Sylwia A.McCarthy

23/12/2025

www.psychologistcork.ie

•
•

21/12/2025

www.psychologistcork.ie
Dlaczego tkwimy w toksycznych związkach?
Osoby wychodzące z dysfunkcyjnych rodzin często niosą ze sobą wzorce zachowań i relacji, które obserwowały w swoim domu rodzinnym. To, co widziały w dzieciństwie, może wpływać na ich sposób postrzegania miłości, zaufania, intymności i konfliktów. Miłość często splątana jest z przemocą. Zrozumienie tych wzorców i praca nad ich zmianą, otwarcie na naukę nowych, bardziej pozytywnych sposobów komunikacji i rozwiązywania konfliktów, pozwoli uniknąć przenoszenia negatywnych schematów na kolejne relacje.

•
•

14/12/2025

www.psychologistcork.ie
Samoocena mówi: „Jestem OK, bo mi się udało" w tym samym czasie poczucie własnej wartości mówi: „Jestem OK, nawet gdy mi nie wyszło.”

Samoocena rośnie i spada, jest bowiem zależna od opinii, wyników i porównań. Poczucie własnej wartości natomiast jest głębiej i nie znika po porażce.

Można mieć wysoką samoocenę… i wciąż wątpić w siebie. I można mieć też gorszy dzień, a nadal czuć: „mam prawo być sobą.”

Bo prawdziwa wartość człowieka nie zależy od tego, jak bardzo się stara.Zależy od tego, czy potrafi być dla siebie życzliwy, także wtedy, gdy nie jest idealnie.

•
•

09/12/2025

www.psychologistcork.ie
Syndrom dobrego dziecka — skąd się bierze i jak wpływa na dorosłość?

„Bądź grzeczny.” „Nie sprawiaj problemów.” „Nie złość się.” Brzmi znajomo?

Wiele osób dorastało w przekonaniu, że ich wartość zależy od tego, jak dobrze zaspokajają oczekiwania innych. Tak rodzi się syndrom dobrego dziecka, niewidzialny ciężar, który niesiemy w dorosłość.

To właśnie on sprawia, że:
- trudno nam odmawiać, choć ciało krzyczy „nie”,
- boimy się konfliktów, nawet gdy ktoś przekracza nasze granice,
- bierzemy na siebie za dużo, by zasłużyć na akceptację,
- czujemy lęk przed krytyką, jakby mogła odebrać nam wartość.

Problem w tym, że bycie „zawsze dobrym” często oznacza niewidzialność. Z czasem gubimy siebie, własne potrzeby, emocje, głos.

Dobra wiadomość? To nie jest wyrok. Można nauczyć się stawiać granice, mówić o swoich uczuciach i wybierać siebie bez poczucia winy. To proces, ale niezwykle wyzwalający.

Bo dorosłość nie polega na tym, by być „dobrym dla wszystkich”. Polega na tym, żeby wreszcie być dobrym dla siebie. 💛

•
•

03/12/2025

www.psychologistcork.ie
Dlaczego nie musisz „mieć powodu”, żeby czuć się źle

Wiele osób żyje dziś z wewnętrznym przekonaniem, że smutek, lęk czy zmęczenie trzeba uzasadnić. Że dopiero wtedy, gdy wydarzy się coś „dużego” np. rozstanie, choroba, strata, mamy prawo czuć, co czujemy. A jeśli życie „obiektywnie wygląda dobrze”, to powinniśmy być wdzięczni, uśmiechnięci i przede wszystkim… działać.

To nieprawda.
Twoje emocje nie muszą przechodzić testu logiki. Czasem ciało pamięta coś, czego umysł już nie chce dotykać. Czasem jesteś wyczerpany, bo od miesięcy funkcjonujesz w napięciu. Jesteś człowiekiem, a ludzie nie są maszynami, które reagują tylko na widoczne bodźce.

Masz prawo czuć się źle, nawet jeśli nie znasz powodu. To nie słabość, to sygnał. Informacja od Twojego organizmu, że czegoś jest za dużo, że czegoś brakuje, że potrzebujesz zatrzymać się, odpocząć, pobyć z sobą.

Nie musisz tego tłumaczyć.
Nie musisz zasługiwać na swoje emocje.

•
•

24/11/2025

www.psychologistcork.ie
•
•

17/11/2025

www.psychologistcork.ie
„A co jeśli coś mi się stanie?”
„A co jeśli to nie jest tylko stres?”
„A co jeśli tym razem to naprawdę poważne?”

Jeśli żyjesz z lękiem, to te zdania są Ci dobrze znane. Pojawiają się nagle, często bez powodu, a kiedy już wejdą do głowy — trudno je uciszyć. Właśnie od nich zaczyna się błędne koło lęku.

Dlaczego głowa podsuwa nam „A co jeśli…”?

To nie jest złośliwość ani „szukanie problemów”. Twój mózg działa instynktownie: chce Cię chronić.
Kiedy odczuje coś nieprzyjemnego w ciele — ucisk w klatce, kołatanie serca, zawrót głowy czy napięcie w karku — automatycznie próbuje to wyjaśnić. A że lęk „lubi” dramatyzować, to zamiast neutralnych myśli pojawia się wersja najgorsza.

Tak działa biologia. Nie słabość.

Błędne koło lęku — jak to wygląda w praktyce?

1. Pojawia się objaw fizyczny
Napięcie mięśni, szybszy oddech, sztywność karku, lekkie kłucie w klatce.

2. Pojawia się interpretacja: „A co jeśli…?”
„A co jeśli to coś poważnego?”
„A co jeśli zaraz zemdleję?”
„A co jeśli to serce?”

3. Organizm reaguje jeszcze większym lękiem
Wydziela adrenalinę → tętno rośnie → ciało się napina → oddech płytki.

4. Objawy się nasilają
Co prowadzi do kolejnego „A co jeśli…?”

I tak powstaje spirala, która potrafi trwać kilka minut lub kilka godzin. Wszystko mimo tego, że fizycznie… nic realnie groźnego się nie dzieje.

Dlaczego tak trudno to zatrzymać?

Bo mózg w trybie lęku szuka zagrożeń, a nie rozwiązań.
Nie analizuje logicznie, tylko działa szybko i emocjonalnie.

Dlatego w chwili lęku:
✓ racjonalne argumenty nie uspokajają,
✓ objawy wydają się 10× silniejsze niż są,
✓ ciało czuje się „obce”,
✓ myśli biegną w najczarniejszą stronę.

To całkowicie normalne.

Najważniejsze: to koło można przerwać
Nie walcząc, nie krzycząc na siebie, nie udając, że lęku nie ma — tylko ucząc się go rozumieć.

Kilka zdań, które pomagają wielu osobom:

✓ „To tylko lęk, a nie zagrożenie.”
✓ „Moje ciało jest spięte, ale to minie.”
✓ „To uczucie już było — i minęło.”
✓ „To, że czuję coś mocno, nie znaczy, że to jest niebezpieczne.”

Lęk naprawdę potrafi odpuścić, kiedy przestajemy go interpretować jako katastrofę.

•
•

12/11/2025

www.psychologistcork.ie
Lęk przed tym, czego nie znamy, jest jednym z najbardziej ludzkich uczuć. Towarzyszy nam w różnych obszarach życia — gdy stajemy przed nową decyzją zawodową, gdy czujemy, że relacja zaczyna się zmieniać, gdy słyszymy diagnozę lub gdy po prostu nie wiemy, co przyniesie jutro.

Nieznane uruchamia w nas potrzebę kontroli — chcemy wiedzieć, przewidzieć, zabezpieczyć się. Gdy nie możemy tego zrobić, pojawia się niepokój. Ale prawda jest taka, że właśnie w tym, co nieznane, często kryje się szansa na rozwój, odkrycie nowych możliwości, spotkanie z samym sobą.

Nie musimy od razu wiedzieć wszystkiego. Czasem wystarczy jeden mały krok — z ciekawością zamiast lęku, z otwartością zamiast obrony.
To, czego dziś się boimy, jutro może stać się częścią naszego doświadczenia i siły.

•
•

06/11/2025

www.psychologistcork.ie
Dlaczego ludzie sabotują własne szczęście

Czasem wszystko w życiu zaczyna się układać - jest spokój, miłość, bezpieczeństwo. A mimo to coś w nas zaczyna to niszczyć. Szukamy wad, prowokujemy konflikty, odsuwamy się od ludzi, którzy chcą dla nas dobrze.

To nie brak szczęścia. To strach przed nim.
Bo szczęście wydaje się zbyt delikatne, zbyt kruche. A jeśli je stracimy, znowu zaboli. Dlatego podświadomie bronimy się przed nim, zanim zdąży nas zranić.

Ale prawda jest taka, że nikt nie może dać Ci szczęścia, dopóki sam w nie uwierzysz - nie uwierzysz, że naprawdę na nie zasługujesz.

•
•

28/10/2025

www.psychologistcork.ie
Prokrastynacja to nie lenistwo, ale częsty sposób, w jaki nasz umysł radzi sobie z lękiem, perfekcjonizmem albo poczuciem przytłoczenia.
Odkładamy, bo boimy się porażki.
Odkładamy, bo nie czujemy się wystarczająco dobrzy. Bo zadanie wydaje się zbyt duże, a my zbyt mali wobec niego.

Zamiast się karać za zwlekanie, warto zapytać:
👉 „Czego tak naprawdę się boję?”
👉 „Co mogę zrobić, żeby było mi trochę łatwiej zacząć?”

PAMIĘTAJ !
Małe kroki też prowadzą do celu.

•
•

27/10/2025

5 Hard Truths I Learned Too Late About Toxic Relationships | Brené Brown

Toxic relationships don’t get better with more effort — they get worse with more tolerance. 💔In this powerful talk, Brené Brown reveals the hidden patterns ...