Prasad Amore

Prasad Amore This is the official page of psychologist,and writer Prasad Amore.

നിങ്ങൾ ശരിയായിട്ടല്ല പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നു തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? "ഞാൻ വളരെയധികം ശ്രമിക്കുന്നു , പക്ഷേ അവരതു കാ...
14/01/2026

നിങ്ങൾ ശരിയായിട്ടല്ല പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നു തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?


"ഞാൻ വളരെയധികം ശ്രമിക്കുന്നു , പക്ഷേ അവരതു കാണുന്നില്ല," നിങ്ങൾ നിശബ്ദമായി ഇരുന്ന് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന അവസരങ്ങളുണ്ട്.

നിങ്ങൾ ചെയ്ത ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ - നിങ്ങളുടെ ദയ, ക്ഷമ, വിശ്വസ്തത - എന്നിവയെല്ലാം ആവർത്തിച്ചു ഓർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നു. വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു

എന്നിട്ടും, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ എന്തോ ഒന്ന് മന്ത്രിക്കുന്നു,

ഞാൻ അർഹിക്കുന്ന രീതിയിലല്ല ഞാൻ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
അത് അഹങ്കാരമല്ല. അത് സ്വാർത്ഥതയല്ല.

നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള നിങ്ങളുടെ ആവശ്യത്തെ മറ്റുള്ളവർ നിശബ്ദത കൊണ്ടു നേരിടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയാണിത്.


കാണപ്പെടുന്നതിനുള്ള ആവശ്യം.

ഓരോ മനുഷ്യനും ലളിതമായ ഒരു ജൈവശാസ്ത്രപരമായ ആഗ്രഹം സംവഹിക്കുന്നു - കാണപ്പെടുക, വിലമതിക്കപ്പെടുക, അംഗീകരിക്കപ്പെടുക.

കുട്ടികളായിരിക്കുമ്പോൾ മുതൽ, തലച്ചോറ് ശ്രദ്ധയെ സുരക്ഷയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ആരെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ആത്മാർത്ഥമായി നന്ദി പറയുമ്പോൾ,
നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം ഓക്സിടോസിനും(oxytocin) ഡോപമൈനും(dopamine) പുറത്തുവിടുന്നു -
ഊഷ്മളതയും സ്വന്തത്വവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന അതേ രാസവസ്തുക്കൾ.

അത്തരത്തിലുള്ള പ്രതികരണം ഇല്ലാതെയാകുമ്പോൾ,
നിങ്ങളുടെ സംവിധാനം നിശബ്ദമായി അതിനെ തിരസ്കരണമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.

അംഗീകാരം ലഭിക്കാത്തത് നിങ്ങളെ നിരാശപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല;
ശാരീരിക മുറിവിനെപ്പോലെ തന്നെ അത് ശരീരത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ വിലമതിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ മുറിവേറ്റതായി തോന്നുന്നത്.

അദൃശ്യമായ വിള്ളലുകൾ

ചിലപ്പോൾ ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നതാകില്ല പ്രശ്നം.
നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതികൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി അവർ കരുതുന്നു എന്നതാകും.

നിങ്ങൾ വാക്കുകളിലൂടെയായിരിക്കും സ്നേഹം നൽകിയത്, എന്നാൽ അവർ അത് പ്രവൃത്തികളിലൂടെയോ നിശബ്ദതയിലൂടെയോ ആകാം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ ചരിത്രത്താൽ ബന്ധിതമായ നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം, സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയോ ആദരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നതായി തോന്നുന്നതിനായി പ്രത്യേക സൂചനകൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

ആ സൂചനകൾ ദൃശ്യമാകാതെ വരുമ്പോൾ , അത് " എനിക്ക് ശരിയായ പരിഗണന ലഭിക്കുന്നില്ല," എന്നൊരു അന്തിമ നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു:

എന്നാൽ പലപ്പോഴും, വ്യത്യാസം സ്നേഹത്തിലല്ല, ഭാഷയിലാണ്.

നിങ്ങളുടെ നാഡീവ്യവസ്ഥയും അവരുടെ നാഡീവ്യവസ്ഥയും വ്യത്യസ്ത കോഡുകളിലാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നു മാത്രം.


വർത്തമാനകാലത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഓർമ്മ

മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളോടു മോശമായി പെരുമാറുന്നു എന്ന തോന്നൽ പലപ്പോഴും ഭൂതകാലത്തിന്റെ അനുരണനങ്ങൾ പേറുന്നതാണ്.

ഊഷ്മളത, പരിചരണം അല്ലെങ്കിൽ നീതി എന്നിവ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായിരുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് നിങ്ങൾ വളർന്നുവന്നതെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം അവഗണനയ്‌ക്കെതിരെ ജാഗ്രത പാലിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കും.

ഇപ്പോൾ, സുരക്ഷിതമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പോലും,
അത് മുഖങ്ങളും സ്വരങ്ങളും അകൽച്ചയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾക്കായി ഇഴ കീറി പരിശോധിക്കുകയും ബന്ധങ്ങളിൽ താൽക്കാലികവിരാമമിടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് ചിത്തഭ്രമമല്ല, —ഇത് പഴയ ബുദ്ധിശക്തിയാണ്.

ഒരിക്കൽ ആരാലും കാണപ്പെടാതെ പോയ ആ കുട്ടിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ചെറിയ അവഗണനകളോ നിസ്സംഗതകളോ അവ കാണപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

ഇതിനു പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം


നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ, anterior cingulate cortex ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സ് എന്ന ഒരു ഭാഗം
തിരസ്കരണം, ഒഴിവാക്കൽ, അന്യായം എന്നിങ്ങനെയുള്ള സാമൂഹിക വേദനയെ കണ്ടെത്തുന്നു.

നിങ്ങൾക്ക് ശാരീരിക വേദന അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പ്രകാശിതമാകുന്ന അതേ മേഖലയാണിത്.

അതുകൊണ്ടാണ് വൈകാരിക വേദന വളരെ മൂർച്ചയുള്ളതും യഥാർത്ഥവുമായി തോന്നുന്നത്.

അമിഗ്ഡല ഈ സന്ദർഭം പിന്നീട് ഓർമ്മിച്ചുവയ്ക്കുകയും,
“അടുത്ത തവണ ശ്രദ്ധിക്കുക, ” എന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി അത് സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാലക്രമേണ, ഈ വലയത്തിനു മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെ വിലമതിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് നിരന്തരം പരിശോധിക്കുന്ന ഒരു ജാഗ്രതാ മാതൃക സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും.

നിങ്ങൾ അത് സങ്കൽപ്പിക്കുകയല്ല - വൈകാരിക ഉപദ്രവത്തിനുള്ള സാധ്യതയ്‌ക്കെതിരെ നിങ്ങളുടെ ജീവശാസ്ത്രം നിങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ലഘു അവലോകനം

മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളോടു നന്നായി പെരുമാറുന്നില്ലെന്ന തോന്നൽ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ പെരുമാറ്റവുമായല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ അംഗീകാരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അത്യധികമായ മാനുഷിക ആവശ്യവുമായാണു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമം, സ്നേഹം, വേദന എന്നിവ എവിടെയെങ്കിലും പ്രതിധ്വനിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതെ വരുമ്പോൾ , നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ആ നഷ്ടത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ആ ദുഃഖം, നിങ്ങൾ ദുർബലനാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.

ബന്ധങ്ങൾ ന്യായപൂർണ്ണമായിരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം,
ആ വിശ്വാസം തികച്ചും മാനുഷികമാണ്.

ചിലപ്പോൾ സമാധാനം ലഭിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് കൂടുതലായി ആവശ്യപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ മനസംവിധാനം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് -
അതെ, കാണപ്പെടുന്നതിനാണു ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

അതു മാത്രമല്ല നിങ്ങളുടെ മൂല്യം നിരന്തരം തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അതിനൊരു വിശ്രമവും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ആദ്യം നിങ്ങൾ തന്നെ നിങ്ങളെ കാണുന്നതിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കാം.
നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമത്തെയും, കരുതലിനെയും, സത്യസന്ധതയെയും നിങ്ങൾ മൗനമായി ബഹുമാനിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ അവഗണിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ആ ഇടം നിങ്ങൾ നികത്താൻ തുടങ്ങുകയാണു ചെയ്യുന്നത്.
അതോടെ,
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ എന്തോ ഒന്ന് മസൃണമാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ മൂല്യം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കിനി പുറം ലോകത്തെ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല.

അവസാന ചിന്ത

ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളോട് പെരുമാറിയിട്ടുണ്ടാകില്ല -
പക്ഷേ ആ അംഗീകാരം ണം കൂടാതെ നിങ്ങൾ അതിജീവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

അതിന്റെ അർത്ഥം നിങ്ങളുടെ മൂല്യം ഒരിക്കലും അവരുടെ കണ്ണുകളെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നില്ല എന്നാണ്.

സ്മരിക്കപ്പെടുന്നതിനായി കാത്തുകൊണ്ട് അത് നിങ്ങളിൽ എപ്പോഴും സജീവമായിരുന്നു.



ശാസ്ത്ര കുറിപ്പ്:
സാമൂഹികമായി നിരസിക്കപ്പെടുന്നത് ശാരീരിക വേദനയുടെ അതേ നാഡീ ശ്രിംഘലയെ സജീവമാക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സിലും ഇൻസുലയിലും.

സ്ഥിരതയില്ലാത്ത കരുതലിന്റെ മുൻകാല (ബാല്യകാല) അനുഭവങ്ങൾ ഈ ശൃംഖലകളെ സംവേദനക്ഷമതയുള്ളതാക്കുന്നു, ഇത് മുതിരുമ്പോൾ വൈകാരിക പ്രതിപ്രവർത്തനം വർദ്ധിക്കുന്നതിനു കാരണമാകുന്നു.

സ്വയം തിരിച്ചറിയൽ, അനുകമ്പ, വൈകാരിക സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന ബന്ധങ്ങൾ
എന്നിവ ആന്തരിക സുരക്ഷയുടെയും മൂല്യത്തിന്റെയും ബോധം പുനഃസ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് ഈ സംവിധാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ ശരിയായിട്ടല്ല പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നു തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? "ഞാൻ വളരെയധികം ശ്രമിക്കുന്നു , പക്ഷേ അവരതു കാ...
02/01/2026

നിങ്ങൾ ശരിയായിട്ടല്ല പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നു തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

"ഞാൻ വളരെയധികം ശ്രമിക്കുന്നു , പക്ഷേ അവരതു കാണുന്നില്ല," നിങ്ങൾ നിശബ്ദമായി ഇരുന്ന് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന അവസരങ്ങളുണ്ട്.

നിങ്ങൾ ചെയ്ത ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ - നിങ്ങളുടെ ദയ, ക്ഷമ, വിശ്വസ്തത - എന്നിവയെല്ലാം ആവർത്തിച്ചു ഓർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നു. വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു

എന്നിട്ടും, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ എന്തോ ഒന്ന് മന്ത്രിക്കുന്നു,

ഞാൻ അർഹിക്കുന്ന രീതിയിലല്ല ഞാൻ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
അത് അഹങ്കാരമല്ല. അത് സ്വാർത്ഥതയല്ല.

നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള നിങ്ങളുടെ ആവശ്യത്തെ മറ്റുള്ളവർ നിശബ്ദത കൊണ്ടു നേരിടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയാണിത്.


കാണപ്പെടുന്നതിനുള്ള ആവശ്യം.

ഓരോ മനുഷ്യനും ലളിതമായ ഒരു ജൈവശാസ്ത്രപരമായ ആഗ്രഹം സംവഹിക്കുന്നു - കാണപ്പെടുക, വിലമതിക്കപ്പെടുക, അംഗീകരിക്കപ്പെടുക.

കുട്ടികളായിരിക്കുമ്പോൾ മുതൽ, തലച്ചോറ് ശ്രദ്ധയെ സുരക്ഷയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ആരെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ആത്മാർത്ഥമായി നന്ദി പറയുമ്പോൾ,
നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം ഓക്സിടോസിനും(oxytocin) ഡോപമൈനും(dopamine) പുറത്തുവിടുന്നു -
ഊഷ്മളതയും സ്വന്തത്വവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന അതേ രാസവസ്തുക്കൾ.

അത്തരത്തിലുള്ള പ്രതികരണം ഇല്ലാതെയാകുമ്പോൾ,
നിങ്ങളുടെ സംവിധാനം നിശബ്ദമായി അതിനെ തിരസ്കരണമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.

അംഗീകാരം ലഭിക്കാത്തത് നിങ്ങളെ നിരാശപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല;
ശാരീരിക മുറിവിനെപ്പോലെ തന്നെ അത് ശരീരത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ വിലമതിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ മുറിവേറ്റതായി തോന്നുന്നത്.

അദൃശ്യമായ വിള്ളലുകൾ

ചിലപ്പോൾ ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നതാകില്ല പ്രശ്നം.
നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതികൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി അവർ കരുതുന്നു എന്നതാകും.

നിങ്ങൾ വാക്കുകളിലൂടെയായിരിക്കും സ്നേഹം നൽകിയത്, എന്നാൽ അവർ അത് പ്രവൃത്തികളിലൂടെയോ നിശബ്ദതയിലൂടെയോ ആകാം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ ചരിത്രത്താൽ ബന്ധിതമായ നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം, സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയോ ആദരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നതായി തോന്നുന്നതിനായി പ്രത്യേക സൂചനകൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

ആ സൂചനകൾ ദൃശ്യമാകാതെ വരുമ്പോൾ , അത് " എനിക്ക് ശരിയായ പരിഗണന ലഭിക്കുന്നില്ല," എന്നൊരു അന്തിമ നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു:

എന്നാൽ പലപ്പോഴും, വ്യത്യാസം സ്നേഹത്തിലല്ല, ഭാഷയിലാണ്.

നിങ്ങളുടെ നാഡീവ്യവസ്ഥയും അവരുടെ നാഡീവ്യവസ്ഥയും വ്യത്യസ്ത കോഡുകളിലാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നു മാത്രം.


വർത്തമാനകാലത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഓർമ്മ

മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളോടു മോശമായി പെരുമാറുന്നു എന്ന തോന്നൽ പലപ്പോഴും ഭൂതകാലത്തിന്റെ അനുരണനങ്ങൾ പേറുന്നതാണ്.

ഊഷ്മളത, പരിചരണം അല്ലെങ്കിൽ നീതി എന്നിവ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായിരുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് നിങ്ങൾ വളർന്നുവന്നതെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കം അവഗണനയ്‌ക്കെതിരെ ജാഗ്രത പാലിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കും.

ഇപ്പോൾ, സുരക്ഷിതമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പോലും,
അത് മുഖങ്ങളും സ്വരങ്ങളും അകൽച്ചയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾക്കായി ഇഴ കീറി പരിശോധിക്കുകയും ബന്ധങ്ങളിൽ താൽക്കാലികവിരാമമിടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് ചിത്തഭ്രമമല്ല, —ഇത് പഴയ ബുദ്ധിശക്തിയാണ്.

ഒരിക്കൽ ആരാലും കാണപ്പെടാതെ പോയ ആ കുട്ടിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ചെറിയ അവഗണനകളോ നിസ്സംഗതകളോ അവ കാണപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

ഇതിനു പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം


നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ, anterior cingulate cortex ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സ് എന്ന ഒരു ഭാഗം
തിരസ്കരണം, ഒഴിവാക്കൽ, അന്യായം എന്നിങ്ങനെയുള്ള സാമൂഹിക വേദനയെ കണ്ടെത്തുന്നു.

നിങ്ങൾക്ക് ശാരീരിക വേദന അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പ്രകാശിതമാകുന്ന അതേ മേഖലയാണിത്.

അതുകൊണ്ടാണ് വൈകാരിക വേദന വളരെ മൂർച്ചയുള്ളതും യഥാർത്ഥവുമായി തോന്നുന്നത്.

അമിഗ്ഡല ഈ സന്ദർഭം പിന്നീട് ഓർമ്മിച്ചുവയ്ക്കുകയും,
“അടുത്ത തവണ ശ്രദ്ധിക്കുക, ” എന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി അത് സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാലക്രമേണ, ഈ വലയത്തിനു മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെ വിലമതിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് നിരന്തരം പരിശോധിക്കുന്ന ഒരു ജാഗ്രതാ മാതൃക സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും.

നിങ്ങൾ അത് സങ്കൽപ്പിക്കുകയല്ല - വൈകാരിക ഉപദ്രവത്തിനുള്ള സാധ്യതയ്‌ക്കെതിരെ നിങ്ങളുടെ ജീവശാസ്ത്രം നിങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ലഘു അവലോകനം

മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളോടു നന്നായി പെരുമാറുന്നില്ലെന്ന തോന്നൽ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ പെരുമാറ്റവുമായല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ അംഗീകാരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അത്യധികമായ മാനുഷിക ആവശ്യവുമായാണു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമം, സ്നേഹം, വേദന എന്നിവ എവിടെയെങ്കിലും പ്രതിധ്വനിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതെ വരുമ്പോൾ , നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ആ നഷ്ടത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ആ ദുഃഖം, നിങ്ങൾ ദുർബലനാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.

ബന്ധങ്ങൾ ന്യായപൂർണ്ണമായിരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം,
ആ വിശ്വാസം തികച്ചും മാനുഷികമാണ്.

ചിലപ്പോൾ സമാധാനം ലഭിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് കൂടുതലായി ആവശ്യപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ മനസംവിധാനം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് -
അതെ, കാണപ്പെടുന്നതിനാണു ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

അതു മാത്രമല്ല നിങ്ങളുടെ മൂല്യം നിരന്തരം തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അതിനൊരു വിശ്രമവും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ആദ്യം നിങ്ങൾ തന്നെ നിങ്ങളെ കാണുന്നതിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കാം.
നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമത്തെയും, കരുതലിനെയും, സത്യസന്ധതയെയും നിങ്ങൾ മൗനമായി ബഹുമാനിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ അവഗണിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ആ ഇടം നിങ്ങൾ നികത്താൻ തുടങ്ങുകയാണു ചെയ്യുന്നത്.
അതോടെ,
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ എന്തോ ഒന്ന് മസൃണമാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ മൂല്യം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കിനി പുറം ലോകത്തെ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല.

അവസാന ചിന്ത

ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളോട് പെരുമാറിയിട്ടുണ്ടാകില്ല -
പക്ഷേ ആ അംഗീകാരം ണം കൂടാതെ നിങ്ങൾ അതിജീവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

അതിന്റെ അർത്ഥം നിങ്ങളുടെ മൂല്യം ഒരിക്കലും അവരുടെ കണ്ണുകളെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നില്ല എന്നാണ്.

സ്മരിക്കപ്പെടുന്നതിനായി കാത്തുകൊണ്ട് അത് നിങ്ങളിൽ എപ്പോഴും സജീവമായിരുന്നു.



ശാസ്ത്ര കുറിപ്പ്:
സാമൂഹികമായി നിരസിക്കപ്പെടുന്നത് ശാരീരിക വേദനയുടെ അതേ നാഡീ ശ്രിംഘലയെ സജീവമാക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സിലും ഇൻസുലയിലും.

സ്ഥിരതയില്ലാത്ത കരുതലിന്റെ മുൻകാല (ബാല്യകാല) അനുഭവങ്ങൾ ഈ ശൃംഖലകളെ സംവേദനക്ഷമതയുള്ളതാക്കുന്നു, ഇത് മുതിരുമ്പോൾ വൈകാരിക പ്രതിപ്രവർത്തനം വർദ്ധിക്കുന്നതിനു കാരണമാകുന്നു.

സ്വയം തിരിച്ചറിയൽ, അനുകമ്പ, വൈകാരിക സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന ബന്ധങ്ങൾ
എന്നിവ ആന്തരിക സുരക്ഷയുടെയും മൂല്യത്തിന്റെയും ബോധം പുനഃസ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് ഈ സംവിധാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണു മനുഷ്യസഹനങ്ങളെ വൈകല്യങ്ങളായി  തരം തിരിക്കാനാകാത്തത്  ആളുകൾ വേദനകളെ ചില പേരുകളിലും അക്ഷരങ്ങളിലുമായി വിശദീകര...
28/12/2025

എന്തുകൊണ്ടാണു മനുഷ്യസഹനങ്ങളെ വൈകല്യങ്ങളായി തരം തിരിക്കാനാകാത്തത്


ആളുകൾ വേദനകളെ ചില പേരുകളിലും അക്ഷരങ്ങളിലുമായി വിശദീകരിക്കുന്നത് നിങ്ങളെ എല്ലായിടത്തും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും, “OCD.” “BPD.” “GAD, വിഷാദം (Depression.)

ഇത് വളരെ കൃത്യവും ക്രമീകൃതവും വൈദ്യശാസ്ത്രപരവുമാണ്.

പക്ഷേ മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നതിനു ഇതെന്താണർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് യഥാർത്ഥത്തിലിത് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഭാരത്തോടെ ഉണർന്നെഴുനേൽക്കുക, നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയക്കുക, സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി ആഗ്രഹിക്കുക, നിങ്ങള്ക്ക് എന്തുവേണമെന്നതിനും, എന്താണു കഴിയുക എന്നതിനുമിടയ്ക്ക് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി തോന്നുക എന്നെല്ലാമാണിത് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന്.

ഒരുപക്ഷേ നമ്മൾ "അസ്വസ്ഥതകൾ" എന്ന് വിളിക്കുന്നത് മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങളായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് വളരെക്കാലമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതും, വഹിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര കൂടുതലായി മാറിയതുമായ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങളായിരിക്കാം.


വേദനകളുടെ നാമകരണത്തിന്റെ ചരിത്രം

ഒരു കാലത്ത്, മനുഷ്യരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ വിഷാദം, ദു:ഖം അല്ലെങ്കിൽ ശോകം എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീടത് ന്യൂറോസിസ് , സമനില തെറ്റൽ, മാനസികാസ്വസ്ഥത എന്നെല്ലാമായി മാറി.

ശാസ്ത്രത്തിനു വികാരങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുവാനും അളക്കുവാനും നിർവചിക്കുവാനും മെരുക്കുവാനും കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഓരോ നൂറ്റാണ്ടിലും നാമവയ്ക്ക് പുതിയ പേരുകൾ നൽകി.

അതെ, ശരിയാണ്, മരുന്നുകൾ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്-

ഒരിക്കൽ പറയാനാവാത്തതായിരുന്ന അത്തരം സംഗതികൾക്ക് ആളുകൾ വാക്കുകളും ചികിത്സയും കണ്ടുപിടിച്ചു. പക്ഷേ അതേ പ്രക്രിയയിൽത്തന്നെ, നാം വിശദീകരണത്തെയും നിർവചനത്തെയും തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിത്തുടങ്ങി.

എന്തെങ്കിലും ഒരു സംഗതിയ്ക്ക് ഒരു ലേബൽ അഥവാ ഒരു നാമകരണം ഉണ്ടായാൽ അതിനൊരു വ്യക്തമായ പരിധി ഉണ്ടെന്നു നാം വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങി.

എന്നാൽ, ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല. അതൊരു വിവരപ്പട്ടികയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. അത് വളരുകയും മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയമാകുകയും ഒളിക്കുകയും തിരികെയെത്തുകയും എല്ലാം ചെയ്യുന്നു.

കുട്ടിക്കാലവും സംസ്കാരവും ശരീരവും നഷ്ടവും സ്നേഹവും എല്ലാം കൊണ്ടാണ് അത് ഉരുവപ്പെടുന്നത്. രണ്ടു ദു:ഖങ്ങൾ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും ഒരുപോലെയുള്ളവയാകില്ല.


മസ്തിഷ്കം രോഗനിർണ്ണയപ്പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നില്ല


നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിനു ഒരു അസ്വസ്ഥത അഥവാ വൈകല്യം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല. അതിനു സമ്മർദ്ദവും അതിജീവനവും സമരസപ്പെടലും മാത്രമേ അറിയൂ.

നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയവേദന, സാമൂഹിക തിരസ്കരണം അല്ലെങ്കിൽ ഭയം എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ,നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തിയ അതേ ശ്രേണികളെയാണ് നിങ്ങളുടെ അമിഗ്ഡല പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ പ്രീഫ്രോണ്ടൽ കോർട്ടെക്സ് യുക്തിസഹമായി ചിന്തിക്കാനും ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും പ്രവചിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ഓട്ടോണൊമിക് നാഡീവ്യൂഹം നിങ്ങളുടെ ശ്വസനം, ദഹനേന്ദ്രിയം,
ഹൃദയമിടിപ്പ് എന്നിവയെ അതിനനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കുന്നു.

ഉത്കണ്ഠാ രോഗം ( anxiety disorder) എന്നു മനശാസ്ത്രം വിളിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ശരീരത്തിന്റെ അപകട മുന്നറിയിപ്പു സംവിധാനം (alarm system) അമിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനെയാണ്.

നമ്മൾ "വിഷാദം" (depression) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്
ചിലപ്പോൾ ഊർജ്ജം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി നാഡീവ്യൂഹം സ്വയം മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നതിനെയാണ്.

നമ്മൾ "അതിർത്തിരേഖ" (borderline”) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്
വികാരങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സുരക്ഷിതത്വം ലഭിക്കാത്ത ഒരാളുടെ വേദനയെയായിരിക്കാം.

മസ്തിഷ്കം എളുപ്പത്തിൽ തകർന്നുവീഴില്ല, - അത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
ചിലപ്പോൾ, ഈ പൊരുത്തപ്പെടൽ സഹനം പോലെ, രോഗം പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.


വാക്കുകൾ കൂടുകളാകുമ്പോൾ

ലേബലുകൾ വഴികാട്ടാനുള്ളതാണ്, തടവിലാക്കാനുള്ളതല്ല.

എന്നാൽ അവ തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനമായി മാറുമ്പോൾ,
അവ ജിജ്ഞാസയെ നിശബ്ദമാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

“എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, ഒപ്പം "എനിക്ക് ഈ വൈകല്യമുണ്ട് " എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു.

ആ ചെറിയ മാറ്റം നിങ്ങളുടെ ആത്മകഥയെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു.

അത് നിങ്ങളെ അർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തന സംവിധാനത്തിലേയ്ക്കും
രോഗശാന്തിയിൽ നിന്ന് ജീവിതത്തിന്റെ നടത്തിപ്പിലേയ്ക്കും
മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് രോഗിയിലേയ്ക്കും സ്ഥിതി മാറ്റുന്നു.


നിങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തെ "ഗുരുതര വിഷാദം" ആയി മാത്രം കാണുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ബന്ധങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്റെ താളം, പരിസ്ഥിതി, നിങ്ങളുടെ പറയപ്പെടാത്ത സ്മരണകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഒരേ ജൈവശ്രേണിയുടെ ഭാഗമാണെന്നതു കാണാൻ നിങ്ങൾ മറന്നു പോകുന്നു.

നിങ്ങളുടെ വേദന ഒരു തകരാറല്ല - അത് ആശയവിനിമയമാണ്.

സത്യത്തിലൂടെ എങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെന്ന് നാവ് മറന്നുപോകുമ്പോൾ, മസ്തിഷ്കം ലക്ഷണങ്ങളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നതാണത്.


സങ്കീർണ്ണതയുടെ ശാസ്ത്രം

മാനസികാവസ്ഥകൾ ഒറ്റപ്പെട്ട രോഗങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ശൃംഖലാ രൂപങ്ങളാണെന്നാണ് ആധുനിക നാഡീശാസ്ത്രം (ന്യൂറോസയൻസ്) കാണിച്ചു തരുന്നത്.

ഭയം, ആനന്ദം, പ്രചോദനം, നിരാശ - അവ ഒറ്റയൊറ്റയായ മേഖലകൾ കൊണ്ടോ "രാസ അസന്തുലിതാവസ്ഥ" കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്നതല്ല.

ന്യൂറോണുകൾ, ഹോർമോണുകൾ, ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് സൂക്ഷ്മ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്നാണ് അവ ഉയർന്നുവരുന്നത്.

അതുകൊണ്ടാണ് ഏതു രണ്ടു വിഷാദരോഗങ്ങളും ഒരുപോലെ കാണപ്പെടാത്തത്.
രണ്ട് ഉത്കണ്ഠ രോഗങ്ങൾ ഒരുപോലെയാകുന്നില്ല.
ബ്രെയിൻ ഇമേജിംഗ് (മസ്തിഷ്ക ചിത്രീകരണം) ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുണ്ട്:

എല്ലാ മാനസിക വൈകല്യങ്ങളിലും പാറ്റേണുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം കടന്നുകയറുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യ ശരീരം ആന്തരികമോ ബാഹ്യമോ ആയ സമ്മർദ്ദവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന വ്യത്യസ്തരീതികളാണവ.

അതായത് "മാനസിക രോഗം" എന്നും നാം വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥ
പലപ്പോഴും സമനില പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ അവസാന ശ്രമമാണ്.


ലഘു വിശകലനം

നിങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് നിങ്ങളെ അസുഖത്തിൽ അഥവാ അസ്വസ്ഥതയിൽ ആക്കുകയല്ല- അതു നിങ്ങളെ ജൈവമാക്കുന്നു.
ആഴത്തിൽ അനുഭവിക്കുക എന്നത് ഒരു പോരായ്മയല്ല; ധത്തിനു നൽകുന്ന വിലയാണത്.

ഈ ആധുനിക ലോകത്ത് -കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ശരീരം പരിണാമത്തിലൂടെ ആർജ്ജിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന ഒരു ലോകം - എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് ഇപ്പോഴും പഠിക്കുന്ന ഒരു നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ് നിങ്ങൾ.

അപ്പോൾ, “എനിക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നതിനുപകരം, “എന്റെ വേദന എന്നോട് എന്താണ് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്?” എന്ന് ചോദിക്കുക.

ഓരോ പരിഭ്രാന്തിയും, ഓരോ വിഷാദാവസ്ഥയും, ഓരോ അസ്വസ്ഥമായ രാത്രിയും
നിങ്ങളുടെ ജീവശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശമാണ്:
“എന്തോ ഒന്നിനു ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. എന്തോ ഒന്നിനു പരിചരണം ആവശ്യമാണ്.”

മുൻ വിധികളില്ലാതെ ദീനാനുകമ്പയോടെ നിങ്ങളതു കേൾക്കുമ്പോൾ - നിങ്ങൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു തുടങ്ങുന്നു- നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തോടു പൊരുതിക്കൊണ്ടല്ല, അതിനോടു സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്.

നിങ്ങൾ ഒരു രോഗനിർണ്ണയമല്ല. നിങ്ങളൊരു ജൈവസംവിധാനമാണ്- സമരസപ്പെടുകയും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവനും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒന്ന്.

ശാസ്ത്രക്കുറിപ്പുകൾ

വൈകാരികമായ വേദനകൾ ശാരീരിക വേദനകളുടെ അതേ മസ്തിഷ്ക ശ്രേണികളെയാണ് സജീവമാക്കുന്നത് എന്നാണ് ന്യൂറോ സയന്റിഫിക് പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, വിശേഷിച്ചും ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സിലും ഇൻസുലയിലും. (anterior cingulate cortex and insula.)

വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ, വ്യക്തിത്വ വൈകല്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ രോഗനിർണയ വിഭാഗങ്ങൾ
പരസ്പരം ഇടങ്ങൾ പങ്കിടുന്ന നാഡീ സവിശേഷതകൾ കാണിക്കുന്നു.

മസ്തിഷ്കം അവയെ വേർതിരിക്കുന്നില്ല -

പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണു ഇത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇതിനർത്ഥം രോഗശുശ്രൂഷകൾ വ്യക്തിഗതമാക്കുകയും ഏകീകരിക്കുകയും വേണം, കർക്കശമായ മനോരോഗശാസ്ത്ര ലേബലുകളാൽ അവയെ പരിമിതപ്പെടുത്തരുത് എന്നാണ്.

അർത്ഥശൂന്യമാണെന്നറിയാമായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണു അമിത ചിന്ത നിങ്ങൾക്ക് അവസാനിപ്പിക്കുവാനാകാത്തത്? ഒരു നീണ്ട  പകലിനുശേഷം നിങ്...
25/12/2025

അർത്ഥശൂന്യമാണെന്നറിയാമായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണു അമിത ചിന്ത നിങ്ങൾക്ക് അവസാനിപ്പിക്കുവാനാകാത്തത്?

ഒരു നീണ്ട പകലിനുശേഷം നിങ്ങൾ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു, വിശ്രമത്തിലേയ്ക്കു വീഴുന്നതിനു പകരം നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് അതിന്റെ നിശബ്ദ മാരത്തോൺ ആരംഭിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ അന്നു സംസാരിച്ച ഓരോ വാക്കും നൽകിയ ഓരോ നോട്ടവും സാധ്യമായ ഓരോ തെറ്റും എല്ലാം വീണ്ടും ഓർക്കുന്നു, മറിച്ചും തിരിച്ചും പരിശോധിക്കുന്നു. അത് ഉപയോഗശൂന്യമാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം.

അതവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ സ്വയം ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ആ ചിന്തകൾ വീണ്ടും കറങ്ങി തിരികെ വരുന്നു, വാശിയോടെ.

"എന്തുകൊണ്ടാണു ഞാൻ എന്നോടിത് ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ക്ഷീണിതരല്ല, തകർന്നവശരായിട്ടില്ല. മനുഷ്യമസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ പ്രവർത്തനമാതൃകകളിലൊന്നിൽ നിങ്ങൾ കുടുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്നു മാത്രമാണിത് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

പൂർത്തീകരിക്കാത്ത ഇടപാടുകൾ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മസ്തിഷ്കം

ഇടപാടുകളെ, സംഗതികളെ അർത്ഥവത്താക്കുകയാണു നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ജോലി.

ഉത്തരം ലഭിക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ, അനിശ്ചിതമായ ഭാവികാര്യങ്ങൾ, വൈകാരിക അകൽച്ചകൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പൂർത്തീകരിക്കാത്ത സംഗതികളോട് മസ്തിഷ്കത്തിനു വെറുപ്പാണ്.

എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് അപൂർണ്ണമായി തോന്നുമ്പോൾ, അത് പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ മസ്തിഷ്കം അതിൽ ചൂഴ്ന്നുനിൽക്കും. വർദ്ധിച്ച ചിന്തകൾ തെറ്റുകളിൽ നിന്നും പശ്ചാത്താപങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് മസ്തിഷ്കം വിശ്വസിക്കുന്നു.

പക്ഷേ ജീവിതം അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ സമ്പൂർണ്ണ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകുകയുള്ളു, അതിനാൽ ചിന്തയുടെ ഈ ചുറ്റുകൾ അവസാനമില്ലാതെ തുടരും.

അമിതമായ ചിന്തയെന്നാൽ, കാരണമില്ലാത്ത ബാധയോ മന:പീഡയോ അല്ല, അതു നിങ്ങളെ സുരക്ഷിതരാക്കുവാൻ കഠിനമായി ശ്രമിക്കുന്ന സ്വന്തം അതിജീവനസംവിധാനമാണ്.


നിയന്ത്രണത്തിന്റെ മിഥ്യ

ജീവിതം അത്രത്തോളോം അനിശ്ചിതമായി അനുഭവപ്പെടുന്നോ, മനസ്സ് അത്രയേറെ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കു വേണ്ടി തേടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചിന്തിക്കുക എന്ന പ്രവൃത്തി, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നൽ നമുക്കു നൽകുന്നു. കഴിഞ്ഞുപോയ ദിവസത്തെ വീണ്ടും മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടുവാൻ തയാറായതുപോലെ തോന്നും.

ഒരു സംഭാഷണത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ജാള്യതയിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ടതായി തോന്നും. പക്ഷേ, സുരക്ഷ എന്ന മിഥ്യ കൊണ്ടാണു നിങ്ങൾ സമാധാനം വാങ്ങുന്നതെന്നുള്ളതാണു യാഥാർത്ഥ്യം.

ചിന്തകളുടെ ആവർത്തനം കൊണ്ട് സാഹചര്യങ്ങളെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാമെന്നു മസ്തിഷ്കം തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. അതിങ്ങനെ പറയുന്നു, " ഞാനത് ഒരു തവണ കൂടി നന്നായി ചിന്തിച്ചാൽ എനിക്കതുറപ്പാകും." പക്ഷേ സുനിശ്ചിതത്വം ഒരിക്കലും വരില്ല, എന്തെന്നാൽ ചിന്തയ്ക്ക് അപകടസാധ്യതകളെ ഒഴിവാക്കുവാനുള്ള കഴിവില്ല, അവയെ പ്രവചിക്കുവാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ, തടയുവാൻ ആകില്ല.

അതുകൊണ്ടാണു അമിതചിന്ത അവസാനമില്ലാത്തതായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്തിൽ, നിയന്ത്രണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരന്വേഷണമാണിത്.

ശരീരവും ആ കുരുക്കിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

അമിതചിന്ത മാനസികം മാത്രമല്ല, അത് ശാരീരികവുമാണ്.

നിങ്ങൾ വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ശരീരം സമർദ്ദ ഹോർമോണുകളെ ഉദ്പാദിപ്പിക്കുന്നു, അഡ്രിനാലിൻ, കോർട്ടിസോൾ എന്നിവ കുറഞ്ഞ അളവിലാണെങ്കിലും ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളില്ലാതെ പുറത്തുവരുന്നു.

അത് നിങ്ങളുടെ ജാഗ്രതാസംവിധാനത്തെ ഉണർത്തുന്നു. പേശികളിൽ സമ്മർദ്ദമനുഭവപ്പെടുന്നു, ശ്വാസം ആഴമില്ലാത്തതാകുന്നു, ഹൃദയം അല്പം കൂടുതൽ വേഗതയിൽ മിടിക്കുന്നു.

എന്തോ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ഇവയെല്ലാം മസ്തിഷ്കത്തിനു സൂചന നൽകുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ അപകടസൂചന കേൾക്കുന്ന മനസ്സ് കൂടുതൽ ഗൗരവത്തോടെ ചിന്തിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ ഈ ചാക്രികത തുടരുന്നു, ചിന്ത മാനസികസമ്മർദ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു, സമ്മർദ്ദം ചിന്തകൾക്ക് ആഹാരമാകുന്നു.


സകല ചിന്തകൾക്കും അടിയിലുള്ള അദൃശ്യഭയം

""എനിക്കതിനായില്ലെങ്കിൽ എന്താകും? എന്തെങ്കിലും തെറ്റായിപ്പോയാൽ എന്തു സംഭവിക്കും? എനിക്കതു നിയന്ത്രിക്കാനായില്ലെങ്കിൽ എന്താകും ഉണ്ടാകുക?" ചിന്തയുടെ ഓരോ കുരുക്കും അതിന്നടിയിൽ ഇത്തരത്തിലൊരു നിശബ്ദഭയത്തെ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

"ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു" എന്നു മനസ്സ് വിനീതമായി പറയുന്ന മാർഗ്ഗമാണു അമിതചിന്ത. അതു നിങ്ങളെ ചലനത്തിൽത്തന്നെ നിലനിർത്തുന്നു, അങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് അതിന്നടിയിലെ നിശ്ചലത, ജീവിതമൊരിക്കലും സുരക്ഷ ഉറപ്പു തരുന്നില്ലെന്ന അനിശ്ചിതതത്വം, അനുഭവപ്പെടാതെയുമിരിക്കുന്നു.

കൂടുതൽ അറിയുന്നതിൽനിന്നല്ല സമാധാനമുണ്ടാകുന്നത്, മറിച്ച് നമുക്കൊരിക്കലും എല്ലാമറിയുവാൻ സാധ്യമല്ലെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ് എന്നതാണു വിരോധാഭാസം.


ഈ കുരുക്കിനു പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം

അമിതമായ ചിന്ത മസ്തിഷ്കത്തിലെ medial prefrontal cortex, posterior cingulate cortex എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന default mode network എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മേഖലകളുടെ സഞ്ചയത്തെ പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ ബാഹ്യലോകത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ ആന്തരികതയിലേയ്ക്ക് തിരിയുന്ന അവസരങ്ങളിൽ ഈ മേഖലകൾ പ്രകാശിതമാകുന്നു. അത് മനനത്തിനും സർഗ്ഗാത്മകതയ്ക്കും ഉപയോഗപ്രദമാണ്, പക്ഷേ ഇതോടൊപ്പം ഉത്കണ്ഠയിലമർന്ന അമിഗ്ഡല കൂടി ചേരുമ്പോൾ, അത് സ്വയം പരാമർശിത ചിന്തകളുടെ ആവർത്തനം കൊണ്ട് അമിതമായ സക്രിയത പ്രകടിപ്പിക്കും.

അതിനാലാണ് ഏകാഗ്രതയും ജോലികളിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കുന്നതും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അമിതചിന്തയുടെ കുരുക്കുകളെ ശാന്തമാക്കുന്നത്.

അവ മസ്തിഷ്കപ്രവർത്തനങ്ങളെ default mode network ൽ നിന്നും തത്സമയവൃത്തികളിലെ ശ്രദ്ധയും ഇന്ദ്രിയാവബോധങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മേഖലകളിലേയ്ക്ക് മസ്തിഷ്കപ്രവർത്തനങ്ങളെ വഴിമാറ്റി വിടുകയാണു ചെയ്യുന്നത്.


ലഘു അവലോകനം

അമിതചിന്തകൾ അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ മനസ്സിനെ നിർബന്ധിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കാകില്ല. വിശ്രമിക്കുവാൻ പര്യാപ്തമായ വിധത്തിൽ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് മനസ്സിനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുവാനേ കഴിയൂ. ചിന്തകൾ ചുറ്റിത്തിരിയുമ്പോൾ, അവയോട് പൊരുതുവാൻ ശ്രമിക്കരുത്, നിരീക്ഷിക്കുക.

"എന്റെ മസ്തിഷ്കം എന്നെ സുരക്ഷിതമാക്കുവാനാണു ശ്രമിക്കുന്നത്, പക്ഷേ എനിക്കിപ്പോൾ സുരക്ഷ ആവശ്യമില്ല," എന്നു സ്വയം പറയുക. അതിനുശേഷം ഭൗതികമായ ചില കാര്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുക, ശ്വാസോഛ്വാസം, മുറിയിലെ ശബ്ദങ്ങൾ, തറയിലെ കാൽസ്പർശം എന്നിങ്ങനെ. ശരീരം ശാന്തമാണെന്നറിയുമ്പോൾ മസ്തിഷ്കവും ശാന്തമാകും.

നിങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളല്ല. അവ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നത് നിരീക്ഷിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ബോധമാണ്. പരിപൂർണ്ണമായ ഉത്തരങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ചാൽ, മനസ്സ് മുറവിളികൾ നിർത്തുകയും വീണ്ടും സൗമ്യമന്ത്രണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യും.


അന്ത്യവാക്യം

അമിതചിന്ത നിങ്ങളുടെ ശത്രുവല്ല, വളരെയേറെ വിഷമിക്കുന്ന ഒരു പഴയ സൂഹൃത്താണ്. അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരു രീതിയിൽ അതു നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു- എന്തും നേരിടുവാൻ നിങ്ങളെ തയാറാക്കുന്ന രീതി. പക്ഷേ നിങ്ങൾ എല്ലാത്തിനും വേണ്ടി തയാറാകേണ്ടതില്ല. ഇവിടെയുണ്ടായാൽ മാത്രം മതി.

ആ സന്ദർഭത്തെ അപൂർണ്ണമായിത്തന്നെ അവശേഷിക്കുവാൻ അനുവദിച്ചാലോ? കുരുക്കിന്റെ ലക്ഷ്യം നഷ്ടമാകുന്നു. ഒപ്പം, മെല്ലെ, മെല്ലെ ചിന്തയിൽ നിന്നു ചിന്തയിലേയ്ക്ക് മാറി, ഒടുവിൽ സമാധാനമെന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് നിങ്ങളോർമ്മിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ശാസ്ത്രക്കുറിപ്പുകൾ

നിരന്തരമായ അമിതചിന്ത default mode network ന്റെ നിയന്ത്രണാതീതമായ പ്രവർത്തനത്വരയുമായും prefrontal cortex ൻ്റെ നിയന്ത്രണക്കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏകാഗ്രതയും കായികാധ്വാനവും പുതുമയുടെ അനുഭവവും ഈ പ്രവർത്തനത്തെ ഇന്ദ്രിയ സംവേദനത്തിലേയ്ക്കും പേശീ വ്യൂഹത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലേയ്ക്കും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു. തന്മൂലം ആവർത്തിതമായ ചിന്തകൾ കുറയുകയും തൽസമയ അവബോധം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യും.

ചില ദിവസങ്ങളിൽ മുഖത്തിന് മങ്ങലോ, ഭാരമോ തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാവാം? ചില പ്രഭാതങ്ങളിൽ രാവിലെ ഉണർന്നെഴുനേറ്റ് കണ്ണാടിയിൽ നോ...
07/12/2025

ചില ദിവസങ്ങളിൽ മുഖത്തിന് മങ്ങലോ, ഭാരമോ തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാവാം?

ചില പ്രഭാതങ്ങളിൽ രാവിലെ ഉണർന്നെഴുനേറ്റ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ എന്തോ വ്യത്യാസമുള്ളതായി തോന്നാം, മുഖത്ത് ഭാരക്കൂടുതൽ, കവിളുകൾക്ക് കനം വച്ചതുപോലെ.

നിങ്ങളുടെ ഭാവമാറ്റം പോലും സാവധാനത്തിലാകുന്നു. മറ്റു ചില ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ കവിളുകൾ കനം കുറഞ്ഞും മൃദുലമായും കാണപ്പെടുന്നു.

ഇത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന്, ഉറക്കമോ ഹോർമോണുകളോ അതോ നിങ്ങളുടെ ഭാവനയോ എന്താണു കാരണമെന്ന് അമ്പരന്നേക്കാം.

എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് വ്യത്യാസം അനുഭവപ്പെടുന്നത് ചർമ്മത്തിൽ മാത്രമല്ല, അത് ചർമ്മത്തിലൂടെ സംസാരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ നാഡീ വ്യവസ്ഥയാണ്.

ശരീരത്തിന്റെ നിശബ്ദ മർദ്ദമാപിനി (barometer)

നിങ്ങളുടെ മുഖം നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമല്ല, അത് അവയുടെ കണ്ണാടിയാണ്.

നിങ്ങളുടെ കവിളിലെയും താടിയിലെയും ഓരോ മാംസപേശിയും ഓരോ സൂക്ഷ്മ ചലനവും മുഖനാഡികളിലൂടെയും വേഗസ് നാഡികളിലൂടെയും (facial and vagus nerves) മസ്തിഷ്കവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ശരീരം സുരക്ഷിതമാണോ അതോ സമ്മർദ്ദത്തിലാണോ എന്ന അറിയിപ്പു നൽകുന്ന അതേ സംവിധാനം.

നിങ്ങൾ ഉത്കണ്ഠയിലോ അമിതമായ ചിന്തയിലോ വൈകാരിക വിക്ഷോഭത്തിലോ ആയിരിക്കുമ്പോൾ സിമ്പതെറ്റിക് നേർവസ് സിസ്റ്റം (sympathetic nervous system) ശാന്തമായി നിയന്ത്രണമേറ്റെടുക്കുന്നു.

രക്തപ്രവാഹത്തിനു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. മുഖത്തെയും താടിയിലെയും മാംസപേശികൾ മെല്ലെ മുറുകുന്നു. മാനസികസമ്മർദ്ദത്തിൽ, കോർട്ടിസോളിലൂടെ ദ്രവസാന്നിധ്യം കൂടുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് വികാരങ്ങൾക്കു തന്നെ ഭാരമുണ്ടെന്നതു പോലെ കവിളുകൾ കനമാർജ്ജിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ശരീരം വിശ്രാന്തിയിലാകുമ്പോൾ. വിശ്രമമോ ചിരിയോ സ്നേഹസമ്പർക്കങ്ങളോ കഴിയുമ്പോൾ.

നിങ്ങളുടെ വെൻട്റൽ വേഗസ് നേർവ് (ventral vagus nerve) സക്രിയമാകുന്നു, അത് മാംസപേശികളെ വിമുക്തമാക്കുകയും ദ്രവചംക്രമണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അങ്ങനെ മുഖം അയഞ്ഞും കനം കുറഞ്ഞും കൂടുതൽ വിടർന്നും കാണപ്പെടുന്നു.

മുഖത്തിന്റെ രഹസ്യ ഭാഷ

മുഖമാണു മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വികാരദ്യോതകമായ പുറംഭാഗം. അത് വികാരങ്ങളെ പ്രകടിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, സംഭരിച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിങ്ങൾ ആന്തരികമായി അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ അവസ്ഥകളോടും നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾക്കു താഴെയും വായയ്ക്കു ചുറ്റുമായും കവിളുകളിലും ഉള്ള ചെറു മാംസപേശികൾ പ്രതികരിക്കുന്നു.

ഒരാൾ കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് കണ്ണുനീർ ഉണങ്ങിയതിനുശേഷവും ആ മാംസപേശികളുടെ സൂക്ഷ്മഭാവങ്ങളിൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദം തങ്ങി നിൽക്കും.

കാലക്രമേണ, വൈകാരികാവസ്ഥകൾ പരിചിതമായ മാംസപേശീ ഘടനകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു- സങ്കടത്തിന്റെ ചാൽ, നിയന്ത്രണത്തിനു മുന്നോടിയായ വലിഞ്ഞു മുറുകൽ, ദീർഘനേരം പിടിച്ചുവയ്ക്കുന്ന നിർബന്ധിത പുഞ്ചിരി.

ഈ ഘടനകൾ സാവധാനം രക്തപ്രവാഹത്തെയും കോശദ്രാവകത്തെയും (lymph) ബാധിക്കാം.

അങ്ങനെ അധികമായ മാനസിക സമ്മർദ്ദമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മുഖം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കനപ്പെട്ടതാകുകയും ചെയ്യും.

അത് ഭാവനയല്ല, മനോശരീരശാസ്ത്രമാണ് , സൈക്കോ ഫിസിയോളജി (psycho physiology) മാംസത്തിലേയ്ക്ക് പരാവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട വികാരം.

ഈ അനുഭവത്തിനു പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം

മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിന്റെ ഹോർമോൺ ആയ കോർട്ടിസോളിന്റെ അളവ് ഉയരുമ്പോൾ, അത് ശരീരത്തിലെ ദ്രവചലനത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റുന്നു. വളരെയേറേ രക്തക്കുഴലുകളും ചെറു മാംസപേശികളും ഉള്ള മുഖം, ഈ ഗതിമാറ്റത്തിനു കൂടുതലായും വിധേയമാകുന്നു.

നേരിയ നിർജ്ജലീകരണം, ലവണ അസംതുലനം, നിദ്രാഭംഗം എന്നിവയ്ക്ക് ഈ സ്വാധീനത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനാകും- പക്ഷേ മൂലകാരണം ജീവശാസ്ത്രം മാത്രമല്ല, നാഡിവ്യവസ്ഥയുടെ മാറ്റം കൂടിയാണ്.

മസ്തിഷ്കത്തിവും കഴുത്തും കൂടി ചേരുന്ന ഭാഗത്തെ നട്ടെല്ലിൽ (brain stem) നിന്ന് നെഞ്ചിലേയ്ക്കും ദഹനേന്ദ്രിയത്തിലേയ്ക്കും പോകുന്ന വേഗസ് നാഡിയും മുഖത്തെ സമ്മർദ്ദത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്.

അത് പ്രവർത്തന നിരതവും ശാന്തവും ആയിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം സാവധാനത്തിലാകുന്നു, രക്തപ്രവാഹം വർദ്ധിക്കുന്നു, മുഖം സ്വാഭാവികമായും സൗമ്യമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

മറിച്ച് വേഗസ് നാഡി സമ്മർദ്ദത്തിലായിരിക്കുന്ന സമയത്ത് നേർ വിപരീതമാണു സംഭവിക്കുക, മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നു, വീർക്കുകയും അപ്രസന്നമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതിനാലാണ് മുഖയോഗ, മസ്സാജ്, ദീർഘശ്വാസം ഇവയൊക്കെയോ അല്ലെങ്കിൽ ബോധപൂർവ്വം ചവയ്ക്കുന്നതോ എല്ലാം മുഖത്തിന്റെ സൗമ്യഭാവം വീണ്ടെടുക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

ഇവയെല്ലാം പിടി അയയ്ക്കുവാൻ നാഡി വ്യവസ്ഥയോട് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യപ്പെടുകയാണു ചെയ്യുന്നത്.

തിരിച്ചറിവ്

മുഖത്ത് നിങ്ങൾക്കനുഭവപ്പെടുന്ന കനം പൊങ്ങച്ചമല്ല, അതൊരു സന്ദേശമാണ്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് അവഗണിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സംഗതിയിൽ ശരീരം ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കുകയാണു ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്.

ഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഇടത്ത്, അതായത് ശാന്തമായും പുഞ്ചിരിയോടെയും പ്രദർശനയോഗ്യമായും ആയിരിക്കേണ്ട മുഖത്താണ് വൈകാരിക സമ്മർദ്ദം ആദ്യം വന്നു പതിക്കുന്നത്.

ചില ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിലേറേ നിങ്ങൾ വഹിക്കുന്നുണ്ടാകും,. ആ അദൃശ്യചുമട് മാംസപേശികളിലേയ്ക്കും സൂക്ഷ്മചംക്രമണത്തിലേയ്ക്കും വഴി കണ്ടെത്തുന്നു.

മറ്റു ദിവസങ്ങളിൽ, നിങ്ങളുടെ സംവിധാനം വീണ്ടും ഈ ലോകത്തെ വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ, മുൻപ് കനത്തു വീർത്തിരുന്ന അതേ മുഖം അയഞ്ഞും സന്തുഷ്ടമായും കാണപ്പെടുന്നു, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ചർമ്മം നിങ്ങൾക്ക് മാപ്പു തന്നു എന്നതുപോലെ.


ഒരു ലഘുവിചാരം

നിങ്ങളുടെ മുഖം വെറും കാഴ്ചവസ്തു മാത്രമല്ല, അത് ആശയവിനിമയമാണ്, മറ്റുള്ളവരോടു മാത്രമല്ല, നിങ്ങളോടുമുള്ളത്.

അതിനു ഭാരമനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ, ശ്രദ്ധിക്കൂ, അതിനു ക്രീമോ ചികിത്സയോ അല്ല ആവശ്യം, മറിച്ച് ദയയും, ശ്വാസവും മെല്ലെപ്പോക്കും ആണ്. മുഖം പ്രസന്നമായിരിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിലാക്കൂ, " ഞാൻ സുരക്ഷിതമാണ്," എന്നു നിങ്ങളുടെ ശരീരം നിങ്ങളോടു പറയുകയാണ്.

ലളിതവും മനോഹരവുമാണു ഇതിലെ സത്യം: നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ ഉപരിതലത്തോടു ചേർന്നാണുള്ളത്, നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മനുഷ്യസഹജമായ ശരീരഭാഗമായ മുഖമാകട്ടെ, ബാഹ്യലോകം ആന്തരികലോകവുമായി നിശബ്ദമായി സന്ധിക്കുന്ന ഇടമാണ്.

മുഖഭാവം, വികാരം, ഹോർമോണുകൾ — ശാസ്ത്രപരമായ ബന്ധങ്ങൾ

മുഖത്തിന്റെ കനം അഥവാ ഭാരപ്പെടൽ, വർദ്ധിച്ച പേശീചലനവും നേരിയ ദ്രവക്കെട്ടും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

കോർട്ടിസോൾ, അഡ്രിനാലിൻ എന്നീ സമ്മർദ്ദ ഹോർമോണുകളാണ് പേശികളെയും ദ്രവപ്രവാഹത്തെയും ഇതിൽ സ്വാധീനിക്കുന്നത്.

മുഖനാഡി (cranial 7) യും വേഗസ് നാഡിയും (cranial 10) വികാരങ്ങളെ പ്രകടനവുമായും രക്തപ്രവാഹവുമായും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

വൈകാരിക അടിച്ചമർത്തലും നിരന്തരമായ സിമ്പതെറ്റിക് പ്രവർത്തനപരതയും മുഖത്തെ മാംസപേശികളിൽ ദൃഢത അഥവാ കടുപ്പമുണ്ടാക്കുന്നു.

മാനസികമായ അയവു വരുത്തൽ അഥവാ സാന്ത്വനം വെൻട്റൽ വേഗസ് സിസ്റ്റത്തെ സക്രിയമാക്കുന്നു, അത് പേശീ മൃദുലതയെയും ദ്രവചംക്രമണത്തെയും പുനസ്ഥാപിക്കുകയും മുഖത്തിനു പ്രസന്നത നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Address

Thrissur
680590

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Prasad Amore posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Prasad Amore:

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram