19/02/2026
Πολύ σημαντικό άρθρο στην καθημερινή για την προσπάθεια των γονέων της ομάδας Πελαργός (Σύλλογος Θετών και Ανάδοχων Οικογενειών) ώστε τέτοιες πρακτικές να περάσουν στο παρελθόν. Συμπληρώνοντας τις αγωνίες των γονιών, ας προστεθεί πως η επίδραση που μπορεί να έχουν τέτοιες πρακτικές στην ψυχική υγεία των παιδιών ανεξαρτήτως φυλής μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική. Όταν τα παιδιά βιώνουν τη διαφορετικότητα του οποιουδήποτε ως αφορμή κοροϊδίας κι επίκρισης, εσωτερικεύουν έντονο φόβο και για τις δικές τους διαφορές από τους άλλους ανθρώπους,
Πρόταση παιδικού βιβλίου για ψυχοεκπαίδευση κι ανάπτυξη ενσυναίσθησης: Πες μου γιατί… δεν έχουμε όλοι το ίδιο χρώμα, συγγραφέας Agostini Sara, εκδόσεις: Τζιαμπίρης – Πυραμίδα.
Από το άρθρο: "Για όσους ενδεχομένως δεν το γνωρίζουν, το blackface είναι η πρακτική κατά την οποία κάποιος βάφει το πρόσωπό του μαύρο για να υποδυθεί ή να «μιμηθεί» έναν μαύρο άνθρωπο. Η πρακτική αυτή έχει βαθιές ρίζες σε ρατσιστικές παραστάσεις του 19ου αιώνα, όπου λευκοί ηθοποιοί γελοιοποιούσαν και απο-ανθρωποποιούσαν τους Αφροαμερικανούς μέσα από στερεοτυπικές απεικονίσεις. Γι’ αυτό και σήμερα δεν θεωρείται μια αθώα μεταμφίεση, αλλά αναπαραγωγή ενός ιστορικού τραύματος και μιας παράδοσης χλευασμού."
Ζουρλού, blackface και αποκριάτικες στολές που προκαλούν αμηχανία και προσβάλλουν.