Η ζωή δεν αλλάζει ανάμεσα στα φωτάκια, τα δώρα και τα φαγοπότια..
Κάθε τέτοια εποχή ακούμε για απολογισμούς, στόχους και μεγάλες αποφάσεις.
«Αυτή θα είναι η χρονιά μου».
Κι όμως… έναν χρόνο μετά, πολλοί βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο, με τις ίδιες σκέψεις, τα ίδια διλήμματα, τα ίδια “θα”.
Όμως η ζωή δεν αλλάζει επειδή το αποφασίσαμε.
Αλλάζει όταν αλλάζει η σχέση μας με τον εαυτό μας. Όταν λειτουργούμε με σεβασμό προς τον εαυτό, τους άλλους και την ζωή.
Η αλλαγή δεν έρχεται από την πρόθεση, έρχεται από την επίγνωση.
Η πραγματική μετακίνηση δεν είναι ενθουσιασμός. Είναι η ικανότητα να σταθούμε με ειλικρίνεια απέναντι στα μοτίβα μας. Να αναγνωρίσουμε τι επαναλαμβάνουμε. Τι αποφεύγουμε. Τι συνεχίζουμε να επιλέγουμε, ακόμη κι όταν μας πονά.
Η αλλαγή απαιτεί δέσμευση στη διαδικασία, όχι στο αποτέλεσμα.
Απαιτεί να επιτρέψουμε στις εμπειρίες μας να γίνουν κατανόηση
και όχι απλώς αναμνήσεις.
Όταν οι αποφάσεις γεννιούνται από τη συνάντηση νου και καρδιάς,
όταν χωράμε μέσα τους όσα ζήσαμε και όσα αντέχουμε, τότε ο χρόνος δεν επαναλαμβάνεται ωριμάζει.
Η νέα χρονιά δεν μας αλλάζει.
Η παρουσία μας στον εαυτό μας το κάνει.
Ερώτηση για εσωτερική παρατήρηση:
Τι χρειάζεται να δω, και όχι απλώς να αποφασίσω, για να αλλάξει κάτι ουσιαστικά στη ζωή μου;
Με χαρά ανακοινώνουμε το 1ο Εργαστήριο Συστημικής Αναπαράστασης το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 17 Ιανουαρίου, στο χώρο μας στη Θεσσαλονίκη ✨
Λίγα λόγια για τη συστηματική αναπαράσταση:
Η συστημική αναπαράσταση (ή οικογενειακή/συστημική διάταξη) αποτελεί μία βιωματική μέθοδο στη συστημική ψυχοθεραπεία που διερευνά πώς οι άνθρωποι επηρεάζονται από τα οικογενειακά και κοινωνικά τους συστήματα. Με τη βοήθεια συμβολικών “αναπαραστάσεων” (άτομα ή αντικείμενα που παίρνουν ρόλους), αποκαλύπτονται ασυνείδητα μοτίβα σχέσεων, εντάσεις ή συναισθηματικοί δεσμοί. Στόχος είναι η καλύτερη κατανόηση των δυναμικών και η ενίσχυση της ψυχικής ισορροπίας.
Για όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν, μπορούν να συμπληρώσουν τη φόρμα, μέσω του συνδέσμου στο profile (link in Bio)
💌Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορίες, μπορείτε να στείλετε μήνυμα inbox!
Σας περιμένουμε 🙏🏼
07/12/2025
Μια εποχή που ο άνθρωπος ξέρει πολλά αλλά νιώθει λίγα.
Πληροφορίες τρέχουν σαν ποτάμια από οθόνες, ιδέες, συμβουλές.
Κι όμως, χωρίς το βίωμα, η γνώση είναι σαν άνεμος και τίποτα δεν πατάει στη γη. Μένει ψηλά, αιωρείται, θροΐζει… αλλά δεν ριζώνει μέσα μας.
Ζούμε περισσότερο στο κεφάλι παρά στο σώμα.
Στους διαδρόμους των social media, ο νους δεν σταματά ποτέ.
Και το σώμα;
Σιωπά μέχρι να φωνάξει:
με άγχος, με κόπωση, με αυτοάνοσα που χτυπούν σαν ξαφνικές καταιγίδες.
Ξεχάσαμε πως είναι να αναπνέεις αργά, να ακούς τα κόκαλα, το αίμα, την καρδιά σου, να αφήνεις την εμπειρία να σε μεταμορφώνει.
Γιατί το σώμα ζητάει αυτό που η πληροφορία δεν μπορεί να δώσει: παρουσία, αίσθηση, σύνδεση.
Και εδώ έρχεται η ελπίδα:
Όταν ο άνθρωπος επιλέξει να δουλέψει ολιστικά – νου, σώμα και ψυχή μαζί, είναι η στιγμή που λες «ναι» στον εαυτό σου.
Εκεί κάτι ξεκινά ….όχι δυνατά, αλλά σταθερά, σαν σπόρος που ριζώνει στο σκοτάδι. Κι από αυτή τη μικρή, ιερή πράξη, η ζωή αρχίζει ξανά να κυλά, να φωτίζει, να σου ανοίγει δρόμους που πριν δεν τολμούσες να δεις.
Πώς οι εμπλοκές των προγόνων αγγίζουν τη δική μας ζωή. Το νήμα που μας δένει με όσους ήρθαν πριν… Εκεί όπου οι σκιές των προγόνων ακουμπούν τη δική μας ζωή…
Στο πεδίο της Συστημικής Ανάλυσης τίποτα δεν χάνεται. Κάθε εμπειρία που δεν μπόρεσε να ειπωθεί, να θρηνηθεί ή να ολοκληρωθεί από κάποιον πρόγονο, μένει “ζωντανή” στο οικογενειακό σύστημα.
Και τότε… περνά στους απογόνους.
Μικρές ή μεγάλες εμπλοκές των προγόνων — χαμένοι έρωτες, μυστικά, αποκλεισμένοι συγγενείς, πένθη που δεν ολοκληρώθηκαν, αδικίες που δεν αποκαταστάθηκαν — μπορεί να εκδηλωθούν σε εμάς ως:
• επαναλαμβανόμενα μοτίβα σχέσεων
• ανεξήγητο βάρος ή ενοχή
• σαμποτάζ την ώρα που πάμε να προχωρήσουμε
• φόβοι που δεν “ανήκουν” σε εμάς
• δυσκολία να χαρούμε, να δεσμευτούμε, να ανήκουμε
Η ψυχή αναζητά πάντα τάξη, ισορροπία και σύνδεση.
Η Συστημική Αναπαράσταση
είναι η κάθοδος σε αυτό το υπόγειο.
Ένα τελετουργικό όπου ανοίγουν πόρτες που έμειναν κλειδωμένες για γενιές. Οι χαμένοι αποκτούν όνομα.
Και οι αποκλεισμένοι επιστρέφουν στη θέση τους.
Και τότε… αν αναλάβουμε την ευθύνη και κινηθούμε προς μια καινούργια κατεύθυνση, με επίγνωση, η δική μας ζωή απελευθερώνεται.
Διαλέγουμε τον δικό μας δρόμο, χωρίς το βάρος των προηγούμενων γενεών — μόνο με τη δύναμή τους.
Μόνο τότε η σκιά παύει να διεκδικεί τη ζωή μας.
Μόνο τότε ο δρόμος μπροστά γίνεται καθαρός.
Και εμείς… αναδυόμαστε ξανά,
με το φως στο πλευρό μας.
work
28/11/2025
Ο θεραπευτής δεν είναι ρόλος για social media.
Τελευταία βλέπουμε «θεραπευτές» και «μέντορες» να ξεπηδούν παντού.
Μαγικές τεχνικές, υποσχέσεις για άμεση μεταμόρφωση, χαριτωμένες περσόνες που πουλάνε φως χωρίς να έχουν περάσει ποτέ από τα δικά τους σκοτάδια.
Ας είμαστε ξεκάθαροι:
Θεραπευτής που δεν έχει κάνει χρόνια προσωπικής, βαθιάς θεραπείας, δεν είναι θεραπευτής. Είναι απλώς ένας άνθρωπος που μιμείται έναν ρόλο.
Η θεραπεία δεν είναι trend.
Δεν είναι τίτλος που παίρνεται μέσω likes.
Και σίγουρα δεν είναι μια σειρά από γρήγορες τεχνικές που «δουλεύουν για όλους».
Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης όλα μοιάζουν εύκολα, άμεσα, αυτοματοποιημένα.
Αλλά η ανθρώπινη ψυχή δεν μπαίνει σε αλγόριθμο.
Ούτε «θεραπεύεται» από ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει οι ίδιοι με τον εαυτό τους.
Η θεραπεία είναι ευθύνη.
Όχι performance.
Ας απαιτούμε σοβαρότητα.
Ας σταματήσουμε να εντυπωσιαζόμαστε από το περιτύλιγμα.
Η ψυχική υγεία αξίζει πολύ περισσότερο.
Η Συστηματική Αναπαράσταση
εξετάζει τις ρίζες μας γιατί έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά…
Στην πορεία μας προς το μέλλον, συχνά ψάχνουμε απαντήσεις “εκεί έξω”. Όμως η αλήθεια είναι πως αυτό που χρειάζεται να δούμε… βρίσκεται πίσω.
Στις ιστορίες της οικογένειάς μας.
Στα νήματα που μας συνδέουν, ακόμα κι αν δεν τα έχουμε κοιτάξει ποτέ συνειδητά.
Στη Συστημική Αναπαράσταση δεν κοιτάμε το παρελθόν για να κατηγορήσουμε.
Το κοιτάμε για να τιμήσουμε.
Να κατανοήσουμε.
Να αφήσουμε πίσω όσα δεν είναι δικά μας και να δώσουμε πίσω εκείνα που σηκώσαμε από αγάπη, φόβο ή ανάγκη για να ανήκουμε.
Όταν στρέφουμε το βλέμμα πίσω, δεν το κάνουμε για να μείνουμε εκεί.
Μόνο όταν δούμε και τακτοποιήσουμε τις ρίζες μας, η ζωή μπορεί να ανθίσει.
Γιατί για να περπατήσεις μπροστά με καθαρό βήμα, χρειάζεται πρώτα να δεις από πού έρχεσαι.
#κυκλοιζωης #συστημικήαναπαράσταση
20/11/2025
Κανείς δεν ξεκινά τη ζωή του από το μηδέν.
Όλοι κουβαλάμε μέσα μας ιστορίες, φόβους, στρατηγικές επιβίωσης και σιωπές που γεννήθηκαν πολύ πριν από εμάς.
Οι γονείς μας, οι παππούδες μας, οι πρόγονοί μας… όλοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να επιβιώσουν μέσα στις συνθήκες της εποχής τους.
Και πολλές φορές, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε,
ερμηνεύουμε τη ζωή και τις σχέσεις μας μέσα από το πρίσμα αυτών των παλιών μοτίβων.
Στη Συστηματική Αναπαράσταση μαθαίνουμε ότι:
Δεν φταίμε για όσα κουβαλάμε.
Φταίμε όμως αν δεν θέλουμε να τα δούμε.
Κάθε ενήλικας καλείται κάποια στιγμή να σταθεί γενναία απέναντι σε αυτά τα κληρονομημένα μοτίβα:
να αναγνωρίσει τι δεν του ανήκει,
να επιστρέψει στους προγόνους ό,τι είναι δικό τους,
και να κρατήσει μόνο αυτό που βοηθά τη δική του διαδρομή.
Η ατομική ευθύνη δεν είναι βάρος· είναι ελευθερία.
Είναι η στιγμή που λες:
«Τιμώ όσα προηγήθηκαν… αλλά επιλέγω να ζήσω διαφορετικά.»
Και τότε, ο δρόμος ανοίγει.
Ο δικός σου δρόμος.
Αν νιώθεις πως ήρθε η στιγμή να δεις βαθύτερα,
να σπάσεις τα παλιά μοτίβα
και να σταθείς με αλήθεια στη δική σου θέση μέσα στο σύστημα…
Τον Ιανουάριο ξεκινάμε εργαστήρια Συστηματικής Αναπαράστασης.
Ένας ασφαλής χώρος για να δεις, να νιώσεις, να απελευθερώσεις και να επιλέξεις ξανά.
Οι ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα.
Μείνετε συντονισμένοι.
Ζούμε σε μια εποχή που όλα τα θέλουμε τώρα—γρήγορα, εύκολα, μαγικά. Η ψυχή όμως δεν θεραπεύεται με συντομεύσεις.
Τα χαρακτηριστικά ψυχικά μοτίβα της εποχής προκύπτουν από ένα συνδυασμό φαινομένων.
1. Η κυριαρχία του άγχος και η υπερδιέγερση
Δεν μιλάμε πλέον για «επεισόδια άγχους», αλλά για μία μόνιμη ψυχοφυσική υπερένταση.
Ο εγκέφαλος δέχεται άπειρα ερεθίσματα κάθε μέρα.
2. Η διάχυτη αίσθηση κενού – υπαρξιακή κόπωση
Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν ότι «δεν νιώθω τίποτα», «δεν ξέρω τι θέλω», «δεν υπάρχει νόημα».
3. Η αποσύνδεση από το σώμα
Ζούμε στο κεφάλι.
Οι άνθρωποι νιώθουν όλο και λιγότερο το σώμα τους, την αναπνοή τους, τα όριά τους.
4. Η μοναξιά μέσα σε υπερσυνδεδεμένο κόσμο
Η μεγαλύτερη «σιωπηλή διαταραχή» της εποχής είναι η κοινωνική αποξένωση, ακόμη και μέσα σε σχέσεις.
Πώς φτάσαμε εδώ;
1. Τεχνολογική επιτάχυνση
Το νευρικό μας σύστημα σχεδιάστηκε για ρυθμούς φύσης.
Πλέον λειτουργεί σε ρυθμούς μηχανής.
2. Αλλαγή των ανθρώπινων σχέσεων
Η εποχή του “περνώ δυσκολίες αλλά έχω γύρω μου ανθρώπους” έχει αντικατασταθεί από την εποχή του “μιλάω σε όλους και δεν νιώθω κανέναν”.
3. Εξιδανίκευση της παραγωγικότητας
Η αξία του ανθρώπου έχει ταυτιστεί με το τι κάνει και όχι με το ποιος είναι.
4. Συνεχής σύγκριση
Τα κοινωνικά δίκτυα δημιούργησαν μια μόνιμη ψυχολογική σύγκριση.
Οι άνθρωποι ζουν σαν να τους παρακολουθεί συνεχώς ένα αόρατο κοινό.
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από ένα συλλογικό τραύμα υπερδιέγερσης, αποσύνδεσης και απώλειας νοήματος.
Στον χώρο της ψυχολογίας, αναδύονται συνεχώς «θεραπείες» που υπόσχονται άμεση αλλαγή, γρήγορη λύτρωση από τον πόνο και μεταμόρφωση μέσα σε λίγες συνεδρίες. Αυτές οι υποσχέσεις, όμως, αποτελούν συχνά παγίδα.
Η θεραπεία δεν έρχεται σαν κεραυνός έρχεται σαν ψίθυρος. Κανένα θαύμα δεν μας σώζει μα ο χρόνος, η επίγνωση και η τρυφερότητα χτίζουν μέσα μας έναν τόπο όπου η καρδιά μπορεί επιτέλους να αναπνεύσει ξανά. #ψυχοθεραπεια
09/11/2025
Η Επιστροφή στον Εαυτό που μπορεί να συμβεί κάπου στου δρόμου τα μισά ….
Όταν πραγματικά η ψυχή θέλει και ψάχνει, συνειδητοποιείς κάποια στιγμή στην πορεία της Ζωής σου ότι ζούσες για χρόνια …. χωρίς να είσαι παρόν/ούσα.
Κι όμως, φαινόταν πως όλα ήταν στη θέση τους, χαμόγελα, κουβέντες, ρόλοι, καθήκοντα.
Μέσα σου, όμως, απουσίαζες.
Είχες χαθεί πίσω από τις ανάγκες των άλλων, πίσω από την αγωνία να αγαπηθείς, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να εξαφανίσεις τον εαυτό σου.
Και μια μέρα, ίσως έρθει εκείνο το κάτι που αποδομεί τον κόσμο που είχες φτιάξει μέσα από το πρίσμα των εμπειριών και τραυμάτων σου.
Η στιγμή που βλέπεις καθαρά —
ότι υπήρξαν χρόνια που ήσουν θεατής της ίδιας σου της ζωής.
Που φίμωσες τη φωνή σου, έκρυψες την αλήθεια σου, γιατί έτσι επιβίωσες στο περιβάλλον που μεγάλωσες …
Έμαθες να μικραίνεις για να χωράς στις ζωές των άλλων. Το εσωτερικό παιδί όπως κάποτε μην αντέχοντας την απόρριψη πίστεψε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο για να χωράει μέσα του.
Μα ο κόσμος δεν αλλάζει έτσι. Εσύ παίρνεις τον δρόμο της επιστροφής. Μέσα από τα συντρίμμια των ρόλων, των προσδοκιών, συναντάς εκείνο το εγκαταλελειμμένο και προδομένο παιδί μέσα σου.
Κι έτσι αρχίζει η πιο βαθιά μεταμορφωτική εμπειρία της ζωής σου.
Όχι στο παρελθόν, αλλά στην αλήθεια σου.
Όχι για να γίνεις κάποιος άλλος,
αλλά για να θυμηθείς ποια/ος είσαι.
Από εκεί γεννιέται η ελευθερία —
να ζεις, επιτέλους, με εσένα.
Στις οικογενειακές και συστημικές αναπαραστάσεις, ο Bert Hellinger μιλά για την «τυφλή αγάπη» — εκείνη τη βαθιά, παιδική αγάπη που κάνει την ψυχή να θυσιάζεται για να ανήκει.
Η αγάπη αυτή δεν βλέπει. Θέλει μόνο να συνδέεται.
Κι έτσι, ασυνείδητα, λέμε:
«Καλύτερα να πονάω εγώ, παρά εσύ.»
«Αν εσύ υπέφερες, θα υποφέρω κι εγώ.»
«Αν χάθηκες, θα χαθώ κι εγώ για να σε κρατήσω ζωντανό μέσα μου.»
Αυτή είναι η αγάπη των παιδιών προς τους γονείς — μια αγάπη χωρίς επίγνωση, γεμάτη αφοσίωση αλλά χωρίς όρια.
Η τυφλή αγάπη συνδέει, αλλά ταυτόχρονα δεσμεύει.
Η ώριμη αγάπη, όμως, βλέπει.
Αναγνωρίζει τη μοίρα, σέβεται αυτό που ήταν και λέει:
«Σε βλέπω. Κι από σεβασμό προς εσένα, θα ζήσω τη δική μου ζωή.»
Όταν μετακινούμαστε από την τυφλή στην ώριμη αγάπη, τότε η ροή της ζωής συνεχίζεται μέσα μας — χωρίς ενοχή, χωρίς φόβο, χωρίς ανάγκη να πληρώσουμε το τίμημα κάποιου άλλου.
Κάθε φορά που επιλέγεις να δεις —
να τιμήσεις, να ευχαριστήσεις, να αφήσεις — η ψυχή σου ελευθερώνει όχι μόνο εσένα, αλλά κι εκείνους που αγάπησες τυφλά.
Γιατί η αληθινή αγάπη δεν κρατά.
Αναπνέει.
Και αφήνει τη ζωή να συνεχίσει…
Το δαιμόνιο της εξερεύνησης που άναψε πριν 21 χρόνια με την πρώτη μου εκπαίδευση στο θεραπευτικό πεδίο, δεν έσβησε ποτέ. Παραμένει εκεί — ζωντανό, ανήσυχο, οδηγός της ψυχής μου.
Αυτό το δαιμόνιο με έφερε ως το Μεξικό, στο Παγκόσμιο Συνέδριο Συστημικής Αναπαράστασης, για να συναντήσω ξανά το πεδίο που με συγκίνησε βαθιά τότε, και συνεχίζει να με καλεί.
Σήμερα, στην ολοκλήρωση του συνεδρίου, με πλημμυρίζει μια γλύκα…
Για τα χρόνια που πέρασαν, για τις πόρτες που άνοιξα, για τους κύκλους που έκλεισαν και τις νέες αρχές που γεννιούνται.
Κι έπειτα από πολλά χρόνια ατομικής θεραπείας, χαίρομαι που μπορώ πια να στέκομαι μέσα μου με αποδοχή, γαλήνη και τρυφερότητα — εκεί όπου κάποτε υπήρχε μόνο ανησυχία και αναζήτηση.
Η Συστημική Αναπαράσταση είναι ένας ζωντανός χάρτης της ψυχής και των σχέσεων μια μέθοδος που αποκαλύπτει τα αόρατα νήματα που μας συνδέουν, βοηθώντας τη ροή της αγάπης να βρει ξανά τον δρόμο της.
Με ευγνωμοσύνη για το ταξίδι, για τη γνώση, για τη ζωή που δεν παύει να με διδάσκει. 🌎✨
Be the first to know and let us send you an email when Threads of Life posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Από πολύ μικρή ηλικία είχα πολλά ερωτήματα που δεν είχαν εύκολες απαντήσεις. Υπαρξιακές αναζητήσεις όπως από που ερχόμαστε σαν ψυχές, που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε, γιατί υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές στις ζωές των ανθρώπων.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου οι παππούδες ήρθαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ως παιδιά και οι προπαππούδες, όσοι επέζησαν, έπρεπε να παλέψουν, ξεκινώντας από το τίποτα να χτίσουν τη ζωή τους από την αρχή. Ακολούθησε εμφύλιος, όπου βρήκε φυλακή τον ένα παππού και εξορία τον άλλο. Δύσκολα χρόνια, κάπου μέσα μου μάλλον ηχούν ακόμα τα συναισθήματα θυμού, θλίψης, προδοσίας. Όλα όσα στοίχειωσαν εκείνες τις γενιές που έζησαν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αυτό το κομμάτι της κληρονομιάς μου πυροδότησε μια ανάγκη να ερευνήσω και να μάθω όσο περισσότερα μπορούσα για την ανθρώπινη ψυχή.
Οι γονείς από μικροαστικές οικογένειες και οι δύο, παιδιά που γεννήθηκαν στην κατοχή με μνήμες ανέχειας και στέρησης, αποφάσισαν να κυνηγήσουν το μεγάλο όνειρο. Ακολούθησαν αρκετά χρόνια μεγάλου αγώνα, πολλές ώρες απουσίας από το σπίτι αφήνοντας εμένα και τις δυο αδελφές μου να μας μεγαλώσει η γιαγιά, μητέρα της μητέρας μου, με πολλή αγάπη οφείλω να ομολογήσω. Πολυήμερες απουσίες των γονιών από το σπίτι, που έκαναν τους ρόλους ασαφείς προς τα παιδιά. Μια γιαγιά που είχε τον ρόλο της μαμάς και του μπαμπά ταυτοχρόνως. Ο αγώνας ανταμείφθηκε, μια μεγάλη περιουσία δημιουργήθηκε από δύο ανθρώπους ωστόσο πολύ διαφορετικούς με μεγάλες συγκρούσεις. Ακολούθησε ένα εκρηκτικό διαζύγιο που άφησε στάχτες και πληγές σε όλους μας.
Κάπου κοντά στα 30 ένας ανεμοστρόβιλος από έντονα συναισθήματα με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι μέσα μου υπήρχε ένα κουβάρι που έπρεπε να ξετυλίξω, για να νοηματοδοτήσω όλο αυτό που έμοιαζε να είχε σκάσει από το πουθενά και φάνταζε να με κρατάει αιχμάλωτη σε ένα αρκετά σκοτεινό δωμάτιο.
Τότε ξεκίνησα να παρακολουθώ κάποιες ομάδες στο κέντρο Αντλεριανής ψυχολογίας, έχοντας αποκτήσει τρία παιδιά, στη προσπάθειά μου να μάθω πως θα μπορούσα να γίνω πιο αποτελεσματική στον ρόλο μου ως μητέρα. Κατά την περίοδο αυτή μού προτάθηκε να εκπαιδευτώ στο συντονισμό ομάδων του κέντρου, κάτι που δέχτηκα με μεγάλη χαρά. Για έξι συνεχόμενα χρόνια συντόνιζα ομάδες στο κέντρο εθελοντικά και διετέλεσα αντιπρόεδρος και πρόεδρος του ΔΣ. Στη συνέχεια ακολούθησε μια μεγάλη πορεία εκπαίδευσης και κατάρτισης στον χώρο της θεραπείας.
Ολοκλήρωσα ένα τριετές πρόγραμμα εκπαίδευσης Shiatsu παίρνοντας την πιστοποίηση της θεραπεύτριας Shiatsu. Ακολούθησε εκπαίδευση στο Reiki την οποία ολοκλήρωσα κατέχοντας τον τίτλο Master Usui Reiki. Εκπαιδεύτηκα στη θεραπευτική τεχνική του Body Mirror System of Healing του Martin Brofman. Η ανάγκη μου για μια πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική γνώση στον χώρο της θεραπείας με οδήγησε σε ένα διετές πρόγραμμα εκπαίδευσης στη συμβουλευτική ψυχολογία αποκτώντας το High National Diploma in Counseling and Psychology. Έχω παρακολουθήσει πολυάριθμα σεμινάρια σε διάφορες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως την Gestalt, τη Συστημική θεραπεία, την Sand Play Therapy, με σκοπό την συνεχή επιμόρφωση και ενημέρωση στο αντικείμενο. Μέσα στα χρόνια ανέπτυξα μεγάλο ενδιαφέρον στη θεραπεία του ψυχικού τραύματος και αυτό με οδήγησε στην εκπαίδευση της τραυματοθεραπείας EMDR στο Ινστιτούτο Τραυματοθεραπείας EMDR Hellas. Ακολούθησε η εκπαίδευση στην τραυματοθεραπεία CRM (Basic, Advanced) της Lisa Schwartz και η εκπαίδευση στο θεραπευτικό σύστημα με ήχους στην Peter Hess Academy Greece στην οποία γίνεται επεξεργασία του ψυχικού τραύματος με τις Θιβετιανές Ηχογαβάθες.
Σκοπός μου είναι να βοηθήσω τον κάθε άνθρωπο να αποκτήσει πλήρη γνώση για τη φύση και τα αίτια των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και να εκπαιδευτεί στην διαχείρισή τους. Έτσι, μέσα από τη διαδικασία να μπορέσει να είναι ανεξάρτητος/η και δυνητικά θεραπευτής του εαυτού.
Θα χαρώ πολύ να σας γνωρίσω από κοντά σε κάποιες από τις δραστηριότητες του Threads of Life: https://threadsoflife.gr/
