23/11/2025
Before You
အပိုင်း ( ၆ )
“ဂွက်……..”
မနက်စောစော ရေသောက်လေ့ရှိသူမို့ ရေတစ်ခွက်အပြည့်သောက်လိုက်ပြီး ခွက်ကို ခုံပေါ်တင်လိုက်သည်။ မယ်မင်းကြီးမ နှစ်ယောက်ကအိပ်ပျော်နေဆဲရှိသေး၍ မနက်စာပြင်ရန် သူမတာဝန်ဖြစ်သွားသည်။
တကယ်တော့ သူမ ဟင်းချက်တတ်ပေမယ့် ဟင်းချက်ရတာမကြိုက်ပေ။ သူများပြင်ပေးတဲ့ အစားကိုသာ အားရပါးရစားတတ်ပြီး သဘောကျသည်။အခုတော့ သူမမပြင်ရင် အကုန်ငတ်ကုန်မှာမို့ ပြင်ရမှာပေါ့။
“ဟင်း…”
အားမရှိသလိုဖြစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်လာပြီး တစ်ရွေ့ရွေ့နဲ့ မီးဖိုခန်းထဲ ဝင်နေဆဲမှာပင်
“တီ တီ….”
လက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်းက အသံမြည်လာတာမို့ ကိုင်လိုက်သည်။
“ဟယ်လို……”
“နိုးပြီလား မေ…”
“ဟင်….”
မထင်ထားသော သူရဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရ၍ အံ့ဩခြင်းနှင့်အတူ နားနားကပ်ထားတဲ့ ဖုန်းကို ခွာကာ ဖုန်းနံပါတ်ကို တစ်ခေါက်ပြန်ကြည့်မိသည်။ နံပါတ်စိမ်း….။
ခင့်ဖုန်းနံပါတ်ကို သူ့ကိုမပေးဖူးသလို သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကိုလဲ မယူဖူးပါ ။ ဘယ်ကရပါလိမ့်…..
“ဟယ်လို…..”
“ဟုတ်ကဲ့….”
“နိုးလာပြီလား….”
“နိုးပြီပြီ ခင့်ဖုန်းကို ဘယ်ကရတာလဲ…..”
“အန်တီဆီကလေ….”
“အော်….”
အခုမှနားလည်တော့သည်။ အမေ့ဆီက သူယူလို့ရတာပဲ။ဘာလို့မစဉ်းစားမိပါလိမ့်။
“မနက်စာ စားပြီးပြီလား…..”
“ဟင် ဟင့်အင်း မစားရသေးဘူး…..”
“ဒါဆိုတော်သေးတာပေါ့….”
“ဘာကိုလဲ….”
“ကို မနက်စာတွေဝယ်လာလို့ မေ ထွက်ယူပေးမလား ကိုအခုအရှေ့မှာ….”
“ဟမ် မေက အိမ်မှာမဟုတ်ဘူးလေ သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ ……”
“ဟုတ်တယ် ကို မေ့သူငယ်ချင်းအိမ်ရှေ့မှာပါ….”
“ဟင် တကယ်လား….”
မယုံကြည်မှုနဲ့အတူ ပြတင်းပေါက်ကနေအပြင်ကို လှမ်းကြည့်တော့ သူ့ကားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခင် အိမ်တံခါးကိုဖွင့်ကာ ဖုန်းကိုင်ထားလျက်ပင် အပြင်သို့ မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ခင် သူ့ကားနားရောက်တော့ သူကကားပေါ်ကဆင်းလာကာ အထုပ်များကို လက်တစ်ဖက်ကကိုင်ထားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ကတော့ ဖုန်းကိုကိုင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ထိ ခင် ဖုန်းချဖို့မေ့နေဆဲ။
“ကို ဖုန်းချပြီနော်….”
“အော် အင်းအင်း….”
သူ့ဆီက သတိပေးသလိုပြောလာမှအယောင်ယောင်အမှားမှားနဲ့ ချလိုက်ရသည်။
“မေ ဘာကြိုက်မှန်းမသိလို့ မနက်စာတွေ ဝယ်လာခဲ့တယ်…”
သူလက်ထဲကို ကြည့်တော့ များလိုက်တဲ့အထုပ်တွေ။
“အများကြီးပဲ ….”
“ဟင်း ဟုတ်တယ် မေဘာကြိုက်တတ်လဲ ကိုမသိလို့ တစ်ခုနည်းနည်းဆီဝယ်လာတာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူစားလေ….”
“ဟုတ် အားနာစရာကြီး ဘာလို့ ဝယ်လာတာလဲ …..”
“အားမနာပါနဲ့ ကို ထင်တာမှန်မယ်ဆို မနက်စာပြင်တော့မလို့မလား……”
“အဟင်း ဟုတ်တယ် အခုမှနိုးတာ….”
“စောစောနိုးတာပဲ မနက် ၇နာရီထိုးတုန်းရှိသေးတယ် …”
“ခင်က ဒီအချိန်ဆိုနိုးနေကျလေ…..”
“အော်…..”
သူမလုပ်နေကျလေးတစ်ခုကို သူမှတ်ထားလိုက်ပြီး သူ့အထုပ်များကို သူမလေးဆီ လွှဲပေးလိုက်သည်။
“ကို အထဲဝင်ပို့ချင်ပေမယ့် အများအမြင်နဲ့မသင့်တော်မှာစိုးလို့ မေပဲ ယူသွားလိုက်နော်…”
“ကျေးဇူးပါ ကိုကောင်းပြည့် …….”
“ဒါဆို ကိုသွားတော့မယ်….”
“ဟုတ်ကဲ့….”
ခင့်ကိုနှုတ်ဆက်ပြီးတာနှင့် ကားပေါ်တက်ကာ မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။သူမရှိတော့တာနှင့် ခင်လဲ အိမ်ထဲဝင်လာခဲ့ပြီး အထုပ်တွေကို ပန်းကန်များထဲ ထည့်လိုက်သည်။
“ဝှါးးးးးး……”
“ဘာတွေလဲ…..”
“နိုးလာပြီလား….”
“အများကြီးပဲ ……”
“အင်း… ကြိုက်တာစားလို့ရတာပေါ့……..”
အိပ်ချင်မူးတူးနှင့် ရောက်လာသော ဟေမန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးများကတော့ စားပွဲပေါ်က မုန့်တွေဆီမှာသာ ။
“ငါသိသလောက် အဲ့တာအကုန် ဈေးမှာပဲ ရနိုင်တာ နင်ဈေးသွားလိုက်တာလား …….”
“မသွားပါဘူး ………”
“မသွားဘဲ ဘယ်လိုရမှာလဲ …..”
“ကိုကောင်းပြည့် လာပို့သွားတာ……”
“ဘယ်လို…..”
ခင့်စကားပေါ်ဟေမန်က အံ့ဩသွားပုံပင်။
“အင်း ဟုတ်တယ် သူလာပို့သွားတာ…..”
ခင့်စကားအဆုံး ဟေမန်က အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းသို့ ပြေးထွက်သွားပြန်သည်။
“ဘာလုပ်မို့လဲ ဟေ မန်…..”
ခင် အော်ပြောလိုက်ပေမယ့် ဟေမန်တစ်ယောက် အနောက်ထဲ ပြန်ပြေးဝင်လာပြန်သည်။
“အစောကြီးရှိသေးတယ်….”
“အေးလေ ဘာဖြစ်လဲအဲ့တာ……”
“ဘာမှတော့မဖြစ်ဘူး အစောကြီးလာပို့သွားတော့ သူဘယ်ချိန်ထဝယ်လိုက်တာလဲ စဉ်းစားမိလို့……”
“အဲ့တာနင်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲလို့ မျက်နှာသစ်ပြီးပြီလား လာစားတော့ ပြီးရင် ရုံးသွားဖို့ပြင်ရဦးမယ်……..”
စားပွဲပေါ်စားစာရာများပြင်ပြီးသည်နှင့် ခုံ၌ ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဆင်ကိုမှီပြီး ကြံစုတ်ရဦးမှာပေါ့….”
“လျှာရှည်ပြန်ပြီ………”
“နင်တို့နှစ်ယောက်…..”
“ဘာမှမဆိုင်ဘူး…..”
“ငါလဲ ဘာမှမပြောရသေးဘူး နင်က ဘာငြင်းတာလဲ………”
“နင်ဘာပြောမလဲ ငါသိတယ် သူလမ်းကြုံလို့ လာပေးတာဖြစ်မှာပေါ့ ဘာလို့ အများကြီးတွေးနေတာလဲ ……..”
“လမ်းကြုံပေးတဲ့သူက ဒီလောက်အများကြီး ဝင်လာပေးတယ်ပေါ့ အမှန်တရားကို ဘာလို့ လက်မခံချင်တာလဲ…….”
“.........”
“ဝှါးးးးးး များလိုက်တာ ဘယ်တုန်းကသွားဝယ်လိုက်တာလဲ…….”
ခင်တို့စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ စကားကထပ်ရှည်အောင်လုပ်မယ့်သူတစ်ယောက်ရောက်လာပြန်သည်။
“သူ့လူလာပို့သွားတာ…..”
“ဟေမန်မဟုတ်တာမပြောနဲ့နော်…….”
“မုန့်လာပို့သွားတာမဟုတ်လို့လား…….”
“မုန့်လာပို့တာမှန်တယ် ငါ့လူမဟုတ်ဘူး……..”
“နင့်လူမဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့လူလဲ ငါတို့နှစ်ယောက်မဟုတ်တာတော့ ကျိန်းသေတယ် မနေ့ညကမှ ငါတို့ကတွေ့ဖူးတာလေ…..”
“ဟေမန်…..”
“ပြော…….”
တစ်ယောက်တစ်ခွန်းအငြင်းပွားနေတာကို သီတာကတော့ ပွဲကြည့်ပရိတ်သတ်လို ကြည့်နေသည်။
“မစနဲ့ဟာ ငါမစဉ်းစားချင်သေးဘူးပြောထားတယ်လေ……….”
“မစဉ်းစားနဲ့လေ မြင်အောင်ပဲ ကြည့်ခိုင်းတာ ငါသိသလောက်တော့ နင်နဲ့တွေ့တဲ့အချိန် ဆုံလိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း သူ့အကူညီကို ရခဲ့တာချည်းပဲ
ငါပြောတာမဟုတ်လို့လား…….”
“အဲ့တာတော့ ဟုတ်တယ်လေ……”
ဟေမန်စကားကမှန်နေပြန်တော့ ခင်ပြန်မငြင်းနိုင်ပေ။
“နင့်ကို စိတ်ဝင်စားနေလို့ လုပ်ပေးတာပေါ့ အခုလို မနက်စာ မနက်အစောကြီး ဘယ်သူက ဒီလောက်စုံအောင်ဝယ်ပြီး လာပို့ပေးမှာလဲ ဟိုကောင်တုန်းက အဲ့လိုလုပ်ပေးတာမမြင်ပါဘူး….”
“......”
“မြင်အောင်ပဲ ကြည့်ခိုင်းတာ ခင် နင့်ကို သူဖွင့်ပြောပေးလာတဲ့ တစ်နေ့ စဉ်းစားပေးအောင်……”
“ဟေမန်ပြောတာကို ငါထောက်ခံတယ် နင့်ကိုစိတ်ဝင်စားတဲ့ သူတစ်ယောက်ကသာ ဒီလိုလုပ်ပေးမှာ ဒါတောင် လူတိုင်းလုပ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး…….”
သူတို့နှစ်ယောက်ပြောတာလဲ မှန်ပါသည်။ သူမလိုအပ်နေတဲ့ အချိန်ဆို သူကရောက်လာပေးခဲ့ပြီး ရှိနေပေးခဲ့သည်။ ဒါကလဲ တမင်လုပ်ကြံယူခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးခဲ့တာတွေလို။
“အင်းပါ ငါသိပါတယ်………”
“သိလဲပြီးတာပဲ…..”
“စုံတယ်နော် ဟေမန် ကြည့်ဦး နို့ဆန်ပြုတ် လက်ဖက်ရည် အီကြာကွေး မြန်မာမုန့်တွေ မုန့်ဟင်းခါး အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ ဆိုင်ဖွင့်မယ်ထင်လို့ မြည်းကြည့်ဖို့ထင်နေလားမသိ…….”
“အေးဆို ဆိုင်လဲ ရွေးတတ်သားဟ စားသမျှ အရသာကောင်းတယ်………”
“အေးဆို ဟိဟိ ….”
စားပွဲပေါ်က မုန့်တွေကို ကြည့်နေပြီဂ ဟေမန်တို့ စကားကြောင့် ခင် အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားရပြန်သည်။
ဘယ်လိုလုပ်လဲတာပါလိမ့်…….”
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Flash…..
“အမေ မုန့်ရောင်တဲ့ ဆိုင်ကောင်းကောင်းသိလား……..”
“သိတယ်လေ သားအတွက် အမေဝယ်ပေးနေကျ ဆိုင်တွေရှိတယ်လေ…….”
“သားကို ပြောပြပေးပါလား……..”
“ဘာလုပ်ဖို့လဲ သား……”
“အလုပ်က လူတွေအတွက် ဝယ်သွားမလို့ပါ……”
စိတ်ထဲမှာတော့ ‘ Sorry ပါအမေရယ် လိမ်ချင်လို့မဟုတ်ပါဘူး ခွင့်လွှတ်ပါ ….’
အမေပြောတဲ့ ဆိုင်နေရာတွေကို သေချာမှတ်ခဲ့ပြီး ဈေးသို့သွားကာ တစ်ဆိုင်ဝင် တစ်ဆိုင်ထွက် ဝယ်ခဲ့သည်။
“အန်တီ အုန်းနို့တစ်ပွဲ ……..”
“ပဲသွေးထည့်ဦးမလား…..”
“ဟုတ် ကြက်သွန်နီနဲ့ မုန့်ကြွပ်ကို သပ်သပ်အိတ်နဲ့ထည့်ပေးလို့ရမလား…..”
“အေးအေး …….”
“ကျေးဇူးပါအန်တီ……”
“ဒီမှာနော်သား ……”
“ဘယ်လောက်လဲ အန်တီ ….”
“၃၀၀၀ ပါ…….”
“ဒီမှာ ၃၀၀၀ ပါ……”
အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲရတာနဲ့ နောက်တစ်ဆိုင်သို့သွားကာ …..
“မြန်မာမုန့်အကုန်လုံး တစ်ခုစီ ထည့်ပေးပါနော်…….”
“တစ်တုံးစီပဲနော်…..”
“ဟုတ်ကဲ့…..”
“ရပါပြီ…..”
“ဘယ်လောက်လဲ ၉၀၀၀……”
မြန်မာမုန့်လဲ ရပြီဆိုတော့ နောက်တစ်နေရာသို့ ရွေ့ပြန်ကာ
“မုန့်ဟင့်ခါး တစ်ပွဲ နံနံပင်ပဲသီးနဲ့ ငရုတ်သီးကို သပ်သပ်ဆီထည့်ပေးပါ အိုးဘဲဥနဲ့……….”
“ရပါပြီ အကို…..”
မုန့်ဟင်းခါးရပြန်တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့သွားတာ လက်ဖက်ရည်နဲ့အီကြာကွေးဝယ်ခဲ့ပြီး သူမဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Next ( 7 ).....
ရေးရင်းပြုံးနေမိတဲ့အထိ သဘောကျနေရတယ် ☺️☺️
