Ιωάννα Κολοκυθά - Ψυχολόγος

13/03/2024

Καλημέρα!🙂

22/01/2024

«Μαμά, υπάρχει κάτι στο κεφάλι μου που λέει μη φας».

Πίσω από αυτόν τον πολύ εύστοχο τίτλο συμπυκνώνεται μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες της νευρικής ανορεξίας.

Για την ραγδαία αύξηση των διατροφικών διαταραχών, σε ολοένα και περισσότερα παιδιά στην εφηβεία, καθώς και στους τρόπους αντιμετώπισης μίλησε η διευθύντρια του Κέντρου μας, Δρ. Maria Tsiaka στην δημοσιογράφο Λίνα Γιάνναρου (Lina Giannarou) και την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Επίσημη σελίδα.

Θα βρείτε την τοποθέτησή της, όπως και άλλων ειδικών αλλά και μαρτυρίες γονιών στο φύλλο που κυκλοφορεί σήμερα, Κυριακή 21/1.

19/12/2023

"«Είμαστε μια πολύ δεμένη οικογένεια…».

Εννοώντας έχουμε μια «πολύ καλή» οικογένεια. Η υπενθύμιση: «Είμαστε πολύ δεμένη οικογένεια» κρύβει την διευκρίνιση-απειλή:«Κανένας από αυτή την οικογένεια δεν είναι έτοιμος – ώριμος να αποχωριστεί κανέναν». Όσο πιο αδύναμα καθιστούν οι γονείς τα μικρότερα ηλικιακά μέλη της οικογένειας, τόσο πιο «δεμένη» και «καλή», την αντιλαμβάνονται.
Στην σημερινή Ελλάδα, οι γονείς της «καλής» οικογένειας διατηρούν τρόπους εκπαίδευσης και συμπεριφοράς που ευνουχίζουν την συναισθηματική ωριμότητα των παιδιών. Μέσα στο πλαίσιο της υπερβολικής προστασίας και προσφοράς, αρνούνται να τα αφήσουν να εξελιχθούν και να αναλάβουν τον εαυτό τους.

Η αυτονόμηση αποκλείεται ως δυνατότητα.

Γεμάτη η Ελλάδα από «δεμένες» οικογένειες, από “παιδιά” 20, 30, 40, 50 και άνω χρονών που συμβιώνουν συναισθηματικά και κυριολεκτικά -σε κάποιο διαμέρισμα της ίδιας, ιδιόκτητης πολυκατοικίας, με κάτοχο την οικογένεια καταγωγής τους.

“Παιδιά” που αρνούνται να σχετισθούν αυθεντικά με τους γονείς τους, επιλέγοντας την υποκριτική δοσοληψία υλικών αγαθών, ως προκάλυμμα της σιωπηλής & άρρητης συμφωνίας του αμοιβαίου ψυχικού βολέματος που αφορά την ψυχοπαθολογία.
Νέοι που αρνούνται να γίνουν υγιείς ενήλικες, προτάσσοντας την ενοχή -μήπως με την διεκδίκηση της ελευθερίας τους βλάψουν τους «καλούς» τους γονείς- ως άλλοθι και προκάλυμμα φόβου.
Επιλέγουν μια από τις δύο εκδοχές του δίπολου της συναισθηματικής ανωριμότητας –την υποταγή ή την αναρχία- διστάζοντας ψυχικά να αυτενεργήσουν μπρος τον κίνδυνο της υπαρξιακής μοναξιάς.

Συνήθως, προέχουν αξιολογικά οι ανάγκες της ελληνίδας μητέρας, που δεν καλύπτονται από την συναισθηματική παρουσία του πατέρα – συζύγου.

Το σύνδρομο της "ελληνικής οικογενειακής πολυκατοικίας":

Οι μητέρες αρνούμενες να εγκαταλειφθούν από το παιδί, επειδή το επιλέγουν ως συναισθηματικό σύντροφο, προβάλλουν σε κείνο την δική τους υποσυνείδητη –ή ενσυνείδητη- επιθυμία ως ανάγκη του παιδιού, ενώ το δικό τους αίτημα το βαφτίζουν «αγάπη»:

«Μας έχει ανάγκη βλέπεις, μας λατρεύει το παιδί .Δεν θέλει να φύγει από κοντά μας».

Πώς όμως ένα παιδί που έμαθε να επιλέγει ως «φίλο» τον πατέρα ή την μητέρα του μπορεί να αποφασίσει να αποχτήσει εραστή και σύντροφο όταν έρθει η εποχή γι’ αυτό;…

Έτσι, τα παιδιά επιλέγουν να συμβιώνουν με τους γονείς, κυριολεκτικά ή συναισθηματικά, μέχρι ιδιαίτερα μεγάλες ηλικίες. Ακόμα κι όταν αποκτούν σύζυγο, σχεδόν ποτέ δεν απεκδύονται της συναισθηματικής τους εξάρτησης από την οικογένεια της καταγωγής τους, ώστε να επενδύσουν στην καινούργια.

Μέσα από την ανεπίγνωστή τους προσπάθεια να βιώσουν συναισθηματικά την ασφάλεια της αγάπης, οι γονείς διεκδικούν από τα παιδιά τους να γίνουν «σύντροφοι» του πατέρα ή της μητέρας, «θεραπευτές» της οικογένειας, «αποδιοπομπαίοι τράγοι» της, ή καλούνται να βάλουν σε τάξη την «οικογενειακή αταξία». Ανώριμοι δηλαδή συναισθηματικά γονείς που ταλαιπωρούνται από την ψυχοπαθολογία, ψάχνουν ενήλικους – αλλά συναισθηματικά παιδιά- για να τους «νταντέψουν».

Με τον παραπάνω τρόπο, δυστυχισμένοι και ανώριμοι γονείς κατασκευάζουν δυστυχισμένα και ανώριμα παιδιά, που, με την σειρά τους, -αν δεν σπάσουν την αλυσίδα- αναπαράγουν με τα δικά τους παιδιά τον κύκλο του εγκλεισμού στην ανωριμότητα.

Υπάρχει βλέπετε ο κίνδυνος να ωριμάσουν ψυχικά –αμφότεροι- όταν οι νέοι αποφασίσουν να αποκαθηλώσουν τους εξιδανικευμένους γονείς τους -και μαζί με τους «απυρόβλητους» γονείς τους, την αντίστοιχη θέση που έχει μέσα τους η παιδική τους ηλικία ως άπαρτο φρούριο αέναης και ακατάρριπτης ανεμελιάς – ανωριμότητας.

Αμφισβητώντας την αδηφάγα -καταλυτική της ελευθερίας και ψυχικής ισορροπίας τους- σχέση που έχουν με τους «καημένους» τους γονείς τους.

Γονείς που πνιγμένοι, από πάντα, πριν καν γίνουν γονείς, μέσα στην ανεπίγνωστή τους υπαρξιακή ραθυμία και αδιέξοδο, αδυνατούν να τοποθετηθούν αυτόνομα στην προσωπική τους ζωή αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ψυχικής τους τεμπελιάς κι απραξίας, της φοβικής τους στάσης απέναντι στην ατομική τους ζωή κι ελευθερία.

Μεταθέτουν ασυνείδητα την –πολύ πιο επώδυνη- διαδικασία αναζήτησης προσωπικού νοήματος στην υποκατάστατη ανάγκη για υπερ-έλεγχο των δεκτικών παιδιών τους.

Γονείς –και παιδιά- που αρνούμενοι να μεγαλώσουν, τελικά αποποιούνται το δυναμικό τους που η ψυχή τους, στην υγιή της κατάσταση, τους επιτάσσει:

Οι γονείς, πληρωμένοι υγιώς από τον γονεϊκό τους ρόλο να τον εναλλάσσουν λειτουργικά με αυτό των συζύγων, και τα παιδιά, χορτασμένα από την υγιή –όχι καταναγκαστική- γονεϊκή φροντίδα, να αναγνωρίζουν το δικαίωμά τους να επιλέγουν την αυτονόμησή τους ως δυνατότητα ενηλικίωσης και προόδου, αντιμετωπίζοντας την ψυχοπαθολογία."

Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης

Σκίτσο : Angelos Konstantinou

17/12/2023

🤔Τι κοινό έχουν ένα παιδάκι που είναι βαθμοθήρας,

-η μαμά που είναι τελειομανής,
-η αδερφή που έχει διατροφικές διαταραχές,
-ο πατέρας που δουλεύει συνεχώς,
-το φιλαράκι του από το σχολείο που περνάει όλη την ώρα στις οθόνες,
-ο γείτονάς τους που πίνει,
-ο νταής προπονητής που φωνάζει,
-ο νονός του που δεν μπορεί να κρατήσει μια δουλειά,
-η γιαγιά που έχει χρόνιους πόνους,
-ο παππούς που ελέγχει συνέχεια, αν είναι η πόρτα κλειδωμένη,
-ο αδερφός που δεν μιλάει σε κανέναν στο πάρτυ,
-η θεία που έχει αυτοάνασο,
-η ξαδέρφη που κόβεται,
-η δασκάλα που παθαίνει κρίσεις πανικού στην τάξη,
-ο ναρκομανής στο δρόμο για το σχολείο;

⚠️Κάθε δυσλειτουργική συμπεριφορά που μας ταλαιπωρεί και μας τρελαίνει (ή τρελαίνει τους γύρω μας) δεν είναι τίποτα άλλο, από άμυνα του οργανισμού μας απέναντι σε κάποιον βαθύτερο φόβο, αγαπημένοι μου.

🙈Και καθώς ξεφλουδίζουμε το κρεμμύδι των συμπεριφορών και των φόβων μας, στον πυρήνα του, θα βρούμε πάντα μόνο δύο φόβους:
-Ότι θα αφανιστώ (δεν θα υπάρχω).
-Ότι δεν θα με αγαπάνε (δεν θα ανήκω).

🔐Το παιδάκι που είναι βαθμοθήρας> φοβάται ότι αν δεν τα πάει καλά στα μαθήματα > θα αποδειχτεί ότι είναι λιγότερο, ανάξιο> και τότε θα το απορρίψουν (επειδή έχει μάθει ότι η αγάπη έρχεται με όρους) > δεν θα το αγαπάνε > δεν θα ανήκει.

🆘Φυσικά στο τέλος καταλήγει και αυτός ο φόβος, στον φόβο ότι θα αφανιστεί.
Γιατί ποιος μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη;

Να είστε επιεικείς και με ενσυναίσθηση προς τον εαυτό σας ❤️
Καλές γιορτές 🎄🎅🎉

Ειρήνη Γεωργίου, MSc., Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.

10/10/2023

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας και πριν είκοσι χρόνια στην πρώτη μου κρίση πανικού νόμιζα ότι πεθαίνω , έψαχνα τρόπους να κλείσω από κάπου το μυαλό να μην φοβάται την επόμενη φορά που θα έρθει η κρίση πανικού. Έπειτα έγινε κρίση άγχους , έμενε περισσότερο σιγά σιγά έγινε αγοραφοβια για να αποφύγω να το πάθω έξω . Σήμερα είκοσι χρόνια μετά με πολύ ψυχοθεραπεία και αναγνώριση προσπαθώ να το αποδεχτώ ότι έχει συμβεί σε εμένα ,στον πιο κοινωνικό και χαρούμενο ανθρωπο όπως έλεγαν οι φίλοι μου γιατί το έκρυβα πολύ περίτεχνα για να μην ανυσηχησω κανέναν να μην ντροπιάσω την οικογένεια μου ,να μην νιώσει άσχημα το παιδί μου .Αυτές ήταν οι σκέψεις μου και κάποιες φορές είναι ακόμη μέχρι και σήμερα . Δεν θυμαμαι ποτέ έπαθα την τελευταία κρίση πανικού και βγαίνω έξω καθημερινά , τρεχω κάνω βόλτες , είμαι βιγκαν τρώω πολύ καλά και κάνω διαλογισμό . Δεν ξεχνάω ποτέ τις ανάσες μου και όλες τος τεχνικές που μου έμαθαν και πιστευω ότι περνάω την καλύτερη ηλικία και φάση της ζωής μου , συγχώρησα όλους εκείνους που κουβαλούσα χρόνια μέσα μου και προχωράω . Δεν φοβάμαι τα σκοτάδια μου απλά επιλέγω το φως μου .

06/10/2023

" (...) Τους προτείνω μια τελετή αποχωρισμού. Όπως ορίζουμε την αρχή της γαμήλιας ένωσης με μια τελετή, έτσι πρέπει να ορίσουμε τελετουργικά και το τέλος της. Ο γάμος είναι κομβικό σημείο μιας ολόκληρης ζωής - η κοινή πορεία, οι αναμνήσεις, οι συνήθειες, τα βιώματα, τα παιδιά, οι φίλοι, οι οικογένειες, οι γιορτές, οι απώλειες, τα σπίτια, τα ταξίδια, οι διακοπές, τα αστεία, οι φωτογραφίες.

Οι τελετές διευκολύνουν τη μετάβαση και ταυτόχρονα τιμούν το παρελθόν.

Μερικές φορές ο σύντροφος που φεύγει από τον γάμο δεν θέλει να επικεντρωθεί στα καλά στοιχεία της σχέσης, καθώς φοβάται ότι αυτό θα του κόψει την φόρα. Είναι σαν να νιώθει την υποχρέωση να αμαυρώσει το παρελθόν για να δικαιολογήσει την φυγή του. Δεν συνειδητοποιεί, ωστόσο, ότι έτσι ευτελίζει όσα έζησε, καθώς και όλα τα πρόσωπα που τα μοιράστηκαν μαζί του - αφήνει πίσω του θυμωμένα παιδιά, παππούδες, φίλους και παλιές αγάπες.

Έχουμε ανάγκη από μια τελετή που θα μας βοηθήσει να τελειώσουμε έναν γάμο χωρίς να τον απαξιώσουμε - διατηρώντας έτσι μια αίσθηση συνοχής και συνέχισης της ιστορίας.

Το τέλος ενός γάμου δεν ολοκληρώνεται με την υπογραφή των εγγράφων ενός διαζυγίου. Και το διαζύγιο δεν είναι το τέλος της οικογένειας. Είναι η αναδιοργάνωσή της. Αυτού του είδους το τελετουργικό απασχολεί όλο και περισσότερους τα τελευταία χρόνια. Η συγγραφέας Κάθριν Γούντγορντ Τόμας το ονομάζει συνειδητό "ξεζευγάρωμα".

Προτρέπω τα ζευγάρια να συντάξουν αποχαιρετιστήριες επιστολές, όπου θα αναφέρουν όλα όσα θα νοσταλγήσουν, όσα θα θυμούνται με αγάπη, αυτά για τα οποία αναλαμβάνουν προσωπικά την ευθύνη και αυτά που εύχονται ο ένας για τον άλλον. Είναι μια ευκαιρία να τιμήσουν τον πλούτο της σχέσης, να κλάψουν και να πενθήσουν το τέλος της, να δουν την κληρονομιά που τους αφήνει. Ακόμη κι αν οι δύο σύντροφοι το κάνουν όλο αυτό με μισή καρδιά και πάλι θα νιώσουν ανακούφιση."

• από την αγαπημένη μου Esther Perel 💜

02/07/2023

02/07/2023

| Έρμαν Έσσε | 2 Ιουλίου 1877 - 9 Αυγούστου 1962 |

"Η αγάπη δεν πρέπει να ικετεύει", είπε "ούτε να επαιτεί. Η αγάπη πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή, για να γίνεται βεβαιότητα."

| Ντέμιαν | μτφρ.: Μένης Κουμανταρέας | εκδόσεις Ηριδανός |

14/05/2023

Γιορτή της μητέρας

12/04/2023

Η ανάπτυξη του εγκεφάλου δεν πραγματοποιείται ομοιόμορφα σε όλο τον εγκέφαλο, αλλά ακολουθεί μια πρόσφατα προσδιορισμένη αναπτυξιακή ακολουθία, σύμφωνα με μια νέ....