Υπάρχουν άνθρωποι που σε κάνουν να αναρωτιέσαι … αυτό που εκφράζουν είναι πραγματικό ή έχουν μάθει να κρύβονται τόσο καλά;
Κάποιοι μοιάζουν παγωμένοι, άλλοι ξεχειλίζουν από συναίσθημα και κάποιοι κινούνται κάπου στη μέση. Είναι άραγε θέμα φύσης ή αποτέλεσμα άμυνας; Φόβος μην εκτεθούν, μην πληγωθούν, μην τους εκμεταλλευτούν;
Αυτό που φαίνεται όμως είναι πως πολλοί έχουν «μετατοπίσει» την αγάπη τους ….στη δουλειά, στην επιτυχία, στη δύναμη, σε μια ιδέα, σε μια συνήθεια, στο να έχουν τον έλεγχο, σε κάτι πιο ασφαλές από έναν άνθρωπο.
Και ναι… αυτή η μετατοπισμένη αγάπη μπορεί να δημιουργήσει θαύματα. Καριέρες, τέχνη, επιτεύγματα.
Αλλά γεμίζει την ψυχή;
Γιατί στο τέλος της ημέρας… η καρδιά δεν φτιάχτηκε για πράγματα.
Φτιάχτηκε για ανθρώπους.
Αν το μέσα μας είναι γεμάτο πράγματα και εμμονές, η αίσθηση του κενού δεν ανακουφίζεται, ακόμα και όταν υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που μας αγαπούν βαθιά.
Χρειάζεται να δουλέψουμε τα σκοτάδια μας …
#αγάπη #σχέσεις #συναίσθημα #αλήθεια #θεραπεία
14/04/2026
Υπάρχουν δυσκολίες στη ζωή μας που δεν ξεκίνησαν από εμάς.
Σχέσεις, συναισθήματα, επαναλαμβανόμενα μοτίβα ή εσωτερικά μπλοκαρίσματα που έχουν τις ρίζες τους βαθύτερα — στο οικογενειακό σύστημα.
Η συστημική αναπαράσταση είναι μια βιωματική θεραπευτική μέθοδος που φέρνει στο φως ασυνείδητες οικογενειακές δυναμικές, δεσμεύσεις και μοτίβα που συχνά μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.
Μέσα από την εικόνα του συστήματος, αποκαθίσταται σταδιακά η τάξη και ανοίγει ο δρόμος για ανακούφιση, κατανόηση και εσωτερική ησυχία.
Τι μπορείς να βιώσεις σε αυτή τη συνάντηση:
• βαθύτερη κατανόηση της δυσκολίας σου
• συναισθηματική αποφόρτιση
• εσωτερική τάξη και αίσθηση «κάτι μπήκε στη θέση του»
• ανακούφιση χωρίς ανάγκη ανάλυσης ή εξηγήσεων
Το σύστημα δείχνει αυτό που είναι έτοιμο να φανεί.
Πώς λειτουργεί το workshop:
Η συστημική αναπαράσταση πραγματοποιείται σε ομαδικό πλαίσιο, με ασφάλεια, σεβασμό και καθοδήγηση.
Μπορείς να συμμετέχεις είτε:
• φέρνοντας δικό σου θέμα, είτε
• ως εκπρόσωπος, συμμετέχοντας στη διαδικασία των άλλων (που συχνά φέρνει βαθιά προσωπικά οφέλη).
Κάθε workshop είναι μεμονωμένο και ολοκληρωμένο από μόνο του. Δυνατότητα συμμετοχής στο ένα ή και στα δυο εργαστήρια.
👥 Θέσεις περιορισμένες για τη διασφάλιση της ποιότητας της διαδικασίας. Για κράτηση θέσεων επικοινωνήστε στα ☎️: 697 811 0088 , 6947448208 ή στο inbox.
Για ποιον είναι
Για όποιον:
• νιώθει ότι «κάτι τον κρατά πίσω» χωρίς να ξέρει τι
• επαναλαμβάνει μοτίβα που δεν εξηγούνται λογικά
• θέλει να δουλέψει σε βάθος, με σεβασμό και επίγνωση
___________
Συντονίστριες:
Χρυσούλα Καζακίδου Συνθετική Ψυχοθεραπεία
Φανή Αρπατζόγλου: Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας εξειδικευμένη στην τραυματοθεραπεία Somatic Experiencing, EMDR, CRM, θεραπεία με ηχογαβάθες και Yong.
11/04/2026
Κάθε Ανάσταση είναι μια υπενθύμιση…
ότι τίποτα μέσα μας δεν χάνεται πραγματικά — μόνο περιμένει τη στιγμή να ξαναγεννηθεί.
Στα πιο σκοτεινά μας σημεία,
εκεί που η σιωπή βαραίνει και η καρδιά κουράζεται,
κρύβεται ο σπόρος του φωτός.
Η Ανάσταση δεν είναι θόρυβος και πανηγυρισμός.
Είναι μια ήσυχη επιστροφή…
στον εαυτό μας που άντεξε, που έμαθε, που μεταμορφώθηκε.
Ας αφήσουμε πίσω ό,τι μας κράτησε δεμένους,
κι ας επιτρέψουμε στο μέσα μας φως να οδηγήσει το επόμενο βήμα.
Καλή Ανάσταση…
σε ό,τι μέσα σου επιλέγει να ζήσει ξανά 🐣🕯️🦋❤️
28/03/2026
Υπάρχουν άνθρωποι που μεγάλωσαν… αλλά δεν ωρίμασαν.
Ενήλικα σώματα με παιδικές αντιδράσεις.
Λόγια “σοφά”, έτοιμα, χιλιοειπωμένα, χωρίς βάθος. Φράσεις που ακούγονται ωραίες, αλλά δεν έχουν περάσει από την καρδιά.
Η ψυχολογία το ονομάζει συναισθηματική ανωριμότητα: όταν κάποιος αποφεύγει την ευθύνη, δεν αντέχει την αυτοπαρατήρηση και “δανείζεται” απόψεις για να νιώθει ασφαλής.
Η έλλειψη αυτογνωσίας δημιουργεί την ψευδαίσθηση γνώσης. Όσο λιγότερο γνωρίζω τον εαυτό μου, τόσο πιο εύκολα πιστεύω ότι “ξέρω τη ζωή”.
Και κάπου εκεί εμφανίζεται η έπαρση: όχι ως δύναμη, αλλά ως άμυνα. Μια μάσκα που κρύβει σύγχυση, φόβο και αποσύνδεση.
Η αλήθεια είναι ότι: Η επίγνωση δεν φωνάζει. Δεν εντυπωσιάζει. Δεν παπαγαλίζει.
Η επίγνωση φαίνεται στη σιωπή, στην ανάληψη ευθύνης των πράξεων σου, στη συνέπεια.
Δεν έχει σημασία πόσα “ξέρεις”. Σημασία έχει πόσα έχεις τολμήσει να δεις μέσα σου.
#Αυτογνωσία #ΣυναισθηματικήΩριμότητα #Επίγνωση
18/03/2026
Κάποια στιγμή στη ζωή, χωρίς να το καταλάβεις, συνήθως στα παιδικά χρόνια φοράς έναν ρόλο, και μετά… ξεχνάς ποιος είσαι χωρίς αυτόν.
Αναλαμβάνεις βάρη που δεν σου ανήκουν.
Λες «ναι» ενώ μέσα σου φωνάζεις «όχι».
Νιώθεις ενοχές όταν σκέφτεσαι τον εαυτό σου.
Έχεις μάθει να καταλαβαίνεις τους άλλους… αλλά όχι εσένα.
Λες «είμαι καλά», ενώ μέσα σου κάτι πονά.
Και κουράζεσαι… γιατί κουβαλάς ζωές που δεν είναι δικές σου.
Αυτός ο ρόλος δεν είναι η ταυτότητά σου. Είναι ένας μηχανισμός. Ένας τρόπος να ανήκεις, να αγαπηθείς, να αποφύγεις να νιώσεις.
Αλλά η αλήθεια σου δεν χάθηκε. Είναι απλά σιωπηλή.
Η αναγνώριση είναι το πρώτο βήμα:
Να δεις πού προδίδεις τον εαυτό σου για να κρατήσεις ισορροπίες.
Να παραδεχτείς ότι δεν είσαι «εντάξει» — και αυτό είναι εντάξει.
Ρώτα τον εαυτό σου:
Τι θα ένιωθα αν έβαζα εμένα πρώτο/η… έστω για μια μέρα;
Η επιστροφή σε σένα δεν είναι εγωισμός.
Είναι ευθύνη απέναντι στη ζωή σου.
#αυτογνωσία #όρια #ψυχολογία εσωτερικήεργασία
14/03/2026
Η ζωή έχει πάντα τον τρόπο της να μας προκαλεί και να μας δοκιμάζει. Όχι γιατί υπάρχει κάποιος τιμωρός εκεί έξω που θέλει να μας κάνει κακό. Αλλά γιατί η ζωή είναι απρόβλεπτη. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι.
Γεγονότα μοιραία, αλλαγές, απώλειες και ανατροπές είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Μέσα σε όλα αυτά, η μόνη πραγματική σταθερά που έχει ο καθένας μας είναι ο εαυτός του.
Οι αξίες μας. Οι πεποιθήσεις μας. Το σύστημα ηθικής που κουβαλάμε μέσα μας.
Κάποια από αυτά τα πήραμε προίκα από τους γονείς μας όπως και εκείνοι από τους δικούς τους. Από μια αλυσίδα γενεών που μέσα μας φέρουμε το αποτύπωμα τους.
Εδώ ξεκινά η δική μας ευθύνη.
Στη ζωή καλούμαστε να δουλέψουμε με τον εαυτό μας. Να καλλιεργήσουμε κριτική σκέψη και διάκριση σε σεβασμό προς τον άλλο και τον εαυτό μας.
Να αναρωτηθούμε: Τι από αυτό το κληροδότημα, μας βοηθάει και τι μπλοκάρει την ζωή μας.
Χρειάζεται να θρηνήσουμε συνειδητά όσα θα έπρεπε να ήταν αλλιώς, για να προχωρήσουμε πιο πέρα από εκεί που κατάφεραν να φτάσουν οι προηγούμενες γενιές.
Άλλες εποχές. Άλλες συνθήκες. Άλλες δυναμικές.
Αυτός να είναι ένας βαθύτερος λόγος που βρισκόμαστε εδώ: να θεραπεύσουμε ό,τι έμεινε ανοιχτό από το παρελθόν και να δημιουργήσουμε κάτι πιο συνειδητό, πιο ελεύθερο, πιο αληθινό για εμάς και για τα παιδιά μας.
Να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο με τη ζωή μας μέσα από τις επιλογές μας.
Trauma Bonding (Δεσμός Τραύματος).
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από τον ψυχολόγο Patrick Carnes και περιγράφει έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό που δημιουργείται μέσα από έναν κύκλο:
πόνος → ανακούφιση → πόνος → ανακούφιση.
Δεν πρόκειται απλώς για ψυχολογία, είναι νευροβιολογία.
Όταν μια σχέση περνά από ένταση σε τρυφερότητα, ο εγκέφαλος ενεργοποιεί:
• Κορτιζόλη – στρες και άγχος
• Ντοπαμίνη – ανταμοιβή και ελπίδα
• Οξυτοκίνη – δεσμός και σύνδεση
Αυτός ο κύκλος δημιουργεί έναν νευροχημικό εθισμό, όπου ο εγκέφαλος αρχίζει να συνδέει την ανακούφιση με το ίδιο άτομο που δημιούργησε τον πόνο.
Και έτσι δημιουργείται κάτι πολύ ισχυρό: εξάρτηση.
Αυτές οι σχέσεις ακολουθούν έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο:
Ιδανικοποίηση – έντονη έλξη, θαυμασμός, “είσαι ο κόσμος μου”
Υποτίμηση – κριτική, ψυχρότητα, απόσταση
Σύγχυση – προσπαθείς περισσότερο για να επαναφέρεις την αγάπη
Επανένωση – τρυφερότητα, συγγνώμη, ελπίδα
Και τότε ο κύκλος ξεκινά ξανά.
Η αλήθεια είναι ότι το νευρικό σύστημα έχει μάθει να λειτουργεί μέσα στην αστάθεια.
Και τότε η ηρεμία μιας υγιούς σχέσης μπορεί να μοιάζει…
περίεργη/βαρετή.
Αυτό που λείπει εδώ δεν είναι η αγάπη. Είναι το δράμα.
Όταν αρχίσεις να το κατανοείς, αυτό τον μηχανισμό μπορείς να ξεχωρίζεις τη διαφορά ανάμεσα σε αγάπη και εθισμό.
Η πραγματική αγάπη δεν σε κάνει να φοβάσαι.
Δεν σε μπερδεύει.
Δεν σε διαλύει για να σε ξαναχτίσει.
Η πραγματική αγάπη σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια.
💬 Αν αυτό το post σου έδωσε μια νέα οπτική, μοιράσου το.
Ίσως κάποιος χρειάζεται να το διαβάσει σήμερα.
emotional
04/03/2026
«Όχι, δεν είναι όλα καθρέφτης σου.»
Ένα από τα πιο παραπλανητικά new age αφηγήματα λέει ότι ό,τι σε ενοχλεί στους άλλους είναι δική σου αντανάκλαση.
Στην πράξη αυτό σημαίνει:
ότι εσύ φέρεις την ευθύνη για κάθε τοξική ή κακοποιητική συμπεριφορά που συναντάς.
Και αυτό δεν είναι ούτε θεραπευτικό ούτε αληθινό. Είναι βαθιά διαστρεβλωτικό.
Η νευροβιολογία μας δείχνει ότι:
Ο εγκέφαλος δεν «καθρεφτίζει» μηχανικά τα πάντα.
Φιλτράρει το περιβάλλον και σκανάρει διαρκώς για ασφάλεια ή απειλή (polyvagal theory).
Όταν έρχεσαι αντιμέτωπη/ος με επιθετικότητα ή ασέβεια, δεν σημαίνει ότι «κάτι μέσα σου το προκάλεσε».
Σημαίνει ότι το νευρικό σου σύστημα αντιδρά σε ένα εξωτερικό ερέθισμα.
Το σώμα σου δεν σου λέει ότι φταις.
Προσπαθεί να σε προστατεύσει.
Τι μπορείς να κάνεις στην πράξη;
• Μάθε να διαχωρίζεις: ποια δική σου παλιά πληγή ενεργοποιήθηκε και ποια είναι η δυσλειτουργία του άλλου.
• Θέσε όρια. Δεν είναι όλα μαθήματα αυτογνωσίας. Μάθε να λες όχι χωρίς να το διαπραγματεύεσαι όπου χρειάζεται.
• Άκου το σώμα σου: όταν το στομάχι σφίγγεται, συχνά είναι ένδειξη απειλής, σου δείχνει ότι κάτι σε αυτό που συμβαίνει δεν έχει ισορροπία.
• Αντικατάστησε την αυτοκατηγορία με περιέργεια: «τι από αυτό μου ανήκει και τι όχι;»
Γιατί είναι επικίνδυνο το new age αφήγημα;
Γιατί μπερδεύει τα όρια.
Γιατί γεννά ενοχή αντί για επίγνωση.
Γιατί σου αφαιρεί το δικαίωμα να αναγνωρίζεις την πραγματικότητα.
Μερικές φορές οι άλλοι απλώς φέρονται άσχημα. Τελεία.
• Αν όλα είναι καθρέφτης μου, πού υπάρχει χώρος για αληθινή σχέση;
• Πώς χτίζεται συλλογικότητα, αν τα πάντα τα επιστρέφουμε στο «εγώ»;
Αυτό είναι που συχνά αγνοείται:
η θεραπεία δεν είναι να βλέπουμε τον κόσμο σαν προέκταση του εαυτού μας, αλλά να μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε ξεχωρίζοντας τι είναι δικό μας και τι όχι.
#νευροβιολογία
αλήθειαόχιενοχή healthyboundaries
14/02/2026
Αυτό που κρύβεται πίσω από το έρωτα ….
Ανάγκη να μην μείνω μόνος/η.
Ανάγκη να με δουν.
Ανάγκη να επιβεβαιώθω μέσα από κάποιον άλλο.
Ανάγκη για εκτόνωση.
Ανάγκη να νιώσω σημαντικός, ασφαλής, απαραίτητος.
Οι περισσότερες σχέσεις δεν ξεκινούν από αγάπη αλλά από ανάγκη. Η ανάγκη αποκαλείται έρωτας, σύνδεση ενώ από κάτω υπάρχει φόβος να μείνω με τον εαυτό μου.
Στη αρχή όταν είμαστε ερωτευμένοι όλο αυτό μοιάζει όμορφο, έντονο, υπάρχει χημεία, λαχτάρα και η ψευδαίσθηση ότι κάτι λείπει λιγότερο. Αυτό όμως που λείπει απλά κουκουλώνεται.
Με το πέρασμα του χρόνου η ανάγκη ζητά παρουσία, χρόνο, διαβεβαιώσεις. Και εδώ αρχίζει το θέατρο με εμάς να υποδυόμαστε τον/την δυνατό/ή, λογικό/ή, υποστηρικτικό/ή, διαθέσιμο/ή που δεν έχουμε ανάγκη για τίποτα.
Κάπου εκεί παύει να γίνεται χώρος συνάντησης και γίνεται μια σκηνή θεάτρου για να μην μείνουμε μόνοι.
Οχι από κακία αλλά από πανικό. Η σχέση χωρίς ρόλους είναι γυμνή και εδώ υπάρχει η ευκαιρία αν δουλέψουμε και δεν φύγουμε για μια νέα αρχή.
Η αγάπη χωρίς ανάγκη δεν υπόσχεται ασφάλεια, προσφέρει ελευθερία και καθαρότητα. Μόνο όποιος αντέχει να σταθεί μόνος μπορεί να σταθεί δίπλα στον άλλο χωρίς να τον χρησιμοποιεί.
Μόνο όταν επιλέγουμε ο ένας τον άλλο από πληρότητα και όχι από φόβο και από το φουσκωμένο πορτοφόλι ή τα εσώρουχα η σχέση γράφει μέσα όμορφα !!
Αυτή η αγάπη επιτρέπει την προσωπική ανάπτυξη, την ατομικότητα και την ελευθερία, χωρίς να χάνεται η εγγύτητα. Δεν έχει την αδρεναλίνη της αρχικής φάσης, αλλά έχει τη δύναμη της συνέπειας.
Αυτή είναι η πιο βαθιά μορφή πάθους.
31/01/2026
Τα προβλήματα στη ζωή δεν έρχονται για να τα λύσουμε ούτε για να μας τιμωρήσουν.
Έρχονται για να μας λύσουν, να μας αφυπνίσουν.
Πολλές από τις δυσκολίες μας δεν ξεκίνησαν από εμάς. Κουβαλάμε μνήμες, δεσμούς και όρκους που δεν ειπώθηκαν ποτέ με λόγια. Ιστορίες που γράφτηκαν σε άλλους χρόνους,
σε άλλες γενιές.
Από δεσμούς που δημιουργήθηκαν ασυνείδητα στην παιδική ηλικία.
Από τρόπους επιβίωσης που κάποτε μας έσωσαν, αλλά σήμερα μας κρατούν κολλημένους.
Από ιστορίες προγόνων που δεν ειπώθηκαν ποτέ, αλλά συνεχίζουν να ζουν μέσα μας.
Ό,τι δεν έχει αναγνωριστεί, επαναλαμβάνεται.
Ό,τι μένει αόρατο, κυβερνά τη ζωή μας από το παρασκήνιο.
Όταν το αόρατο γίνει ορατό,
όταν τιμήσουμε εκείνους που προηγήθηκαν χωρίς να συνεχίσουμε να ζούμε τη μοίρα τους, τότε η ενέργεια απελευθερώνεται.
Δεν αλλάζουμε τη ζωή μας πολεμώντας το παρελθόν.
Αλλάζει όταν άνθρωπος τιμά τη θέση του, σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους, και αναλαμβάνει την ευθύνη με καθαρή καρδιά.
#αφύπνιση
17/01/2026
Ζούμε σε μια εποχή ακροτήτων.
Καταρρέουν όλα όσα χτίστηκαν σε σαθρά θεμέλια.
Έτσι πρέπει να γίνει. Ο φοίνικας γεννιέται από τις στάχτες του.
Μέσα σε αυτό το χάος, και την αποδόμηση που βιώνουμε δεν έχουμε τον έλεγχο στα περισσότερα.
Κολλημένοι στις οθόνες, σε επαναλαμβανόμενες θεωρητικές κουβέντες μιζέριας και καταστροφολογίας ή σε αποσύνδεση με επιφανειακές ενασχολήσεις καταναλωτισμού δεν πάμε πουθενά διαφορετικά από εδώ που είμαστε.
Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε, είναι να στραφούμε στον μικρόκοσμό μας.
Να αναρωτηθούμε:
Πώς στεκόμαστε εμείς στη ζωή μας;
Ζούμε με επίγνωση ή στον αυτόματο;
Οι προθέσεις μας είναι καθαρές;
Οι πράξεις μας πηγάζουν από αγάπη ή από φόβο;
Όταν λειτουργούμε από το κέντρο του φόβου ή παρορμητικά από ανώριμες πτυχές του εαυτού μας τα σκοτάδια παίρνουν τα ηνία.
Η ζωή σήμερα δεν μας χρειάζεται τέλειους. Μας χρειάζεται υπεύθυνους και συνειδητούς.
Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι καλύτερο σε αυτό τον κόσμο,
για εμάς και για τα παιδιά μας,
ας επικεντρωθούμε στο να γίνουμε εμείς καλύτεροι.
Και ας αφήσουμε τους άλλους και την κριτική στην άκρη.
Η αλλαγή δεν φωνάζει δεν γίνεται με post. Ξεκινά σιωπηλά, από μέσα μας παίρνοντας την ευθύνη του εαυτού και των πράξεων μας.
#επίγνωση #αφύπνιση #ψυχολογία #συνειδητήευθύνη #αγάπηήφόβος innerpower collectivehealing truth
13/01/2026
Μερικές φορές δεν χρειάζονται πολλές συνεδρίες.
Χρειάζεται να φανεί αυτό που μέχρι τώρα έμενε κρυφό.
Σε μια συστημική αναπαράσταση, το οικογενειακό σύστημα αποκαλύπτει τις δυναμικές του.
Και όταν κάτι μπει στη σωστή του θέση, το σώμα και η ψυχή το νιώθουν.
Η αλλαγή μπορεί να έρθει ως:
ανακούφιση,
κατανόηση,
εσωτερική τάξη,
συναισθηματικό ξεμπλοκάρισμα.
Όχι γιατί «λύθηκαν όλα».
Αλλά γιατί αποκαταστάθηκε κάτι βαθύτερο.
Be the first to know and let us send you an email when Threads of Life posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Από πολύ μικρή ηλικία είχα πολλά ερωτήματα που δεν είχαν εύκολες απαντήσεις. Υπαρξιακές αναζητήσεις όπως από που ερχόμαστε σαν ψυχές, που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε, γιατί υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές στις ζωές των ανθρώπων.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου οι παππούδες ήρθαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ως παιδιά και οι προπαππούδες, όσοι επέζησαν, έπρεπε να παλέψουν, ξεκινώντας από το τίποτα να χτίσουν τη ζωή τους από την αρχή. Ακολούθησε εμφύλιος, όπου βρήκε φυλακή τον ένα παππού και εξορία τον άλλο. Δύσκολα χρόνια, κάπου μέσα μου μάλλον ηχούν ακόμα τα συναισθήματα θυμού, θλίψης, προδοσίας. Όλα όσα στοίχειωσαν εκείνες τις γενιές που έζησαν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αυτό το κομμάτι της κληρονομιάς μου πυροδότησε μια ανάγκη να ερευνήσω και να μάθω όσο περισσότερα μπορούσα για την ανθρώπινη ψυχή.
Οι γονείς από μικροαστικές οικογένειες και οι δύο, παιδιά που γεννήθηκαν στην κατοχή με μνήμες ανέχειας και στέρησης, αποφάσισαν να κυνηγήσουν το μεγάλο όνειρο. Ακολούθησαν αρκετά χρόνια μεγάλου αγώνα, πολλές ώρες απουσίας από το σπίτι αφήνοντας εμένα και τις δυο αδελφές μου να μας μεγαλώσει η γιαγιά, μητέρα της μητέρας μου, με πολλή αγάπη οφείλω να ομολογήσω. Πολυήμερες απουσίες των γονιών από το σπίτι, που έκαναν τους ρόλους ασαφείς προς τα παιδιά. Μια γιαγιά που είχε τον ρόλο της μαμάς και του μπαμπά ταυτοχρόνως. Ο αγώνας ανταμείφθηκε, μια μεγάλη περιουσία δημιουργήθηκε από δύο ανθρώπους ωστόσο πολύ διαφορετικούς με μεγάλες συγκρούσεις. Ακολούθησε ένα εκρηκτικό διαζύγιο που άφησε στάχτες και πληγές σε όλους μας.
Κάπου κοντά στα 30 ένας ανεμοστρόβιλος από έντονα συναισθήματα με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι μέσα μου υπήρχε ένα κουβάρι που έπρεπε να ξετυλίξω, για να νοηματοδοτήσω όλο αυτό που έμοιαζε να είχε σκάσει από το πουθενά και φάνταζε να με κρατάει αιχμάλωτη σε ένα αρκετά σκοτεινό δωμάτιο.
Τότε ξεκίνησα να παρακολουθώ κάποιες ομάδες στο κέντρο Αντλεριανής ψυχολογίας, έχοντας αποκτήσει τρία παιδιά, στη προσπάθειά μου να μάθω πως θα μπορούσα να γίνω πιο αποτελεσματική στον ρόλο μου ως μητέρα. Κατά την περίοδο αυτή μού προτάθηκε να εκπαιδευτώ στο συντονισμό ομάδων του κέντρου, κάτι που δέχτηκα με μεγάλη χαρά. Για έξι συνεχόμενα χρόνια συντόνιζα ομάδες στο κέντρο εθελοντικά και διετέλεσα αντιπρόεδρος και πρόεδρος του ΔΣ. Στη συνέχεια ακολούθησε μια μεγάλη πορεία εκπαίδευσης και κατάρτισης στον χώρο της θεραπείας.
Ολοκλήρωσα ένα τριετές πρόγραμμα εκπαίδευσης Shiatsu παίρνοντας την πιστοποίηση της θεραπεύτριας Shiatsu. Ακολούθησε εκπαίδευση στο Reiki την οποία ολοκλήρωσα κατέχοντας τον τίτλο Master Usui Reiki. Εκπαιδεύτηκα στη θεραπευτική τεχνική του Body Mirror System of Healing του Martin Brofman. Η ανάγκη μου για μια πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική γνώση στον χώρο της θεραπείας με οδήγησε σε ένα διετές πρόγραμμα εκπαίδευσης στη συμβουλευτική ψυχολογία αποκτώντας το High National Diploma in Counseling and Psychology. Έχω παρακολουθήσει πολυάριθμα σεμινάρια σε διάφορες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως την Gestalt, τη Συστημική θεραπεία, την Sand Play Therapy, με σκοπό την συνεχή επιμόρφωση και ενημέρωση στο αντικείμενο. Μέσα στα χρόνια ανέπτυξα μεγάλο ενδιαφέρον στη θεραπεία του ψυχικού τραύματος και αυτό με οδήγησε στην εκπαίδευση της τραυματοθεραπείας EMDR στο Ινστιτούτο Τραυματοθεραπείας EMDR Hellas. Ακολούθησε η εκπαίδευση στην τραυματοθεραπεία CRM (Basic, Advanced) της Lisa Schwartz και η εκπαίδευση στο θεραπευτικό σύστημα με ήχους στην Peter Hess Academy Greece στην οποία γίνεται επεξεργασία του ψυχικού τραύματος με τις Θιβετιανές Ηχογαβάθες.
Σκοπός μου είναι να βοηθήσω τον κάθε άνθρωπο να αποκτήσει πλήρη γνώση για τη φύση και τα αίτια των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και να εκπαιδευτεί στην διαχείρισή τους. Έτσι, μέσα από τη διαδικασία να μπορέσει να είναι ανεξάρτητος/η και δυνητικά θεραπευτής του εαυτού.
Θα χαρώ πολύ να σας γνωρίσω από κοντά σε κάποιες από τις δραστηριότητες του Threads of Life: https://threadsoflife.gr/
