Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt

10/04/2026

Μετρώντας τα δέντρα....

Κάθε πρωί που ξυπνάω μετράω γύρω μου τα δέντρα να δω ποια έμειναν ψηλά και ποια κόπηκαν ξαφνικά μέσα στη νύχτα...κάθε πρωί (τουλάχιστον) ένα γερό δέντρο βαφτίζεται «άρρωστο» και αποκεφαλίζεται με συνοπτικές διαδικασίες: η ομορφιά του, το πλούσιο φύλλωμά του και η σκιά που προσφέρει θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους που υπαγορεύει στους δημόσιους άρχοντες να λένε σε όλους εμάς : το πράσινό σου και το οξυγόνο σου μας κοστίζει πολύ και δεν συμφέρει...
κάθε πρωί αναρωτιέμαι ποιος είναι πιο άρρωστος: αυτός που κόβει τα δέντρα για να αυξήσει το κέρδος στην τσέπη του και στην τσέπη του εκάστοτε εργολάβου-δήμιου ή αυτοί, οι απλοί πολίτες που το ανέχονται...και σιγά σιγά το θεωρούν φυσιολογικό καθώς παραδίνονται στο γκρι..
Μα τι το φυσιολογικό έχει μια Άνοιξη χωρίς ανθισμένα δέντρα και λουλούδια;.
Είναι όμως λίγες βδομάδες τώρα που κάθε πρωί διαπιστώνω ότι η Άνοιξη βρίσκει τρόπο να τρυπώσει, ακόμα και στους κομμένους κορμούς που γεμίζουν βλαστάρια , ακόμα και στα λιγοστά κλαδιά που γεμίζουν πολύχρωμα άνθη...και κάπου εκεί, αισιοδοξώ καθώς θυμάμαι τους στίχους της ποιήτριας για την Άνοιξη:

"..Πάνω που λες πως όλα τέλειωσαν
κι αρχίζεις πια να συνηθίζεις στην ιδέα
κάποιο ανεπαίσθητο άρωμα σε παγιδεύει
και σκαλώνει το βλέμμα σου στο πρώτο κλαδί:
Μικρές, αυθάδεις, πεισματάρικες ελπίδες
βαλθήκανε να μπουμπουκιάζουν
και σε κοιτάζουν περιπαιχτικά
ανατρέποντας την τάξη των πραγμάτων"
Καλή μας Ανάσταση!

©2026 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapist

30/03/2026

Η ζωή με ένα χρήστη....
Πώς θα ήταν να ζούσατε με ένα χρήστη; Ακούγεται δύσκολο; Το μυαλό σας πάει κατευθείαν σε ναρκωτικά και αλκοόλ; Ντεμοντέ! Η σύγχρονη χρήση είναι πιο ραφιναρισμένη, πιο στυλάτη, πιο μοντέρνα: το ίντερνετ, το κινητό, οι οθόνες εν γένει! Και οι χρήστες είμαστε πολλοί, σε κάθε ηλικία- κυρίως όμως η εξάρτηση πλήττει τα νεολαία!
Όσοι γεννηθήκαμε προ ίντερνετ θυμόμαστε τις εποχές που περνούσαμε το χρόνο μας έξω από το σπίτι και μακριά από τις οθόνες, με τη συντροφιά άλλων, τρισδιάστατων ανθρώπων! Όμως, οι γενιές των millenials, Gen Z και κυρίως της Gen A γεννήθηκαν με το δάχτυλο στο ...πληκτρολόγιο και το μάτι στην οθόνη του smartphone, γεννήθηκαν και ζουν μέσα στις εφαρμογές του...εξαρτημένοι, χρήστες! Τι και αν τα σώματά τους κάθονται στον καναπέ δίπλα μας, στο τραπέζι ή στο αυτοκίνητο; Μοιάζουν άψυχα, καθώς στέκουν αμίλητα και ακούνητα, αφού το μυαλό είναι αλλού..σε μια άλλη, ψηφιακή, πραγματικότητα. Θα μου πείτε, τι διαφορά έχει αυτό από την εικόνα ενός ναρκομανή μετά από χρήση; Και όταν μάταια τα καλούμε να ξεκολλήσουν και αυτά λένε λίγο ακόμα. και ακόμα, και ακόμα...αυτό που μιλάει δεν είναι η εξάρτηση;
Πριν φτάσουμε να μιλάμε για τις ολέθριες συνέπειες που έχει η χρήση των οθονών στη γνωστική ή τη γλωσσική λειτουργία, στην όραση, τη στάση του σώματος, ή την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού ή εφήβου, ας παραδεχθούμε καταρχήν, ότι
η ζωή με ένα, ή πολλούς «χρήστες» μέσα στο σπίτι δεν είναι καθόλου εύκολη!

©2026 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy

15/03/2026

Ήταν μεγάλη χαρά και τιμή να συμμετέχω στο 1ο Διεθνές Συνέδριο Ψυχοθεραπείας Gestalt που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη 13-15 Μαρτίου στο ΑΠΘ. Ανάμεσα σε όλα τα ενδιαφέροντα που συνέβησαν, ο συντονισμός του workshop 🎥"(Νέα) γυναίκα, μόνη, ψάχνει.."🎥 ήταν μια πολύ σημαντική εμπειρία για μένα. Ευγνώμων 😊

15/02/2026

Κάνοντας κύκλους στη θεραπεία....

Έρχεται μια στιγμή στη θεραπεία- ή και περισσότερες!- που νιώθεις ότι έχεις αρχίσει να κάνεις κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, σαν να είσαι σκύλος που κυνηγάει την ουρά του. Και τότε αρχίζεις να αλυχτάς και να διαμαρτύρεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με τη θεραπεία ή τον θεραπευτή σου. Λίγο πριν.. "δαγκώσεις" και η φυγόκεντρος δύναμη σε τινάξει έξω από τη θεραπευτική συνθήκη, ο/η ειδικός θα σου θυμίσει-ιδίως αν είναι της προσέγγισης γκεσταλτ- ότι αυτό είναι ένα αναγκαίο στάδιο στην θεραπευτική σου πορεία, ότι αυτή δεν είναι επ ουδενί μια ευθεία γραμμή αλλά μια μεγαλόπρεπη σπειροειδής έλικα . Γιαυτό αργότερα, αν κάνεις λίγη υπομονή και αντέξεις μαζί του/της τη δυσφορία του «κολλήματος» σου που κρύβει πίσω του αντιστάσεις, φόβους, επιθυμίες και προβολές, θα ανέβεις στο επόμενο επίπεδο της σπείρας, εκεί που όλα θα σου κάνουν νόημα και πάλι...

©2026 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy

30/01/2026

Τα μωρά της θεραπείας
Οι γιορτές μπορεί να έφυγαν, αλλά οι πελαργοί ξαναήρθαν!
Η αλήθεια είναι πως τον τελευταίο καιρό ο πελαργός επισκέπτεται συχνά τη θεραπεία, και έτσι έχω πολλά χαρμόσυνα γεγονότα, πολλές εγκυμοσύνες και γέννες να περιμένω.
Τα μωρά που γεννιούνται εν μέσω θεραπείας από θεραπευόμενες που εκτός από αλλαγές σε ψυχολογικό επίπεδο, κυοφορούν και ...ένα νέο άνθρωπο. είναι πάντα ένα γεγονός ιδιαίτερο, Αναμφίβολα, είναι συγκινητική αυτή η διαδικασία της παράλληλης γέννας: ενώ «κοιλοπονάει» μια γυναίκα για να γενήσει τον εαυτό της όπως θα ήθελε να είναι, να φέρνει στον κόσμο και μια ακόμα ζωή!
Αυτά τα μωρά τα νιώθω πιο κοντά μου. Μια περίεργη συγγένεια μας συνδέει, νιώθω κάτι σαν μακρυνή τους θεία, που την φωνή της γνωρίζουν πριν βγουν από την κοιλιά.. και όταν τα αντικρύσω, με την πρώτη ματιά αναρωτιέμαι πόσα έχουν ακούσει από τις συνομιλίες ή εξομολογήσεις του γονιού τους; Πόσα έχουν καταλάβει από τα μυστήρια της ψυχής της μητέρας τους, από τις αγωνίες και τους φόβους της, πόσο έχουν νιώσει στους παλμούς της την αγάπη της προς το παιδί που περιμένει;
Και αν τα ξέρουν ήδη, άραγε θα τα μοιραστούν αργότερα με το δικό τους θεραπευτή;

©2026 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy

07/12/2025

Η δουλειά θα μας ελευθερώσει;

«Δεν μπορεί ..» λέω στον εαυτό μου. Όσο μας βλέπω να τρέχουμε για να προλάβουμε να κάνουμε όλο και περισσότερα πράγματα, όσο μας ακούω να παραπονιόμαστε ότι δεν είμαστε αρκετά παραγωγικοί και όσο μας νιώθω απρόθυμους να χαλαρώσουμε από το φόβο ή την ντροπή ότι μείναμε πίσω, λέω « δεν μπορεί, εκεί πάνω υπάρχει ένας θεός Ναζί ή ένας Ναζί στη θέση του Θεού που χτυπάει το μαστίγιο του φωνάζοντας: Arbeit macht frei!»..
… που πάει να πει: η δουλειά και μόνο η δουλειά θα σε ελευθερώσει, θα σε ανυψώσει, θα σε κάνει άνθρωπο!
Είναι τόσο ενδοβεβλημένη αυτή η αίσθηση, τόσο εμποτισμένη στο σύγχρονο συλλογικό μας ασυνείδητο, που κάθε απόπειρα να βγεις από αυτή τη φυλακή του νου, να επιτρέψεις στον εαυτό σου ένα «θέλω» στη θέση του «πρέπει», σε γεμίζει αυτομάτως με αγωνία. Άσε που πολλά «πρέπει» τα έχεις ήδη καμουφλάρει σε «θέλω». Ακόμα και η ιδέα να να περάσεις έστω ένα σαββατοκύριακο χωρίς να σκεφτείς δουλειά και υποχρεώσεις μοιάζει απαγορευτική/απαγορευμένος καρπός.
«Δεν πρέπει να χαλαρώσω» σκέφτεσαι, «δεν πρέπει να αφήσω τον έλεγχο γιατί μετά, χάθηκα! θα μείνω πίσω, θα χάσω, θα είμαι ένας αποτυχημένος!»
Και αν δεν πιστεύετε στα συλλογικά ασυνείδητα και τις κοινωνικές κατασκευές, ίσως να πιστεύετε σε θεωρίες συνωμοσίας που τελευταία υποστηρίζουν ότι ζούμε σε ένα matrix, σε μια λούπα που αδιάκοπα μας αναγκάζει να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια, πράγμα που ώρες ώρες φαίνεται περίεργο αλλά και πάλι, αναπόδραστο!
Εγώ πάλι, για να αποδράσω, αναρωτιέμαι: πότε ακριβώς ταυτίσαμε το «προσπαθώ αδιάκοπα» με το «πετυχαίνω» και το «πετυχαίνω» με το «γίνομαι ευτυχισμένος»;
Αντ΄αυτού σκέφτομαι σοβαρά να προτείνω στον εαυτό μου την εξίσωση: προσπαθώ όσο αντέχω, πετυχαίνω όσο/α μπορώ, είμαι ευτυχισμένη με όσα έχω και δεν έχω γιατί είμαι απλά εγώ..και ως εγώ δεν χρειάζεται να είμαι καν Εβραία για να επιτρέψω στον εαυτό μου να ευχαριστηθεί ένα ευλογημένο Σάββατο!

©2025 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy

24/11/2025

Bugonia
Καλωσήλθατε ξανά στο θεότρελο σύμπαν του Λάνθιμου!
Ανατρεπτική, εξωφρενική, παράλογη, συναρπαστική πες τε την όπως θέλετε! Το σίγουρο είναι ότι την νέα ταινία του την περιμέναμε με ανυπομονησία. Η ήδη αποθέωμενη (με 7λεπτο χειροκρότημα) στη “Μostra” της Βενετίας «Βουγονία» κατέπληξε, αφήνοντάς -όπως ίσως ήταν ο στόχος του δημιουργού της- περίεργες εντυπώσεις. Όπως ήταν επίσης αναμενόμενο από την κινηματογραφική του ευφυΐα μας εντυπωσίασε, μας προβλημάτισε και μας ενέπνευσε, ενώ στο τέλος, η αναπάντεχη εξέλιξη της πλοκής της προκάλεσε (εσκεμμένα;) σύγχυση. Και αυτό είναι το μαγικό στην τέχνη του Λάνθιμου: ότι η ταινία «δουλεύει» μέσα σου όχι μόνο όσο διαρκεί, αλλά κυρίως μετά.. για να σε κινητοποιήσει, να σε ωθήσει να σηκωθείς από τη βολική θέση σου, να μπεις σε αυτή των ηρώων και έπειτα να τους κοιτάξεις ξανά από απέναντι. Έφυγα από τη σκοτεινή αίθουσα με ανοιχτές πολλές ερωτήσεις σχετικά με την ιστορία (Ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης; Ποιος ο αθώος και ποιος ο ένοχος; Ποιος προσπαθεί τελικά να σώσει τον πλανήτη και ποιος να τον καταστρέψει;) αλλά και με μια κατάφαση διόλου ευοίωνη για το μέλλον της ανθρωπότητας... όχι κατάφαση, επίκληση μάλλον στη λογική και στο συναίσθημά μας για να αφυπνιστούμε ως άνθρωποι πριν να είναι αργά!
Πολυεπίπεδη και με πολλές αναφορές, η περίεργα τιτλοφορημένη «Βουγονία» και τι δεν είχε: πολιτική, οικονομία, καπιταλισμό επιστήμη, επιχειρηματικότητα οικολογία ακτιβισμό, συνομοσιολογία- ολόκληρη η ταινία είναι ένα σχόλιο στο σήμερα. Ο Λάνθιμος πιάνει τη συχνότητα της εποχής και την εκπέμπει με εικόνες ποιητικές, εξαίσιες και διαλόγους συγκλονιστικούς- γιατί μπορεί να είναι άκρως ρεαλιστικοί!
Ξεχωρίζω την ακόλουθη σκηνή: Η CEO Μισέλ Φούλερ ( Έμμα Στόουν) εξωγήινη ή όχι, ενσαρκώνει " το απόλυτο επιχειρηματικό κακό" τη στιγμή που λέει στους υπαλλήλους της: «Είναι 5.30μμ, είστε ελεύθεροι να φύγετε!.. Εκτός και αν έχετε δουλειά να κάνετε, εσείς αποφασίζετε...»..και εγώ ανακαλώ στη μνήμη μου δεκάδες περιπτώσεις το τελευταίο διάστημα, όπου είχα τον εξής διάλογο με άνθρωπους σε burnout εντός και εκτός θεραπείας:
- Είμαι πολύ κουρασμένος/η !
-Τι ώρα σχολασες;
-5.30 αλλά έμεινα ως τις 8.00.
-Θα πληρωθείς υπερωρίες;
-Όχι φυσικά! Εξάλλου το αφεντικό μου είπε να φύγω...
-Και εσύ γιατί έμεινες;
-Μα, για να τελειώσω..
Πόσο εξω-γήινο είναι άραγε αυτό;


Τα σχόλια δικά σας...

*** *** ****** *** ***
Αν είδατε την ταινία και επιθυμείτε να μοιραστείτε τα σχόλιά σας, να «δουλέψετε» κινηματογραφοθεραπευτικά τις δικές σας σκέψεις και συναισθήματα, πάνω στη Βουγονία, δηλώστε συμμετοχή στο cinematherapy workshop με θέμα «BUGONIA-πόσο απέχει η φαντασία από την πραγματικότητα;» που ετοιμάζεται!
Επικοινωνία: mariamavridou@hotmail.com 6973388174

*** *** ****** *** ***

©2025 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy,

11/11/2025

Cinematherapy: Όταν μια μουσική ορχήστρα "δουλεύει" πάνω σε μια ταινία για την μουσική, το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό!..

02/11/2025

Πεζοπορία και Mindfulness : καλωσορίζοντας τον Νοέμβρη μέσα στο δάσος..

20/10/2025

Το λουλούδι μέσα στο βάζο..

«Πήρα ένα λουλούδι από την ανθοδέσμη και το έβαλα μέσα στο βάζο που είχα πρόσφατα αποκτήσει. Από εκείνη τη στιγμή και για πολύ ώρα έπειτα, δεν μπορούσα να ξεκολλήσω τα μάτια μου από αυτό το βάζο με το λουλούδι! Ήταν σαν όλη η ομορφιά να είχε κλειστεί σε εκείνη την εικόνα! Δεν μου έχει ξανασυμβεί..».Να όμως που μπορεί να συμβεί!
Για κάτι τέτοιες στιγμές αξίζει να είναι κανείς στη θεραπεία, είτε ως θεραπευόμενος , είτε ως θεραπευτής: αν είσαι ο τελευταίος, συνειδητοποιείς ότι ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου είχε μια στιγμή ενσυνειδητότητας και απόλυτης γείωσης στο «εδώ και τώρα», όπου τίποτα άλλο δεν είχε σημασία πέρα από αυτό που βίωνε. Αν πάλι είσαι ο θεραπευόμενος, καταλαβαίνεις από πρώτο χέρι τι σημαίνει να ζεις στο παρόν, ενόσω αυτό συμβαίνει.
Αυτός εξάλλου είναι και ο βαθύτερος σκοπός της θεραπείας, να σε επανασυνδέσει ως άνθρωπο στα κομμάτια σου: την ψυχή σου με το σώμα σου, το παρόν σου με το παρελθόν και το μέλλον. Να σε βοηθήσει να έχεις πολλές τέτοιες στιγμές επίγνωσης και παρουσίας στη ζωή, αλλά και στον εαυτό σου- όχι αυτόν που σκέπτεται, σχεδιάζει ή εκτελεί- αλλά σε αυτόν που, απλά αλλά ουσιαστικά, νιώθει και ζει.
Τι είναι, αλήθεια, η θεραπεία αν όχι ένα λουλούδι που μπαίνει έτσι σε ένα βάζο;

©2025 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy

09/10/2025

Μια συνάντηση γεμάτη επαφή και σημαντικές ιστορίες ζωής υπέροχων γυναικών! Είναι χαρά και τιμή μου να συντονίσω.

🌸 Καφές με αγάπη & δύναμη 🌸

Στο ΧΑΡΙΖω Αμπελόκηποι οι συναντήσεις μας είναι κάτι παραπάνω από καφές.

Αυτή τη φορά, γύρω από το τραπέζι μας, θα καθίσουν γυναίκες που πέρασαν τον δρόμο του καρκίνου του μαστού. Θα μοιραστούν μαζί μας τις εμπειρίες, τους φόβους, τις νίκες τους. Θα μας πουν πώς βρήκαν το κουράγιο να συνεχίσουν και πώς έμαθαν να αγαπούν ακόμη πιο πολύ τη ζωή.

💬 Κάθε γυναίκα που έχει περάσει από αυτό το στάδιο είναι ευπρόσδεκτη να μοιραστεί την ιστορία της. Η εμπειρία της μπορεί να δώσει ελπίδα και δύναμη σε άλλες.

Μια κουβέντα αληθινή, γεμάτη φως, που δεν θα μας φοβίσει – αλλά θα μας δώσει ελπίδα. Γιατί καμιά δεν είναι μόνη της.

💗 Και για να γίνουμε όλες μία αγκαλιά, ελάτε με μια ροζ πινελιά: φουλάρι, μπλούζα ή ό,τι άλλο θέλετε. Το ροζ θα είναι το χρώμα που θα μας ενώνει.
Συντονίζει η ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια: Μαρία Μαυρίδου

📍 Χώρος: ΧΑΡΙΖω Αμπελόκηποι
🗓 Ημερομηνία: 19/10/2025
🕒 Ώρα: 6:30 μ.μ.

☕ Η συμμετοχή είναι δωρεάν, αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες.
📞 Για κράτηση θέσης στείλτε μήνυμα στη σελίδα μας.

Ελάτε να μοιραστούμε καφέ, συγκίνηση και δύναμη.
Γιατί όταν χαρίζουμε την εμπειρία και την αγάπη μας, ο κόσμος γίνεται πιο ζεστός. 🌷

13/09/2025

Φθινόπωρο...τα κεφάλια μέσα;

Τι βιασύνη έχει πιάσει τους ανθρώπους να ξαναμπούν στους κανονικούς τους ρυθμούς; Στα ατελείωτα ωράρια εργασίας και στις λοιπές υποχρεώσεις; Που με το που έσκασε μύτη ο Σεπτέμβρης λένε χαιρέκακα «Άντε, τα κεφάλια μέσα!» και εύχονται «καλό χειμώνα!» παραλείποντας μια ολόκληρη εποχή του χρόνου; Η αλήθεια είναι πως το φθινόπωρο είναι η πιο γλυκιά εποχή..το δηλώνουν οι αχτίδες που χαμηλώνουν για να χαϊδέψουν το ηλιοκαμένο δέρμα, τα σταφύλια που στάζουν μέλι και άρωμα, το φωνάζουν τα θερινά σινεμά και τα αρχαία θέατρα που υποδέχονται ακόμα θεατές, τα τραπεζάκια έξω που φιλοξενούν ζωηρές παρέες..το φθινόπωρο είναι ο μέρμηγκας του Αισώπου που συλλέγει τη σοδειά του καλοκαιριού - σοδειά εμπειριών, εικόνων και ήχων, σκέψεων και αποφάσεων- και την κρατά ως αποθεματικό δυνάμεων για τον χειμώνα. Διόλου δεν φθίνει αξίας το φθινό..πωρο ,αντιθέτως, είναι μια ολόκληρη εποχή μετάβασης που οφείλει να τηρείται με τελετουργική ευλάβεια..για να πάει καλά η υπόλοιπη χρονιά! Γιαυτό, παρακαλώ όχι τα κεφάλια μέσα ακόμα ,αλλά έξω, ψηλά, εκεί που υπάρχει ακόμα φως.

©2025 Μαρία Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt Therapist & Supervisor
Cinematherapisttherapy