http://www.charavlachodimou.gr/

Ψυχικές καταδύσεις, Thessaloníki (2026)

05/02/2026

Rest. Not in peace but in the pieces.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες. Για να λάβεις το pdf στείλε ένα μήνυμα ή ένα ΝΑΙ στα σχόλια!

Δεν ξέρω αν χαίρομαι περισσότερο που θα σας δω από κοντά ή που θα μοιραστώ μαζί σας κάτι τόσο ιδιαίτερο για μένα όσο αυτό το εργαλείο ενθύμησης, αναγνώρισης, και φόρου τιμής του εαυτού και των εμπειριών μας 🕯️🤍🫂

16/01/2026

Το να φέρομαι σε μένα όπως φέρομαι σε εκείνη είναι μια καθημερινή προσπάθεια. Και ταυτόχρονα το να είμαι ακέραιη ως προς όλα όσα λέω, σκέφτομαι και πράττω όταν με βλέπει, είναι μια βαθιά κινητήριος δύναμη.

Κάποια από αυτά που θα ήθελα να θυμάται βλέποντας με :

1. Μπορείς να ξεκινάς από την αρχή ή να συνεχίσεις από εκεί που το άφησες, σε οποιαδήποτε στιγμή.
2. Όσο και να βρίσκεις τον εαυτό σου, δε θα μπορούν όλες οι σχέσεις να λειτουργήσουν. Κάποιες δεν είναι απλώς για σένα.
3. Το να είσαι πνευματικός άνθρωπος δε σε φέρνει πιο κοντά στον Θεό και στο πνεύμα, μα στους Ανθρώπους.
4. Δεν καλείσαι να κάνεις πάντα το καλό, μα να εμφανίζεσαι για σένα η για όσους νοιάζεσαι.
5. Η αυτοφροντίδα δεν έχει την εικόνα της αυτοεγκατάλλειψης.
6. Η αγάπη σε ψηλώνει καθώς προσπαθείς να την προσφέρεις. Μη μικραίνεις για να την πάρεις από συγκεκριμένους ανθρώπους. Δεν κατοικεί εκεί.
7. Να μιλάς στους ανθρώπους σαν να είναι στο δωμάτιο.
8. Να είσαι ο άνθρωπος που παρατηρεί εκείνον που δεν είναι καλά στο δωμάτιο.
9. Αυτός που θα σε εξιδανικεύσει, θα σε αποδομήσει κάποια στιγμή. Αν είναι άνθρωπος ψυχής, να το αντέξεις.
10. Δε μπορείς να εγγυηθείς ότι όσα λες, νιώθεις, πιστεύεις σήμερα θα τα υποστηρίζεις στο μέλλον. Και δεν έχει σημασία.
11. Δεν είσαι υπεύθυνη για τα συναισθήματα του άλλου,μα πάντα έχεις την επιλογή να τα σεβαστείς και να τον κρατήσεις όσο τα βιώνει ή να τα σεβαστείς και να σε πάρεις από εκεί.
12. Δε μπορείς να βιάσεις το πένθος. Είτε θα το αφήσεις να σε διαπεράσει, να σε ςμπλουτίσει και θα το κρατήσεις ως φυλακτό αγάπης. Είτε θα πέφτεις μονίμως επάνω του.

Χάρις.

Ποιο θα ήθελες να κρατήσεις σήμερα;

08/01/2026

Το τραύμα μπορεί να βγει στην επιφάνεια, την στιγμή που βρίσκεσαι στην πιο όμορφη - ασφαλή περίοδο της ζωής σου. Το πιο εύθραυστο κομμάτι σου επιλέγει να σε καλέσει ακριβώς επειδή είσαι γεμάτος να το φροντίσεις.
Στη ζεστασιά του σπιτιού που έχεις φτιάξει,στην αγκαλιά του ανθρώπου που αναγνωρίζεις ως δικό σου, θα χτυπήσει την πόρτα και θα διεκδικήσει να το δεις, να το αναγνωρίσεις,να υιοθετήσεις αυτό το εσωτερικά πληγωμένο παιδί.
Η συνάντηση με το εύθραυστο παιδί και η φροντίδα του είναι η γέφυρα για να ενδυναμωθεί ο ενήλικας που είσαι.
Η εμφάνιση του τραυματισμένου εγώ, δεν είναι τιμωρία, δεν είναι πισωγύρισμα, είναι η εμπιστοσύνη που σου δείχνει η ψυχή. Το κάλεσμα να ψηλώσεις, να μεγαλώσεις και να αντικρύσεις πόσο άφθονος είσαι. Το σύστημα παντα θα θέλει, πρώτα,να επιβιώνει και όταν νιώσει ότι αυτό το καταφέρνει, θα διεκδικήσει το μερτικό του στον ήλιο.
Και όταν επιλέξεις να το καλωσορίσεις σπίτι σου, να το κάνεις μέλος της οικογένειας σου, να φροντίσεις το θύμα, να ταίσεις το διψασμένο από αγάπη, να παίξεις με το παιδί, να ενθαρρύνεις το όνειρο, να πιστέψεις σε σένα...
Τότε, είσαι η πηγή που πάντα έψαχνες.
Είσαι η μαμά του εαυτού, ο μπαμπάς του εαυτού σου.
Είσαι ένα σπιτικό για όλους.
Το τραύμα ολοένα και έρχεται για να σου δώσει την ευκαιρία να ξεκινήσεις από την αρχή.
Χαρά 🍂

06/01/2026

Κάποιες στιγμές στη ζωή δεν ζητούν λύσεις.
Ζητούν χώρο.
Χώρο για να σταθείς.
Να ακούσεις τι κουβαλάς.
Να θυμηθείς ποια ήσουν πριν μάθεις να σιωπάς.
Σε αυτό το εξάμηνο σεμινάριο θα συναντηθούμε γύρω από μύθους γυναικών
που φοβήθηκαν, έπεσαν, θύμωσαν, άγριαν, αγάπησαν
και τελικά βρήκαν τον δρόμο της επιστροφής.

Δεν θα “μάθεις” ιστορίες.
Θα τις περπατήσεις.
Μέσα από λόγο, σιωπή, μοίρασμα και προσωπική εμπειρία
θα αναγνωρίσεις τα σημεία όπου κρατήθηκες,
θα ακούσεις το κάλεσμα που ίσως ανέβαλες
και θα δώσεις χώρο σε ό,τι ζητά να αλλάξει.
Αυτός ο κύκλος είναι για γυναίκες
που νιώθουν το σώμα τους να ξέρει κάτι
πριν προλάβει να το εξηγήσει ο νους.
Για γυναίκες που δεν ψάχνουν να γίνουν “καλύτερες”,
αλλά πιο αληθινές.
Αν κάτι μέσα σου μαλάκωσε διαβάζοντας αυτά τα λόγια,
τότε ίσως ήρθε η ώρα να καθίσουμε στον ίδιο κύκλο.

Υπάρχουν ιστορίες που δεν τις ακούμε για να τις μάθουμε,
αλλά για να θυμηθούμε τον εαυτό μας.

Ο κύκλος των Ανήμερων δεν στοχεύει να σε αλλάξει.
Στοχεύει να σου θυμίσει
εκείνη που ήσουν πριν μάθεις να μικραίνεις.

2 φορές τον μήνα, τα βράδια της Τετάρτης, θα κρατάμε την φωτιά αναμμένη, η μία για την άλλη. Μέσα από μύθους, ταινίες και ένα workbook αφιερωμένο σε κάθε συνάντηση, θα βουτήξουμε στα άδυτα της φωτεινής και σκοτεινής δύναμης του να είσαι Γυναίκα.

Αν αυτό το εξάμηνο, επιλέγεις να ενδυναμωθείς, να εμπνευστείς,να πειραματιστείς, να πάρεις καταφύγιο σε σοφά αρχέτυπα γυναικών, να δώσεις κομμάτια του αληθινού σου εαυτού, έλα!

Αυτή η ομάδα είναι η ομάδα της καρδιάς μου. Και σήμερα, ανοίγω τον τόπο αυτό για κάθε μία από τις γυναίκες που προορίζεται να απαντήσουν στο κάλεσμα.
Πέρα από το καλό κορίτσι, είσαι Γυναίκα. Πέρα από καλή μαμά, είσαι Γυναίκα, πέρα από κόρη, είσαι Γυναίκα. Πέρα από την σύντροφό που ο άλλος χρειάζεται, είσαι Γυναίκα. Πέρα από όλες τις μάσκες που έχεις κατά καιρούς φορέσει, είσαι Άνθρωπος. Καιρός να θυμηθούμε. 🕯️

Χάρις🪽🤍

Οι υπέροχες φωτογραφίες είναι από καλλιτέχνες που βρήκα στο Pinterest, μα μου θύμησαν πως η καθεμία μας είναι η μικρογραφία της Γης μας.

02/01/2026

"Όταν αρχίζουμε να αντέχουμε τη σκιά μας, μπορεί σιγά σιγά να γίνει και αυτή σπίτι".

Μια εβδομαδιαία ψυχοδυναμική ομάδα αφιερωμένη στη συνάντηση με τη σκιά μας.
Τον φόβο, τον θυμό, την ενοχή, τη ντροπή, τη θλίψη — όλα εκείνα τα δύσκολα συναισθήματα που συχνά αποφεύγουμε, καταπιέζουμε ή αποκόπτουμε για να αντέξουμε.
Στο προστατευμένο πλαίσιο της ομάδας, η σκιά δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι που πρέπει να διορθωθεί ή να εξαφανιστεί, αλλά ως ένα ζωντανό κομμάτι της ψυχικής μας ιστορίας. Μέσα από την ψυχοδυναμική προσέγγιση, διερευνούμε πώς αυτά τα συναισθήματα δημιουργήθηκαν, πώς συνδέονται με τις πρώιμες σχέσεις και τις εμπειρίες μας και πώς συνεχίζουν να επηρεάζουν τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τον εαυτό και τους άλλους.
Το Cocoon λειτουργεί σαν ψυχικό κουκούλι: ένας χώρος ασφάλειας, ρυθμού και συνέχειας, όπου μπορούμε σταδιακά να αναγνωρίσουμε, να αποδεχτούμε και να αντέξουμε αυτό που είμαστε — χωρίς βιασύνη, χωρίς μάσκες.
Μέσα από τη σχέση, τον λόγο και τη σιωπή, καλλιεργούμε τη δυνατότητα να αγαπήσουμε πιο ελεύθερα τον εαυτό μας, όχι παρά τις ρωγμές μας, αλλά μαζί με αυτές.
Το ζητούμενο δεν είναι να γίνουμε «κάτι άλλο», αλλά να αρχίσουμε να κατοικούμε τον εαυτό μας σαν σπίτι.
Στο Living as Home: Cocoon δεν αναζητούμε γρήγορες απαντήσεις ούτε εύκολες αλλαγές. Δημιουργούμε χρόνο και χώρο για να συναντήσουμε τον εαυτό μας όπως είναι τώρα.
Ίσως για πρώτη φορά, όχι ως πρόβλημα προς επίλυση, αλλά ως τόπο που αξίζει να κατοικηθεί.

Στα πλαίσια των έντεκα εβδομάδων, θα συναντηθούμε και με το ιερό πέρασμα του θανάτου, την τέχνη της προσοχής, της πρόληψης και της φροντίδας του ά- σχημου κομματιού μας εκείνου που μορφή δεν έχει αλλά κρατά τεράστια δύναμη υλοποίησης μέσα του.

Άλλωστε σπίτι είναι εκείνο που χωρά την ολότητα σου , δίνει δύναμη, μα ταυτόχρονα, θρέφει και την ευαλωτότητα σου.

Γιατί όταν αρχίζουμε να αντέχουμε τη σκιά μας, μπορεί σιγά σιγά να γίνει και αυτή σπίτι.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Θα υπάρξει δεκάλεπτο τηλεφωνικό ραντεβού με τον κάθε ενδιαφερόμενο.

Προετοιμάζοντας το νέο κουκούλι,
Χάρις 🕯️

30/12/2025

Σε αγαπώ επειδή είσαι εσύ.
Δεν ήρθες για να με κάνεις περήφανο. Δεν ήρθες για να με δικαιώσεις, να με συνεχίσεις, να αποδείξεις ότι «τα κατάφερα» ως γονιός. Δεν είσαι τρόπαιο. Δεν είσαι project. Δεν είσαι δεύτερη ευκαιρία για τα δικά μου απωθημένα. Δεν μου χρωστάς τίποτα. Ούτε επιτυχία, ούτε χαρακτήρα «σωστό», ούτε να χωρέσεις στα όνειρα που δεν τόλμησα. Η αξία σου δεν μετριέται με βαθμούς, με επιδόσεις, με το αν θα με κάνεις να καμαρώνω μπροστά στους άλλους. Ήρθες για να γίνεις εσύ. Γιατί για να σε αγαπήσω πραγματικά, πρέπει πρώτα να αντέξω ότι δεν μου ανήκεις. Να αναγνωρίζω πότε ο φόβος μου φορά τον μανδύα της φροντίδας και πότε η ανάγκη μου ζητά να κρυφτεί πίσω από «καλές προθέσεις». Να μη μικρύνω την ψυχή σου για να νιώσω ασφαλής εγώ. Βοήθησέ με να σωπαίνω όταν η σιωπή προστατεύει περισσότερο από τις λέξεις. Να μαζέψω τις προβολές μου. Να κάνω πίσω οταν πρέπει. Να σε αγαπώ όχι μόνο όταν με δικαιώνεις, αλλά όταν διαφέρεις. Γιατί το να γίνεις εσύ, σημαίνει ότι εγώ οφείλω να μεγαλώσω μαζί σου...όχι πάνω σου.
Αμήν.

Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος

24/12/2025

Αυτές τις μέρες, δεν πρέπει να ξεχνάμε και όσους πήραν την δύσκολη απόφαση να βάλουν όρια και να μείνουν μακριά από συγγενείς και οικογενειακά τραπέζια, γιατί αυτό θα είναι η μέγιστη πράξη αυτοφροντίδας τους.
Επίσης, εκείνους που χάσανε αγαπημένους και το "τραπέζι", δε θα έχει φέτος την ίδια αξία.
Ας κρατήσουμε χώρο στα τραπέζια μας για όλους μας.
Με σεβασμό στο κάθε συναίσθημα.
Σε κάθε κατάσταση που βιώνει κάποιος.
Φέτος, κοίταξε όσους κάθονται γύρω σου και φαντάσου πως ο καθένας τους αντιπροσωπεύει και μια πλευρά του εαυτού σου.
Ποιος θα ήταν η επαναστατική πλευρά σου;
Ποιος θα ήταν ο κριτής σου;
Ποιος θα ήταν το φοβισμένο παιδί και ποιος ο φροντιστής σου;

Ας μην αφήσουμε κάποιον να νιώσει πως δεν είναι καλοδεχούμενος, όσο περνάει από το χέρι μας.
Υπάρχει χώρος και για το πένθος.
Και για τη χαρά. Για την απουσία, μα και για την φροντίδα.
Τα Χριστούγεννα δεν αποκλείουν συναισθήματα.
Οι άνθρωποι το κάνουν.
Καλά Χριστούγεννα, στον καθένα σας. Για λίγο , ας προσποιηθούμε πως κάνουμε ειρήνη.
Ανακωχή. Σηκώστε το άσπρο σημαιάκι και για λίγο αφήστε τα όπλα, "την ειρωνεία", "την διάθεση για διαχωρισμό", "τον επιθετικό λόγο" μακριά από τον εαυτό σας και τους αγαπημένους σας.
Αυτό, ίσως, θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε ο ένας στον άλλο, σήμερα 🌹

22/12/2025

Ο άνθρωπος κερί για μένα είναι εκείνος που φωτίζει για μια στιγμή ή για κάμποσο περισσότερο (δεν έχει καμία σημασία), κάτι από μένα που δεν έχω αφήσει να υπάρξει.

Είναι εκείνος που μου επέτρεψε να είμαι κάτι που εγώ για καιρό είχα εγκλωβίσει.

Είναι εκείνος που λειτούργησε ως φως στο σκοτάδι, εκείνος που με κράτησε ασφαλή όταν όλα έμοιαζαν να χάνονται.

Ο άνθρωπος κερί μπορεί να είναι κάποιος αγαπημένος ή ένας περαστικός που ήρθε απλώς να μου δώσει το φως του και να φύγει.

Το project "Collective painting" με θεματική συνάντηση "Candlekeepers", έπλεξε στιγμές, χρώματα και ιστορίες για να δημιουργήσει το δικό του κερί μέσα στην πιο σκοτεινή μέρα του χρόνου.

Το φως έχει διάφορους τρόπους να εκδηλώνεται μα ένας από τους πιο ιερούς είναι ο άνθρωπος. Αυτές τις μέρες, φέρτε στην καρδιά σας τον κάθε άνθρωπο που έγινε κερί στη ζωή σας μα και όλες τις στιγμές που γίνατε κερί για κάποιον άλλο. Αφήστε το "ευχαριστώ", να είναι η τελευταία λέξη που ψιθυρίζεται πριν κοιμηθείτε το βράδυ και καθώς γλιστράτε στην αγκαλιά του χειμώνα, κρατήστε σαν πολύτιμο φυλακτό αυτή την αίσθηση.

Κάποιος σε κρατά και θα σε κρατά πάντα.

Χάρις 🪽

στο δικό σου φως, μπορέσαμε να φιλοξενήσουμε αυτήν την όμορφη συνάντηση ,σε ευχαριστώ βαθιά για το κράτημα.
Στην παρουσία της κάθε γυναίκας που ήταν εχθές εκεί μα και όλων εκείνων που ειναι ηλιαχτίδες, ουράνια τόξα και κεριά στην ζωή μου, ευχαριστώ, τίποτα δε θα ήταν ίδιο χωρίς εσάς 🫂

20/12/2025

Την βλέπεις μπροστά σου. Σου τραβάει την προσοχή, η ψιθυριστή φωνή της. Αρχικά, δεν καταλαβαίνεις τι λέει, μιλάει στο πλάσμα που κλαίει, καθισμένο στα πόδια της. Την κορούλα της.
Παρατηρείς τα χέρια της να κρατούν το σωματάκι με σταθερότητα. Απαλά αλλά με σταθερότητα. Ακόμα και τα χέρια της μιλάνε. "Είσαι ασφαλής εδώ".
Η μικρή κλαίει, ζητάει κάτι επίμονα και βιώνει τη ματαίωση. Βιώνει το μεγάλο όχι.
Όσο εκείνη κλαίει, τόσο η γυναίκα συνεχίζει να μιλάει, μαλακά, να της λέει πως την αγαπάει και πώς την καταλαβαίνει μα πως δεν μπορεί να γίνει αυτό που ζητάει.
Της λέει πόσο σπουδαία είναι που διεκδικεί αυτό που θέλει, της λέει πως είναι δίπλα της, της θυμίζει πως θα είναι εκεί δίπλα στο σωματάκι της που ξέρει τι κάνει. Την καθοδηγεί μέσα από το κλάμα. Της λέει πως δεν μπορεί να έχει, μα φυσικά μπορεί να κλάψει.
Με έχει αφήσει άναυδη.
Σαν να κοιτάω έναν πίνακα ζωγραφικής.

Το μεγάλο όχι, δίχως σκληρότητα, δίχως φωνές, δίχως φασαρία.

Ήταν η μέρα που μπόρεσα να αποθηλάσω.
Μαλακά, κρατώντας τον χώρο, αφήνοντας το σώμα της να κλάψει για αυτό.

Ευχαριστώ από καρδιάς για αυτό το δώρο, είσαι σπουδαία,

Χάρις 🪷

Illustration: kosmirina Irina

19/12/2025

Είμαι στο αεροδρόμιο. Μαμάδες κρατούν μωρά με κάθε πιθανό τρόπο. Κρέμονται από πόδια, χέρια, από το στήθος, από τον αυχένα.
Μπαμπάδες κρατάνε βαλίτσες, δώρα, σακούλες, τις μαμάδες.
Ακούς παντού ερωτήματα που σε κάνουν να βάλεις τα γέλια "μαμά, τι είναι η πίεση;" , "μπαμπά, αν πέσουμε από το αεροπλάνο, τα ρούχα μας τι θα πάθουν;" 😂
"Δεν είναι πολύ τέλειο το αεροπλάνο; σου δίνουν σοκολατες, σου φέρνουν φαγητό, σου βάζουν αέρα, σου κλείνουν το φως για να κοιμηθείς.Σου λένε καλημέρα, είναι πολύ ευγενικό το αεροπλάνο". 😭

Και πάνω από όλα, είναι χώρος συναντήσεων. Εκεί όπου βλέπεις ανθρώπους να κουβαλούν παιδιά, ή να κουβαλούν ιστορίες, συγκινήσεις, αποχωρισμούς, μα και επανασυνδέσεις.
Νιώθω άφθονη σήμερα.

Οι άνθρωποι με χόρτασαν αγάπη.

Ευχαριστώ 🙏

18/12/2025

Αγάπη μου, έχει μια καταπληκτική έκθεση της Frida Kahlo στη Θεσσαλονίκη. Τώρα που θα γυρίσουμε να πάμε να τη δούμε, της λέω με ενθουσιασμό.
Μ.- πρώτα θα δούμε κάθε μέρα τους αγαπημένους μας, θα κοιμηθούμε μαζί τους, θα κάνουμε μεγάλα τραπέζια μαζί τους, θα παίξουμε μαζί τους, θα δούμε τι κάνουν, θα κάνουμε μπάνιο μαζί τους (😂) και αν έχουμε χρόνο εντάξει.

Photo : Pinterest

Ψυχικές καταδύσεις

05/02/2026

16/01/2026

08/01/2026

06/01/2026

02/01/2026

30/12/2025

24/12/2025

22/12/2025

20/12/2025

19/12/2025

18/12/2025

Address

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Share

Category