20/01/2026
Στο συνέδριο για την υπεράσπιση της παιδικής αθωότητας «Όταν οι Παιδικές Κραυγές Πνίγονται… Εμείς Δεν Σιωπούμε», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 17 Ιανουαρίου στο Δημοτικό Μουσικό Θέατρο “Μαρία Κάλλας”, συμμετείχα σε panel συζήτησης με θέμα: «Η οικογένεια, το σχολείο και η κοινωνία ως ασπίδα προστασίας».
Στην παρέμβασή μου τόνισα ότι η παιδική προστασία δεν είναι υπόθεση ενός φορέα. Είναι δίκτυο και λειτουργεί όταν υπάρχει συνεργασία, κοινή γλώσσα, έγκαιρη αναγνώριση δυσκολιών και ξεκάθαρες διαδρομές στήριξης. Βλέπω καθημερινά δεκάδες γυναίκες και επισήμανα ότι η πρόληψη ξεκινά πολύ νωρίς, όταν στηρίζουμε τους γονείς και την οικογένεια πριν η πίεση γίνει κρίση, δημιουργούμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον για το παιδί και γι’ αυτό ο χώρος της υγείας μπορεί να λειτουργεί ως σημείο εμπιστοσύνης, όπου μια γυναίκα και μια οικογένεια θα μιλήσουν, θα ζητήσουν βοήθεια και θα βρουν κατεύθυνση.
Στον Πειραιά αυτή η προσπάθεια αποτυπώνεται και έμπρακτα, μέσα από δομές και δράσεις που ενισχύουν το δίχτυ προστασίας:
▪Το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας, με φιλοξενία κοριτσιών 5–18 ετών και ολοκληρωμένα προγράμματα φροντίδας και στήριξης της εκπαιδευτικής τους πορείας
▪Η Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά “Καλός Ποιμένας”, με σκοπό την προστασία ανηλίκων και των δύο φύλων, καλύπτοντας βασικές ανάγκες και υποστηρίζοντας την ένταξη σε εκπαίδευση/κατάρτιση
▪Και οι δράσεις του Δήμου Πειραιά κατά της παιδικής φτώχειας, στο πλαίσιο της «Εγγύησης για το Παιδί», με υπηρεσίες μέσω voucher και συνεργασία με παρόχους, ώστε η βοήθεια να μην μένει στα χαρτιά, αλλά να φτάνει στην καθημερινότητα όσων τη χρειάζονται
Η προστασία των παιδιών απαιτεί συνέπεια, συνέργειες και πράξεις.
