06/04/2026
Procesi i adaptimit është sfidues për të gjithë: fëmijën, terapeutin dhe prindin. Por me bashkëpunim, mirëkuptim dhe durim, kjo fazë kalon dhe krijohet një bazë e fortë për zhvillimin e mëtejshëm të fëmijës.
Durimi i prindit është po aq i rëndësishëm sa puna e terapeutit.
Prindi duhet:
të kuptojë se adaptimi kërkon kohë të mos dorëzohet nga procesi për shkak të të qarave fillestare,
të besojë tek terapeuti dhe tek procesi,
të qëndrojë i qetë, sepse fëmija ndjen emocionet e prindit.
Kur prindi është i durueshëm dhe bashkëpunues, fëmija e kalon më lehtë këtë fazë dhe fillon ta shohë ambientin terapeutik si të sigurt.
Gjatë periudhës së adaptimit, e qara e fëmijës është normale. Terapeuti shpesh përballet me:
presion emocional, sepse duhet të qëndrojë i qetë ndërkohë që fëmija shpreh frikë, sfidën për të ndërtuar besim gradualisht,
nevojën për të mos e marrë personale refuzimin fillestar të fëmijës,
përpjekjen për të gjetur mënyrën e duhur për ta qetësuar fëmijën pa e detyruar.
Kjo kërkon profesionalizëm, empati dhe shumë durim nga ana e terapeut
