03/03/2026
Семејното насилство не е приватна работа.
- Ризикот не започнува со трагедијата – туку многу порано.
Трагедиите што ја потресуваат јавноста не смеат да останат само вест што ќе ја прочитаме и ќе ја заборавиме. Семејното насилство не е „приватна работа“, туку сериозен ризик по животот, психичкото здравје и иднината на децата.
Најстрашниот момент не е само самиот чин, туку точката во која жртвата ќе поверува дека нема излез. Кога стравот, притисокот, зависноста и чувството на осаменост ќе станат посилни од надежта, тогаш ризикот драматично се зголемува. Нашата задача како општество е никој никогаш да не дојде до состојба да мисли дека безнадежноста е единствената опција.
Повлекување пријави не значи дека насилството престанало. Небарање мерки не значи дека опасноста не постои. Зад тие одлуки често стојат сложени психолошки и социјални фактори што не се видливи однадвор.
Во вакви ситуации најранливи се децата. Тие секогаш мора да бидат во фокусот на заштитата, стабилноста и сигурноста. Секој сигнал на насилство треба да се сфати сериозно, без минимизирање и без одложување.
Наместо осуда – потребна е одговорност. Наместо молк – потребна е реакција.
Институциите мора да проценуваат ризик темелно и навремено, а заедницата мора да биде простор каде жртвата ќе се чувствува видена, слушната и поддржана.
Ако некој околу вас поминува низ насилство, слушнете го, верувајте му и охрабрете го да побара стручна помош. Понекогаш токму чувството дека некој стои покрај вас може да направи огромна разлика.
Да не чекаме следна трагедија за да сфатиме колку е важно навремено да реагираме.
Иле Махлијанов - психолог