Βασιλού Ευδοκία - Συμβουλευτική Ψυχολόγος M.Sc.

23/12/2025

Καλά Χριστούγεννα! ✨
Εύχομαι αυτές οι γιορτές να φέρουν ζεστασιά, σύνδεση και φροντίδα — πρώτα απ’ όλα προς τον εαυτό μας και έπειτα στις σχέσεις μας.

Με ηρεμία, αποδοχή και ελπίδα για τη νέα χρονιά. 🎄

10/12/2025

📍Η προσαρμοστική λειτουργία της δυσλειτουργίας

Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό που ονομάζουμε «δυσλειτουργική συμπεριφορά», συχνά διαπιστώνουμε πως αποτελούσε μια (κατά μια έννοια) λειτουργική —αν και δυσπροσαρμοστική— προσπάθεια του ατόμου να προσαρμοστεί σε απαιτητικά ή τραυματικά περιβάλλοντα του παρελθόντος.

Με άλλα λόγια, μια παγιωμένη συμπεριφορά που στο σήμερα δημιουργεί δυσκολίες στο άτομο, συνήθως, έχει τις ρίζες της στο παρελθόν, όπου όχι απλώς υπήρχε, αλλά δημιουργήθηκε (συνήθως υποσυνείδητα) έτσι ώστε να εξυπηρετήσει κάποιο σκοπό για το ίδιο το άτομο ή/και το σύστημα μέσα στο οποίο αναδύθηκε και συνέχισε να υπάρχει.

Πηγή εικόνας: unsplash

Περισσότερα εδώ:
https://vasilou.gr/uncategorized/η-προσαρμοστική-λειτουργία-της-δυσλε/

09/10/2025

«Όλοι αισθάνονται πώς υπάρχει νοήμα στη ζωή αλλά δεν μπορεί κανείς να το επιδιώξει σκόπιμα: το νόημα της ζωής είναι πάντα ένα παράγωγο φαινόμενο που παίρνει σάρκα και οστά όταν υπερβαίνουμε τον εαυτό μας».

~ Ίρβιν Γιάλομ

25/09/2025

Όσο περισσότερο προσπαθούμε να ελέγξουμε και να αποφύγουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, τόσο πιο πολύ μας δυσκολεύουν.
Τόσο είναι εκεί, μας φοβίζουν, μας αγχώνουν και στο τέλος παίρνουν τον έλεγχο. Γιατί καταλήγουμε να κάνουμε ή να μην κάνουμε πράγματα - με κύριο γνώμονα την αποφυγή τους.
Η ομαλοποίηση και η αποδοχή των αρνητικών συναισθημάτων αποτελεί μια θεραπευτική παρέμβαση συμβατή με την ίδια τη φύση της ζωής.

Και συμβολίζει ακριβώς την αλήθεια της: στη ζωή δεν μπορεί να απαιτούμε ή να προσδοκούμε τη βιωση μόνο θετικών εμπειριών και συναισθημάτων.

Κάθε συναίσθημα που βιώνεται, είναι μέρος της αλήθειας μας, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Και καταλαμβάνει και τον ανάλογο χώρο στον ψυχισμό και θα προσπαθήσει να βρει και τρόπο να εκφραστεί.

11/09/2025

Μια πολύ ωραία και απλή επεξήγηση σχετικά με τη δυσκολία της συναισθηματικής αυτορρύθμισης των παιδιών, στην οποία οφείλονται τα ξεσπάσματα που δυσκολεύουν τόσο τους γονείς.

31/08/2025

Κάθε χώρος που μας φιλοξενεί, διατηρεί μέσα του στιγμές, ιστορίες, συναισθήματα και διαδρομές.

Ειδικά το γραφείο ενός θεραπευτή, που συνήθως αποτελεί ένα καταφύγιο για τους θεραπευόμενους. Το μέρος που οι άνθρωποι ανοίγουν τα πιο βαθιά τους μυστικά, σκέψεις, συναισθήματα.

Ο χώρος στον οποίο εργάστηκα τα τελευταία σχεδόν 8 χρόνια, υπήρξε ένα σημαντικό κομμάτι της επαγγελματικής και προσωπικής μου πορείας. Τον αποχαιρετώ με ευγνωμοσύνη για όσα έζησα εκεί.

Με την ίδια φροντίδα και το ίδιο νοιάξιμο, ανοίγω τώρα έναν νέο κύκλο, σε έναν νέο χώρο που δημιουργήθηκε με την ελπίδα να είναι εξίσου «ζεστός» και φιλόξενος για τους ανθρώπους που θα με επισκεφθούν.

📍Από αύριο, Δευτέρα 1/9 θα βρίσκομαι στο νέο μου γραφείο, στη διεύθυνση Σπ. Σπυρίδη 33, στον 2ο όροφο.

Με χαρά και ανυπομονησία, θα συνεχίσω εκεί τη δουλειά που τόσο αγαπώ, αναμένοντας ο νέος αυτός χώρος, να γεμίσει εξίσου με τις ιστορίες των ανθρώπων που έχω την τιμή να μου εμπιστεύονται την ψυχή τους.

23/08/2025

Οι γονείς που αγαπούν πραγματικά, αφήνουν τα παιδιά τους ελεύθερα, αντέχουν τον αποχωρισμό και τα ενισχύουν να πετάξουν μακρυά τους, για να φτιάξουν τον δικό του δρόμο στη ζωή.

Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να μπορεί ο γονιός να δει και να διαχωρίσει τις δικές του ανεκπλήρωτες ανάγκες που προκύπτουν μέσα απο τα δικά του τραύματα- το οποίο όσο και αν ακούγεται εύκολο, δυστυχώς δεν είναι πάντα.

26/06/2025

Η αυξημένη χρήση οθονών στα παιδιά, αποδεδειγμένα πια συνδέεται με κοινωνικο-συναισθηματικές ή/και συμπεριφορικές δυσκολίες, οι οποίες είτε εκδηλώνονται με αυξημένα επίπεδα άγχους/ καταθλιπτικής συμπτωματολογίας, είτε με επιθετικότητα/ υπερδιέγερση.

Το ενδιαφέρον όμως είναι η αμφίδρομη σχέση των οθονών με αυτού του τύπου τις δυσκολίες: τα παιδιά που αντιμετωπίζουν τέτοια κοινωνικο-συναισθηματικά προβλήματα, στρέφονται στις οθόνες - σαν μια προσπάθεια να τις διαχειριστούν μόνα τους.

Γι’αυτό και εκτός απο τα όρια και τους περιορισμούς σε επίπεδο χρόνου και έκθεσης στις οθόνες απο τους γονείς, ειδικά για τα παιδιά που εκτίθενται πολύ, χρειάζεται και συναισθηματική υποστήριξη.

04/06/2025

Κάποιες φορές, η θεραπεία δεν έχει να κάνει με την επούλωση, αλλά με το να μπορέσει κανείς να δει αυτά που τον δυσκολεύουν και να τα αποδεχτεί.

Δεν μπορούμε πάντα να εξαλείψουμε τον ανθρώπινο πόνο, αλλά ίσως μπορούμε να μεταμορφώσουμε τη σχέση μας με αυτόν, ώστε να καμφθεί η αντίσταση που φουντώνει τον εσωτερικό πόλεμο του ψυχισμού.

👇

[…]
«Μια νεύρωση, στην πραγματικότητα αντικαθιστά την υπεκφυγή, την ασυνείδητη επιθυμία να εξαπατήσει κανείς τη ζωή, να αποφύγει κάτι».
[…]
«Μετά από πολλή σκέψη, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι καλύτερο να ζούμε αυτό που πραγματικά είμαστε και να αποδεχόμαστε τις δυσκολίες που προκύπτουν - επειδή η αποφυγή είναι πολύ χειρότερη».
[…]
«Είναι εξαιρετικά σημαντικό να αποδεχτούμε ως άνθρωποι τα χρέη που μας βαρύνουν. Στα γεράματα δεν θα μετανιώσουμε για τα υπέροχα πράγματα που ίσως δεν είδαμε ή δεν βιώσαμε, αλλά μάλλον για τις στιγμές που αφήσαμε τη ζωή να μας προσπεράσει».

“People do not realize just how much they are putting at risk when they don’t accept what life presents them with, the questions and tasks that life sets them.

When they resolve to spare themselves the pain and suffering, they owe to their nature. In so doing, they refuse to pay life’s dues and for this very reason, life then often leads them astray.

If we don’t accept our own destiny, a different kind of suffering takes its place: a neurosis develops, and I believe that that life which we have to live is not as bad as a neurosis. If I have to suffer, then let it be from my reality. A neurosis is a much greater curse! In general, a neurosis is a replacement for an evasion, an unconscious desire to cheat life, to avoid something. One cannot do more than live what one really is.

And we are all made up of opposites and conflicting tendencies. After much reflection, I have come to the conclusion that it is better to live what one really is and accept the difficulties that arise as a result—because avoidance is much worse.

Today I can say: I have been true to myself I have done what I could to the best of my knowledge and conscience. Whether it was right or not, I cannot say. Suffering was inevitable in any case. But I want to suffer for those things which really belong to me.

A decisive factor for me in choosing this path was the knowledge that if I did not respond fully to my life’s purpose and challenges, then they would be inherited by my children, who would have to bear the burden of my unlived life in addition to their own difficulties. I am aware of what a heavy burden was passed on to me by my parents. Such a burden cannot simply be shaken off. You find yourself weighed down with an inheritance that you have to accept and carry around, like a snail carrying its house on its back.

Being ‘smart’ and behaving reasonably are not enough to get you through life. You may well spare yourself some trouble, but you cut yourself off from your own life in the process. I have seen the fate of those who have not lived their own lives, and it is simply horrible.

People who live out their destiny and fulfill it to the best of their knowledge and abilities have no reason for regret. In a way, Voltaire was right when he said one only has to regret surtout ce que l’on na pas fait (‘especially what we did not do’).

It is of immense importance that we as humans accept the debts incumbent on us.
In old age it is not the wonderful things that we perhaps missed out on seeing or experiencing that we will regret, but rather the moments when we let life pass us by.”

— Reflections on the Life and Dreams of C.G. Jung.

25/05/2025

Οι άνθρωποι ενώ μπορούμε σχετικά εύκολα να γίνουμε συμπονετικοί προς τους άλλους, με τον εαυτό μας δυσκολευόμαστε πολύ. Εκεί κυριαρχεί πιο συχνά η αυτοεπίκριση.

Λίγη συμπόνια και κατανόηση προς τον εαυτό μας όμως είναι απαραίτητη.

📍Υπενθυμίσεις για τις μέρες που φαίνονται βαριές και δύσκολες

• Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα σήμερα.
• Αυτό που διδάσκεις στα παιδιά σου έχει σημασία, ακόμα κι αν δεν φαίνεται αμέσως.
• Η ξεκούραση είναι κι αυτή παραγωγική.
• Είναι εντάξει να κάνεις μια παύση και να πάρεις μια ανάσα πριν απαντήσεις σε κάτι.
• Οι χαοτικές και δύσκολες στιγμές δεν ακυρώνουν την πρόοδό σου.
• Δεν είσαι πίσω από τους άλλους — κουβαλάς πράγματα που οι άλλοι δεν βλέπουν.
• Το ότι κάτι είναι δύσκολο, δεν σημαίνει ότι το κάνεις λάθος.
• Μπορείς να δείξεις ηρεμία ακόμα κι όταν είσαι κουρασμένος/η (και είναι εντάξει αν δεν μπορείς κιόλας).
• Το ύφος σου δεν θα είναι πάντα τέλειο — και αυτό μπορεί να διορθωθεί.
• Επιτρέπεται να χρειάζεσαι κι εσύ ο ίδιος/α ενθάρρυνση, όχι μόνο να τη δίνεις.

Δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στο δωμάτιο.
Αρκεί να είσαι παρών/παρούσα.

13/05/2025

Γιατί ακόμη και στις «αρνητικές ταμπέλες» μπορεί κανείς να βρει θετικές πλευρές.

Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα, μπορεί να κάνει τη διαφορά. 👇

18/04/2025

Η Ανάσταση, πέραν του θρησκευτικού της νοήματος, αποτελεί επίσης έναν διαχρονικό συμβολισμό ελπίδας, αναγέννησης, μεταμόρφωσης.

Όπως η φύση ξαναγεννιέται την άνοιξη, έτσι κι εμείς έχουμε τη δύναμη — μέσα από δυσκολίες, απώλειες ή εσωτερικές “σταυρώσεις” — να βαδίσουμε προς το φως, τη σύνδεση, την προσωπική μας θεραπεία.

Εύχομαι φέτος το Πάσχα να είναι για τον καθένα σας, μια ευκαιρία προσωπικής ανάτασης!

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!