28/12/2025
എന്തുകൊണ്ടാണു മനുഷ്യസഹനങ്ങളെ വൈകല്യങ്ങളായി തരം തിരിക്കാനാകാത്തത്
ആളുകൾ വേദനകളെ ചില പേരുകളിലും അക്ഷരങ്ങളിലുമായി വിശദീകരിക്കുന്നത് നിങ്ങളെ എല്ലായിടത്തും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും, “OCD.” “BPD.” “GAD, വിഷാദം (Depression.)
ഇത് വളരെ കൃത്യവും ക്രമീകൃതവും വൈദ്യശാസ്ത്രപരവുമാണ്.
പക്ഷേ മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നതിനു ഇതെന്താണർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് യഥാർത്ഥത്തിലിത് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഭാരത്തോടെ ഉണർന്നെഴുനേൽക്കുക, നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയക്കുക, സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി ആഗ്രഹിക്കുക, നിങ്ങള്ക്ക് എന്തുവേണമെന്നതിനും, എന്താണു കഴിയുക എന്നതിനുമിടയ്ക്ക് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി തോന്നുക എന്നെല്ലാമാണിത് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന്.
ഒരുപക്ഷേ നമ്മൾ "അസ്വസ്ഥതകൾ" എന്ന് വിളിക്കുന്നത് മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങളായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് വളരെക്കാലമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതും, വഹിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര കൂടുതലായി മാറിയതുമായ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങളായിരിക്കാം.
വേദനകളുടെ നാമകരണത്തിന്റെ ചരിത്രം
ഒരു കാലത്ത്, മനുഷ്യരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ വിഷാദം, ദു:ഖം അല്ലെങ്കിൽ ശോകം എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീടത് ന്യൂറോസിസ് , സമനില തെറ്റൽ, മാനസികാസ്വസ്ഥത എന്നെല്ലാമായി മാറി.
ശാസ്ത്രത്തിനു വികാരങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുവാനും അളക്കുവാനും നിർവചിക്കുവാനും മെരുക്കുവാനും കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഓരോ നൂറ്റാണ്ടിലും നാമവയ്ക്ക് പുതിയ പേരുകൾ നൽകി.
അതെ, ശരിയാണ്, മരുന്നുകൾ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്-
ഒരിക്കൽ പറയാനാവാത്തതായിരുന്ന അത്തരം സംഗതികൾക്ക് ആളുകൾ വാക്കുകളും ചികിത്സയും കണ്ടുപിടിച്ചു. പക്ഷേ അതേ പ്രക്രിയയിൽത്തന്നെ, നാം വിശദീകരണത്തെയും നിർവചനത്തെയും തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിത്തുടങ്ങി.
എന്തെങ്കിലും ഒരു സംഗതിയ്ക്ക് ഒരു ലേബൽ അഥവാ ഒരു നാമകരണം ഉണ്ടായാൽ അതിനൊരു വ്യക്തമായ പരിധി ഉണ്ടെന്നു നാം വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങി.
എന്നാൽ, ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല. അതൊരു വിവരപ്പട്ടികയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. അത് വളരുകയും മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയമാകുകയും ഒളിക്കുകയും തിരികെയെത്തുകയും എല്ലാം ചെയ്യുന്നു.
കുട്ടിക്കാലവും സംസ്കാരവും ശരീരവും നഷ്ടവും സ്നേഹവും എല്ലാം കൊണ്ടാണ് അത് ഉരുവപ്പെടുന്നത്. രണ്ടു ദു:ഖങ്ങൾ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും ഒരുപോലെയുള്ളവയാകില്ല.
മസ്തിഷ്കം രോഗനിർണ്ണയപ്പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നില്ല
നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിനു ഒരു അസ്വസ്ഥത അഥവാ വൈകല്യം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല. അതിനു സമ്മർദ്ദവും അതിജീവനവും സമരസപ്പെടലും മാത്രമേ അറിയൂ.
നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയവേദന, സാമൂഹിക തിരസ്കരണം അല്ലെങ്കിൽ ഭയം എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ,നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തിയ അതേ ശ്രേണികളെയാണ് നിങ്ങളുടെ അമിഗ്ഡല പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്.
നിങ്ങളുടെ പ്രീഫ്രോണ്ടൽ കോർട്ടെക്സ് യുക്തിസഹമായി ചിന്തിക്കാനും ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും പ്രവചിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ഓട്ടോണൊമിക് നാഡീവ്യൂഹം നിങ്ങളുടെ ശ്വസനം, ദഹനേന്ദ്രിയം,
ഹൃദയമിടിപ്പ് എന്നിവയെ അതിനനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കുന്നു.
ഉത്കണ്ഠാ രോഗം ( anxiety disorder) എന്നു മനശാസ്ത്രം വിളിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ശരീരത്തിന്റെ അപകട മുന്നറിയിപ്പു സംവിധാനം (alarm system) അമിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനെയാണ്.
നമ്മൾ "വിഷാദം" (depression) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്
ചിലപ്പോൾ ഊർജ്ജം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി നാഡീവ്യൂഹം സ്വയം മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നതിനെയാണ്.
നമ്മൾ "അതിർത്തിരേഖ" (borderline”) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്
വികാരങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സുരക്ഷിതത്വം ലഭിക്കാത്ത ഒരാളുടെ വേദനയെയായിരിക്കാം.
മസ്തിഷ്കം എളുപ്പത്തിൽ തകർന്നുവീഴില്ല, - അത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
ചിലപ്പോൾ, ഈ പൊരുത്തപ്പെടൽ സഹനം പോലെ, രോഗം പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
വാക്കുകൾ കൂടുകളാകുമ്പോൾ
ലേബലുകൾ വഴികാട്ടാനുള്ളതാണ്, തടവിലാക്കാനുള്ളതല്ല.
എന്നാൽ അവ തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനമായി മാറുമ്പോൾ,
അവ ജിജ്ഞാസയെ നിശബ്ദമാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
“എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, ഒപ്പം "എനിക്ക് ഈ വൈകല്യമുണ്ട് " എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു.
ആ ചെറിയ മാറ്റം നിങ്ങളുടെ ആത്മകഥയെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു.
അത് നിങ്ങളെ അർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തന സംവിധാനത്തിലേയ്ക്കും
രോഗശാന്തിയിൽ നിന്ന് ജീവിതത്തിന്റെ നടത്തിപ്പിലേയ്ക്കും
മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് രോഗിയിലേയ്ക്കും സ്ഥിതി മാറ്റുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തെ "ഗുരുതര വിഷാദം" ആയി മാത്രം കാണുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ബന്ധങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്റെ താളം, പരിസ്ഥിതി, നിങ്ങളുടെ പറയപ്പെടാത്ത സ്മരണകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഒരേ ജൈവശ്രേണിയുടെ ഭാഗമാണെന്നതു കാണാൻ നിങ്ങൾ മറന്നു പോകുന്നു.
നിങ്ങളുടെ വേദന ഒരു തകരാറല്ല - അത് ആശയവിനിമയമാണ്.
സത്യത്തിലൂടെ എങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെന്ന് നാവ് മറന്നുപോകുമ്പോൾ, മസ്തിഷ്കം ലക്ഷണങ്ങളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നതാണത്.
സങ്കീർണ്ണതയുടെ ശാസ്ത്രം
മാനസികാവസ്ഥകൾ ഒറ്റപ്പെട്ട രോഗങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ശൃംഖലാ രൂപങ്ങളാണെന്നാണ് ആധുനിക നാഡീശാസ്ത്രം (ന്യൂറോസയൻസ്) കാണിച്ചു തരുന്നത്.
ഭയം, ആനന്ദം, പ്രചോദനം, നിരാശ - അവ ഒറ്റയൊറ്റയായ മേഖലകൾ കൊണ്ടോ "രാസ അസന്തുലിതാവസ്ഥ" കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്നതല്ല.
ന്യൂറോണുകൾ, ഹോർമോണുകൾ, ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് സൂക്ഷ്മ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്നാണ് അവ ഉയർന്നുവരുന്നത്.
അതുകൊണ്ടാണ് ഏതു രണ്ടു വിഷാദരോഗങ്ങളും ഒരുപോലെ കാണപ്പെടാത്തത്.
രണ്ട് ഉത്കണ്ഠ രോഗങ്ങൾ ഒരുപോലെയാകുന്നില്ല.
ബ്രെയിൻ ഇമേജിംഗ് (മസ്തിഷ്ക ചിത്രീകരണം) ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുണ്ട്:
എല്ലാ മാനസിക വൈകല്യങ്ങളിലും പാറ്റേണുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം കടന്നുകയറുന്നു.
യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യ ശരീരം ആന്തരികമോ ബാഹ്യമോ ആയ സമ്മർദ്ദവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന വ്യത്യസ്തരീതികളാണവ.
അതായത് "മാനസിക രോഗം" എന്നും നാം വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥ
പലപ്പോഴും സമനില പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ അവസാന ശ്രമമാണ്.
ലഘു വിശകലനം
നിങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് നിങ്ങളെ അസുഖത്തിൽ അഥവാ അസ്വസ്ഥതയിൽ ആക്കുകയല്ല- അതു നിങ്ങളെ ജൈവമാക്കുന്നു.
ആഴത്തിൽ അനുഭവിക്കുക എന്നത് ഒരു പോരായ്മയല്ല; ധത്തിനു നൽകുന്ന വിലയാണത്.
ഈ ആധുനിക ലോകത്ത് -കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ശരീരം പരിണാമത്തിലൂടെ ആർജ്ജിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന ഒരു ലോകം - എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് ഇപ്പോഴും പഠിക്കുന്ന ഒരു നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ് നിങ്ങൾ.
അപ്പോൾ, “എനിക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നതിനുപകരം, “എന്റെ വേദന എന്നോട് എന്താണ് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്?” എന്ന് ചോദിക്കുക.
ഓരോ പരിഭ്രാന്തിയും, ഓരോ വിഷാദാവസ്ഥയും, ഓരോ അസ്വസ്ഥമായ രാത്രിയും
നിങ്ങളുടെ ജീവശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശമാണ്:
“എന്തോ ഒന്നിനു ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. എന്തോ ഒന്നിനു പരിചരണം ആവശ്യമാണ്.”
മുൻ വിധികളില്ലാതെ ദീനാനുകമ്പയോടെ നിങ്ങളതു കേൾക്കുമ്പോൾ - നിങ്ങൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു തുടങ്ങുന്നു- നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തോടു പൊരുതിക്കൊണ്ടല്ല, അതിനോടു സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്.
നിങ്ങൾ ഒരു രോഗനിർണ്ണയമല്ല. നിങ്ങളൊരു ജൈവസംവിധാനമാണ്- സമരസപ്പെടുകയും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവനും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒന്ന്.
ശാസ്ത്രക്കുറിപ്പുകൾ
വൈകാരികമായ വേദനകൾ ശാരീരിക വേദനകളുടെ അതേ മസ്തിഷ്ക ശ്രേണികളെയാണ് സജീവമാക്കുന്നത് എന്നാണ് ന്യൂറോ സയന്റിഫിക് പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, വിശേഷിച്ചും ആന്റീരിയർ സിങ്ഗുലേറ്റ് കോർട്ടെക്സിലും ഇൻസുലയിലും. (anterior cingulate cortex and insula.)
വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ, വ്യക്തിത്വ വൈകല്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ രോഗനിർണയ വിഭാഗങ്ങൾ
പരസ്പരം ഇടങ്ങൾ പങ്കിടുന്ന നാഡീ സവിശേഷതകൾ കാണിക്കുന്നു.
മസ്തിഷ്കം അവയെ വേർതിരിക്കുന്നില്ല -
പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണു ഇത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇതിനർത്ഥം രോഗശുശ്രൂഷകൾ വ്യക്തിഗതമാക്കുകയും ഏകീകരിക്കുകയും വേണം, കർക്കശമായ മനോരോഗശാസ്ത്ര ലേബലുകളാൽ അവയെ പരിമിതപ്പെടുത്തരുത് എന്നാണ്.
