15/10/2025
Σήμερα δεν θέλω να σας μιλήσω για ποσοστά, το 1 στις 4 το γνωρίζουμε πιά όλοι… Σε μένα όμως είναι σχεδόν 4 στις 4… σχεδόν όλα τα κορίτσια μου που έρχονται στο «μαμά» είναι μετά από μία απώλεια… άλλα κορίτσια είναι στην αρχή… βλέπουν αίμα μετά το τεστ… άλλα κορίτσια μου είναι λίγο πιο μετά… έχουν ακούσει και καρδούλα… και άλλα κορίτσια μου είναι προς το τέλος…. Γεννούν ένα μωρό που ξέρουν ότι δεν θα μεγαλώσουν… Πόσος πόνος χωράει σε ένα γραφείο και (τώρα πια) σε μία οθόνη… Όμως δεν το βάζουμε κάτω ούτε τα κορίτσια μου ούτε εγω φυσικά! Μετά τον πόνο έρχεται το ουράνιο τόξο, το rainbow baby τους, και ζούμε μαζί τον φόβο της επόμενης εγκυμοσύνης και απενοχοποιούμε το ότι νιώθουν απόμακρες από το rainbow baby τους, και συνειδητοποιούμε ότι δεν είναι κακό που καθυστερούν τα μωρουδιακά ψώνια… και μετά… μετα γεννάμε! Και δεν με χρειάζονται πιά! Και δεν θέλω να με χρειάζονται πιά! Και όσο για τα κορίτσια μου που το πολυπόθητο μωρό δεν έρχεται ποτέ…? Πονάμε αλλά προχωράμε, συζητάμε για την υιοθεσία, για την δωρεά ωαρίων, αλλά αποδεχόμαστε και την πιθανότητα μίας όμορφης ζωής χωρίς παιδιά… κορίτσια μου… σας θυμάμαι και σας σκέφτομαι όλες ❤️❤️ κι εσάς και τα μωράκια σας ❤️❤️Μαριάννα