’ όσα περιμένουμε..

Για πολλούς οι γιορτές δεν είναι μόνο χαρά.

Μπορεί να φέρνουν μαζί τους αναμνήσεις, συγκρίσεις, μια αίσθηση κενού ή μια ανεξήγητη κούραση.

Σαν κάτι μέσα μας να χαίρεται και κάτι άλλο να βαραίνει.

Αυτό συμβαίνει γιατί τις γιορτές συναντιούνται δύο πλευρές μας:
ο ενήλικας που είμαστε σήμερα
και το παιδί που κάποτε υπήρξαμε.

Γι’ αυτό και η αμφιθυμία είναι τόσο συχνή.

Θέλουμε επαφή, αλλά και απόσταση.
Θέλουμε ζεστασιά, αλλά δεν αντέχουμε πάντα την ένταση των σχέσεων.

✨ Για τους ενήλικες:

▪️ Δεν χρειάζεται να νιώθετε όπως «πρέπει». Τα συναισθήματα δεν υπακούν στο ημερολόγιο.
▪️ Αν οι γιορτές σας βαραίνουν, αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι πάει λάθος με εσάς.
▪️ Είναι εντάξει να βάλετε όρια σε συναντήσεις ή υποχρεώσεις που σας εξαντλούν.
▪️ Μερικές φορές η φροντίδα του εαυτού σημαίνει λιγότερο θόρυβο και περισσότερη εσωτερική ησυχία.

Άλλωστε, μεγαλώνοντας πιο πολύ μας ενδιαφέρει να έχουμε ηρεμία, παρά δίκιο!

Και κάπου εκεί είμαστε και γονείς.
Με την επιθυμία να είναι τα παιδιά μας χαρούμενα — ακόμα κι όταν εμείς παλεύουμε με τα δικά μας.

Οι γιορτές δεν ακυρώνουν τις δυσκολίες μας — συχνά τις φωτίζουν.
Και αυτό δεν είναι αδυναμία, είναι ψυχική λειτουργία.

✨ Και όταν είμαστε γονείς:

Μαζί με τα παιδιά μας,
έρχονται στην επιφάνεια και τα δικά μας παιδικά κομμάτια.
Όσα πήραμε, αλλά και όσα μας έλειψαν.

✨ Μερικές απλές σκέψεις για τις γιορτές με τα παιδιά:

▪️ Τα παιδιά χρειάζονται γονείς παρόντες, όχι τέλειους.
▪️ Δεν πειράζει αν δεν είμαστε πάντα χαρούμενοι — η σχέση αντέχει.
▪️ Μικρές στιγμές μετράνε περισσότερο από μεγάλα πλάνα: ένα παιχνίδι στο πάτωμα, μια αγκαλιά, ένα παραμύθι πριν τον ύπνο.
▪️ Όταν αντέχουμε τα συναισθήματά μας, μαθαίνουμε στα παιδιά ότι και τα δικά τους έχουν χώρο.

Οι γιορτές δεν είναι υποχρέωση ευτυχίας.
Είναι μια περίοδος που μας καλεί να σταθούμε λίγο πιο κοντά στον εαυτό μας και στους άλλους.

💛 Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά με λιγότερα «πρέπει» και περισσότερη ανθρώπινη επαφή..

11/12/2025

Δυσκολεύεστε να Κοιμηθείτε; 🌙💭

Αν το μυαλό σας αρχίζει να "τρέχει" μόλις ξαπλώσετε, δεν είστε μόνος/η.

Το άγχος και η ανησυχία είναι από τις πιο συχνές αιτίες της αϋπνίας και των διαταραχών ύπνου. Είτε πρόκειται για πίεση στη δουλειά, προσωπικές ανησυχίες ή απλώς ένα μυαλό που δεν σταματά, το στρες μπορεί να σας κρατάει ξύπνιο/α τη νύχτα και να σας εξαντλεί μέσα στη μέρα.

Ποσότητες εντάσεων που κατακλύζουν τον οργανισμό, δεν μπορούν να βρουν διέξοδο με άλλους τρόπους, να εκτονωθούν ή να μετουσιωθούν και έτσι «λιμνάζουν» στον ψυχισμό. Ο οργανισμός δεν μπορεί να αμβλύνει αυτές τις εντάσεις και έτσι καταρρέει το σύστημα ύπνου, το αμυντικό μας σύστημα, ή το ψυχικό μας ανοσοποιητικό, αυτό δηλαδή που θα τον βοηθούσε να χαλαρώσει και να κοιμηθεί εύκολα. Οι εντάσεις μπορεί να προέρχονται από τη δουλειά, τις σχέσεις ή ακόμα και από αναμνήσεις/σκέψεις/ερεθίσματα της καθημερινότητας.

Ένας άλλος λόγος της αυπνίας, μπορεί να είναι, διότι, σε αθέατο επίπεδο, μπορεί να μην θέλουμε να δούμε όνειρα-εφιάλτες που θα μας αναστατώσουν ή θα μας φοβίσουν. Έτσι, αντί το όνειρο να γίνεται ο φύλακας του ύπνου, γινόμαστε εμείς οι φύλακες του ύπνου. Συχνά, οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κοιμηθούν, μπορεί όταν τελικά κοιμούνται να ξυπνάνε ενίοτε από εφιάλτες..

Τέλος, είναι επίσης συχνό η αυπνία να συνδέεται με μία τάση των ανθρώπων να είναι συνεχώς σε κίνηση, μία υπερδραστηριότητα δηλαδή. Αυτό μπορεί να το έχετε ακούσει ως «δεν κάθομαι ποτέ στα αυγά μου», «όλο ασχολούμαι και καταπιάνομαι με κάτι» «δεν έχω ησυχία», «δεν μπορώ να κάτσω σε έναν καναπέ και απλά να τεμπελιάσω». Είναι γνωστό ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που όλα πάνε γρήγορα και οι έννοιες της στάσης, της υπομονής, της ανάπαυλας, έχουν γίνει ταμπού. Ακόμα και ο ίδιος ο ύπνος έχει ποινικοποιηθεί..

Σκοπός λοιπόν της ψυχοθεραπείας είναι να καταλάβουμε ποιες εντάσεις κατακλύζουν τον οργανισμό, από που προέρχονται και πως μπορούν να αμβλυνθούν. Να μπορέσουμε να δώσουμε χώρο και χρόνο στον εαυτό μας, να στεκόμαστε, και να δημιουργήσουμε αντίβαρα στην βιασύνη και την ανυπομονησία που μαστίζουν την σύγχρονη εποχή, διότι ως γνωστόν, όποιος βιάζεται, σκοντάφτει…

Να μπορέσουν οι εφιάλτες να γίνουν όνειρα και τα όνειρα να μας βοηθούν να κοιμόμαστε και όχι να ξυπνάμε από αυτά…Η παραγωγή ονείρων είναι δημιουργία και τέχνη, καθώς ας μην ξεχνάμε ότι αυτός που ονειρεύεται είναι ο παραγωγός, ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης του ονείρου. Μάλιστα, μπορεί άλλοτε να είναι ο πρωταγωνιστής ή και ο θεατής..

Η παραγωγή ονείρων και ο καλός ύπνος είναι δείκτες καλής ψυχικής υγείας. Η δυσκολία στον ύπνο μας δείχνει ότι κάπου ο οργανισμός βραχυκυκλώνει..

26/11/2025

Ο φθόνος στις σχέσεις: όταν δυσκολεύομαι να αντέξω το καλό του άλλου..

Ο φθόνος δεν είναι «κακία». Είναι η δυσκολία να αντέξω ότι ο άλλος έχει κάτι που λείπει από εμένα: χαρά, επιτυχία, ελευθερία, αγάπη.

Και αντί να εμπνευστώ, πονάω.

O φθόνος γεννιέται όταν το «μέσα μου» δεν έχει αρκετή χωρητικότητα για να δεχτεί το καλό χωρίς να το φοβηθεί.
Κάθε τι όμορφο στον άλλον μοιάζει σαν υπενθύμιση ενός ελλείμματος σε εμένα.

Γι’ αυτό και στις σχέσεις ο φθόνος μπορεί να φέρει μικρές, αθέατες επιθέσεις: υποτίμηση, ειρωνεία, πείσμα, σιωπή, απομάκρυνση.

Δεν επιτιθόμαστε πραγματικά στον άλλον — επιτιθόμαστε σ’ αυτό που νιώθουμε ότι μας λείπει.

Η θεραπεία του φθόνου δεν είναι να μην τον νιώθω.
Είναι να μάθω να χωράω το καλό: να αντέχω τη χαρά του άλλου χωρίς να τη βάζω απέναντί μου.

Να παίρνω συμμετοχή στο καλό του άλλου και να το κάνω και εγώ, να μην συγκρίνομαι, να μάθω να λέω το «ευχαριστώ» και το «αγαπώ»..

Γιατί εκεί που υπάρχει χώρος, ο φθόνος μετατρέπεται σε επιθυμία — και η επιθυμία είναι δημιουργική.

11/11/2025

Να είναι κανείς μόνος ή σε σχέση;

Η απάντηση δεν βρίσκεται στο καθεστώς της σχέσης, αλλά στην εσωτερική σχέση που έχει κανείς με τον εαυτό του.

Η σχέση είναι συμπόρευση στη ζωή, είναι μοίρασμα. Δεν μπορούμε να μοιραστούμε πραγματικά κάτι που δεν έχουμε.

Αν μέσα μας επικρατεί άγχος, κενό, φόβος εγκατάλειψης, αν νιώθουμε ότι δεν είμαστε αρκετοί, τότε η σχέση συχνά γίνεται μια προσπάθεια να “γεμίσει” αυτό που λείπει. Και τότε κουράζει. Φθείρει. Πνίγει.

Δεν είναι η δουλειά του άλλου να καλύπτει τις εσωτερικές μας ανάγκες. Όλοι ζητάνε από τον άλλον να αλλάξει, να γίνει πιο ώριμος. Αυτό οδηγεί όμως σε αδιέξοδο.

Το ερώτημα είναι: Μπορώ εγώ να αλλάξω; Μπορώ να έχω μια πιο ώριμη στάση στη σχέση;

Αν λοιπόν μπορούμε να είμαστε καλά και μόνοι — όχι από άμυνα, αλλά από επαφή με τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τα όριά μας — τότε η σχέση γίνεται επέκταση και όχι “μπάλωμα”.

Γίνεται τόπος συνάντησης δύο ανθρώπων που έχουν ήδη έναν εσωτερικό τόπο να κατοικήσουν.

Η πραγματική ερώτηση λοιπόν δεν είναι «μόνος ή σε σχέση;»
Αλλά: «Μπορώ να είμαι με τον άλλον χωρίς να χάνω εμένα;»

29/10/2025

Η βιασύνη μοιάζει με σύμβολο της εποχής μας. Τι είναι η βιασύνη;

Η βιασύνη δεν είναι απλώς θέμα ρυθμού ή ταχύτητας. Είναι συχνά τρόπος να ξεφύγουμε από κάτι.

Όταν βιαζόμαστε να τελειώσουμε, να απαντήσουμε, να προλάβουμε, να «προχωρήσουμε παρακάτω», δεν σημαίνει πάντα ότι έχουμε πολλές υποχρεώσεις — μπορεί να σημαίνει ότι δεν αντέχουμε αυτό που ήδη έχουμε τώρα.

Είναι ένα θηρίο μέσα μας, αχόρταγο, το οποίο το μόνο που ζητάει είναι η άμεση και επιτόπια ανακούφιση. Καμία ανοχή στην ματαίωση, καμία υπομονή. Ένα αίσθημα ανικανοποίητου.

Είναι ένας τρόπος άμυνας απέναντι σε κάτι εσωτερικό: στην αναμονή, στην έλλειψη, στην αβεβαιότητα.

Η βιασύνη μπορεί να κρύβει άγχος: το άγχος ότι θα χάσουμε κάτι, ότι δεν θα τα καταφέρουμε, ότι ο άλλος θα μας ξεχάσει ή θα φύγει.

Μπορεί όμως να είναι και μια άρνηση του κενού, της σιωπής, της στιγμής όπου δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε παρά μόνο να αντέξουμε το “μη-γνωστό”.

Όπως αναφέρει ο Κούντερα στο βιβλίο «Βραδύτητα»: «υπάρχει κρυφός σύνδεσμος μεταξύ βραδύτητας και μνήμης, μεταξύ ταχύτητας και λήθης. Ας πάρουμε μία όσο το δυνατόν πιο κοινότοπη κατάσταση: κάποιος περπατάει στο δρόμο. Ξαφνικά θέλει να θυμηθεί κάτι, αλλά του διαφεύγει η ανάμνηση. Εκείνη τη στιγμή, μηχανικά, επιβραδύνει το βήμα του. Αντιθέτως, κάποιος που προσπαθεί να ξεχάσει ένα δυσάρεστο περιστατικό που έζησε πριν από λίγο, επιταχύνει εν αγνοία του το βάδισμα του, σα να θέλει να απομακρυνθεί γρήγορα από κάτι που, χρονικά, βρίσκεται ακόμα πολύ κοντά του. Στα υπαρξιακά μαθηματικά αυτή η εμπειρία παίρνει τη μορφή δύο στοιχειωδών εξισώσεων: ο βαθμός της βραδύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της μνήμης‧ ο βαθμός της ταχύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της λήθης».

16/10/2025

💤Όταν δεν έχουμε ενέργεια…💤

Υπάρχουν μέρες που δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα. Δεν είναι τεμπελιά, ούτε έλλειψη κινήτρου.

Είναι το σώμα που λέει «φτάνει», όταν η ψυχή δεν τολμά να το πει. Συχνά η κόπωση δεν είναι σωματική — είναι ψυχική.

Όταν έχουμε μέσα μας θέματα ανοικτά, δυσεπίλυτα, που ακόμα δεν έχουν τακτοποιηθεί και ακόμα γυρεύουμε να βρούμε απαντήσεις, τότε ο οργανισμός μας φθείρεται πάρα πολύ και ξοδεύεται στο να κατανοήσει και να βρει λύσεις, οπότε το παραμικρό φαίνεται κουραστικό...

Η ψυχοσωματική εξάντληση είναι ένα μήνυμα: «Χρειάζομαι χώρο, χρόνο, ανάσα».

Είναι ένα μήνυμα ότι πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάτσει, να σταθεί, να σταματήσει για λίγο, να πάψει να βιάζεται, να μπορεί να “χωνεύει” τα πράγματα αντί να τα “καταπίνει”, να μπορεί να τα επεξεργάζεται αντί να τα αδειάζει και να τα εκτονώνει, να μπορεί να στέκεται, αντί να κινείται συνεχώς.

Αν το ακούσουμε, η ενέργεια επιστρέφει σιγά σιγά — όχι γιατί ξεκουραστήκαμε, αλλά γιατί επιτέλους ακούσαμε τον εαυτό μας.

02/10/2025

Γιατί θυμώνω τόσο με το παιδί μου;

Όλοι οι άνθρωποι έχουν συναισθήματα. Κάποια είναι ευχάριστα και κάποια είναι δυσάρεστα.

Ο θυμός είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που πολλοί γονείς δυσκολεύονται να παραδεχτούν. Συχνά ακούμε τη φράση: «Δεν θέλω να θυμώνω με το παιδί μου, αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω».

Η πραγματικότητα είναι ότι ο θυμός είναι μέρος της γονεϊκής εμπειρίας. Όμως, όταν γίνεται έντονος ή συχνός, μας δείχνει κάτι βαθύτερο.

Ο θυμός δεν αφορά μόνο το παιδί..

Μπορεί να πιστεύουμε ότι θυμώνουμε επειδή το παιδί «δεν ακούει», «μας προκαλεί» ή «μας τεστάρει». Ωστόσο, ο θυμός του γονέα πολλές φορές δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με το παιδί, αλλά με παλαιότερες συναισθηματικές εμπειρίες που ξυπνούν μέσα μας.

Ένα πείσμα, μια άρνηση ή μια φράση του παιδιού μπορεί να αγγίξει παλιές εμπειρίες από τη δική μας παιδική ηλικία — στιγμές που ίσως νιώσαμε παραμελημένοι, αδύναμοι ή κατηγορούμενοι.. Όλοι έχουμε στερηθεί προσοχή και αγάπη, διότι κανένας γονιός δεν είναι τέλειος!

Όταν το παιδί γίνεται «καθρέφτης»

Τα παιδιά συχνά λειτουργούν σαν καθρέφτες: μας δείχνουν πτυχές του εαυτού μας που ίσως δεν έχουμε επεξεργαστεί. Όχι επειδή δεν θέλουμε, αλλά επειδή μας είναι επώδυνο..

Ένα παιδί που θυμώνει μπορεί να ανακαλεί στον γονέα το δικό του ανεκπλήρωτο θυμό από τα παιδικά χρόνια. Ένα παιδί που αντιστέκεται και πεισμώνει, μπορεί να ξυπνά μέσα μας φόβους ότι «χάνουμε τον έλεγχο».

Τι χρειάζεται να θυμόμαστε

Ο θυμός είναι φυσιολογικός, αλλά δεν πρέπει να κυριαρχεί στη σχέση με το παιδί.

Δεν υπάρχει «κακός γονέας» επειδή θυμώνει· υπάρχει γονέας που χρειάζεται χώρο να καταλάβει τον εαυτό του.

Όσο περισσότερο κατανοούμε τις ρίζες του θυμού μας, τόσο πιο ήρεμα μπορούμε να σταθούμε δίπλα στο παιδί μας.

Η φράση «έλα μωρέ, και εμένα μου φώναζαν και έτρωγα και ξύλο, δεν έπαθα και τίποτα!», δηλώνει άγνοια και το πιθανότερο είναι ότι αργά ή γρήγορα θα δημιουργήσει προβλήματα..

Ένα πρώτο βήμα

Αν νιώθετε ότι ο θυμός σας τρομάζει ή γίνεται επαναλαμβανόμενο εμπόδιο στη σχέση με το παιδί σας, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να το διερευνήσετε..

16/09/2025

Οι σχέσεις μας σαν καθρέφτης

Οι σχέσεις που δημιουργούμε – συντροφικές, φιλικές, επαγγελματικές – συχνά είναι καθρέφτες των εσωτερικών μας αναγκών και φόβων. Δεν είναι σπάνιο να επαναλαμβάνουμε μοτίβα:

• να διαλέγουμε «λάθος» συντρόφους,
• να φοβόμαστε την εγγύτητα,
• να νιώθουμε ότι πάντα μας απορρίπτουν,
• ή να τσακωνόμαστε ξανά και ξανά με τους/τις συντρόφους μας.

Οι επιλογές μας στις σχέσεις δεν είναι τυχαίες· έχουν ρίζες στις πρώιμες εμπειρίες μας με τους γονείς και τους σημαντικούς άλλους.

Συχνά, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, προσπαθούμε να «ξαναπαίξουμε» μια παλιά ιστορία, ελπίζοντας αυτή τη φορά να έχει άλλο τέλος. Όλοι δηλαδή ψάχνουμε στην ενήλικη ζωή μία συναισθηματική διορθωτική εμπειρία.

Αυτή τη φορά θα μου δώσει την ασφάλεια/προσοχή/αγάπη που δεν πήρα; Αυτή τη φορά θα αισθανθώ ότι είμαι σημαντικός/ή; Αν προσπαθήσω αρκετά, θα πάρω την αναγνώριση/εκτίμηση που δεν έπαιρνα ποτέ στην οικογένεια μου; Αν θυμώσω ή διεκδικήσω, θα με απορρίψει;

Ωστόσο, αυτή η "διόρθωση" - επούλωση, δεν μπορεί να έρθει από έξω. Είναι εσωτερική υπόθεση.. Είναι μία δική μας ψυχική εργασία ώστε να μην συνάπτουμε σχέσεις για να πάρουμε, αλλά για να μοιραστούμε. Διότι ο άλλος μπορεί να μην έχει, μπορεί να μην μπορεί, μπορεί και να μην θέλει να μας δώσει.. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος..

Τι μπορεί να βοηθήσει;

• Παρατηρήστε μοτίβα/επαναλήψεις στις σχέσεις σας.
• Για ποια πράγματα τσακώνεστε; Συνήθως μπορεί να φαίνονται ασήμαντα περιστατικά, αλλά από κάτω να υπάρχει έντονο συναίσθημα..
• Αν κρίνετε τον άλλον, σκεφτείτε, για ποιο λόγο έχετε ανάγκη να το κάνετε;

Η συνύπαρξη δεν είναι κάτι εύκολο και όλοι, άθελα μας, επαναλαμβάνουμε στις ενήλικες μας σχέσεις, σενάρια και σκηνές που έχουμε ζήσει στο παρελθόν.

Όλοι θέλουμε να περάσουμε καλά, ωστόσο, επώδυνα βιώματα και εικόνες, μπορεί να εμποδίζουν να λειτουργούμε και να απολαμβάνουμε στην ενήλικη μας ζωή.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι η συνειδητοποίηση, το βίωμα των συναισθημάτων, η επεξεργασία τους, και εν τέλει, να μπορούμε να επιλέγουμε ελεύθερα πως και με ποιον θα σχετιζόμαστε χωρίς να μας καθορίζει το παρελθόν..

01/09/2025

Είναι όντως «χειριστικά» τα παιδιά; Τι προσπαθούν να μας πουν;

Όταν λέμε ότι ένα παιδί είναι χειριστικό, ξεχνάμε ένα βαθύτερο νόημα: μιας ανάγκης τους, ενός συναισθήματος, ή ενός φόβου που δεν μπορεί να ειπωθεί…

Πολλές έρευνες εδώ και χρόνια έχουν δείξει ότι ακόμα και οι πιο δύσκολες συμπεριφορές, είναι ένας τρόπος επικοινωνίας των παιδιών.

Τα παιδιά ηλικίας 3-7, πειραματίζονται με συμπεριφορές όπως τα λεγόμενα tantrum, τη γκρίνια, την υπερβολή στη συμπεριφορά τους ή και το κλάμα, όχι από κακία, αλλά επειδή προσπαθούν να μάθουν πως να ζητάνε και να καλύπτουν τις συναισθηματικές τους ανάγκες. Αυτό που εμείς λέμε «χειρισμό» δηλαδή, είναι ένα μεταμφιεσμένο ένστικτο επιβίωσης…

Τα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν ότι μέσο μπορεί να φανταστεί κανείς: από το να λένε ότι δεν είναι καλά σωματικά, μέχρι ψέματα, κολακεία, παραπονολογία, μούτρα, απειλές και δωροδοκία. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Το παιδί σε αυτές τις ηλικίες αρχίζει και παίρνει τη γεύση της ανθρώπινης φύσης, επικοινωνίας και των διαπροσωπικών κινήτρων.

Έχει μπει πια στον «κόσμο των ενηλίκων» και θέλει να φέρεται και αυτό σαν ενήλικας. Λέει η μητέρα: « αν δεν καθαρίσεις τα παιχνίδια από το δωμάτιο σου, τότε θα….». Κάποια στιγμή το παιδί μετά θα πει : « μαμά, αν δεν μου δώσεις ή δεν μου κάνεις αυτό, δεν θα φάω, ή δεν θα πλύνω τα δόντια». Φαίνεται αστείο, αλλά καταλήγει να γίνεται ένας κανονικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ ενήλικα και παιδιού.

Μερικοί λόγοι λοιπόν που τα παιδιά γίνονται «χειριστικά» είναι για να εκφράσουν ανάγκες, να τεστάρουν τα όρια, να αναζητήσουν μια καλύτερη συναισθηματική σύνδεση με το γονιό ή για να αποφύγουν κάτι που τα δυσκολεύει.

Είναι σημαντικό λοιπόν να αποφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε τα παιδιά ως χειριστικά, διότι αφενός τα ενοχοποιούμε, ξεχνώντας τις ανάγκες τους, και αφετέρου τα κάνουμε να ντρέπονται και τους αποδίδουμε κακή πρόθεση εκεί που μπορεί να υπάρχει φόβος ή σύγχυση.

Κάποιες φορές οι γονείς δυσκολεύονται πολύ με αυτές τις συμπεριφορές λόγω δικών τους τραυματικών βιωμάτων. Ίσως και εκείνοι κάποτε δεν εισακούστηκαν από τους γονείς τους με τον τρόπο που θα ήθελαν και άθελα τους επαναλαμβάνουν το ίδιο σενάριο με τα δικά τους παιδιά. Αυτό είναι ανθρώπινο και συμβαίνει σε όλους μας. Κοιτάμε ωστόσο πως μπορούμε να βελτιωθούμε και να μην επαναλαμβάνουμε αυτά που μας έχουν πονέσει.

Τι μπορείτε να κάνετε;

1. Αναρωτηθείτε: πως νιώθει το παιδί και τι θέλει να σας εκφράσει. Θέλει περισσότερη σύνδεση; Αυτονομία; Ανακούφιση; Απαντήστε με ψυχραιμία. Αν δεν μπορέσετε, τότε αναρωτηθείτε: γιατί έχω τόσο θυμό και ένταση όταν το παιδί μου κάνει έτσι;

2. Βοηθήστε τα να εκφράζουν αυτό που νιώθουν και να το ζητάνε με καλύτερο τρόπο. Και εδώ χρειάζεται να είστε ψύχραιμοι. Αν το πείτε θυμωμένα, δίνετε διπλό μήνυμα..

3. Αποφύγετε τους χαρακτηρισμούς.. Αντί να πείτε «είσαι χειριστική/ος», πείτε « βλέπω ότι είσαι θυμωμένη/ος με κάτι, φαίνεται ότι κάτι σε ενόχλησε, έλα να δούμε τι είναι αυτό», «το ξέρω ότι το θέλεις πολύ αυτό να γίνει, αλλά με το να φωνάζεις δεν θα βοηθήσει σε τίποτα». Θα εκπλαγείτε πόσο πολύ αλλάζει η συμπεριφορά των παιδιών όσο αλλάζετε εσείς την αντίδραση σας.. Άλλωστε είναι γνωστό το ρητό ‘Children see, children do”. Τα παιδιά κάνουν αυτό που βλέπουν..

4. Γίνεται πρότυπο τους. Αν τα παιδιά βλέπουν να χρησιμοποιείτε και εσείς απειλές, εκβιασμούς, ή φωνές και ξεσπάσματα, πιθανόν να μιμηθούν τα ίδια. Όχι γιατί είναι κακά, αλλά γιατί αυτό έχουν μάθει..

Ο «χειρισμός» λοιπόν δεν είναι κάτι κακό, αλλά σημάδι ότι το παιδί έχει πολλά πράγματα να πει αλλά χρειάζεται να βρει καλύτερους τρόπους να τα εκφράζει.. Ο σκοπός λοιπόν δεν είναι να σταματήσει ο «χειρισμός», αλλά να μάθει το παιδί να επικοινωνεί με έναν πιο λειτουργικό και συναισθηματικά ειλικρινή τρόπο..

13/03/2025

Γνώριμο ερώτημα - αγανάκτηση των γονιών: Γιατί το παιδί μου δεν με ακούει;

Δύο βασικοί λόγοι που το παιδί δεν σας ακούει:

α)χάνετε την υπομονή σας και του φωνάζετε συχνά.. δε νιώθει καλά και έτσι σταματά να ακούει..
β) διορθώνετε και κάνετε συχνά κήρυγμα, έτσι εκνευρίζεται και σταματά να απαντάει..

Αλλάξτε τη συμπεριφορά σας και η αντίδραση του παιδιού σας θα αλλάξει.. Το να είμαστε ψύχραιμοι είναι η δύναμη μας..

30/12/2024

Γιορτες και οικογενειακά τραπέζια. Επικρατεί ένα αίσθημα χαράς, δεν λείπουν όμως οι προστριβές και οι εντάσεις..

Τα ενήλικα παιδιά κατηγορούν τους ηλικιωμένους γονείς και το αντίστροφο. Αναμενόμενο, αλλά στείρο θεραπευτικά, που ο μόνος σκοπός είναι να εκτονωθεί ένα εγκλωβισμένο παράπονο και ένας θυμός που έρχεται από μακριά..

Όλοι κάνουμε λάθη, ουδείς τέλειος. Ωστόσο, η δύναμη των σημερινών γονεων είναι να γνωρίζουν τα τραύματα που έχουν υποστεί και το βασικότερο, να μην επαναλάβουν τα ίδια στα δικά τους παιδιά..

Καλώς εχόντων, κάποιοι γονείς γνωρίζουν τα τραύματα τους, αλλά δεν μπορούν παρά να επαναλαμβάνουν τις ίδιες συμπεριφορές..Το γνωστό «κάνω ότι μου έκαναν..». Με χτυπούσαν, χτυπάω.. Με επέκριναν, επικρίνω..

Έχουν καλή προαίρεση, αλλά το ασυνείδητο υλικό δεν ελέγχεται με τη λογική… Και έτσι αρχίζει και δημιουργείται δια γενεαλογικά η λεγόμενη ενοχική αγάπη, που κατάληξη έχει να ενοχοποιούνται τα παιδιά και οι γονείς να ξε-πληρώνουν με διάφορους τρόπους νιώθοντας και αυτοί ενοχικά.

Γονείς, δεν φταίτε.

Κάνετε αυτό που μπορείτε.

Πάντα όμως υπάρχει χώρος για βελτίωση και χρόνος για καλύτερες σχέσεις με τα παιδιά μας..

Ας κλείσει ο καινούριος χρόνος με αγάπη και ας ξεκινήσει ο καινούριος κάνοντας καλύτερη παρέα με τον εαυτό μας..

Εύχομαι Καλές Γιορτές σε όλους με Υγεία και Αγάπη!

17/09/2024

Η μόνη σύγκριση που μπορούμε να κάνουμε είναι με τον εαυτό μας. Με κανέναν άλλο. Είμαι καλύτερα τώρα σε σύγκριση με πριν 2 χρόνια; Αν ναι, εκτιμάω μέσα μου το καλό ώστε να γίνει χώρος και για άλλα καλά. Δεν ζητάω άλλα από τον εαυτό μου, μέχρι να χωρέσω τα καλά που ήδη έχω. Αν όχι, ψάχνω να δω γιατί δεν είμαι καλύτερα, τι μπορεί να με κρατάει πίσω και να εμποδίζει την εξέλιξη μου. Στην ερώτηση «γιατί δεν είχα κάνει αυτό τότε;» η απάντηση είναι «γιατί δεν μπορούσα». Κάναμε αυτό που μπορούσαμε, δεν επικρίνουμε τον εαυτό μας για αυτά που δεν μπορούσε να κάνει. Στην ερώτηση «γιατί δεν έχω κάνει ακόμα αυτό που είχα στόχο να κάνω;» ή στη σκέψη «θα έπρεπε να το έχω κάνει», η απάντηση είναι «θέλω να το κάνω και ξεκινάω να βρω τρόπους για να γίνει». Δεν επικρίνω ούτε τον μελλοντικό, ούτε τον παρελθοντικό εαυτό. Εστιάζω στο εδώ και τώρα ώστε να δυναμώσω και να χτίσω θεμέλια για ότι επιθυμώ να κάνω μελλοντικά.

Address

Κυριακού Διομήδη 16, Κηφισιά
Kifisiá
14562

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Επταήμερος Μιχάλης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Επταήμερος Μιχάλης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής:

Shortcuts

Want your practice to be the top-listed Clinic in Kifisiá?