30/12/2025
Σε αγαπώ επειδή είσαι εσύ.
Δεν ήρθες για να με κάνεις περήφανο. Δεν ήρθες για να με δικαιώσεις, να με συνεχίσεις, να αποδείξεις ότι «τα κατάφερα» ως γονιός. Δεν είσαι τρόπαιο. Δεν είσαι project. Δεν είσαι δεύτερη ευκαιρία για τα δικά μου απωθημένα. Δεν μου χρωστάς τίποτα. Ούτε επιτυχία, ούτε χαρακτήρα «σωστό», ούτε να χωρέσεις στα όνειρα που δεν τόλμησα. Η αξία σου δεν μετριέται με βαθμούς, με επιδόσεις, με το αν θα με κάνεις να καμαρώνω μπροστά στους άλλους. Ήρθες για να γίνεις εσύ. Γιατί για να σε αγαπήσω πραγματικά, πρέπει πρώτα να αντέξω ότι δεν μου ανήκεις. Να αναγνωρίζω πότε ο φόβος μου φορά τον μανδύα της φροντίδας και πότε η ανάγκη μου ζητά να κρυφτεί πίσω από «καλές προθέσεις». Να μη μικρύνω την ψυχή σου για να νιώσω ασφαλής εγώ. Βοήθησέ με να σωπαίνω όταν η σιωπή προστατεύει περισσότερο από τις λέξεις. Να μαζέψω τις προβολές μου. Να κάνω πίσω οταν πρέπει. Να σε αγαπώ όχι μόνο όταν με δικαιώνεις, αλλά όταν διαφέρεις. Γιατί το να γίνεις εσύ, σημαίνει ότι εγώ οφείλω να μεγαλώσω μαζί σου...όχι πάνω σου.
Αμήν.
Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος