30/03/2026
Τα δώρα αποτελούν παράδοση. Κάθε εποχή και σε κάθε περιοχή τα προσαρμόζουν στις μόδες τους. Και όλοι συμβουλεύουν ότι είναι καλό να προσφέρονται δώρα, αρκεί να μην είναι υπερβολικά ακριβά. Πολλά δώρα συμβολικού χαρακτήρα μπορούν να προσφέρονται "λόγω Πάσχα"
Η "υπερβολή" για μένα που είμαι #ΔΕΠΥ, είναι η ρουτίνα μου. Γιατί εγώ, με τη δική μου καθημερινή υπερβολή — αυτή τη χαοτική, τη γεμάτη ένταση που κουβαλά η ΔΕΠΥ — έχω μάθει να αναγνωρίζω πότε κάτι ξεπερνά τα όρια. Και ναι, το δώρο σου τα ξεπέρασε. Τα πήρε, τα χάιδεψε και τα άφησε κάπου πολύ πιο ψηλά.
Είπαμε, μια λαμπάδα. Κάτι απλό, κάτι που να ταιριάζει σε μένα, στο «50+» μου, στη γλύκα του Πάσχα καιτης Ανάστασης.
Κι εσύ μου έδωσες… ένα φως από χρυσάφι.
Ένα κόσμημα που δεν είναι μόνο για τον λαιμό, αλλά για την καρδιά.
Και το αυγό; Δεν λιώνει ποτέ σαν σοκολάτα. Μένει εκεί, λαμπερό, σαν να θέλει να μου θυμίζει πως η αγάπη σου δεν είναι από αυτές που λιώνουν εύκολα.
Ναι, είναι υπερβολή.
Αλλά είναι η πιο «δική σου» υπερβολή.
Το επιδεικνύω με καμάρι. Γιατί μέσα του κρύβεται κάτι πολύ πιο σπάνιο: η πρόθεσή σου να μου δώσεις όχι απλώς ένα δώρο, αλλά ένα κομμάτι από την καρδιά σου. Κι αυτό… δεν είναι ποτέ υπερβολικό.
Σε έναν κόσμο που συνεχώς ζητά εξηγήσεις, αποδείξεις, επιβεβαιώσεις — εσύ είσαι το μόνο που δεν χρειάζεται να καταλάβω για να το πιστέψω. Σε αυτή την αγάπη δεν είμαι κάτι περισσότερο από αυτό που είμαι. Και όμως, για σένα, αυτό αρκεί.
Δεν σε αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι. Σε αγαπώ γιατί, ακόμα κι όταν στέκομαι μόνη απέναντι στον εαυτό μου, σε βρίσκω εκεί — όχι ως λύση, αλλά ως παρουσία. Σαν μια ήσυχη βεβαιότητα ότι δεν χάνομαι ολοκληρωτικά μέσα στο χάος μου
Και ίσως τελικά αυτό να είναι η αγάπη:
όχι να γεμίζει το κενό,
αλλά να στέκεται δίπλα του —
και να μην φοβάται.
#ΑποφασιστικότηταΓιαΚαλύτερηΖωή
