10/04/2026
«Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον»
(Δώσε μου αυτόν τον ξένο)
Λέγεται τη στιγμή που το σώμα του Χριστού κατεβαίνει από τον Σταυρό.
Και τότε… Εκείνος γίνεται “ξένος”.
Χωρίς τόπο.
Χωρίς φωνή.
Σαν να μην ανήκει πια πουθενά.
Και όμως, κάποιος τολμά να ζητήσει Αυτόν που όλοι αφήνουν.
«Δώσε μου αυτόν τον ξένο.»
Ίσως γιατί εκεί,
στην απόλυτη εγκατάλειψη,
κρύβεται η πιο αληθινή μορφή αγάπης.
Και ίσως γι’ αυτό αυτή η φράση μας αγγίζει ακόμα.
Γιατί μας θυμίζει πως η αγάπη δεν φαίνεται όταν όλα είναι “όμορφα”.
Φαίνεται όταν κάποιος μένει…
εκεί που όλοι οι άλλοι φεύγουν.