Το Δέντρο Της Ζωής-Φρίντα Ξύστρου

24/12/2025

«Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει να έχει η ζωή:
Το μεγάλο
Το ωραίο
Το συγκλονιστικό
Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Οποίος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω από τη ζωή.
Το ωραίο είναι καθετί που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση.
Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη»
(Μπελογιάννης)

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα!
Και ο καινούριος χρόνος να μας βρει έτοιμους να τον ζήσουμε!!!!

23/12/2025

Χθες, μου ζητήθηκε από την ομάδα του @παταρι να τους πω μέσα από την ιδιότητα μου, πως φτάνουμε στη χαρά! Και εγώ, αφού πρώτα θυμήθηκα την «χαρά στην παιδική μικρούλα μου καρδούλα», λέγοντας το ποίημα στο νηπιαγωγείο σχεδόν χορεύοντας αλλά με τόσο μεγάλη χαρά…προσπάθησα να δώσω ορισμό της χαράς και να δώσω οδηγίες (καλοοοο) πώς να φτάσει κάποιος εκεί!
Ήταν μια τέλεια βραδιά, οι παρευρισκόμενοι κράτησαν ρόλους που αυθαίρετα τους έδωσα, διαδράσαμε, κουβεντιάσαμε και χαρήκαμε απίστευτα πολύ! Γελάσαμε, δράσαμε και χαρήκαμε απίστευτα πολύ!
Σ ευχαριστώ ομάδα του @πατάρι πέρασα τέλεια!
Η χαρά λοιπόν, είναι ένα βαθύ διαρκές συναίσθημα μέσα μας μέσω της αγάπης και της σύνδεσης και έξω μας όταν απολαμβάνουμε τη ζωή.
Δεν είναι στιγμές όπως η ευχαρίστηση ούτε τόσο άπιαστη όπως η ευτυχία. Είναι τρόπος ύπαρξης.
Ο Φρόιντ υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος καθοδηγείται από την αρχή της ηδονής και έχει την τάση ν αποφεύγει τον πόνο και να αναζητά την ευχαριστηση.
Η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας είναι η σύγκρουση ανάμεσα στις επιθυμίες και στις απαγορεύσεις. Άρα πώς οδηγούμαστε στη χαρά;
1. Με την ικανοποίηση των ενστίκτων
2. Μέσω της τέχνης, της δημιουργίας και της φαντασίωσης
3. Με τον έρωτα
4. Μέσω της επιστήμης και της εργασίας.

Αποδεχόμαστε ότι δεν ελέγχουμε, θα είμαστε χαρούμενοι!
Η χαρά είναι εσωτερική ελευθερία!
Ο Φρόιντ λέει μάθε να αντέχεις και ο Αριστοτελης μάθε να ζεις σωστά!

Εμείς χθες είπαμε, ξέρεις τον δρόμο για τη χαρά, πήγαινε!

17/12/2025

Οι συμμετοχές για την εκδήλωση «Πάει ο παλιός ο χρόνος» συμπληρώθηκαν και σας ευχαριστώ πολύ!
Από κοντά λοιπόν στις 29!

13/12/2025

Η πεταλούδα συμβολίζει τη δύναμη της αλλαγής και την ομορφιά κάθε νέας αρχής!
Τα δώρα μας λοιπόν για το 2026, είναι πολύχρωμες πεταλούδες, και οι ευχές μας είναι γεμάτες αγάπη, για δύναμη, αλλαγή, ομορφιά μέσα μας και νέα αρχή!

08/12/2025

Τί σημαίνει εμμονή με έναν άνθρωπο

Ή εμμονή με έναν άνθρωπο, σημαίνει μια έντονη, επίμονη και συχνά ανθυγιεινή προσκόλληση, τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε νοητικό επίπεδο.
Συνήθως περιλαμβάνει έντονες σκέψεις για το άτομο, σε βαθμό που επηρεάζουν την καθημερινότητα, υπερβολική ανάγκη για προσοχή, επαφή ή επιβεβαίωση από εκείνον, έντονη ζήλια , ανασφάλεια ή φόβο εγκατάλειψης, δυσκολία στη σκέψη ή στο ενδιαφέρον για οτιδήποτε άλλο και συμπεριφορές ελέγχου πχ παρακολούθηση στα κοινωνικά δίκτυα.
Μερικοί μπερδεύουν την εμμονή με την αγάπη και λένε δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο γιατί η αγάπη μου είναι αληθινή και βαθιά!
Η εμμονή όμως βασίζεται στον φόβο και στην εξάρτηση, ενώ η αγάπη στον σεβασμό και την ελευθερία.
Στην εμμονή θεωρείς ότι χωρις τον άλλον νιώθεις κενός και χαμένος, ενώ στην αγάπη μπορείς να είσαι καλά και μόνος.
Στην εμμονή θες να έχεις κοντά τον άλλον ακόμη και αν αυτό δεν είναι καλό για σένα, ενώ στην αγάπη θες το καλό του άλλου ακόμη και αν δεν είστε μαζί.
Η εμμονή συνοδεύεται από έλεγχο και ζήλια, ενώ η αγάπη δεν χρειάζεται συνεχή επιβεβαίωση.
Και τέλος, όταν έχεις εμμονή, σκέφτεσαι ότι χρειάζεσαι τον άλλον για να είσαι καλά, ενώ όταν αγαπάς, σκέφτεσαι ότι ναι μεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο αλλά μπορείς να σταθείς και μόνος.

Και τώρα θα σκεφτείς : δεν γίνεται να έχω εμμονή με κάποιον που αγαπώ;

Δύσκολα…

Η αγάπη σε γεμίζει.
Η εμμονή σε Εξαρτά.
Η αγάπη σου δίνει δύναμη.
Η εμμονή σε καθιστά αδύναμο.

Οι άνθρωποι που παθαίνουν εμμονή, μάλλον έχουν βιώσει ένα πρώιμο τραύμα εγκατάλειψης από τον σημαντικό γονέα, εκεί που αγάπη σήμαινε τρέχω να κερδίσω την προσοχή κάποιου που απομακρύνεται. Άρα για να με αγαπήσει κάποιος, πρέπει να είμαι συναρπαστικός και ενδιαφέρων και όχι απλά εγώ.
Η εμμονή λοιπόν δεν είναι αγάπη. Είναι το σώμα, η ψυχή, το συναίσθημα, που θυμάται τον πόνο. Είναι η κραυγή μην φεύγεις, μην μ εγκαταλείπεις, θα κάνω τα πάντα για να σε ξανά κερδίσω. Είναι το μικρό τραυματισμένο παιδάκι από τον συναισθηματικά ή πρακτικά απών γονέα. Και έτσι ενισχύεται ο πόνος με την πεποίθηση ότι εκείνος έχει τη δύναμη και εσύ την ανάγκη.

Άκουσε με…
Αυτό που ψάχνεις δεν είναι αυτός που έχασες. Είναι το αίσθημα ζωντάνιας που ένιωσες όταν σε κοίταξε με αποδοχή. Προσπαθείς να επιστρέψεις σε εκείνη τη στιγμή, όχι για να ξαναζησεις τη σχέση, αλλά για να ξαναβρείς το κομμάτι του εαυτού σου που ένιωθε ότι αξίζει.

Καλό θα ήταν να αναζητήσεις θεραπευτική βοήθεια ώστε να περάσεις από το θέλω να τον ξανά κερδίσω, στο θέλω να κερδίσω εμένα.
Θέλεις να σου κάνεις ένα ωραίο δώρο;

01/12/2025

Συζητώντας με μία θεραπευόμενη στα 44, μου είπε : αααα εγώ είμαι πολύ ανθεκτική στον πόνο, όπως και ο πατέρας μου. Και δεν θέλω να πηγαίνω σε γιατρούς ούτε να μ εξετάζουν ούτε να παίρνω φάρμακα.
Άκουσα: ααααα μόνο ένας μπορεί να με πονέσει και κανείς γιατρός ή φάρμακο θα μου απαλύνει τον πόνο.

Εσύ τί άκουσες; Τί ήθελε να πει αυτή η γυναίκα και σε ποιον;

Ο πόνος είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο βιολογικό σήμα. Αν και τις περισσότερες φορές μας προκαλεί δυσφορία, στην πραγματικότητα λειτουργεί ως ένας μηχανισμός προστασίας, ειδοποιώντας μας ότι κάτι δεν πάει καλά στο σώμα μας. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο πόνος… απουσιάζει; Το φαινόμενο της αναλγησίας πόνου έρχεται να ανατρέψει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη σχέση μας με το σώμα μας.

Τι είναι η αναλγησία πόνου;

Με τον όρο «αναλγησία» περιγράφουμε την απουσία ή σημαντική μείωση της αίσθησης του πόνου. Αυτό μπορεί να είναι είτε αποτέλεσμα φυσικών μηχανισμών του οργανισμού, είτε παθολογικών καταστάσεων. Σε αντίθεση με την απλή αντοχή στον πόνο, η αναλγησία δεν αφορά την «ψυχική δύναμη» να αντέξουμε, αλλά την ίδια την εξουδετέρωση της νευρολογικής μετάδοσης του πόνου.

Μηχανισμοί φυσικής αναλγησίας

Το σώμα μας διαθέτει «φυσικά οπιοειδή», όπως οι ενδορφίνες, που απελευθερώνονται σε καταστάσεις έντονου στρες ή σωματικής καταπόνησης. Αυτά τα μόρια μπλοκάρουν προσωρινά τα σήματα πόνου, προσφέροντας μια αίσθηση «αναισθησίας».

Αθλητές έχουν συχνά αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια ενός κρίσιμου αγώνα τραυματίστηκαν αλλά δεν ένιωσαν πόνο μέχρι να τελειώσει η προσπάθεια. Παρόμοια, στρατιώτες στο πεδίο της μάχης έχουν αντέξει σοβαρούς τραυματισμούς χωρίς να το αντιληφθούν άμεσα.

Πολλοί δρομείς μεγάλων αποστάσεων βιώνουν το λεγόμενο “runner’s high”, μια κατάσταση ευφορίας που συνοδεύεται από μείωση της αίσθησης του πόνου.

Παθολογική αναλγησία: όταν λείπει το «καμπανάκι»

Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, η αναλγησία δεν είναι περιστασιακή, αλλά μόνιμη και γενετικά καθορισμένη. Πρόκειται για το σύνδρομο της συγγενούς αναλγησίας, μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση όπου το άτομο δεν αισθάνεται καθόλου πόνο.

Παράδειγμα: Παιδιά με αυτή την πάθηση συχνά τραυματίζονται σοβαρά χωρίς να το καταλάβουν, μπορεί να σπάσουν κόκκαλα ή να καούν χωρίς να δείξουν αντίδραση. Αν και αυτό μπορεί να φαίνεται «πλεονέκτημα», στην πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, αφού ο πόνος είναι απαραίτητος για την αυτοπροστασία.

Η ψυχογενής διάσταση

Ο πόνος δεν είναι μόνο σωματικός, αλλά και ψυχολογικός. Σε καταστάσεις έντονου σοκ ή τραύματος, το μυαλό μπορεί να μπλοκάρει προσωρινά την αίσθησή του. Έχουν καταγραφεί περιστατικά ανθρώπων που, μετά από τροχαία ατυχήματα, βγήκαν από τα συντρίμμια χωρίς να καταλάβουν ότι είχαν σπασμένα άκρα, εξαιτίας αυτής της «ψυχογενούς αναλγησίας».

Γιατί έχει σημασία να μελετούμε την αναλγησία;

Η κατανόηση των μηχανισμών της αναλγησίας έχει οδηγήσει σε σημαντικές ιατρικές προόδους. Οι έρευνες γύρω από τις ενδορφίνες και τους υποδοχείς τους έθεσαν τις βάσεις για την ανάπτυξη νέων αναλγητικών φαρμάκων. Επιπλέον, η μελέτη της συγγενούς αναλγησίας προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για το πώς «χτίζεται» η εμπειρία του πόνου στον εγκέφαλο.

Ο πόνος, όσο ανεπιθύμητος κι αν είναι, αποτελεί βασικό κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας. Η αναλγησία πόνου μας θυμίζει ότι η απουσία του δεν είναι πάντοτε δώρο, αλλά συχνά ένας κίνδυνος. Παράλληλα, μας ανοίγει δρόμους στην ιατρική, την ψυχολογία και τη βιολογία, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και η «σιωπή» του σώματος μπορεί να έχει πολλά να μας διδάξει. Κι έτσι, την επόμενη φορά που θα πονέσουμε, ας θυμηθούμε πως ίσως είναι το σώμα μας που προσπαθεί να μας σώσει.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

25/11/2025

Η κακοποίηση της γυναίκας. Δοσμένη μέσα από αναπαραστάσεις, μουσική και τραγούδι. Η εκδήλωση που με κάνει περήφανη όσα χρόνια και αν έχουν περάσει όσες άλλες εκδηλώσεις και αν έχω κάνει.
Δεν χρειάζονται παγκόσμιες ημέρες. Χρειάζεται θάρρος αρετή και τόλμη. Για την ελευθερία!

https://www.facebook.com/fridaxistrou/http://fridaxistrou.gr/Ψυχοδραματική αναπαράσταση "Η Αγάπη αλλιώς" - 6 Γυναίκες, 2 Άνδρες...5 σχέσειςΗ "Φρίντα Ξύστρου ...

15/11/2025

Το βιωματικό στην Δράμα είναι γυναικεία υπόθεση! 9 γυναίκες, 9 διαφορετικές οπτικές για τη σχέση με το αλκοόλ, τον εθισμό και την εξάρτηση.
Πρώτο βράδυ, μετά από σχεδόν 7 ώρες δουλειάς, και πίνουμε κρασί κάνοντας σπονδή…

10/11/2025

Κρίση πανικού και πώς να την αντιμετωπίσεις.

1 στους 10 ανθρώπους το παθαίνουν πολύ συχνά, από δύο τρεις φορές την εβδομάδα, έως και μερικές φορές μέσα στην ίδια μέρα. Και 1 στους 100 το έχει πάθει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Στην περίοδο οικονομικής κρίσης που ζούμε, το άγχος που μας κατακλύζει κάθε φορά που έρχεται ένας λογαριασμός, μας δημιουργεί πανικό, εκτός και αν το πορτοφόλι μας είναι γεμάτο, οπότε και δεν νοιαζόμαστε (όποιος θέλει εδώ γελάει μέχρι δακρύων και δεν συνεχίζει την ανάγνωση του άρθρου, διότι πολύ απλά του έφτιαξε η μέρα!).

Σε διαφορετική περίπτωση, πανικοβαλλόμαστε και πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στην υποχρέωση, ώσπου έρχεται και ο επόμενος και εκεί πια γονατίζουμε.

Η κρίση πανικού όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Έχει άμεση σχέση με το άγχος, αλλά είναι πολύ τρομακτική και έντονη για αυτόν που τη βιώνει, άσχετα αν ουσιαστικά δεν κινδυνεύει η σωματική ή η ψυχική του υγεία. Κανείς δεν πέθανε από κρίση πανικού, ούτε τρελάθηκε.

Τα συμπτώματα της κρίσης αυτής είναι τα εξής:

Η καρδιά χτυπάει γρήγορα και ακανόνιστα και νομίζεις ότι παθαίνεις εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

Ιδρώνεις πολύ, ενώ μπορεί και ταυτόχρονα να έχεις αίσθημα ψύχους ιδίως στην πλάτη, σα να σου ρίχνουν έναν κουβά με παγωμένο νερό.

Κόβεται η αναπνοή σου και πιστεύεις ότι θα σου συμβεί κάτι πολύ κακό, μέχρι και θάνατος.

Έντονο, οδυνηρό σχεδόν, αίσθημα άγχους και ανησυχίας.

Φόβος.

Τάση λιποθυμίας, ναυτία, απώλεια ισορροπίας.

Μούδιασμα σε όλο το σώμα.

Οι τεχνικές αντιμετώπισης των κρίσεων, πέρα της ψυχοθεραπείας, έχουν να κάνουν με τις αναπνοές, τις στοχευμένες σκέψεις και την εκλογίκευση των καταστάσεων. Δηλαδή:

Παίρνεις αργές και βαθιές αναπνοές όταν σου συμβεί, κατά προτίμηση μέσα από μία χάρτινη σακούλα για να ελέγχεις τον ρυθμό και την ποσότητα του αέρα. Αρχίζεις και σκέφτεσαι κάτι πολύ συγκεκριμένο, όπως, τις διακοπές, τον ήλιο, τη θάλασσα, μία ωραία σου στιγμή. Και τέλος, βάζεις κάτω το θέμα που σου προκάλεσε ή θεωρείς ότι σου προκάλεσε τον πανικό και το βλέπεις ψύχραιμα και λογικά. Ναι, όλα αυτά, αλλά η τεχνική αντιμετώπισης που πραγματικά λειτουργεί, είναι η ψυχοθεραπεία. Δεν είσαι τρελός, δεν πρόκειται να τρελαθείς, είναι απλά μία δύσκολη περίοδος στη ζωή σου, μην πάρεις φάρμακα (ηρεμιστικά), αλλά κάνε ψυχοθεραπεία.

Μείνε για λίγο στο 5ο σύμπτωμα που θεωρώ πως είναι το βασικότερο αίτιο των κρίσεων, αν και δεν έχει διευκρινιστεί ακριβώς ποιο είναι το συναίσθημα ή η κατάσταση που προκαλεί την κρίση πανικού. Φόβος. Έντονος, βαθύς, ανεξήγητης προέλευσης και αιτίας. Ο φόβος, ως ύπουλο συναίσθημα, δεν έρχεται τη στιγμή ακριβώς που συμβαίνει κάτι, εκτός αν μπροστά σου είναι μία αρκούδα και ξέρεις πολύ καλά ότι φοβάσαι. Αλλά και σ αυτήν ακόμη την περίπτωση παγώνεις. Αν λοιπόν είναι ασυνείδητος, σκέψου το πάγωμα που σου προκαλεί και μετά ίσως έρθει και η κρίση πανικού. Μέσα από τη θεραπεία, θα αναδυθούν όλοι σου οι φόβοι, μικροί ή μεγάλοι, θα μάθεις να τους αντιμετωπίζεις και σιγά σιγά θα περιορίσεις τις κρίσεις σου. Όταν έρχεται μία κρίση, σου δηλώνει κάτι. Δεν είναι κρίμα να το θάψεις, να μην το ακούσεις και να μαστιγώσεις τον εαυτό σου μέσα από τα συμπτώματα; Ακόμη και το γεγονός ότι έπαθες μία φορά, σου προκαλεί φόβο ότι θα ξαναπάθεις, το περιμένεις, σκέφτεσαι που θα είσαι όταν θα συμβεί και αλίμονο μέσα σε όλο αυτόν τον έλεγχο, αν την βιώσεις στον ύπνο σου. Νομίζεις ότι πεθαίνεις κυριολεκτικά, γιατί είσαι στην κατάσταση εκείνη που μοιάζει του θανάτου, τον βαθύ ύπνο.

Αντί λοιπόν να φοβάσαι τον φόβο, αντιμετώπισέ τον. Βρες έναν καλό θεραπευτή και ακούμπησε τους φόβους σου, ψάξε μαζί του να βρεις αυτούς που δεν συνειδητοποιείς αλλά είναι μέσα σου, και ξεκίνα να ζεις με επιθυμία για βήματα μπροστά. Ο φόβος τα κάνει όλα να μοιάζουν στάσιμα και ο φόβος προκαλεί απίστευτο θυμό. Οργή.

03/11/2025

Και αν η ζωή είναι σαν μια τραμπάλα; Που από την μία πλευρά κάθεσαι εσύ και δίνεις, δίνεις, δίνεις….ανεβάζεις τον άλλον στα ύψη αλλά εκείνος δεν έχει το ανάλογο «βάρος» να σε σηκώσει;
Τί κάνεις;

Πολλές φορές έχεις ακούσει ανθρώπους να λένε λόγια μεγάλα και να δίνουν υποσχέσεις. Πολλές φορές τους πίστεψες και αφέθηκες. Άλλες, δε τσίμπησες το δόλωμα και δεν μετάνιωσες τελικά καθόλου γι αυτό.

Έχεις αναρωτηθεί όμως, πότε εσύ ο ίδιος είπες κάτι μεγάλο ή μικρό που δεν το εννοούσες; Έχεις αναρωτηθεί, τί σ οδήγησε να μεγαλομιλήσεις πριν σκεφτείς;

Οι άνθρωποι που υπόσχονται, δεν είναι αφελείς. Είναι πεινασμένοι για σχέση. Τόσο απλά. Για αποδοχή και εκτίμηση. Για αναγνώριση. Είναι οι χαρακτήρες εκείνοι, που υποσχόμενοι παρουσία, δίνουν απλόχερα απουσία. Στο τέλος βέβαια, μένουν μόνοι, επιβεβαιώνοντας την μικρή εκτίμηση που έχουν στον εαυτό τους και λυπούνται για την μοίρα τους.

Έχω να πω, ότι οι επιλογές είναι μπροστά μας και περνούν αδιάκοπα. Είναι στο χέρι σου. Το απλώνεις και παίρνεις. Δοκιμάζεις. Δεν σου κάνει. Την αφήνεις. Η επόμενη. Κάποια όμως θα σου κάτσει. Δε γίνεται να μην είναι καμμία καλή για σένα. Δε γίνεται να μην βρίσκεις κάποιον σωστό άνθρωπο να συμπορευτείς. Δε γίνεται να μη σου κάθεται καμμία δουλειά. Δε γίνεται να μην έχεις έμπιστους φίλους. Δε γίνεται λέμε! Κάπου φταις και συ, δες το και λύστο.

Ας δούμε τα βήματα μαζί.

Γνωρίζεις κάποιον, σε οποιαδήποτε σχέση (φιλική, επαγγελματική, ερωτική). Τον εμπιστεύεσαι αμέσως, λες εδώ είμαστε. Αρχίζεις να τάζεις και να δίνεσαι από τις πρώτες επαφές. Δημιουργείς προσδοκίες και εναποθέτεις ελπίδες σ αυτή τη σχέση. Και ξαφνικά, παγώνεις. Στοπ σε όλα. Και σου φταίει ο άλλος, που δεν εκτίμησε όσα έδωσες και έκανες. Στάσου ρε φίλε…τί τα έδωσες όλα; Ποιός σου είπε ότι οι σχέσεις είναι μόνο δούναι; Το λαβείν το ξέχασες; Α…μισό λεπτό, γιατί μπερδεύτηκες λίγο. Θυμήθηκες μόνο το λαβείν και ξέχασες το δούναι. Γιατί δίνοντας, πήρες προσοχή, θαυμασμό και εκτίμηση. Και όταν ήρθε η ώρα να δώσεις πραγματικά δεν είχες και κάτι. Γιαυτό πάγωσες. Είδες το κενό.

Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβεις. Αλλά θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Γνωρίζεις έναν άνθρωπο και θες να γίνετε φίλοι. Αρχίζεις λοιπόν, να του δείχνεις την διασκεδαστική σου πλευρά, την διάθεσή σου για καινούριες εμπειρίες, εξέλιξη και απόλαυση της ζωής. Παίρνεις τον θαυμασμό του, την εκτίμησή του και τη γνώμη ότι είσαι πολύ ενδιαφέρον άτομο. Και έρχεται η ώρα να αποδείξεις την αλήθεια. Να βγείτε να διασκεδάσετε, να κάνετε μία κουβέντα σοβαρή, να οργανώσετε ένα περιπετειώδες ταξίδι ή πολύ απλά να χαζολογήσετε στην αγορά. Και παγώνεις. Και σταματάς και αποχωρείς. Από τη διάθεση για σύνδεση όχι από τη σχέση. Σκέφτεσαι ότι αυτός τελικά ζητάει, δεν αρκέστηκε στα λόγια σου, άρα δεν το θες πια. Βρίσκεις ωραίες, πιστευτές δικαιολογίες και αποχωρείς και από τη σχέση. Ξαναμένεις μόνος. Ξαναβρίσκεις άλλον. Φαύλος κύκλος. Αν σε ρωτήσουν θα πεις ότι έχεις πολλούς γνωστούς αλλά κανείς δεν αξίζει τη φιλία σου γιατί όλοι θέλουν κάτι από σένα.

Τώρα κατάλαβες τί κάνεις; Μπράβο!

Κοίτα βαθιά μέσα σου και εκτίμησε τις ικανότητές σου και τί μπορείς να δώσεις σε μία σχέση. Όχι τί ζητάς, μετά θα έρθει αυτό. Πρώτα το δούναι. Και μην ξεχνάς, ποτέ χωρίς λαβείν! Αδικία για σένα, για τον άλλον, για τη σχέση την ίδια. Προκαλείται θυμός, απογοήτευση, ματαίωση και άρα χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν τα χρειάζεσαι αυτά στη ζωή σου. Σου αξίζουν η χαρά και η απόλαυση.

Και μην ξεκινάς με το λαβείν. Πάλι θα θυμώσεις…Είναι σα να πηγαίνεις στο σ.μάρκετ. Βλέπεις τί έχεις να δώσεις και μετά αγοράζεις. Η ποιότητα ανάλογη της προσφοράς και η ποσότητα επίσης. Εκπλήσσεσαι όταν το φτηνό είναι καλό, δυσπιστείς και ξαναδοκιμάζεις. Η τελική απόφαση είναι δική σου.

Ξαναλέω. Η τελική απόφαση είναι δική σου.

Tags: αυτοεκτίμηση, δούναι και λαβείν, ειλικρίνεια, σχέσεις