05/05/2021
මං පාසල් ගුරුවරයෙක්..ඒ වගේ ම ටියුෂන් ගුරුවරයෙක්.
මේක මං මීට වසර ගණනකට කලිං ඒ කියන්නෙ 2014 විතර පාසැලේ ප්රධාන වේදිකාව ඉස්සරහ පන්ති කාමරේ බිත්තියේ ලියෙව්ව එකක්. මං මේක උපුටා ගත්තෙ සරත් විජේසූරිය සර්ගෙ පොතකින් මට මතක හැටියට . ඒක මෙහෙම ලස්සනට ලිව්වෙ කහටගස්දිගිලිය අබේ මාමා. හැමෝම දන්නෙ අබය කලා මාමා කියලා. මං 2013 කහටගස්දිගිලියට යද්දි ඒ ඉස්කෝලෙ ලොකු සර් කිව්ව මට පන්තියක් භාර ගන්න කියල. මං ගියා පන්තියට. ඒක 8E එක. ජනවාරියෙ පරණ 7 පන්තිය පන්ති පහකට කඩල. අනික් පන්ති හතරට දක්ෂ ළමයි දාල ඉතිරිවුණ ළමයි ටිකයි එදා ආව නැති ළමයි ටිකයි වෙන ඉස්කෝලවලින් ආව අකුරු එහෙම බැරි ළමයි ටිකයි ඒ පන්තියෙ හිටියෙ. පන්ති කාමරයක් හරියට නෑ. පිට්ටනිය ගාව පරණ බඩු දාපු කාමරේක ඒ ළමයි හිටියෙ. උන් ටිකක් අණ්ඩපාලයි. පාසලේ හුඟක් මැර වැඩ මෙහෙයවීමෙදි උදව් කරන ළමයි හිටියෙ මේ පන්තියෙ. කුඩා කප්පම් මුදලකට ලොකු අය්යල අක්කලගෙ ෆෝන් හංගාගෙන සිටීම, ආදර තෑගි බෙදාහරින කුරියර් සේවා, පිට්ටනිය හරහා ලොකු අය වෙනුවෙන් කැන්ටිමට යාම මේ අයගෙ සුළු පරිමාණ ආදායම් මාර්ග.
ඉතිං මේ අයගෙ පන්තියට යන්න සමහර ගුරුවරු පවා අකමැති වුණා. අවසානෙදි 9 පන්තියට එද්දි Dhammaloka Nikawewe හාමුදුරුවෝ බුද්ධාගමට ආවා. තක්ෂිලා මිස් ගණිතයට ආවා. තව බොහෝ දක්ෂ ගුරුවරු මේ පන්තියට උගන්වන්න සම්බන්ධ කරගන්න මට හැකිවුණා. 2016 මේ දරුවො සාමාන්ය පෙළ ලියනකං මං පන්තිභාර. අන්තිමේ ළමයි 32න් 21ක් උසස්පෙළට සුදුසුකම් ලැබුවා. ගණිතය 22ක් පාස් වුණා. ගණිතයට බුද්ධාගමට සිංහලවලට A තිබුණා.
පස්සෙ උසස්පෙළ කරල බොහෝ දරුවො විශ්වවිද්යාල , විද්යාපීඨ වරම් ලැබුවා.
ඒ සෙරටමත් වැඩිය විභාගෙ ෆේල් වුණ ළමයිනුත් ඒ අතර හිටියා. දැං අපේ E පන්තිය කියල වට්ස්ඇප් ගෲප් එකක් තියෙනවා. අපි දුක සතුට බෙදා ගන්නවා. ඒ දරුවො 32ම අද ජීවිතේ කිසියම් සැනසිලිදායක තලයකට අභිමානයකට ගෙන එන්න මට පුළුවන් වුණා..
අද මම
⭕️ඒ ඉස්කෝලෙ විදුහල්පතිනියගෙ දුවත් නීති පීඨයට යවල
දිස්ත්රික් ප්රථමයන් බිහි කිරීමේ අභිමානය විඳිමින් ඉන්නවා.
⭕️2020 වර්ෂයේ නීති පිඨ වරම් 6ක් බිහිකිරීමේ සතුට විඳිමින් ඉන්නවා.
⭕️දිනපු දරුවන්ගෙ සතුට විඳින ගමන් පැරදුණු දරුවන්ගෙ හිත් හදමින් ඉන්නවා.
⭕️කුහක බුකිවාසින් කියන අවලාද අසමින් ඉන්නවා...
⭕️හෙට තවත් දරු පිරිසකගෙ ඇස් පාදන්න අලුත් විදියට හිතමින් ඉන්නවා..
2020 ඉතා අසීරු වසරක්. ඒ දහසක් කරදර මැද ජයගත් අය ඒ ජය ලැබීමට දෑරූ වෙහෙස අපමණයි. පැරදුණු දරුවන් පැරදුණේ බැරි නිසා ම නෙමෙයි. අධ්යාපන අවකාශ දරිද්රතාවය නිසා මේ තරම් ඇහිරුණු වසරක් මගේ ජීවිතේ මේ දශක හතරටම මං දැකල නෑ. ඒ පිළිබඳ තියෙන කතා ලියන්න පොතක් ඕන.
ඒ නිසා මගේ මේ ආමන්ත්රණය දිනූ දරුවන්ට නෙමෙයි. පැරදුණු අයට.
තෝමස් අල්වා එඩිසන් විදුලි බල්බය හොයාගත්තෙ 1000වෙනි උත්සාහයේ දි. එයා කියනව මට සතුටු 1000වෙනි අවස්ථාවෙදි සාර්ථක වීම නෙමෙයි අසාර්ථක වීමේ ක්රම 999ක් දැනගත්තා කියල.
හැම දරුවම පළවෙනි පාර කැම්පස් ගියෙ නෑ. තුන් පාරක් ලියන්න ඉඩ දෙන්නෙ ඒ නිසා. ඔයාට තව අවස්ථා තියෙනවා. අපි ආයෙමත් පටන්ගමු.
වැරදුණු තැනින් ඉගෙනගමු....
