14/11/2025
Η απάντηση δεν είναι στην έλλειψη συναισθήματος, αλλά στην Κοινωνική αποδοχή.
Το γήπεδο δεν είναι απλώς ένας χώρος. Είναι ο ασφαλής χώρος που καταργεί τις ανδρικές απαγορεύσεις. Εκεί, το δάκρυ δεν είναι αδυναμία, είναι πάθος, είναι η απόδειξη ότι είσαι «γνήσιος», ενώ η αρρενωπότητά σου παραμένει ασφαλής.
Στην προσωπική ζωή, όμως, ισχύει το ακριβώς αντίθετο.
Στο γήπεδο: Η αιτία είναι σαφής (πέναλτι, ήττα).
Στη σχέση: Το συναισθηματικό τοπίο είναι θολό. Το να εκτεθείς και να εκφράσεις θλίψη θεωρείται, δυστυχώς, απώλεια ελέγχου. Και αυτό, η κοινωνία μας το έχει διδάξει ως κάτι που πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος.
Επομένως, το πρόβλημα δεν είναι το ποδόσφαιρο. Είναι ο ορισμός που διδάσκει ότι η ευαλωτότητα είναι το αντίθετο της δύναμης. Ως κοινωνία έχουμε διδάξει ότι η δύναμη είναι να κρατάς τα συναισθήματα μέσα σου, αντί να τα εκφράζεις με ειλικρίνεια.
Είναι ώρα να καταργήσουμε αυτά τα ψυχολογικά «κάγκελα». Η αληθινή ωριμότητα είναι η ελευθερία να νιώθεις και να κλαις όπου και όπως νιώθεις.
Έρευνες δείχνουν ότι για πολλούς άντρες το ποδόσφαιρο είναι το μοναδικό «νόμιμο» πεδίο για να λυγίσουν χωρίς να νιώσουν ότι απειλείται ο ανδρισμός τους.
