23/09/2020
Κάθε φορά που δεν αισθάνομαι καλά,που περνώ μια δύσκολη κατάσταση ή ξυπνώ μ'ένα βαρος, φαντάζομαι τον εαυτό μου ότι είμαι ένα αερόστατο...κι όπως το αερόστατο για να πετάξει χρειάζεται να αποβάλλει κάθε βαρίδιο που το κρατά στερεωμένο στη γη,έτσι κι εγώ να αρχίσω να πετάω ένα ένα τα βαρίδια που με κρατάνε κάτω
Μου θυμίζω πως σε έναν χρόνο από τώρα αυτό που βιώνω ή σκέφτομαι θα φαντάζει τόσο ασήμαντο
Μου θυμίζω πως και σήμερα σηκώθηκα και είμαι καλά,όπως και όλοι όσοι νοιάζομαι και αγαπώ
Μου θυμίζω να πάρω μια ανάσω,να φανώ ψηλότερη των περιστάσεων και να υπενθυμίσω στον εαυτό μου πως τίποτα δεν είναι στον έλεγχό μου,παρά μόνο οι σκέψεις και οι πράξεις μου...και αυτό είναι αρκετό
Μου θυμίζω να τολμησω να ξεκινήσω κάτι από όλα αυτά που έχω σκεφτεί στις στιγμές ενθουσιασμού μου
Μου θυμίζω να δω όσα έχω...όχι όσα δεν έχω...
Τίποτα δεν είναι το τέλος του κόσμου...
Αφήνομαι στην σιγουριά του εαυτού μου κι όπου με βγάλει...
