Παιδίατρος

Παιδίατρος Ζαμπουρίδης Άρης - Διδάκτωρ Α.Π.Θ. - Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού

24/12/2025
19/07/2025

Η πνιγμονή από ξένο σώμα στα μικρά παιδιά αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες αιφνίδιου θανάτου, ιδιαίτερα σε ηλικίες κάτω των 3 ετών. Η γνώση των προληπτικών μέτρων και της κατάλληλης αντιμετώπισης είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη τραγικών εκβάσεων.

• Ηλικίες υψηλού κινδύνου: κυρίως παιδιά 6 μηνών έως 3 ετών, καθώς βρίσκονται στη φάση της «στοματικής εξερεύνησης».
• Στις ΗΠΑ, 1 παιδί πεθαίνει κάθε 5 ημέρες λόγω πνιγμονής από ξένο σώμα.
• Στην ΕΕ, αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες εξωνοσοκομειακού παιδικού θανάτου.
• Φύλο: τα αγόρια παρουσιάζουν ελαφρώς αυξημένη συχνότητα.
• Είδος ξένων σωμάτων:
1. Τρόφιμα: σταφύλια, λουκάνικα, ξηροί καρποί (ιδίως φιστίκια), ποπ κορν.
2. Μη εδώδιμα: μικρά παιχνίδια, κομμάτια από μπαλόνια, κουμπιά, νομίσματα.

Η πρόληψη είναι πρωταρχικής σημασίας και η αντιμετώπιση προϋποθέτει ετοιμότητα, ψυχραιμία και εκπαίδευση.

Πώς μπορούμε να προλάβουμε;

Στο σπίτι και στο περιβάλλον του παιδιού:
• Αποφυγή τροφών επικίνδυνων για την ηλικία:
• Απαγορεύονται ολόκληρα σταφύλια, ξηροί καρποί, σκληρά γλυκά, κομμάτια από ωμά λαχανικά, λουκάνικα κομμένα σε ροδέλες.
• Κατάλληλη κοπή τροφών (μακρόστενα, όχι στρογγυλά σχήματα).
• Επιτήρηση κατά τη σίτιση – όχι φαγητό ενώ τρέχει ή παίζει.
• Ασφαλή παιχνίδια.
• Τήρηση οδηγιών ηλικίας.
• Όχι μικρά αποσπώμενα κομμάτια.

Παρεμβάσεις στην κοινότητα
• Ενημέρωση γονέων & φροντιστών από επαγγελματίες υγείας.
• Νομοθεσία και αυστηρός έλεγχος στα παιχνίδια και τα καταναλωτικά προϊόντα για παιδιά.
• Εκπαίδευση σε βασικές πρώτες βοήθειες και ΚΑΡΠΑ για γονείς, εκπαιδευτικούς και προσωπικό βρεφονηπιακών σταθμών.

🚨 Αντιμετώπιση

Η διαχείριση εξαρτάται από την ηλικία και την κατάσταση συνείδησης του παιδιού.

Παιδί 1 έτους:
1. Αν έχει πλήρη απόφραξη (δεν βήχει ή δεν αναπνέει):
• 5 χτυπήματα στην πλάτη (με το παιδί να γέρνει μπροστά).
• 5 κοιλιακές ωθήσεις (χειρισμός Heimlich).
• Εναλλαγή μέχρι να αποβληθεί το ξένο σώμα ή να χάσει τις αισθήσεις.

2. Αν το παιδί χάσει τις αισθήσεις:

• Καλούμε σε βοήθεια και ενημερώνουμε το Ε.Κ.Α.Β. για επεισόδιο πνιγμονής.
• Ξεκινάμε ΚΑΡΠΑ (30 συμπιέσεις – 2 αναπνοές).
• Ελέγχουμε για ξένο σώμα στο στόμα και προσπαθούμε να το απομακρύνουμε μόνο αν είναι ορατό.
• Συνεχίζουμε ΚΑΡΠΑ μέχρι να φτάσει εξειδικευμένη υποστήριξη.

«Οι παιδίατροι είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τα παιδιά και να κατευθύνουμε με υπευθυνότητα τις οικογένειες τους.»
24/05/2025

«Οι παιδίατροι είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τα παιδιά και να κατευθύνουμε με υπευθυνότητα τις οικογένειες τους.»

Ο Streptococcus pyogenes (στρεπτόκοκκος ομάδας Α) είναι ένα Gram-θετικό βακτήριο που προκαλεί συχνές και συνήθως ήπιες λοιμώξεις, όπως φαρυγγίτιδα και οστρακιά. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η λοίμωξη γίνεται διεισδυτική (iGAS), όταν το παθογόνο εισέρχεται σε στείρες περιοχές του οργανισμού, οδηγώντας σε σοβαρές και ενίοτε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπως σηψαιμία, τοξικό στρεπτοκοκκικό σοκ και νεκρωτική περιτονίτιδα. Το φαινόμενο αυτό έχει αυξηθεί παγκοσμίως, ιδιαίτερα σε παιδιατρικούς πληθυσμούς, μετά την πανδημία COVID-19, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη πρόληψης.

Μέτρα πρόληψης σε ατομικό και πληθυσμιακό επίπεδο
1. Υγιεινή χεριών
Η σωστή και συχνή υγιεινή των χεριών με σαπούνι και νερό αποτελεί τη βασική γραμμή άμυνας. Η χρήση αλκοολούχων αντισηπτικών είναι χρήσιμη όταν δεν είναι διαθέσιμο το νερό. Η εφαρμογή της υγιεινής πρέπει να διδάσκεται και να εποπτεύεται ιδίως σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας.
2. Έγκαιρη απομάκρυνση κρουσμάτων
Τα άτομα με στρεπτοκοκκική λοίμωξη θα πρέπει να παραμένουν εκτός σχολείου ή εργασίας για τουλάχιστον 24 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοτικής αγωγής, ώστε να μειωθεί η διασπορά. Σε νοσηλευόμενα περιστατικά iGAS, εφαρμόζονται μέτρα απομόνωσης επαφής και σταγονιδίων.
3. Εντοπισμός και προστασία των στενών επαφών
Οι στενές επαφές ατόμων με σοβαρές μορφές iGAS (π.χ. τοξικό σοκ ή νεκρωτική λοίμωξη) και ιδίως όσοι ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου (βρέφη, ανοσοκατεσταλμένοι, έγκυες) ενδέχεται να ωφεληθούν από χημειοπροφύλαξη με αντιβιοτικά, κατόπιν εκτίμησης από ειδικό. Επιπλέον, προτείνεται παρακολούθηση για 30 ημέρες.
4. Καθαρισμός και απολύμανση
Η τακτική απολύμανση επιφανειών σε χώρους συγκέντρωσης παιδιών (σχολεία, παιδικοί σταθμοί) είναι ουσιώδης, ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης. Πρέπει να χρησιμοποιούνται απολυμαντικά με τεκμηριωμένη δράση κατά των Gram-θετικών κόκκων.
5. Φροντίδα δερματικών βλαβών
Οι δερματικές κακώσεις, ακόμη και οι ελάχιστες, μπορούν να αποτελέσουν πύλες εισόδου του παθογόνου. Η έγκαιρη καθαριότητα, απολύμανση και κάλυψη τραυμάτων, καθώς και η αναζήτηση ιατρικής φροντίδας σε σημεία φλεγμονής ή έκκρισης είναι ζωτικής σημασίας.
6. Ενημέρωση και εκπαίδευση
Η ευαισθητοποίηση γονέων, εκπαιδευτικών και επαγγελματιών υγείας για τα πρώιμα σημεία των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων (υψηλός πυρετός, εξάνθημα, έντονος πόνος, σημεία σήψης) ενισχύει την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία και μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.
7. Υποχρεωτική δήλωση και επιδημιολογική επιτήρηση
Η διεισδυτική νόσος από στρεπτόκοκκο ομάδας Α είναι υποχρεωτικά δηλούμενη λοιμώδης νόσος στην Ελλάδα. Η έγκαιρη αναγγελία προς τον ΕΟΔΥ επιτρέπει την ταχεία ενεργοποίηση μέτρων δημόσιας υγείας και την ιχνηλάτηση των επαφών.
8. Εμβολιασμός – το μέλλον της πρόληψης
Αν και προς το παρόν δεν διατίθεται εγκεκριμένο εμβόλιο για τον S. pyogenes, πολλά υποψήφια εμβόλια βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης. Η εισαγωγή αποτελεσματικού εμβολίου στο μέλλον αναμένεται να μεταβάλει ριζικά την πρόληψη του iGAS.
Η πρόληψη των διεισδυτικών λοιμώξεων από στρεπτόκοκκο ομάδας Α στηρίζεται στην επαγρύπνηση, την υγιεινή, την εκπαίδευση και την έγκαιρη ιατρική παρέμβαση. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στους παιδικούς πληθυσμούς και στις δομές φιλοξενίας τους, καθώς και στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Με δεδομένη την απουσία εμβολίου, η τήρηση των προληπτικών μέτρων παραμένει η ισχυρότερη γραμμή άμυνας απέναντι σε μία δυνητικά θανατηφόρα λοίμωξη.

"Τα παιδιά σήμερα μάς βλέπουν να χρησιμοποιούμε έξυπνες συσκευές από την ημέρα που γεννιούνται – και ίσως και να συμμετέ...
21/01/2024

"Τα παιδιά σήμερα μάς βλέπουν να χρησιμοποιούμε έξυπνες συσκευές από την ημέρα που γεννιούνται – και ίσως και να συμμετέχουν περιστασιακά. Έτσι, δεν είναι περίεργο που τα παιδιά μας θα θελήσουν κάποια στιγμή να αποκτήσουν μία έξυπνη συσκευή. Πώς όμως μπορούν οι γονείς να καθορίσουν αν το παιδί τους είναι έτοιμο για αυτό το μεγάλο βήμα; Η παγκόσμια εταιρεία ψηφιακής ασφάλειας ESET, σε συνεργασία με την παιδοψυχολόγο PhDr. Jarmila Tomková δίνει 12 βασικές συμβουλές για το πώς μπορούν οι γονείς να βρουν τις κατάλληλες ισορροπίες για το συγκεκριμένο θέμα.

1. Πριν τα παιδιά αποκτήσουν το πρώτο τους smartphone, θα πρέπει να είναι ήδη εξοικειωμένα με τον διαδικτυακό κόσμο και τις έξυπνες συσκευές. Πότε θα πρέπει οι γονείς να αρχίσουν να τα εκπαιδεύουν σχετικά με το θέμα;

Οι γονείς μπορούν να τα φέρουν σε αρχική επαφή με την τεχνολογία αρκετά νωρίς. Μπορεί, για παράδειγμα, να μας κάνουν παρέα κατά τη διάρκεια βιντεοκλήσεων ή να παρακολουθούν παραμύθια στα τηλέφωνα μας. Στη συνέχεια, γύρω στην ηλικία των 3 ή 4 ετών, τα παιδιά αρχίζουν να ενδιαφέρονται για τις έξυπνες συσκευές, αλλά τις βλέπουν κυρίως ως παιχνίδια. Σε αυτή την ηλικία, μπορούμε να αρχίσουμε σιγά-σιγά να τους εξηγούμε πώς λειτουργούν τα smartphones και πώς τα χρησιμοποιούμε.

2. Δεν είναι πολύ νωρίς για να το κατανοήσουν;

Όχι όταν τα διδάσκουμε με το παράδειγμά μας. Όταν μιλάμε στα παιδιά για την τεχνολογία, δε θα πρέπει να χρησιμοποιούμε αφηρημένες έννοιες. Η καλύτερη πρακτική είναι να εξηγούμε τις τεχνολογίες καθώς τις χρησιμοποιούμε μπροστά στα παιδιά μας και μαζί τους. Μπορούμε να τους δείξουμε, για παράδειγμα, ότι όταν πατάμε ένα κουμπί, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη συσκευή για να επικοινωνήσουμε με άλλα μέλη της οικογένειας, ακόμη και με εκείνα που βρίσκονται μακριά μας. Αυτό είναι το ίδιο όπως όταν τους δείχνουμε πώς να χρησιμοποιούν ένα ασανσέρ, αφήνοντάς τα να πατήσουν το κουμπί. Έτσι και με τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και τα μικρά παιδιά δημοτικού, μπορούμε να κατεβάζουμε εφαρμογές και να τις εξερευνούμε μαζί. Μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο να αναζητήσουμε εκπαιδευτικό υλικό, βίντεο ή παιχνίδια για να κάνουμε τη μάθηση πιο διαδραστική και διασκεδαστική.

3. Τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά πριν αποκτήσουν το πρώτο τους smartphone;

Υπάρχουν πολλά θέματα προς συζήτηση. Τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν την τεχνολογία στο πλαίσιο του πραγματικού κόσμου. Για παράδειγμα, θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να κοιτάζουν το τηλέφωνό τους όταν διασχίζουν το δρόμο ή όταν μιλάνε με κάποιον. Θα πρέπει επίσης να μάθουν τα βασικά στοιχεία της ασφάλειας, όπως το να μην δέχονται κλήσεις από άγνωστους αριθμούς ή να μην κάνουν κλικ σε συνδέσμους σε τυχαία μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή μηνύματα κειμένου. Πρέπει να γνωρίζουν ότι μπορούν να προσαρμόσουν τις ρυθμίσεις της συσκευής τους ώστε να είναι πιο ασφαλείς. Και πολλά άλλα. Για να τα βοηθήσουμε να μάθουν αυτά τα πράγματα, πρέπει να τους δώσουμε χρόνο και να τα διδάξουμε ένα βήμα τη φορά. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να απορροφήσουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με τη μία. Είναι σαν να μαθαίνουμε μια νέα γλώσσα – δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε με το βιβλίο για προχωρημένους, πρέπει πρώτα να δουλέψουμε τα μαθήματα για αρχάριους.

4. Όταν εισάγουν τα παιδιά στις έξυπνες τεχνολογίες, θα πρέπει οι γονείς να ξεκινήσουν με τα smartphones; Ή μήπως υπάρχουν άλλες συσκευές που είναι πιο φιλικές προς τους αρχάριους;

Νομίζω ότι ένα tablet είναι η καλύτερη συσκευή για να ξεκινήσετε, λέει η παιδοψυχολόγος Dr. Tomková. Γιατί; Όπως είπα, τα μικρά παιδιά ενδιαφέρονται κυρίως για τις έξυπνες τεχνολογίες ως παιχνίδια. Τα tablets είναι μεγαλύτερα, γεγονός που διευκολύνει τα παιδιά να τις χρησιμοποιούν και να παίζουν παιχνίδια. Επιπλέον, ένα tablet μπορεί να το χρησιμοποιούν περισσότερα από ένα άτομο ή ακόμη και ολόκληρη η οικογένεια, οπότε το παιδί σας μπορεί να αρχίσει να μαθαίνει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία. Μερικές φορές μπορούμε να προσκαλούμε τα παιδιά σχολικής ηλικίας να χρησιμοποιήσουν τα smartphones μας μαζί με εμάς. Με αυτόν τον τρόπο, θα εξοικειωθούν με τις διαδικασίες και τους κανόνες ασφαλούς χρήσης της συσκευής. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι έτοιμα για το δικό τους smartphone, φυσικά. Αν θέλετε να δώσετε στο παιδί σας μια συσκευή που θα το βοηθήσει να μείνει σε επαφή μαζί σας – ίσως όταν θα ξεκινήσει για πρώτη φορά το σχολείο – σας προτείνω να ξεκινήσετε με ένα παλιάς τεχνολογίας τηλέφωνο με πληκτρολόγιο. Αυτό μπορεί να είναι το πρώτο τηλέφωνο του παιδιού σας. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μπορούν να μάθουν να χειρίζονται τις συσκευές τους με υπευθυνότητα και να τις χρησιμοποιούν για ασφαλή επικοινωνία πριν ασχοληθούν με άλλες λειτουργίες, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

5. Το κύριο ερώτημα είναι: Πότε τα παιδιά είναι έτοιμα για ένα smartphone;

Θα έλεγα από την ηλικία των 10 ετών, ή ίσως και λίγο νωρίτερα. Αλλά αυτό το «ηλικιακό όριο» μειώνεται με τον καιρό. Συνήθιζα να ενθαρρύνω τους γονείς να μην δίνουν στα παιδιά τους smartphone πριν από την ηλικία των 11 λέει η Dr. Tomková. Αλλά πάντα πρότεινα, και εξακολουθώ να το κάνω, ότι οι γονείς θα πρέπει να αφήσουν τα παιδιά τους να περιμένουν λίγο για το πρώτο τους smartphone. Ίσως μερικούς μήνες ή ένα χρόνο αφότου το ζητήσουν για πρώτη φορά.

6. Γιατί να περιμένουν;

Η αναμονή είναι υγιής για τα παιδιά- τα βοηθά να διαχειριστούν τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους. Αλλά ιδανικά, οι γονείς δεν θα πρέπει απλώς να αποθαρρύνουν τα παιδιά τους λέγοντας: «Όχι, δεν θα σου πάρω smartphone- ίσως αργότερα». Μπορούμε να ενημερώσουμε τα παιδιά για το τι πρέπει να συμβεί πριν πάρουν το τηλέφωνο. Μπορούμε να τους πούμε, για παράδειγμα: «Θα πάρεις το δικό σου smartphone σε ένα χρόνο. Πριν από αυτό, ας περάσουμε λίγο χρόνο μαζί εξερευνώντας τον ψηφιακό κόσμο και μαθαίνοντας πώς να το χρησιμοποιείς υπεύθυνα».

7. Εκτός από την ηλικία, ποιες άλλες πτυχές πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι γονείς;

Πριν ένα παιδί αποκτήσει το πρώτο του smartphone, είναι σημαντικό να μπορεί να διαχωρίζει το συγκεκριμένο από το αφηρημένο. Αυτό συμβαίνει συνήθως γύρω στην ηλικία των 10 ή 11 ετών. Ένα παιδί ηλικίας 7 ετών είναι εκ φύσεως ευκολόπιστο απέναντι στον κόσμο και μπορεί να χειραγωγηθεί πολύ εύκολα. Ακόμα δυσκολεύεται να σκεφτεί κριτικά, να κατανοήσει αφηρημένες έννοιες ή να γνωρίζει ότι οι πράξεις του έχουν συνέπειες. Δεν καταλαβαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι στο διαδίκτυο μπορεί να εμφανίζουν ψευδή ταυτότητα ή να θέλουν να το βλάψουν. Θα ήταν ανεύθυνο να το αφήσετε να χρησιμοποιήσει ένα smartphone μόνο του σε αυτή την ηλικία.

8. Τι γίνεται αν οι γονείς πιστεύουν ότι το παιδί τους είναι εξαιρετικά ταλαντούχο;

Η διαδικασία της γνωστικής ανάπτυξης είναι σταδιακή και δεν παραλείπει κανένα στάδιο – ακόμη και στην περίπτωση των χαρισματικών παιδιών. Μπορεί να είναι σε θέση να επικοινωνούν καλά, να εξηγούν τέλεια τις σκέψεις τους ή ακόμη και να χειρίζονται με δεξιοτεχνία τις τεχνολογίες από την ηλικία των 7 ετών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ικανά για αφηρημένη και πραγματικά κριτική σκέψη.

9. Υπάρχουν άλλες δεξιότητες που πρέπει να αξιολογήσουν οι γονείς;

Θα πρέπει να δώσουν προσοχή στην ικανότητα του παιδιού τους να κοινωνικοποιείται. Σε νεαρή ηλικία, τα παιδιά πρέπει να μάθουν πώς να παίζουν και να μιλούν με τους άλλους και πώς να δημιουργούν δεσμούς. Η εισαγωγή έξυπνων συσκευών πριν μάθουν να το κάνουν αυτό μπορεί να τα αποσπάσει από την ανάπτυξη αυτών των απαραίτητων δεξιοτήτων. Ακόμα και αν το τηλέφωνο τοποθετηθεί στην τσέπη ή στην τσάντα τους, το παιδί μπορεί να έχει υπερβολική εμμονή με αυτό και έτσι να μην είναι σε θέση να επικεντρωθεί στις πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπιδράσεις και στην ομορφιά αλλά και στις προκλήσεις του πραγματικού κόσμου. Αυτό μπορεί να αποτελέσει μεγάλο πρόβλημα. Είναι απαραίτητο για τα παιδιά να μπορούν να κάνουν φίλους – για πολλούς λόγους. Ένας από τους οποίους είναι ότι όταν έχουν σταθερές σχέσεις, είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν έναν μη υγιή δεσμό με τον διαδικτυακό κόσμο ή να υποφέρουν από εθισμό στο διαδίκτυο.

10. Ορισμένοι γονείς υποστηρίζουν την προσέγγιση «χωρίς τεχνολογία» και προσπαθούν να απομονώσουν τα παιδιά τους από την έξυπνη τεχνολογία για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο.

Αργά ή γρήγορα, τα παιδιά κάποια στιγμή θα έρθουν σε επαφή με την τεχνολογία, είτε στο σχολείο, είτε μέσω των φίλων τους, είτε αλλού. Δεν μπορούμε να τα απομονώσουμε από την τεχνολογία. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα προετοιμάσουμε να έχουν ασφαλή πρόσβαση στις ψηφιακές δυνατότητες. Αν επιλέξουμε το δρόμο «χωρίς τεχνολογία», είναι σαν να τα αφήνουμε να οδηγήσουν αυτοκίνητο χωρίς να τους έχουμε κάνει ποτέ μαθήματα οδήγησης. Στην πραγματικότητα, η επαρκής εκπαίδευση αποτελεί ουσιαστικό ορόσημο για να διαπιστωθεί αν ένα παιδί είναι έτοιμο για το πρώτο του smartphone. Προετοιμάσαμε καλά το παιδί; Είναι εξοικειωμένο με τα οφέλη και τους κινδύνους της χρήσης ενός smartphone; Και γνωρίζουν πώς να εξαλείψουν ή τουλάχιστον να μειώσουν τον κίνδυνο που παρουσιάζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Αν όχι, ίσως θα πρέπει να αφιερώσουμε λίγο περισσότερο χρόνο για να συζητήσουμε αυτά τα θέματα προτού αφήσουμε τα παιδιά μας να χρησιμοποιήσουν ένα smartphone μόνα τους.

11. Ποια είναι μερικά από τα κύρια οφέλη του να πάρει ένα παιδί το δικό του έξυπνο τηλέφωνο;

Τα smartphones μπορούν να είναι χρήσιμα με πολλούς τρόπους. Επιτρέπουν στα παιδιά να επικοινωνούν με τους φίλους τους και να εξερευνούν τα χόμπι τους. Οι έξυπνες συσκευές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες όταν χρησιμοποιούνται ενεργά και όχι παθητικά. Αυτό που εννοώ είναι ότι αντί να κάνουν ατελείωτη περιήγηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις συσκευές τους για να δημιουργήσουν κάτι δικό τους. Για παράδειγμα, μπορούν να φτιάξουν δημιουργικές εικόνες ή βίντεο. Τέλος, δεδομένου ότι η κατοχή ενός smartphone επιτρέπει στα παιδιά να βρίσκουν πληροφορίες ή να δημιουργούν το δικό τους περιεχόμενο, μπορεί επίσης να τα βοηθήσει να αναπτύξουν την αυτονομία και την αυτοπεποίθησή τους.

12. Και, τέλος, τι γίνεται με τους κινδύνους;

Ο διαδικτυακός κόσμος είναι, από πολλές απόψεις, σαν τον πραγματικό κόσμο. Ναι, υπάρχουν κίνδυνοι. Κάποια μέρη δεν είναι ωραία και θα προτιμούσαμε να μην τα βλέπουμε, και υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θέλουν να βλάψουν τους άλλους. Αλλά υπάρχει επίσης ένας πλούτος ευκαιριών και μεγάλη ομορφιά. Δεν πρέπει να απομονώνουμε τα παιδιά από την τεχνολογία, όπως δεν πρέπει να τα κλειδώνουμε στο σπίτι για να τα προστατεύουμε από ό,τι συμβαίνει έξω. Αντίθετα, οι γονείς θα πρέπει να εξοικειώσουν σταδιακά τα παιδιά τους με τον κόσμο – τόσο στο διαδίκτυο όσο και εκτός – περπατώντας δίπλα τους και αφήνοντάς τα να γνωρίζουν ότι είναι πάντα εκεί για να βοηθήσουν. Τέλος, για να προστατέψτε τα παιδιά σας στο διαδίκτυο είναι σημαντικό να χρησιμοποιούν οι γονείς κάποια αξιόπιστη εφαρμογή Γονικού Ελέγχου."...

Τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά πριν αποκτήσουν το πρώτο τους smartphone

"Η πίστη στην πειθαρχία – ή απλώς η απελπισία που αισθάνονται όταν το παιδί παραφέρεται στο τέλος μιας δύσκολης μέρας – ...
16/12/2023

"Η πίστη στην πειθαρχία – ή απλώς η απελπισία που αισθάνονται όταν το παιδί παραφέρεται στο τέλος μιας δύσκολης μέρας – ωθεί πολλούς γονείς σε μια πατροπαράδοτη μέθοδο αντιμετώπισης των μικρών «ταραξιών»: Τις φωνές. Πρόκειται για μια στρατηγική που μοιάζει αλάνθαστη. Αυτή η έντονη αντίδρασή μας, αναγκάζει το παιδί να σταματήσει αμέσως αυτό που κάνει και να μας χαρίσει την αμέριστη προσοχή του. Και στο κάτω – κάτω, σε αντίθεση με το ξύλο, είναι εντελώς άκακη. Ή τουλάχιστον, έτσι μας φαίνεται. Δυστυχώς, όμως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά μας όταν τους φωνάζουμε

Μαθαίνουν να μας φοβούνται

Είμαστε η μόνη νησίδα ασφάλειας και σιγουριάς που έχουν τα παιδιά μας μέσα σε έναν κόσμο που τους είναι εντελώς άγνωστος. Όταν τους φωνάζουμε, ξαφνικά φαινόμαστε κι εμείς απειλητικοί. Εκτός από τον τόνο της φωνής μας, είναι και οι παραμορφωμένες εκφράσεις που συνοδεύουν την άνοδο των ντεσιμπέλ που τους προκαλούν φόβο.

Είχατε ποτέ έναν εργοδότη ή προϊστάμενο που αντιμετώπιζε τα προβλήματα που προέκυπταν με φωνές; Πόση σημασία δίνατε στο περιεχόμενο των λόγων του; Τα παιδιά μπορεί να μας κοιτάζουν προσηλωμένα, όμως στην πραγματικότητα αποκόπτονται όσο μπορούν από αυτό που συμβαίνει. Έτσι, αντί να ακούνε τις νουθεσίες μας, απλώς κάνουν υπομονή μέχρι να ηρεμήσουμε.

Τους προκαλεί την αντίδραση Μάχης – Φυγής

Για να είμαστε πιο ακριβείς, αυτή η ενστικτώδης αντίδραση στην αίσθηση κινδύνου, στην πραγματικότητα έχει τρία παρακλάδια: Τη μάχη, την φυγή και το «πάγωμα». Αυτό σημαίνει ότι όταν τους φωνάζουμε, τα μικρά μας είτε αντιδρούν επίσης με φωνές, είτε τρέχουν μακριά μας, είτε μένουν να μας κοιτούν με ένα βλέμμα που μοιάζει απορημένο. Παράλληλα, ο εγκέφαλός τους πλημμυρίζει από χημικές ουσίες, οι οποίες δεν ευνοούν την σωστή ανάπτυξή του.

Δεν μαθαίνουν να πειθαρχούν μακροπρόθεσμα
Δεν φταίει μόνο το ότι δεν δίνουν σημασία στα λεγόμενά μας. Παράλληλα, χάνουν και την εμπιστοσύνη τους σε εμάς. Χωρίς αυτή, είναι πολύ πιο δύσκολο να τα πείσουμε να ακολουθούν τις συμβουλές μας σε βάθος χρόνου. Και, φυσικά, αυτός δεν είναι ο μόνος τρόπος που πλήττεται η σχέση τους μαζί μας.

Μαθαίνουν να κάνουν το ίδιο

Ίσως τώρα σας ακούει χωρίς να αντιδρά, όμως αυτό δεν θα κρατήσει για πάντα. Η συμπεριφορά σας του δείχνει ότι οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις δεν μπορούν να επιλυθούν χωρίς ένταση. Αργά ή γρήγορα θα χρησιμοποιεί και εκείνο την ίδια μέθοδο διαχείρισης κρίσεων, τόσο με τους φίλους του όσο και με εσάς τους ίδιους.

Οι φωνές δεν είναι πάντα λάθος

Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, έχετε στη διάθεσή σας καλύτερους τρόπους να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα που προκύπτουν. Το χιούμορ και οι αντιπερισπασμοί είναι ίσως οι καλύτεροι από αυτούς. Ωστόσο, κάποιες φορές οι φωνές είναι αναπόφευκτες και εξαιρετικά χρήσιμες. Για παράδειγμα, όταν το μικρό σας ετοιμάζεται να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο ή όταν έχει εμπλακεί σε έναν έντονο σωματικό καβγά, η φωνή σας μπορεί να γίνει η «σειρήνα» που θα του τραβήξει την προσοχή και θα το κάνει να σταματήσει. Ωστόσο, μόλις ο κίνδυνος υποχωρήσει, θα πρέπει να προσπαθήσετε να ανακτήσετε την ψυχραιμία σας και να του εξηγήσετε τι έκανε λάθος, χρησιμοποιώντας έναν ήρεμο τόνο.

Και αν του έχω ήδη φωνάξει;

Όλοι έχουμε φωνάξει στα παιδιά μας – οι περισσότεροι όχι μόνο μία φορά. Όπως και όλα τα υπόλοιπα λάθη μας, είναι ανθρώπινο και αναμενόμενο να συμβεί. Δεν πρόκειται ο χαρακτήρας του ή η σχέση μας να καταστραφεί από την πρώτη ή την πέμπτη φορά που υψώσαμε τη φωνή μας. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η συγκεκριμένη συμπεριφορά παγιώνεται και μετατρέπεται σε εύκολη λύση."...

Ποιες είναι οι επιπτώσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά όταν τους φωνάζουμε;

"Ένα στα τέσσερα αγόρια και ένα στα επτά κορίτσια δυσκολεύονται να μάθουν να μιλάνε και αυτό γιατί με την τηλεόραση συνε...
10/12/2023

"Ένα στα τέσσερα αγόρια και ένα στα επτά κορίτσια δυσκολεύονται να μάθουν να μιλάνε και αυτό γιατί με την τηλεόραση συνεχώς ανοιχτή στα περισσότερα σπίτια, τα παιδιά ακούνε περισσότερο τα τηλεοπτικά προγράμματα, παρά την ομιλία των γονιών και γενικά του περιβάλλοντός τους. Αποτέλεσμα; Να μην μπορούν να καταλάβουν την ομιλία των ενηλίκων, που βρίσκονται γύρω τους.

Πρόσφατη βρετανική έρευνα αποκάλυψε πως το 22% των αγοριών και το 13% των κοριτσιών αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην ανάπτυξη του λόγου και στην κατανόηση των άλλων. Η μελέτη έδειξε πως ποσοστό μεγαλύτερο του 25% των οικογενειών έχει ανοιχτή την τηλεόραση είτε τις περισσότερες φορές είτε όλη την ώρα.

Δυσκολεύονται να μάθουν να μιλάνε
Ένα στα δέκα παιδιά ηλικίας μόλις ενός ή δύο ετών έχει τηλεόραση στο δωμάτιό του και το ένα στα τρία παιδιά ηλικίας από πέντε έως επτά ετών έχει δική του τηλεόραση.

Η Δρ. Gross, επικεφαλής της μελέτης, εξέφρασε την ανησυχία ότι ακόμη κι αν τα παιδιά δεν βλέπουν τηλεόραση τα ίδια, ο θόρυβος που υπάρχει στο περιβάλλον καθιστά δύσκολο για αυτά να καταλάβουν τους γονείς τους ή τα μεγαλύτερα αδέλφια τους, όταν μιλούν.

Η πιο συνηθισμένη ηλικία, που τα παιδιά λένε την πρώτη τους λέξη, είναι μεταξύ 10-11 μηνών σύμφωνα με την έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 1000 γονείς.

Περισσότερα κορίτσια από αγόρια – 34% έναντι 27% – είχαν πει την πρώτη τους λέξη τους, πριν γίνουν 9 μηνών. Ωστόσο το 4% των παιδιών δεν είχε πει την πρώτη του λέξη πριν από την ηλικία των 3 ετών.

Η ηλικία μεταξύ 13 – 18 μηνών ήταν η πιο συνηθισμένη, που τα παιδιά άρχισαν να χρησιμοποιούν 2 λέξεις μαζί, όπως «θέλω νερό» ή «έλα εδώ».

Τα κορίτσια ήταν κατά μέσο όρο πιο γρήγορα στο να μάθουν να χρησιμοποιούν δύο λέξεις μαζί, με το 64% να το έχει πετύχει σε ηλικία 18 μηνών σε σύγκριση με το 54% των αγοριών.

Οι ηλικίες ορόσημα

-Τα παιδιά αρχίζουν να λένε τις πρώτες “καθαρές” λέξεις μετά τους 6 μήνες.

-Στην ηλικία των 12 μηνών το παιδί συνήθως χρησιμοποιεί περίπου 10 λέξεις οι οποίες μπορεί να μην είναι καθαρές ωστόσο όταν τις χρησιμοποιεί εννοεί πάντα το ίδιο πράγμα.

-Στους 20-22 μήνες το παιδί αρχίζει να χρησιμοποιεί δύο λέξεις μαζί.

-Μετά τα δύο χρόνια ξεκινά να συντάσσει μικρές προτάσεις 3-4 λέξεων.

Εάν το παιδί αποκλίνει από τα παραπάνω, ο γονιός οφείλει να κινητοποιηθεί και να εξακριβώσει γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό.

-Το πρώτο πράγμα, που θα πρέπει να ελεγχθεί σε αυτήν την περίπτωση, είναι η ακοή του παιδιού και στα δύο αυτιά. Παιδί, που δεν ακούει, δεν μπορεί να μιλήσει.

-Σημαντικό ρόλο παίζει και ο παράγοντας “κληρονομικότητα”. Αν ένας από τους γονείς μίλησε αργά, ενδεχομένως το ίδιο να συμβεί και με το παιδί του.

Καθοριστική σημασία στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού έχει το περιβάλλον.

-Αν το παιδί μεγαλώνει σε μια οικογένεια, που δέχεται ερεθίσματα, προκειμένου να μιλήσει, αν οι γονείς του απευθύνουν τον λόγο και του μιλούν με κανονικές λέξεις και όχι χαϊδευτικά, αν ασχολούνται μαζί του κτλ, το παιδί θα μιλήσει γρηγορότερα.

-Αν, ωστόσο, το παιδί μεγαλώνει σε ένα καταπιεσμένο περιβάλλον, που δεν του δίνεται η ευκαιρία να μιλήσει και οι γονείς δεν ασχολούνται ιδιαίτερα μαζί του, το πιθανότερο είναι να καθυστερήσει στη γλωσσική του ανάπτυξη.

Μετά τα δύο χρόνια, το παιδί μπορεί ξαφνικά να αρχίσει να χρησιμοποιεί πλήθος νέων λέξεων. Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός, πως ο εγκέφαλός του έχει πια ωριμάσει αρκετά και είναι απολύτως φυσιολογικό. Εξάλλου πριν το παιδί μιλήσει, αναγνωρίζει και αντιλαμβάνεται πολλές περισσότερες λέξεις, οι οποίες “καταγράφονται” στον παιδικό του εγκέφαλο."...

Ένα στα τέσσερα αγόρια και ένα στα επτά κορίτσια δυσκολεύονται να μάθουν να μιλάνε, γιατί η τηλεόραση είναι συνεχώς ανοιχτή.

"Τι συμβαίνει με τις στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις - Γράφει o Άρης Ζαμπουρίδης, Παιδίατρος - Διδάκτωρ Ιατρικής Α.Π.Θ.Η σχολι...
15/06/2023

"Τι συμβαίνει με τις στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις - Γράφει o Άρης Ζαμπουρίδης, Παιδίατρος - Διδάκτωρ Ιατρικής Α.Π.Θ.

Η σχολική χρονιά 2022-2023 ξεκίνησε με την εμφάνιση πολλών λοιμώξεων στα παιδιά. Μετά από δύο χρόνια περιορισμών, χωρίς κανονικότητα στα σχολεία, η επάνοδος των παιδιών στις σχολικές αίθουσες, χωρίς την υποχρεωτική χρήση μάσκας, δημιούργησε συνθήκες εύκολης μετάδοσης των ιών και των μικροβίων.

Στο πρώτο τρίμηνο υπήρχαν πάρα πολλές ιογενείς λοιμώξεις με αποτέλεσμα σε κάποια παιδιά που είχαν εμφανίσει συχνές υποτροπές να υπάρξουν και επιπλοκές όπως αμυγδαλίτιδες, ωτίτιδες και πνευμονίες. Σταδιακά όμως άρχισαν να εμφανίζονται στην αρχή σποραδικά και το τελευταίο διάστημα περισσότερο και πολλές στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΕΟΔΥ, το 2023 έχουν καταγραφεί έξι θάνατοι παιδιών από στρεπτόκοκκο τύπου Α, με πιο πρόσφατο περιστατικό τον θάνατο του 7χρονου από τη Νάουσα.

Οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις πάντα υπήρχαν και συνήθως έχουν ήπιες εκδηλώσεις, σπανιότερα όμως μπορεί να εξελιχθούν σε πολύ σοβαρές. Η αιτία είναι ένα μικρόβιο που λέγεται Στρεπτόκοκκος Α που υπάρχει και φυσιολογικά στο λαιμό και το δέρμα πολλών ανθρώπων χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα (φορείς). Όταν ο οργανισμός του παιδιού γίνει ευάλωτος λόγω εξασθένισης του ανοσοποιητικού ή υπάρχουν βλάβες του δέματος εμφανίζεται προκαλώντας λοίμωξη. Η λοίμωξη συνήθως είναι τοπική στον λαιμό ή το δέρμα (μολυσματικό κηρίο), μπορεί όμως να επεκταθεί το μικρόβιο και αιματογενώς με αποτέλεσμα να προκληθούν βαρύτερες λοιμώξεις όπως η οστρακιά και σηψαιμία.

Ο Στρεπτόκοκκος μεταδίδεται με στενή επαφή με το σάλιο, το βήχα και το φτάρνισμα. Τα συμπτώματα που μπορεί να υπάρχουν είναι πονόλαιμος, δυσκολία στην κατάποση, πυρετός, πονοκέφαλος, διόγκωση λεμφαδένων, δερματικές εκδηλώσεις και λιγότερα συχνά γαστρεντερικές διαταραχές, ανορεξία, ναυτία, έμετο. Η διάγνωση γίνεται κλινικά από τον παιδίατρο και η επιβεβαίωση με τη λήψη φαρυγγικού επιχρίσματος (strep test). Η αντιμετώπιση απαιτεί τη χορήγηση αντιβιοτικών φαρμάκων που πρέπει να αρχίσει το συντομότερο δυνατόν και να ολοκληρωθεί πλήρως, γιατί αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος υποτροπής και εμφάνισης επιπλοκών όπως είναι ο ρευματικός πυρετός, καρδιακή βαλβιδοπάθεια και νεφροπάθειες. Μετά από 48 ώρες από τη χορήγηση αντιβιοτικών περιορίζεται η νόσος, ο κίνδυνος επιπλοκών και η μεταδοτικότητα της νόσου. Σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων που είτε είναι έντονα ή παραμένουν περισσότερο από δύο ημέρες θα πρέπει να εξετάζονται από παιδίατρο.

Για την πρόληψη είναι σημαντικό τα παιδιά να εκπαιδευτούν στο σωστό πλύσιμο των χεριών για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, τη χρήση αντισηπτικών, χαρτομάντηλων και την κάλυψη του προσώπου όταν βήχουν ή φταρνίζονται."...

Τι συμβαίνει με τις στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις - Γράφει o Άρης Ζαμπουρίδης, Παιδίατρος - Διδάκτωρ Ιατρικής Α.Π.Θ.

Address

Λεωφ. Κων. Καραμανλή 162
Thessaloníki
54248

Opening Hours

Monday 12:00 - 14:00
18:00 - 21:00
Tuesday 12:00 - 14:00
18:00 - 21:00
Wednesday 12:00 - 14:00
18:00 - 21:00
Thursday 12:00 - 14:00
18:00 - 21:00
Friday 12:00 - 14:00
18:00 - 21:00

Telephone

2310 334 333

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Παιδίατρος posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Παιδίατρος:

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Category