12/12/2025
Αυτό συμβαίνει για βαθιά, βιολογικά και ψυχολογικά θεμελιωμένους λόγους:
1. Η μητέρα είναι η πρώτη “ασφαλής βάση”
Από τη γέννηση, το μωρό εξαρτάται ολοκληρωτικά από τη μητέρα (ή το κύριο πρόσωπο φροντίδας) για τροφή, προστασία, ζεστασιά και ρύθμιση των συναισθημάτων του.
Αυτό δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό προσκόλλησης, που είναι ο πυρήνας της αίσθησης ασφάλειας του παιδιού.
2. Ο εγκέφαλος του μωρού “ρυθμίζεται” μέσα από τη μητέρα
Τα νευρικά συστήματα των βρεφών δεν είναι ώριμα.
Μέσα από τη φωνή, την αγκαλιά και την ανταπόκριση της μητέρας, το παιδί μαθαίνει:
• να ηρεμεί
• να ρυθμίζει το στρες
• να κατανοεί συναισθήματα
• να χτίζει εμπιστοσύνη
Ουσιαστικά, η μητέρα λειτουργεί ως εξωτερικό νευρικό σύστημα.
3. Ο κόσμος του παιδιού είναι μικρός—και η μητέρα βρίσκεται στο κέντρο του
Ένα παιδί δεν έχει ακόμη την εμπειρία, τις πληροφορίες ή τις κοινωνικές σχέσεις για να “χτίσει” έναν μεγαλύτερο κόσμο.
Ό,τι βιώνει, το βιώνει κυρίως μέσα από τη μητέρα: βλέπει, ακούει, μαθαίνει, εξερευνά, πάντα μέσα από εκείνη.
4. Η μητέρα είναι συνδεδεμένη με την επιβίωση και τη φροντίδα
Βιολογικά, ο εγκέφαλος του παιδιού είναι “προγραμματισμένος” να προσκολληθεί σε ένα πρόσωπο φροντίδας, ώστε να προστατευτεί και να αναπτυχθεί.
Γι’ αυτό και η μητέρα (ή το κύριο πρόσωπο φροντίδας) παίρνει αυτή την τεράστια σημασία.
5. Ο συναισθηματικός καθρέφτης
Το παιδί αντικατοπτρίζει τη μητέρα για να καταλάβει ποιο είναι:
“Αν η μαμά χαμογελάει όταν με βλέπει, είμαι ασφαλής. Αν ανταποκρίνεται, αξίζω.”
Γι’ αυτό και η μητέρα γίνεται το μέτρο του κόσμου του.
