27/04/2026
Καθώς παρατηρώ τον εαυτό μου όταν τελειώνει μία συνεδρία, όποιο είδος και να έχει διαλέξει κάποιος, καταλήγω στα πόδια. Το ''κλείσιμο'' λοιπόν έρχεται με ένα τελετουργικό, τουλάχιστον έτσι όπως το βιώνω εγώ, όπου σκουπίζω τα πέλματα του θεραπευόμενου με κάποιο ύφασμα. Αυτή η κίνηση έχω διαπιστώσει πως δεν έρχεται μηχανικά από μέσα μου, έρχεται με απόλυτο αίσθημα ανάγκης να φροντίσω αυτό το σώμα, τον άνθρωπο που αφήνεται εκείνη τη στιγμή στα χέρια μου και με εμπιστεύεται. Νιώθω τρυφερότητα, αγάπη και αφοσίωση για αυτό που κάνω και νιώθω ευγνωμοσύνη που μου δίνεται αυτή η ευκαιρία να νίωσω αυτά τα όμορφα συναισθήματα. Η εργασία του θεραπευτή μάλαξης είναι πραγματικά ευλογία, γιατί είναι μια ευκαιρία για σύνδεση, τρυφερότητα και αγάπη.