Δριβάκου Δέσποινα -Ψυχολόγος/ Οικογενειακή Θεραπεύτρια

15/03/2026

Προσωποποίηση αντικειμένων
Όταν κάποιος περιγράφει ακούγεται ως φωνή στο μυαλό ..το σπίτι να λέει
«Με έχεις αφήσει βρώμικο»
συμβαίνει μια μορφή προβολής και προσωποποίησης
Το αντικείμενο γίνεται:
• φορέας της εσωτερικής φωνής
• ένας «εξωτερικός κριτής»
Αυτό μειώνει την εσωτερική σύγκρουση. Αντί να λέει ο εαυτός σου «πρέπει να το κάνω», το λέει το αντικείμενο. •Στην παιδική ηλικία ακούμε συνεχώς φωνές εξουσίας
Με τον χρόνο αυτές οι φωνές συχνά εσωτερικεύονται ένας εσωτερικός «κριτής» που λέει πχ Δεν το έκανες σωστά, αλλά και σαν εσωτερικός επιτηρητής, μειώνοντας την ενοχή αλλά και το άγχος μεσω των πράξεων που απαιτεί
Ο εγκέφαλος αντιδρά άμεσα σε κάτι που φαίνεται «ζωντανό» ( πχ μιλάω στα λουλούδια μου ) προκαλώντας κίνητρο και ενεργοποίηση
Όταν όμως η φωνή είναι αυταρχική και το άτομο αισθάνεται ότι πρέπει να υπακούσει αλλιώς θα συμβεί κάτι κακό, τότε μπορεί να σχετίζεται με μηχανισμούς που συναντάμε σε καταστάσεις όπως το OCD ( πχ επαναλαμβανόμενες σκέψεις, έντονη ανάγκη για τάξη ή καθαριότητα, καταναγκαστικές πράξεις για μείωση άγχους) 🌊Μια πιο τρυφερή ανάγνωση , του πώς το υπέρ εγώ βρίσκει έναν δημιουργικό τρόπο να επιβάλει τάξη στη συμπεριφορά. Όσοι έχουν βρεθεί να μιλούν στα αντικείμενα γύρω τους , πχ . Να λένε στο κινητό «μην κολλήσεις τώρα», στο αυτοκίνητο «κράτα λίγο ακόμη» ή στο σπίτι τους «σε έχω παραμελήσει» είσαι πολύ βρώμικο ,θα σε κάνω σαν καινούργιο👌
Μέσα από αυτές τις μικρές «συνομιλίες» οργανώνουμε τη σκέψη μας, θυμόμαστε τι χρειάζεται να κάνουμε και πολλές φορές βρίσκουμε το κίνητρο να φροντίσουμε τον χώρο μας αλλά και τον εαυτό μας..
Αν αυτές οι μικρές φωνές δεν είναι μόνο αυστηροί επιτηρητές; Ισως είναι και μικρές υπενθυμίσεις φροντίδας; ή αυτοφροντίδας;Ένας τρόπος του μυαλού μας να μας πει:
«Φρόντισε λίγο τον κόσμο γύρω σου – και μαζί με αυτόν, φρόντισε και εσένα». ocd

07/03/2026

https://www.vwoman.gr/imera-kata-tis-scholikis-vias-oi-aorates-pliges-tou-bullying/

04/03/2026

«Ο κόσμος πράγματι περνά περιόδους αστάθειας. Όμως η ιστορία δείχνει ότι οι κοινωνίες προχωρούν όταν οι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να καλλιεργούν νόημα, σχέσεις και ανθεκτικότητα ακόμη και μέσα στην αβεβαιότητα.» ΤΑΛΕΜΕ όλα σήμερα στις 14:45

03/03/2026

#

28/02/2026

Μαγεία

28/02/2026

23/02/2026

Γιατί το «δείχνω» είναι πιο δυνατό από το «κοίτα τον άλλον»
Στην καθημερινότητα – και ιδιαίτερα στη γονεϊκότητα – συχνά καταφεύγουμε στη σύγκριση χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

«Κοίτα τον αδελφό σου πόσο διαβάζει.»
«Η φίλη σου είναι πιο τακτική.»
«Ο συμμαθητής σου πήρε 20”

Η σύγκριση φαίνεται ακίνδυνη. Στην πραγματικότητα όμως, πληγώνει.

Η σύγκριση μεταφέρει το μήνυμα:

«Δεν είσαι αρκετός όπως είσαι.»

Και αυτό πυροδοτεί:
• Ντροπή
• Ζήλια
• Ανταγωνισμό
• Φόβο αποτυχίας

Ένα παιδί που συγκρίνεται συχνά δεν προσπαθεί για να εξελιχθεί. Αγωνίζεται να μην απορριφθεί.

Και ένας ενήλικας που μεγάλωσε με σύγκριση, συνεχίζει να ζει με έναν εσωτερικό κριτή που ψιθυρίζει:
«Οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα από εσένα.»

Το παράδειγμα δεν επιβάλλει. Εμπνέει..

Δεν λέει: «Γίνε σαν εκείνον.»
Λέει: «Δες τι είναι δυνατό.»

Το παράδειγμα δίνει κατεύθυνση χωρίς να ακυρώνει και καλλιεργεί το εσωτερικό κίνητρο

Όταν ένας γονιός διαχειρίζεται τον θυμό του με ηρεμία, το παιδί μαθαίνει την αυτό ρύθμιση.
Όταν ένας δάσκαλος παραδέχεται το λάθος του, το παιδί μαθαίνει την υπευθυνότητα.
Όταν ένας ενήλικας φροντίζει τον εαυτό του, το παιδί μαθαίνει την αυτοφροντιδα..
Τα παιδιά δεν γίνονται αυτό που τους λέμε.
Γίνονται αυτό που βλέπουν.
Το παράδειγμα είναι ο πιο αθόρυβος αλλά ισχυρός παιδαγωγός.

🙊Η σύγκριση δημιουργεί ανταγωνισμό.
🐱Το παράδειγμα δημιουργεί προοπτική.

🙊Η σύγκριση εστιάζει στις διαφορές
🐱Το παράδειγμα εστιάζει στις δυνατότητες
🙊Η σύγκριση υποτιμά την αυταξία
🐱Το παράδειγμα επενδύει στην ταυτότητα

Αντί για:
«Γιατί δεν είσαι σαν τον…;»

Ας δοκιμάσουμε:
«Θέλω να σου δείξω πώς μπορούμε να το κάνουμε μαζί.»

Γιατί η εξέλιξη δεν έρχεται μέσα από την αίσθηση ότι υστερώ.
Έρχεται μέσα από την εμπειρία ότι μπορώ.

18/02/2026

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών 👇

17/02/2026

https://www.vwoman.gr/i-psychologia-perimenontas-stin-oura/
Η ψυχολογία της ουράς από μια άλλη σκοπιά .. και ο βαθμός ανοχής στην ματαίωση

Αν έχει ουρά, ο εγκέφαλος σκέφτεται:

«Τόσοι άνθρωποι δεν μπορεί να κάνουν λάθος.»

Όταν κάτι είναι δύσκολα προσβάσιμο, αυξάνεται η αντιλαμβανόμενη αξία του.
Η ουρά γίνεται σύμβολο:
• Τάσης
• Trend
• Κοινωνικής ταυτότητας

Μικρή ψυχολογική “θυσία” = μεγαλύτερη αξία

Υπάρχει ένα φαινόμενο που ονομάζεται effort justification.
Όταν επενδύουμε χρόνο/κόπο, πείθουμε τον εαυτό μας ότι άξιζε.

Αλλιώς θα νιώθαμε ότι χάσαμε χρόνο — και αυτό ο εγκέφαλος το αποφεύγει.
@κορυφαίοι θαυμαστές

13/02/2026

Σημάδια Συναισθηματικής Ανωριμότητας στον Γάμο

Και γιατί μας αφορούν όλους

Ο γάμος δεν αποκαλύπτει απλώς πόσο αγαπάμε.
Αποκαλύπτει πόσο ώριμοι είμαστε.

Δεν είναι οι μεγάλες κρίσεις που διαβρώνουν τη σχέση.
Είναι οι μικρές, καθημερινές στάσεις.
1. Μετατόπιση ευθύνης (Deflection)
Όταν κάθε παρατήρηση μετατρέπεται σε αντεπίθεση.

«Άργησες.»
«Και εσύ άργησες την προηγούμενη εβδομάδα.»
Η μετατόπιση ευθύνης είναι άμυνα του εγώ. Η ωριμότητα όμως ξεκινά όταν μπορούμε να πούμε:

«Ναι. Έκανα λάθος.»

Χωρίς συμψηφισμούς.
Χωρίς ιστορικά αρχεία.
2. Ανταποδοτική στάση (Tit for tat)

Η λογική «όπως μου κάνεις, σου κάνω» μετατρέπει τη σχέση σε συναλλαγή.
• «Αν με πλήγωσες, θα σε πληγώσω.»
• «Αν πήρες κάτι για σένα, πρέπει να πάρω κι εγώ.»
• «Αν μαγείρεψα χθες, μου το χρωστάς.»

Η αγάπη δεν είναι λογιστικό φύλλο Excel.
Η συντροφικότητα δεν είναι οικονομικό ισοζύγιο.
Η ωριμότητα σημαίνει:
Δρω από επιλογή, όχι από ανταπόδοση.

3. Ανυπομονησία στην κριτική
Όταν κάθε παρατήρηση βιώνεται ως απόρριψη.
Η δυσκολία να δεχτούμε διόρθωση συχνά κρύβει εύθραυστη αυτοεκτίμηση.
Όμως η παρατήρηση δεν είναι επίθεση.
Είναι πρόσκληση εξέλιξης.

4. Διαρκής αντιπαράθεση
Δεν είναι όλα μάχη.
Δεν χρειάζεται να κερδίζεις κάθε συζήτηση.
Η συναισθηματική ωριμότητα σημαίνει ότι μπορείς να ακούσεις χωρίς να ετοιμάζεις άμυνα.

5. Έλλειψη συγχώρεσης
Ο γάμος είναι πράγματι «υπουργείο συγχώρεσης».
Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι ξεχνάς.
Σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιείς το παρελθόν ως όπλο.
Η μνησικακία δηλητηριάζει πρώτα εκείνον που την κρατά.
6. Αποστασιοποίηση ή καταπίεση συναισθημάτων
Η σιωπή δεν είναι δύναμη.
Η απόσυρση δεν είναι λύση.
Η οικειότητα χτίζεται όταν λέμε:

«Με πλήγωσε αυτό.»
«Φοβήθηκα.»
«Χρειάζομαι να με ακούσεις.» Η ουσία
Η ωριμότητα στον γάμο δεν σημαίνει τελειότητα.
Σημαίνει:

✔ Ανάληψη ευθύνης
✔ Ρύθμιση συναισθήματος
✔ Ενσυναίσθηση
✔ Διάθεση να εξελιχθούμε μαζί

Και τελικά…
Η σχέση δεν καταστρέφεται από τα λάθη.
Καταστρέφεται από την αδυναμία να τα διαχειριστούμε.

09/02/2026

Είμαστε ασφαλείς;⁉️

Το συλλογικό ασυνείδητο δεν ξεγελιέται.
Μπορεί να σωπάσει, αλλά θυμάται.

Θυμάται ότι αν χαθείς,
θα σε τιμήσουν — αλλά δεν θα αλλάξουν.
Θυμάται ότι η ασφάλεια είναι κόστος.
Και το κόστος πάντα το πληρώνει κάποιος άλλος.
Και τότε γεννιέται ο πραγματικός φόβος.
Όχι ο φόβος του θανάτου.
Ο φόβος ότι δεν μετράς.
Ότι αν ήσουν εσύ,
θα υπήρχε «τραγωδία»,
θα υπήρχε «θλίψη», θα υπήρχε ένα λεπτό σιγής — και μετά σιωπή.

Και πες μου τώρα, ειλικρινά:

🔹 Νιώθεις ασφαλής;
🔹 Πιστεύεις ότι σε προστατεύουν;
🔹 Ή απλώς ελπίζεις να μη σου τύχει;

Γιατί όσο συνεχίζουμε να βαφτίζουμε την αμέλεια «μοίρα», όσο μπερδεύουμε τη συγκίνηση με τη δικαιοσύνη, όσο δεχόμαστε να μας θυμούνται μόνο όταν πεθαίνουμε, το συλλογικό τραύμα δεν κλείνει..Βράζει.
Και αυτό δεν είναι drama..Είναι προειδοποίηση.

👉 Σχόλιο δεν είναι άποψη. Είναι θέση.
👉 Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή.
Τώρα μίλα
Ή πες μας γιατί πιστεύεις ότι όλα αυτά είναι υπερβολή
Αλλά μην πεις πάλι έτυχε .. Δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα.
Δεν είναι «ατυχήματα».
Είναι ρωγμές στο ίδιο σημείο της ψυχής μας.
Αυτό δεν είναι drama..Είναι συλλογικό τραύμα που ζητά απάντηση.
Και όσο δεν την παίρνει,
θα μας στοιχειώνει όλους —όχι ως θλίψη,
αλλά ως οργή που ξυπνά.
Αν θες, μπορώ να το κάνω ακόμη πιο ωμό..Ή πιο ποιητικό… μπορώ να σου πουλήσω ψευδαισθήσεις και να με λατρέψεις .. προτείνω να δούμε κατάματα την αλήθεια .. Αξίζει η ζωή μας κάτι;
Ή απλώς μας παρηγορούν οι τελετές και διθυραμβικές δημόσιες δηλώσεις ;Το μήνυμα όμως ίδιο:
«Έτυχε.»
Πάντα έτυχε
Ποτέ δεν έφταιξε.
Και μετά;
Μετά συγκινούμαστε..
Μετά θυμώνουμε για λίγο..
Μετά σωπαίνουμε..
Και αυτό — αυτό — είναι το πιο τρομακτικό..Όχι ο φόβος του θανάτου..
Ο φόβος ότι δεν μετράς;
Ότι αν είσαι εσύ ο επόμενος;Και τότε γεννιέται ο θυμός.
Όχι ο θόρυβος. Ο βαθύς θυμός.
Αυτός που δεν φωνάζει πάντα, αλλά σφίγγει τα δόντια.
Αυτός που κάνει την εμπιστοσύνη να καταρρέει σιωπηλά.. #ζούμεσυνειδητά

25/01/2026

Η στεγαστική κρίση δεν είναι κρίση.
Είναι σχέδιο. Και όπως κάθε σχέδιο, έχει πρόσωπα, ρόλους και συμφέροντα.. τα σπίτια παύουν να είναι σπίτια.
Μετατρέπονται σε εργοτάξια απόδοσης, σε επενδυτικά κουφάρια, σε μονάδες τουριστικής εκμετάλλευσης. ΤΟ AIRBNB
Αυτη η αλυσίδα εκδίωξης έχει μια αφετηρία ..
Εργολάβοι μπαίνουν ανεξέλεγκτοι σε ζωντανά κτίρια σαν να είναι εγκαταλελειμμένα.
Που μοιράζουν στα 2 διαμερίσματα χωρίς να λογαριάζουν τους ενοίκους ...
Που ανοίγουν τοίχους ενώ ακόμα υπάρχουν ζωές μέσα.!
Που μετατρέπουν την καθημερινότητα σε βασανιστήριο θορύβου, σκόνης και φόβου.
Οι κάτοικοι παραμένουν μέσα στα σπίτια τους κλείνουνοντας τα αυτιά τους για να αντέξουν τα τρυπάνια και Την αγένεια !Η « ανακαίνιση» λειτουργεί ως έξωση σε αργή κίνηση.
Τα κτίρια αφήνονται σκόπιμα να υποβαθμιστούν. .Χωρίς συντήρηση.
Και μέσα τους στοιβάζονται άνθρωποι σε συνθήκες ακατάλληλες
Η υποβάθμιση δεν είναι αμέλεια.
Είναι εργαλείο..
Όταν η ζωή γίνει ανυπόφορη, ο άνθρωπος φεύγει μόνος του.
Και τότε το κτίριο «απελευθερώνεται».
Για ανακαίνιση✅
Για τουρίστες✅
Για επενδυτές✅
Για όλους εκτός από αυτούς που ζούσαν ,ανθρώπους που εργάζονται, μεγαλώνουν παιδιά, φροντίζουν ηλικιωμένους και πληρώνουν φόρους
Ο θόρυβος βαφτίζεται «πρόοδος».
Η απώλεια ιδιωτικότητας βαφτίζεται «ευελιξία»
Αλλά δεν είναι τίποτα από αυτά.
Είναι οργανωμένη εκδίωξη με εργοταξιακό πρόσωπο 👉 Άνθρωποι μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, να κλείνουν τα αυτιά τους για να αντέξουν τον θόρυβο της «ανάπτυξης»
Όταν η κατοικία απορροφά πάνω από το 1/3 του εισοδήματος,
όταν ο άνθρωπος δεν έχει πού να ξεκουραστεί, και να πληρώνει υπερτίμημα,
τότε η κοινωνία μπαίνει σε κατάσταση έκρηξης. Η Πολιτεία γνωρίζει ότι η στέγη είναι προϋπόθεση δημόσιας υγείας.χωρίς κατοικία δεν υπάρχει κοινωνική ειρήνη.
Και όμως, επιλέγει να σιωπά.
Να μην ρυθμίζει
Να μην προστατεύει
Να μην παρεμβαίνειι Αυτή λοιπόν η σιωπή είναι συνενοχή..Η κατοικία είναι κοινωνικό αγαθό
Αν μετατραπεί σε μηχανισμό πλουτισμού, η κοινωνία μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης.