In Flux Therapy

20/01/2026

“… Προκειμένου να εφεύρουμε από την αρχή μια αυθεντική πολιτική του φροντίζειν, πρέπει να αρχίσουμε να αναγνωρίζουμε τους άπειρους τρόπους με τους οποίους η επιβίωση και η ευημερία μας ενυπάρχουν στα πάντα τελώντας μονίμως σε συνάρτηση με τους άλλους. Μια πολιτική της φροντίδας οφείλει να αντιλαμβάνεται όχι μόνο την αλληλεπίδραση αλλά και την αμφιθυμία και το άγχος που αναπόφευκτα η ίδια προκαλεί. Μόνο αφού παραδεχτούμε τις προκλήσεις της κοινής μας εξάρτησης, μαζί με τις απαραμείωτες διαφορές μας, θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε πλήρως τις δεξιότητες και τους πόρους που χρειάζονται για την προώθηση των δυνατοτήτων όλων μας, άσχετα από τις ιδιαίτερες ανάγκες μας, είτε φροντίζουμε είτε μας φροντίζουν, παρατηρώντας την συχνή αμοιβαιότητα αυτών των ρόλων. Ομολογώντας την ανάγκη μας για φροντίδα όχι μόνο αποκτούμε αίσθηση της κοινής μας ανθρωπιάς, αλλά μας είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίζουμε τους κοινούς μας φόβους για την ανθρώπινη αδυναμία, αντί να τους προβάλλουμε πάνω στα άτομα που χαρακτηρίζουμε «εξαρτώμενα».”

(Απόσπασμα από το "Μανιφέστο της Φροντίδας" - συλλογικό έργο απο την Κολεκτίβα της Φροντίδας)

Artwork: SiIIDA

#ψυχοθεραπεία

13/11/2025

«Δημιουργούμε τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε, όχι επειδή δεν υπάρχει πραγματικότητα έξω από το κεφάλι μας, αλλά επειδή επιλέγουμε και επεξεργαζόμαστε την πραγματικότητα που βλέπουμε ώστε να συμφωνεί με τις πεποιθήσεις μας για το τι είδους κόσμος είναι αυτός στον οποίο ζούμε. Ο άνθρωπος που πιστεύει, για παράδειγμα, ότι οι πόροι του κόσμου είναι απεριόριστοι ή ότι αν κάτι είναι καλό για σένα τότε όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο, δεν θα μπορέσει να δει τα λάθη του, επειδή δεν θα αναζητήσει αποδείξεις γι’ αυτά. Για να αλλάξει κάποιος τις βασικές πεποιθήσεις που καθορίζουν την αντίληψή του — τα επιστημολογικά του θεμέλια — πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσει ότι η πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα όπως την πιστεύει. Μερικές φορές η δυσαρμονία ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις ψευδείς πεποιθήσεις φτάνει σε ένα σημείο όπου γίνεται αδύνατο να αγνοήσει κανείς το γεγονός ότι ο κόσμος πλέον δεν βγάζει νόημα. Μόνο τότε είναι δυνατό για το μυαλό να εξετάσει ριζικά διαφορετικές ιδέες και αντιλήψεις.»

Gregory Bateson, “Βήματα για μια Οικολογία του Νου”

Artwork: Stephen Mackey



#ψυχολογία #ψυχικήυγεία

10/10/2025

📍 Με αφορμή την σημερινή ημέρα, ας ξανασκεφτούμε τι θεωρούμε "ψυχικά υγιές" και ας διεκδικήσουμε μια ψυχοθεραπεία που βλέπει το άτομο μέσα στον κόσμο – όχι έξω απ’ αυτόν.

26/09/2025

Ζούμε σε μια εποχή που οι κυρίαρχες αφηγήσεις γίνονται όλο και πιο συγκρουσιακές, πολωτικές και συχνά απανθρωποποιητικές. Οι επιπτώσεις αυτών δεν μένουν έξω από τα θεραπευτικά δωμάτια. Κάθε θεραπευόμενη/ος φέρνει μαζί του τις ιστορίες που του είπαν και που του λένε ακόμα για το ποιος "πρέπει" να είναι, τι "αξίζει" ή πώς "πρέπει" να νιώθει. Πολλές από αυτές τις αφηγήσεις είναι προϊόντα ιδεολογικής ισχύος και κανονιστικής επιβολής, ενσωματωμένα στην καθημερινότητα και στα σώματα των ανθρώπων.

Η δουλειά μας, λοιπόν, είναι και πολιτική — όχι με τη στενή κομματική έννοια, αλλά με την ευρύτερη έννοια της επαγρύπνησης απέναντι σε μηχανισμούς αποκλεισμού, περιοριστικές επιταγές και ανησυχητικές κοινωνικές εξελίξεις. Ως θεραπεύτριες, παίρνουμε θέση απέναντι σε ό,τι απειλεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ψυχική ελευθερία και τη δυνατότητα επιλογής.

Σε καιρούς όπως οι σημερινοί, που η αυταρχικότητα συχνά μεταμφιέζεται σε "κοινή λογική", ο ρατσισμός πλασάρεται ως "υπεράσπιση ταυτότητας" και η ψυχική δυσφορία αντιμετωπίζεται κατά βάση εκτός των συστημικών της θεμελίων, ο ρόλος μας ως θεραπευτριών δεν είναι να παραμείνουμε ουδέτερες. Είναι να συμβάλλουμε στην επίγνωση και την ενδυνάμωση των ατόμων, συνδημιουργώντας χώρο για άλλες αφηγήσεις — πιο αυθεντικές, πιο συμπεριληπτικές, πιο ανθρώπινες.

*Απόσπασμα από το: Freedman, Jill & Combs, Gene. “Narrative therapy with couples … and a whole lot more!”: A collection of papers, essays and exercises, 2023.

08/09/2025

Οι σχέσεις μας είναι ένα βασικό πεδίο μέσα στο οποίο διαμορφώνονται τα νοήματα και ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, να «κοιτάμε» τον κόσμο και όσα βιώνουμε μέσα σ’ αυτόν. Έχετε σκεφτεί πώς μπορεί να διαμορφώνουν πολλά από τα «δεδομένα» μας; 🤔

09/07/2025

"Από την στιγμή που δύο ή περισσότεροι άνθρωποι συναντιούνται, μπορούν να αρχίσουν να συλλογικοποιούν το άγχος που τείνει να ιδιωτικοποιεί ο καπιταλισμός. Η προσωπική ενοχή διαλύεται καθώς τα δομικά της αίτια εντοπίζονται με συλλογικό τρόπο."

(Μαρκ Φίσερ, "Η ακύρωση του μέλλοντος")

Η συνεχής προσπάθεια για υπεραπόδοση, η αίσθηση ότι "πρέπει να τα προλάβουμε όλα", και το άγχος ή η εξάντληση που τελικά ακολουθεί — είναι μια καπιταλιστική πραγματικότητα με τεράστια επίδραση στην ψυχική υγεία.

🛌 σε κοινωνίες όπως η δική μας, όπου κυριαρχεί η παραγωγικότητα έναντι της συναισθηματικής σύνδεσης, η διάσπαση από τον εαυτό μας είναι ένα δομικό πρόβλημα. Δεν είναι απλώς θέμα "κακών συνηθειών" ή "αδυναμίας διαχείρισης χρόνου". Είναι, μια πολιτισμική παθολογία.

📖 Στο βιβλίο Γκαμπόρ Ματέ ,The Myth of Normal (2022),ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός — & ιδιαίτερα η καπιταλιστική ιδεολογία — ευνοεί την αποξένωση, την καταπίεση των συναισθημάτων και την υποκατάστασή τους με παραγωγή, κατανάλωση και "προσαρμοστικότητα". Αυτή η συνεχής πίεση να κάνουμε περισσότερα, να είμαστε συνεχώς "ενεργοί" και "επιτυχημένοι", οδηγεί πολλούς ανθρώπους σε σωματικές και ψυχικές εκδηλώσεις τραύματος: άγχος, burn-out, κατάθλιψη, αυτοάνοσα νοσήματα.

📌Η συνεχής υπερ-απασχόληση δεν είναι αρετή, αλλά συχνά μηχανισμός άμυνας απέναντι σε συναισθήματα που φοβόμαστε να νιώσουμε.
Το άγχος και η αποτυχία δεν είναι ατομικά προβλήματα, αλλά κοινωνικά κατασκευασμένες εμπειρίες μέσα σε ένα σύστημα που ανταμείβει την αποξένωση.
Η "παραγωγικότητα" χρησιμοποιείται συχνά για να αποφύγουμε τον ψυχικό πόνο και το εσωτερικό κενό.
Η πραγματική ίαση ξεκινά όταν αναγνωρίζουμε την ανάγκη για σύνδεση, όρια και συμπόνια προς τον εαυτό μας — και όχι όταν απλώς γινόμαστε "πιο αποτελεσματικοί".

❗️Ο Mark Fisher Στο Capitalist Realism, υποστηρίζει ότι η ψυχική ασθένεια είναι συχνά το αποτέλεσμα του τρόπου που οργανώνεται η ζωή κάτω από τον νεοφιλελευθερισμό, κι όχι αποκλειστικά "ατομική αποτυχία".

📍Ενώ ο Erich Fromm έγραφε ότι ο δυτικός άνθρωπος «έχει αντικαταστήσει το "είμαι" με το "έχω" και το "παράγω"».

🛏Η πίεση να "προλάβουμε", να "αξίζουμε", να "είμαστε παραγωγικοί" μέσα στον καπιταλισμό δεν είναι φυσική ή υγιής, αλλά ψυχολογικά και κοινωνικά κατασκευασμένη. Η αλλαγή δεν έρχεται με το να γίνουμε «καλύτερες μηχανές», αλλά με το να μάθουμε να ακούμε τον εαυτό μας, να ξεκουραζόμαστε, να λέμε "όχι", και να επανασυνδεόμαστε με την ανθρώπινη εμπειρία.

23/06/2025

Λίγα λόγια για την συστημική ψυχοθεραπεία που εφαρμόζουμε στο γραφείο:

- Η συστημική ψυχοθεραπεία βασίζεται στην ιδέα ότι τα βιώματα και οι εμπειρίες του ατόμου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το περιβάλλον, τις σχέσεις του και το γενικότερο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο ζει και αλληλεπιδρά.

- Το σύμπτωμα και η δυσκολία δεν γίνονται αντιληπτά απαραίτητα ως πρόβλημα. Εξετάζονται μέσα στην πολυπλοκότητα των σχέσεων και των παραγόντων στην οποία αναδύονται.

- Η ψυχοθεραπεύτρια δεν κάνει ερμηνείες, ούτε θεωρεί δεδομένο ότι γνωρίζει από πριν πώς είναι ή πώς πρέπει να είναι τα πράγματα. Παραμένει περίεργη, ειλικρινής και ανοιχτή σε εμπειρίες και πραγματικότητες που προβληματίζουν και ταλαιπωρούν.

- Στις θεραπευτικές συναντήσεις εξερευνάται η ιστορία του ατόμου, του ζεύγους, της οικογένειας, δίνοντας έμφαση στoυς τρόπους και τις καταστάσεις μέσα στις διαμορφώνεται, όπως και στα αποθέματα που αναδεικνύει.

- Η ψυχοθεραπεία αποτελεί μια από κοινού εξελισσόμενη πορεία, βασισμένη στις επιθυμίες και τις δυνατότητές του ατόμου. Στόχος είναι η αναζήτηση νέων προοπτικών, η συγκατασκευή νέων νοηματοδοτήσεων και δυνατοτήτων για δράση.

(Εικόνα: therapyroute.com)

11/06/2025

- Η παρουσία του πόνου στην ζωή μας δεν είναι ένδειξη δυσλειτουργίας. Δεν είναι όλες οι οικογένειες δυσλειτουργικές. Κι ενώ είναι κρίσιμο για την συλλογική ανάρρωση να αποκαλύπτουμε τις δυσλειτουργίες συνθήκες, είναι εξίσου σημαντικό να χαιρόμαστε με την απουσία τους.

- Ενώ είναι αλήθεια ότι η προσωπική αυτάρκεια και το αίσθημα της πληρότητας μπορεί να υπάρχει είτε με είτε χωρίς την αγάπη με άλλους, είναι εξίσου ουσιαστικό να εκφράζουμε την επιθυμία μας να κοινωνούμε με άλλους. Η ζωή χωρίς τη σύνδεση με τους άλλους θα ήταν ελλιπής, ανεξάρτητα από το πόσο αγαπάμε τον εαυτό μας.

- Παρά πολύ σπάνια θεραπευόμαστε μόνοι. Η θεραπεία είναι μια πράξη κοινωνίας.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Όλα για την αγάπη», της Bell Hooks.

📷 Fleurs, Salvador Dali.

29/05/2025

To “in flux” σημαίνει «σε κίνηση, σε ρευστή κατάσταση». Για μας, η κίνηση και η αλλαγή είναι η φυσική κατάσταση ύπαρξης των πραγμάτων και μέσα σε αυτό το πλαίσιο αντιλαμβανόμαστε και την διαδικασία της ψυχοθεραπείας, ως μια ζωντανή, ενεργητική διαλογική διαδικασία συγκατασκευής και αλλαγής, που κινείται μεταξύ των ανθρώπων και κινεί ποικίλες σκέψεις και δράσεις.

Σας καλωσορίζουμε στον νέο μας χώρο!

📍 Παλαιών Πατρών Γερμανού 41Α, Θεσσαλονίκη