24/07/2020
စကားႀကီးသုံးခြန္း
🔯🔯🔯🔯🔯🔯🔯🔯🔯
၁။ေႂကြးေဟာင္းကိုလဲ ဆပ္ပါ
၂။ေႂကြးသစ္ကိုလဲခ်ပါ
၃။ေရႊအိုးလဲ ျမဳပ္ပါ
မိဘေတြဆိုတာ သားသမီး ေတြရဲ့အေပၚမွာ အင္မတန္ ခ်စ္ၾကတယ္,ျမတ္နိုးၾကတယ္,လုပ္ေပးနိုင္သေလာက္ အေကာင္းဆုံး လုပ္ေပးခ်င္ၾကတယ္။ဒါ ေၾကာင့္ ကိုယ့္အေပၚမွာ ေက်းဇူးတရားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။
ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ေက်းဇူးတရားသေဘာတင္ မကဘူး ေႂကြးသေဘာမ်ိဳးပါ တင္ေနတယ္ဆိုတာကို နားလည္ေစခ်င္တယ္။
ေႂကြးဆို နည္းနည္းေတာ့ ရင့္သီးသြားတာေပါ့။ေက်းဇူးဆို ေတာ့ နည္းနည္းႏူးညံ့တဲ့သေဘာ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေႂကြးဆိုတဲ့အသုံးအႏွုန္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သုံးခဲ့တာ။ သူေတာ္ေကာင္းတို့ ၾကားဘူးပါတယ္၊သာလိေကဒါရဇာတ္ ဆိုတာ။ ေကဒါရေက်းမင္းဇာတ္မွာ ဘုရားေလာင္းက ၾကက္တူေရြးေလးျဖစ္ေတာ့ အေပါင္းအသင္းၾကက္တူေရြးနဲ႔ လယ္တစ္ကြက္ကို ဝင္ၿပီး ေတာ့ စားၾကေတာ့ ျပန္ၿပီဆိုေတာ့ သူက စပါးႏွံေတြကို ကိုက္ခ်ီၿပီးေတာ့ ျပန္သြားတာ။ က်န္တဲ့ၾကက္တူေရြးေတြက
ဝ႐ုံစားၿပီးေတာ့ ဒီတိုင္း ဗလာခ်င္းျပန္သြားတာ။သူက ႏူတ္ သီးမွာ ဘာေတြပါတုန္း။စပါးႏွံေတြ အမ်ားႀကီး ပါသြားတယ္။ အဲဒါကို လယ္ေစာင့္တဲ့ေယာက်ာ္းက 'ဆန္းတယ္ ဒီ ၾကက္တူေရြး အေတာ္ဆိုးတာပဲေပါ့'အဲဒါနဲ႔ လယ္ရွင္ပုဏၰား
ကို ေျပာေတာ့ 'အဲဒီၾကက္တူေရြးကို ရေအာင္ဖမ္း'ရေတာ့
ဘုရားေလာင္းၾကက္တူေရြးကို ျမင္ေတာ့ ပုဏၰားက သတ္ ဖို့ ေနေနသာသာ သားသမီးလို ခ်စ္တယ္လို့ ဆိုတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ျပဳံးျပဳံးရႊင္ရႊင္ပဲ ေမးတယ္ "ေအာ္ အေမာင္ ေက်းသား မင္းက ဟိုမွာ စပါးတိုက္ေတြ ဘာေတြမ်ား ရွိ လား? ဒါမွ မဟုတ္ မင္း ငါ့ကို ေတာ္ေတာ္ မုန္းေနတယ္နဲ႔ တူတယ္၊ ငါ့လယ္က စပါးႏွံေတြကို မင္း အမ်ားႀကီး ဖ်က္ ဆီးတယ္"။ အဲလိုေျပာေတာ့ ဘုရားအေလာင္းက
"ပုဏၰား ႀကီးတဲ့ သူမွာ ေႂကြးေဟာင္းကိုလည္း ဆပ္ရပါတယ္၊ေႂကြး
သစ္ကိုလည္း ခ်ရပါတယ္။ေရႊအိုးလည္း ျမဳပ္ရပါတယ္လို့ စကားသုံးခြန္း ေျပာတယ္။
ေႂကြးေဟာင္းကိုလည္း ဆက္ရပါတယ္ဆိုတာက မိခင္ဖခင္အိုေတြကို သူ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေကၽြးေမြးရတယ္တဲ့။ ဒါ ေၾကာင့္မို့လို့ စပါးႏွံေတြကို သူ ခ်ီသြားတာ။
ေႂကြးသစ္ခ်တယ္-ဆိုတာ အေတာင္မစုံေသးတဲ့ သားငယ္ သမီးငယ္ေတြ ရွိတယ္။အဲဒါေတြကို သူ ေႂကြးရပါတယ္။
ဒါ ေႂကြးသစ္ခ်တာပါတဲ့။
ေရႊအိုးျမဳပ္တယ္ဆိုတာကေတာ့ တစ္ျခားဘာမွ မေတာ္တဲ့
နာေနတဲ့,အိုေနတဲ့ ေက်းသားေတြကို ေကၽြးဖို့ , ေမြးဖို့ဆိုၿပီး ေတာ့ သူ ကုသိုလ္ေကာင္းမူအေနနဲ႔ ျပဳတာကို ေရႊအိုးျမဳပ္ တယ္လို့ ေျပာတယ္။
အဲဒီဇာတ္ေတာ္မွာ ဘုရားေလာင္းေျပာတဲ့စကားကို ေထာ က္ထားေသာအားျဖင့္ မိဘေတြရဲ့ သားသမီးအေပၚမွာ ျပဳ ခဲ့တဲ့အမူေတြဟာ ေႂကြးသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာ နားလည္ လို့ ရတယ္ေနာ္ 'ေႂကြးဆိုရင္ေတာ့ ဆပ္မွ ေကာင္းလိမ့္ မယ္ေနာ္' ဆပ္ရလိမ့္မယ္
လူဆိုတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမြးကတည္းကစၿပီးေတာ့ အ ဆင္ေျပေအာင္ ရပ္တည္နိုင္တာမဟုတ္ဘူးမိဘတို့ရဲ့ေက်း ေက်းဇူးနဲ႔ ရပ္တည္ခဲ့ရတာ။ အဲဒါေၾကာင့္မို့ လို့ ေႂကြးဆိုတာကိုလည္း နားလည္ဖို့ လိုတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဒီဇာတ္ေတာ္တစ္ခုတည္းတင္ ေတြ႕ရတာမဟုတ္ဘူး ေႂကြးဆိုတဲ့အသုံးအႏွုန္း။
မဟာပဇာပတိေဂါတမီေထရီ ပရိနိဗၺာန္စံခါနီး ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကို ထုံးစံအတိုင္းေပါ့ေလ၊ ပရိနိဗၺာန္စံ ခါနီး ရွိခိုးဦးခ် တန္ခိုးေတြဘာေတြ ျပေပါ့၊အဲဒီ ေလၽွာက္ထားတဲ့ စကားထဲမွာလည္းပဲ အဲဒီေႂကြးဆိုတဲ့ စ
ကားေလး ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အေပၚမွာ ေဂါတမီရဲ့
ေက်းဇူးေႂကြးဟာ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ဒါ ေပမယ့္ ေဂါတမီက ဘာေျပာသြားလည္းဆိုေတာ့-
"ျမတ္စြာဘုရားတဲ့ အရွင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္အေပၚမွာ တင္ရွိေနတဲ့ ေႂကြးေတြ ေက်ပါၿပီတဲ့"ဘာျပဳလို့ တုန္းဆိုေတာ့ တပည့္ေတာ္အတြက္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြတည္းဟူေသာေဘးကေန ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္"။
ဆိုလိုတာက ျမတ္စြာဘုရား ေပးတဲ့တရားေၾကာင့္။ျမတ္စြာ ဘုရားေၾကာင့္ သိရတဲ့တရားေၾကာင့္ ရရွိထားတဲ့ အက်ိဳး ေက်းဇူးေတြက သူျပဳခဲ့တဲ့ေက်းဇူးထက္ အဆမတန္ မ်ား တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေႂကြးေက်ၿပီလို့ေျပာတာ၊
အဲဒီေႂကြးဆိုတဲ့ အသုံးအႏွုန္းကိုလည္း ေဂါတမီေထရီႀကီး ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္
ဒါေၾကာင့္ မိဘေတြ ရဲ့ေက်းဇူးတရားေတြ ကိုယ့္အေပၚမွာ ရွိေနသလို ေႂကြးဆို တဲ့ ပုံသ႑ာန္တစ္မ်ိဳးနဲ႔လည္း ရွိေနတယ္ဆိုတာကို နားလည္ရမယ္။ ဒါကေတာ့ မျဖစ္မေန လုပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳး သက္ေရာက္တယ္
မိဘေတြကေတာ့ သားသမီးေတြကို'ဒီ ေကာင္ေတြ ငါေႂကြး ေပးထားလိုက္မယ္၊ မဆပ္ရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္ေစ' ဆိုတဲ့ အဲ ေလာက္ ယုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းတဲ့စိတ္ မရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္က
နားလည္ထားဖို့ လိုတယ္။
အဲဒီေတာ့ ေက်းဇူးေတြ ရွိတယ္။ ေႂကြးေတြရွိတယ္ဆိုရင္ ေတာ့ဆပ္ရလိမ့္မယ္။
ေက်းဇူးဆပ္တယ္ဆိုတာ ေရွးသူေတာ္ ေကာင္းတို့ရဲ့ လမ္းစဥ္။ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳဘ္ေတြရဲ့ အ လုပ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက ေက်းဇူးဆပ္ရမယ္,ေက်းဇူး ဆပ္ရမယ္လို့ ေဟာပါတယ္။ မိဘတို့ရဲ့ ေက်းဇူးတရားေတြကို အမ်ားႀကီး သိေအာင္ လုပ္ၿပီးေတာ့ တတ္နိုင္သမၽွ ေက်းဇူးဆပ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ ေမြးဖို့။ ေက်းဇူး ဆပ္ျခင္းသည္ပင္လၽွင္ သူေတာ္ေကာင္းတို့ရဲ့ လမ္းစဥ္ကို လိုက္ေနတာလို့ ခံယူၾကဖို့ပါ။
ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ေနရာမွာ လြန္ လြန္ကဲကဲ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ၾကားရ
ရင္ စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးတဲ့သေဘာလည္း ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္းပဲ အတုယူအားက်တဲ့သေဘာလည္း ျဖစ္ ရတယ္။
သုဝဏၰသာမဇာတ္ကိုပဲ ထပ္ေျပာခ်င္တယ္။ အဲဒီသုဝဏၰသာမ ဇာတ္မွာ သုဝဏၰသာမ အေဖအေမကို မလုပ္ေကၽြးေသး
ခင္ ဒုကူလနဲ႔ပါလိကာ ေတာထဲကို သစ္သီးရွာသြားေတာ့ မိုး ေတြ,ေလေတြ လာေတာ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္ကို ဝင္ခို ေတာ့ က်တဲ့ ေခၽြးက ေတာင္ပို့အေခါင္းထဲကို ဝင္သြားတာ။
အဲဒီမွာ ေႁမြက စိတ္ဆိုးၿပီးေတာ့ အဆိပ္နဲ႔မူတ္လိုက္လို့ မိဘႏွစ္ပါး မ်က္စိကြယ္သြားတယ္။
အဲဒါ ျပန္ခ်ိန္ ျပန္မလာတဲ့အခါက်ေတာ့ သုဝဏၰသာမက 'အေဖ ေရ ,အေမေရ' ေခၚရင္းနဲ႔ ေတာထဲမွာ လိုက္ရွာတယ္။လိုက္ ရွာေတာ့ မိဘႏွစ္ပါးက ၾကားေတာ့ "ဒီနားမွာ အႏၲရာယ္ရွိ တယ္ ငါ့သား၊ဒီနား မတိုးခဲ့နဲ႔"။ အဲလို မိဘေတြက ျပန္ၿပီး ေတာ့ အသံေပးေတာ့မွ သုဝဏၰသာမက ခပ္လွမ္းလွမ္း ဆယ့္ေလးငါးေတာင္ေလာက္က ရပ္တယ္ေပါ့။အဲဒီမွာ ရပ္ၿပီး
ေတာ့ ႏြယ္ႀကိဳးေတြဘာေတြ ခုတ္ၿပီးေတာ့မွ အေမအေဖ ကို ပစ္ၿပီးေတာ့မွ အေမအေဖက မ်က္စိမျမင္ရေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ သူ႔ဆီ ေရာက္လာတယ္။အဲဒီတဒဂၤ,အဲဒီအခိုက္အ တန္႔မွာ ျဖစ္တဲ့ သုဝဏၰသာမရဲ့ခံစားမူေပါ့ေနာ္။ဘာလုပ္လဲ
ဆိုေတာ့ မ်က္စိကြယ္သြားတဲ့ အေမအေဖကို ၾကည့္ၿပီး
ေတာ့ သုဝဏၰသာမသည္ ျပင္းစြာ ငိုေႂကြးတယ္,သည္းထန္ စြာ ရယ္ေမာတယ္တဲ့။ငိုျခင္းရယ္ျခင္းကို ဆက္ တိုက္ သူ ျပဳပစ္လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ မိဘေတြက "ငါ့သား သုဝဏၰသာမ၊ မင္း ဘာလို့ ငိုတုန္း၊ မင္း ဘာလို့ ရယ္တုန္း
မင္း စိတ္မ်ား ေဖာက္ျပန္သြားသလား" ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္
ေမးတာ။ေမးေတာ့ သုဝဏၰသာမက ဘာေျပာတုန္းဆိုေတာ့
"မိခင္ဖခင္တို့တဲ့ ငိုတယ္ဆိုတာကေတာ့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နဲ႔ ငါ့ မိဘႏွစ္ပါး မ်က္စိကြယ္သြားတာ"ဆိုၿပီး ဝမ္းနည္လြန္း
လို့ ငိုတာ။မိဘမ်က္စိကြယ္သြားတာ ဝမ္းသာစရာ ကိစၥမွ မ ဟုတ္ဘဲကိုး။"ဒါ ျဖင့္ ဘာလို့ ရယ္တာတုန္း"ဆို ေတာ့ ရယ္တဲ့အေၾကာင္းတရားေလးကေတာ့ နက္နဲတဲ့ သ ေဘာရွိတယ္။ ဘာလို့ သူ ရယ္ေမာသလဲဆိုေတာ့ "ငါတဲ့ ဒီ ေန႔က စၿပီးေတာ့ မိဘကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးခြင့္ရေတာ့မယ္, မိ ဘကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးလို့ ျဖစ္ရတဲ့ကုသိုလ္ေတြ ငါ ရေတာ့ မယ္"လို့ အဲဒီကုသိုလ္ ရမယ့္အေရး ဒါကို အင္မတန္ မြန္ျမတ္တဲ့အခြင့္အေရးတစ္ရပ္လို သေဘာထားၿပီးေတာ့ ငါ့ သႏၲာန္မွာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ,ေကာင္းျမတ္တဲ့ စိတ္ေတြ,ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေကာင့္ျမတ္တဲ့ အလုပ္ေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ ဒါ ငါ့အတြက္ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးႀကီးေတာ့မယ္"လို့ မိဘရဲ့ အေပၚမွာ
လုပ္ေကၽြးခြင့္ကိုပဲ အင္မတန္ႀကီးက်ယ္တဲ့အခြင့္အေရးတစ္ရပ္လို့ သေဘာေပါက္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းသာလြန္းလို့ ရယ္ေမာတာတဲ့။
ဆက္လက္ပူေဇာ္ပါမည္---
သစၥာေဝစည္ ဆရာေတာ္
အရွင္ဥတၱမ ေဟာၾကားေသာ
(မိဘေက်းဇူး အထူး သိေစခ်င္)
တရားေတာ္မွ
ေကာက္ႏွုတ္ပူေဇာ္ ေရးပါသည္။
ေမတၱာျဖင့္
Credit original
10-5-2020
Photo credit
