13/02/2026
Μια ελιτ νομικών ΝΑΖΙ για να στοιχειοθετήσουν σε νομικό πλαίσιο τον σχεδιασμό για τον αφανισμό των Εβραίων υιοθέτησαν του φυλετικούς νόμους διαχωρισμού του Αμερικανού Τζιμ Κροου που ίσχυσαν στις ΗΠΑ και κυρίως στο νότο από το 1870 εως το 1965. Με αφορμή άλλο ένα φόνο αφροαμερικάνου η Αμερικανίδα Ίζαμπελ Γουίλκερσον μετά από εκτεταμένη έρευνα είδε πέρα από τον ρατσισμό των ΗΠΑ και ανέδειξε ότι παγκοσμίως η Ελιτ δημιουργούν κάστες από παρίες (Νταλιτ στην Ινδία , οι Παλαιστίνιοι , στο Μεξικό , οι Σάμι στις Σκανδιναβικές χώρες, οι Ρομά κ. α .) διότι η Ελιτ έχει ανάγκη να χρησιμοποιήσει την ανωτερώτητα να τη οικειοποιηθεί για τα συμφέροντά της με οποιοδήποτε φονικό κόστος . Μια τέτοια ελιτ σήμερα όπως οι Ευρωπαίοι το 1700 και μετά παρουσίασαν τους Αφρικανούς σαν μισάνθρωπους και πιθήκους χωρίς μυαλό , οι Ναζί έφτιαξαν ένα αφήγημα για τους Εβραίους , οι ανώτερες κάστες των Ινδών για τους Νταλιτ κλπ έτσι μοιάζει η ιστορία να επαναλαμβάνεται . Βλέποντας και αναλύοντας όλο αυτό βλέπω ότι οι ΗΠΑ είναι μητέρα όλου αυτού αλλά και χωνευτήρι του κακού. Εξηγούμαι ότι φιλοξένησε τους διωκόμενους ΝΑΖΙ , τους απανταχού δικτάτορες, εγκληματίες πολέμου , Ουκρανούς που έκαναν εγκλήματα πολέμου και όλοι αυτοί να δημιουργούν καινούργιες εγκληματικές κάστες και μεις να γινόμαστε οι μοντέρνοι παρίες. Αφορμή για όλα αυτά που έγραψα ήταν η ταινία ORIGIN ή στα Ελληνικά Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ την είδα στο Cosmote cinema 2 η οποία είναι γροθιά στο στομάχι στη συνείδηση του καθενός και σας την συστήνω ανεπιφύλαχτα . Το βιβλίο δεν είναι μεταφρασμένο από ότι έψαξα. Αν υπάρχει στείλτε μνμ στο info@humangarden.gr Ειδικά αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε από αυτή την ταινία είναι ότι μεταφορικά ζούμε η θα ζήσουμε αρκετές νύχτες των κρυστάλλων . Άκης Κούβελας . Ο ρατσισμός στις σκανδιναβικές χώρες (Σουηδία, Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία) είναι ένα σύνθετο και συχνά υποτιμημένο φαινόμενο, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τη διεθνή εικόνα τους ως πρότυπα κοινωνικής ισότητας, ανεκτικότητας και προοδευτισμού. Τα τελευταία χρόνια, αναφορές και έρευνες δείχνουν την ύπαρξη διαρθρωτικού ρατσισμού (structural racism), διακρίσεων στην αγορά εργασίας/στέγασης και αυξημένης ρητορικής μίσους, ιδιαίτερα απέναντι σε μετανάστες, μουσουλμάνους, άτομα αφρικανικής καταγωγής, Ρομά και τους αυτόχθονες Σάμι.
Ακολουθούν τα βασικά σημεία σχετικά με τον ρατσισμό στη Σκανδιναβία:
1. Διαρθρωτικός και Θεσμικός Ρατσισμός
Διακρίσεις στην αγορά εργασίας: Έρευνες δείχνουν ότι άτομα με μη σκανδιναβικά ονόματα δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν εργασία, ακόμη και με τα ίδια προσόντα.
Σεγρεγάτσια (Διαχωρισμός): Υπάρχει αυξανόμενος διαχωρισμός στις κατοικίες, με μετανάστες να συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές, γεγονός που οδηγεί σε αποκλεισμό.
Προφίλ (Racial Profiling): Εκθέσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης έχουν επισημάνει τον κίνδυνο ρατσιστικού προφίλ από τις αστυνομικές αρχές.
Σάμι (Sámi): Οι αυτόχθονες πληθυσμοί της Σκανδιναβίας έχουν υποστεί ιστορικά ρατσισμό και η Εκκλησία της Σουηδίας έχει ζητήσει συγγνώμη για τις αποικιοκρατικές πρακτικές εναντίον τους.
2. Ρατσισμός ανά Χώρα
Σουηδία: Παρά την παραδοσιακή πολιτική ανοιχτών θυρών, η Σουηδία αντιμετωπίζει έντονα φαινόμενα ρατσισμού, ειδικά κατά Αφροσουηδών μαθητών και μεταναστών. Έχει αναφερθεί ότι ο ρατσισμός είναι διαδομένος σε σχολεία, εργασία και δικαιοσύνη.
Δανία: Έχει υιοθετήσει αυστηρότατη μεταναστευτική πολιτική. Νόμοι "κατά των γκέτο" θέτουν πλαφόν σε πληθυσμούς "μη δυτικής" προέλευσης, κάτι που έχει επικριθεί ως θεσμικός ρατσισμός. Η Δανία θεωρείται επίσης ότι παρουσιάζει έντονο πολιτισμικό ρατσισμό (cultural racism), συχνά στοχοποιώντας τους μουσουλμάνους.
Νορβηγία: UN experts έχουν εκφράσει βαθιά ανησυχία για διακρίσεις κατά ατόμων αφρικανικής καταγωγής, ρατσιστικό εκφοβισμό στα σχολεία και προβλήματα με τις υπηρεσίες πρόνοιας (Barnevernet).
3. Σύγχρονες Τάσεις και Ακροδεξιά
Άνοδος της Ακροδεξιάς: Τα ακροδεξιά, αντιμεταναστευτικά κόμματα έχουν αποκτήσει σημαντική επιρροή στη σκανδιναβική πολιτική σκηνή τα τελευταία 10-15 χρόνια.
Κανονικοποίηση του ρατσισμού: Ιδέες της λευκής υπεροχής (white supremacy) έχουν γίνει πιο mainstream, με την ατζέντα κατά της μετανάστευσης να κυριαρχεί.
Αντιδράσεις: Οι κυβερνήσεις, παρά τα προβλήματα, λαμβάνουν μέτρα. Για παράδειγμα, η Σουηδία υιοθέτησε νέο εθνικό σχέδιο δράσης κατά του ρατσισμού το 2025.
4. Η Στάση των Σκανδιναβών
Υπάρχει μια αντίφαση. Ενώ οι σκανδιναβικές κοινωνίες είναι σε μεγάλο βαθμό ανεκτικές και δημοκρατικές, ο ρατσισμός συχνά εκδηλώνεται με έμμεσο, "ευγενικό" ή δομικό τρόπο (π.χ. αποκλεισμός από κοινωνικές ομάδες), παρά με ανοιχτή βία, αν και η ρητορική μίσους αυξάνεται.
Συμπέρασμα: Ο "σκανδιναβικός παράδεισος" αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση ενσωμάτωσης, με τον διαρθρωτικό ρατσισμό να αποτελεί σημαντική πρόκληση για την ισότητα στις χώρες αυτές. https://www.athinorama.gr/cinema/movie/katagogi-10081434/ Οι νόμοι του Τζιμ Κρόου (Jim Crow laws) ήταν πολιτειακοί και τοπικοί νόμοι στις ΗΠΑ (κυρίως στο Νότο, 1870-1965) που επέβαλαν τον ρατσιστικό, φυλετικό διαχωρισμό. Βασισμένοι στο δόγμα «χωριστοί αλλά ίσοι» (separate but equal), διαχώριζαν σχολεία, μεταφορές και δημόσιους χώρους, υποβαθμίζοντας συστηματικά τους Αφροαμερικανούς, μέχρι την κατάργησή τους το 1964-1965.
Βασικά Χαρακτηριστικά και Επιπτώσεις:
Φυλετικός Διαχωρισμός (Segregation): Επέβαλαν πλήρη διαχωρισμό σε σχολεία, τρένα, λεωφορεία, εστιατόρια, τουαλέτες, πάρκα και άλλες δημόσιες εγκαταστάσεις.
«Χωριστοί αλλά ίσοι»: Το 1896, η απόφαση Plessy vs Ferguson νομιμοποίησε τον διαχωρισμό, θεωρώντας ότι οι ίσες αλλά ξεχωριστές εγκαταστάσεις δεν παραβιάζουν το Σύνταγμα, αν και στην πράξη οι υποδομές για τους μαύρους ήταν εξαιρετικά υποβαθμισμένες.
Περιορισμός Ψήφου: Χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι όπως φόροι κεφαλής (poll taxes) και τεστ εγγραμματισμού για να εμποδίσουν τους Αφροαμερικανούς να ψηφίσουν.
Κατάργηση: Οι νόμοι αυτοί άρχισαν να καταρρέουν με την απόφαση Brown v. Board of Education (1954) και καταργήθηκαν οριστικά με την Πράξη Πολιτικών Δικαιωμάτων (1964) και την Πράξη Δικαιωμάτων Ψήφου (1965).
Ένας κόσμος χωρίς κάστες θα απελευθέρωνε τους πάντες. Η ιδέα ότι «ένας κόσμος χωρίς κάστες θα απελευθέρωνε τους πάντες» αποτελεί μια κεντρική θέση στον αγώνα για την κοινωνική ισότητα, όπως υποστηρίζεται και από την Isabel Wilkerson στο έργο της Caste: The Origins of Our Discontents. Η κατάργηση αυτών των κληρονομικών ιεραρχιών θεωρείται ότι θα επέτρεπε στους ανθρώπους να αξιολογούνται με βάση τις ικανότητες και τον χαρακτήρα τους, αντί για την κοινωνική τους καταγωγή.
Βασικές Επιπτώσεις ενός Κόσμου χωρίς Κάστες
Απελευθέρωση από την Καταπίεση: Η εξάλειψη των συστημάτων κάστας (όπως στην Ινδία ή φυλετικών ιεραρχιών αλλού) θα τερματίζε τις διακρίσεις, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη βία που υφίστανται οι ομάδες που βρίσκονται στη βάση της πυραμίδας.
Πραγματική Αξιοκρατία: Σε μια κοινωνία χωρίς κάστες, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επιλέξουν ελεύθερα επάγγελμα και να εξελιχθούν με βάση την αξία τους, γεγονός που θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη οικονομική ευημερία.
Κοινωνική Συνοχή και Ευημερία: Ένας κόσμος χωρίς κάστες θα ήταν πιο υγιής και παραγωγικός, καθώς θα επενδύαμε συλλογικά στην πρόοδο του είδους μας αντί να εμποδίζουμε ο ένας τον άλλον.
Ισότιμη Πρόσβαση: Όλοι οι πολίτες θα είχαν ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγεία και τις δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς τον φόβο του κοινωνικού στίγματος.
Η Πρόκληση της Αλλαγής
Αν και η κατάργηση των καστών απελευθερώνει την πλειοψηφία, η διαδικασία αυτή απαιτεί την υπέρβαση βαθιά ριζωμένων προκαταλήψεων. Η Wilkerson υποστηρίζει ότι η αλλαγή αυτή απαιτεί "ριζοσπαστική ενσυναίσθηση" και συλλογική βούληση, ειδικά από την κυρίαρχη κάστα που ιστορικά επωφελείται από το σύστημα.
Εν τέλει, ένας κόσμος χωρίς κάστες στοχεύει στην επίτευξη της θεμελιώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ισότητας, απελευθερώνοντας τόσο τους καταπιεσμένους όσο και τους καταπιεστές από έναν άκαμπτο, απάνθρωπο ιεραρχικό περιορισμό.
Στρατευμένο χρονικό υπεράσπισης (και φλύαρης, λεπτομερέστατης επεξήγησης) των ιδεών της Ίζαμπελ Γουίλκερσον, γεμάτο επώδυνα διδακτικές ιστορικοπολιτικές διαπιστ...
