20/02/2026
Η γνωστή ελληνική μετάφραση του κειμένου «Η Μαριονέτα» (La Marioneta) του Johnny Welch, που λανθασμένα αποδόθηκε στον Gabriel García Márquez.
Η Μαριονέτα
Αν για μια στιγμή ο Θεός ξεχνούσε πως είμαι μια πάνινη μαριονέτα και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως να μην έλεγα όλα όσα σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα όσα λέω.
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν περισσότερο· γιατί καταλαβαίνω πως για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.
Θα περπατούσα όταν οι άλλοι σταματούν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμούνται.
Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούν, και πόσο θα απολάμβανα ένα καλό παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν απλά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας γυμνό όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν είχα καρδιά, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.
Θα ζωγράφιζα με το όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στ’ αστέρια ένα ποίημα του Μπενεντέτι, κι ένα τραγούδι του Σεράτ θα ήταν η σερενάτα που θα πρόσφερα στο φεγγάρι.
Θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τα αγκάθια τους και το κόκκινο φιλί των πετάλων τους.
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή…
Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους που αγαπώ ότι τους αγαπώ.
Θα έπειθα κάθε άντρα και κάθε γυναίκα ότι είναι οι αγαπημένοι μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα αποδείκνυα πόσο λάθος κάνουν όταν νομίζουν πως παύουν να ερωτεύονται επειδή γερνούν, χωρίς να ξέρουν πως γερνούν επειδή παύουν να ερωτεύονται.
Σε ένα παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετά.
Στους γέροντες θα μάθαινα ότι ο θάνατος δεν έρχεται με τα γηρατειά, αλλά με τη λήθη.
Τόσα πράγματα έμαθα από εσάς, τους ανθρώπους…
Έμαθα ότι όλοι θέλουν να ζουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να ξέρουν πως η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που ανεβαίνεις την πλαγιά.
Έμαθα ότι όταν ένα νεογέννητο σφίγγει με τη μικρή του γροθιά το δάχτυλο του πατέρα του, τον κρατά για πάντα.
Έμαθα ότι ένας άνθρωπος έχει δικαίωμα να κοιτάζει έναν άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Τόσα πράγματα έμαθα από εσάς, αλλά στην πραγματικότητα δεν θα μου χρησιμεύσουν πολύ, γιατί όταν με κλείσουν μέσα σε αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα πως σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα να κοιμάσαι, θα σε αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Θεό να με κάνει φύλακα άγγελό σου.
Αν ήξερα πως είναι η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σου έδινα μια αγκαλιά, ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω περισσότερα.
Αν ήξερα πως είναι η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα κατέγραφα κάθε σου λέξη για να μπορώ να την ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα πως είναι οι τελευταίες στιγμές που σε βλέπω, θα έλεγα «σ’ αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, πως το ξέρεις ήδη.
Πάντα υπάρχει ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει άλλη μια ευκαιρία να κάνουμε τα πράγματα σωστά.
Αλλά αν κάνω λάθος και σήμερα είναι το μόνο που μας μένει, θα ήθελα να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ και πως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Το αύριο δεν είναι εγγυημένο για κανέναν, νέο ή γέρο.
Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις αυτούς που αγαπάς.
Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο. Κάν’ το σήμερα.
Γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, σίγουρα θα μετανιώσεις για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί· που ήσουν πολύ απασχολημένος για να δώσεις μια τελευταία επιθυμία.
Κράτα κοντά σου αυτούς που αγαπάς.
Ψιθύρισέ τους πόσο τους χρειάζεσαι.
Αγάπησέ τους και φέρσου τους με καλοσύνη.
Βρες χρόνο να πεις «συγγνώμη», «με συγχωρείς», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» και όλες τις λέξεις αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα από τον Θεό δύναμη και σοφία για να τις εκφράζεις.
Δείξε στους φίλους και στους αγαπημένους σου πόσο σημαντικοί είναι για σένα.
