Global Food Safety Institute

30/03/2026

ပညာရှင်တွေ တစ်ယောက်ထဲရုန်းကန်မနေရအောင် အထောက်အကူပြုချင်လို့ ကျွန်မ Program တစ်ခုကို ပုံဖေါ် ခဲ့တယ်။

ကျွန်မကိုယ်တိုင်က စားသောက်ကုန်လောကမှာ ကော်ပိုရိတ်ဝန်ထမ်းဘဝကလာတာဆိုတော့ Consultant အဖြစ်အလုပ်လုပ်နေရင်းနဲ့ တစ်ချိန်ကကျွန်မကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ Professional တို့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို အနီးကပ်ထိတွေ့ရပါတယ်။

အများစုကတော့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုဂုဏ်ယူစွာလုပ်နေကြပေမယ့် အချို့လည်း ထူးချွန်ရဲ့နဲ့ ရှေ့မတိုးနိုင် ဖြစ်နေတာလေးတွေ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ Professional တွေအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးချင်စိတ် ဖြစ်လာတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာက အစားအသောက်နည်းပညာ (Food Technology) ကို ဘွဲ့အဆင့်၊ ဒီပလိုမာအဆင့် ပို့ချပေးနေတဲ့ တက္ကသိုလ်/ကျောင်းတွေ မရှိသေးပါဘူး။ အနီးစပ်ဆုံး ပညာရပ်တွေဖြစ်တဲ့ Chemical Engineering, Industrial Chemistry, Microbiology, Chemistry တို့လို ဘာသာရပ်တွေကို သင်ကြားပြီး Food Industry ထဲရောက်လာကြတာပါ။ စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်တချို့လည်း စားသောက်ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဘက်ကို ကူးပြောင်းလုပ်ကိုင်ကြတာရှိပါတယ်။

အရည်အသွေးပိုင်းကို စီမံခန့်ခွဲနေသူတွေ၊ အစားအသောက်ဘေးကင်းရေးကို ဦးဆောင်နေသူတွေနဲ့ ထုတ်လုပ်မှုပိုင်းကို ကြီးကြပ်နေတဲ့ Professional တို့ဟာ သူတို့နေ့စဉ်လုပ်ကိုင်နေတဲ့ အလုပ်တွေ အတွက် စနစ်တကျ သင်ယူလေ့လာနိုင်မယ့် ပညာရေးလမ်းကြောင်းမျိုး အရမ်းရှားပါတယ်။

သူတို့ဟာ အလုပ်ခွင်ထဲမှာ ဖိအားတွေကြားကနေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရှာဖွေသင်ယူခဲ့ကြရသလို အမှားတွေထဲကနေလည်း သင်ခန်းစာယူခဲ့ကြရပါတယ်။ ဒါကို မြင်တွေ့ရတာ ကျွန်မ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းများရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ နည်းပညာအခြေခံများ၊ အရည်အသွေးနှင့် အစားအသောက်ဘေးကင်းရေး စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များနဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးကျွမ်းကျင်မှုဆိုတဲ့ အဓိကမဏ္ဍိုင်လေးခုကို အခြေခံပြီး Professional Development Program တစ်ခုကို ကျွန်မ ပုံဖော်ခဲ့ပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကတော့ ပထမဆုံးအသုတ်အနေနဲ့ Professional ၂၀ ဦး သင်တန်းဆင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ 🎓

ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်တဲ့အတွက် အားလုံးပြည့်စုံနေဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ပထမအသုတ်ကနေ သင်ခန်းစာယူ၊ ရှေ့ဆက်ပြီးတော့ ပိုကောင်းအောင် ပြင်ဆင်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။

စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ပညာရှင်တွေ အသိပညာတွေလည်းရရှိပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုပိုရှိလာတာ မြင်တွေ့ရတဲ့အခါ ကျွန်မထင်တဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက တကယ်ရှိနေပြီး၊ အဲဒီလိုအပ်ချက်တွေကို အမြန်ဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ နားလည်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်ဟာ အခုထက်ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အလားအလာတွေနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့က အစားအသောက်လုပ်ငန်းနယ်ပယ်က ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုရင် စောင့်မျှော်နေပါ။ မကြာခင် Batch 2 အဖြစ် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။

သင်တန်းပြီးစီးသွားတဲ့ Professional တို့ရေ Congratulations ပါ။

28/03/2026

FREE Virtual Meetup on Zoom, Today 7:30 PM
ဒီနေ့ဆွေးနွေးမယ့်ခေါင်းစဥ် - Production နဲ့ QA/QC ကြားက ဂန္ဓဝင်အားပြိုင်ပွဲတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြမလဲ။
7:30 PM - မိတ်ဆက်ကြမယ်
7:45 PM
- စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းတွေရဲ့ Typical Organization Structure
- အားပြိုင်မှုတွေ ဘာ့ကြောင့်ဖြစ်တာလဲ
- အားပြိုင်မှုတွေကြားက Professional များ
- ဖိအားတွေကြားမှာ Professional Growth ကို ထူထောင်ခြင်း
- Q&A

Zoom Link ကို Viber Group ထဲမှာ ပေးထားပါပြီ။
စိတ်ဝင်စားသူများ Viber ကို လာ join ထားနိုင်ပါတယ်။

26/03/2026

ကျမတို့ရဲ့ Professional Development Program ထဲက တစ်ယောက်အကြောင်း ပြောပြမယ်။
(နာမည်နဲ့ အချက်အလက်တွေပြာင်းလဲထားပါတယ်။)
သူက စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ QC Professional တစ်ယောက်ပါ။
,
လစာလည်းကောင်းတယ်။ ကိုယ့်ကိုလည်း လူကြီးတွေကယုံကြည်တယ်ဆိုတော့ အပေါ်ယံကြည့်ရင် အလုပ်ကောင်းတစ်ခုလို့ ပြောလို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် အတွင်းမှာတော့ အကြပ်အတည်းလေးတွေရှိတယ်။
အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ ထွက်မှာ ကြောက်လို့ တော်ယုံပြဿနာလောက်ကို ကြည့်ရှင်းပေးနေကြတယ်။
သူ့အမြင်က လုပ်လို့ရတဲ့အလုပ်တွေအများကြီးရှိတယ်။ ပြောင်းသင့်တာတွေပြောင်းမှ ရေရှည်အဆင်ပြေမယ်။ Production ရော သူတို့ရဲ့ QC ဂျာကြီးကိုပါ သေချာစနစ်တကျလေး အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့ ဆွေးနွေးကြည့်ချင်တယ်။
စနစ်လေးတစ်ခု တည်ဆောက်ချင်တယ်။
ဒါပေမယ့် သူ့မှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိမရှိ၊ ဒါမှမဟုတ် တွန်းအားပေးလို့ ဖြစ်နိုင်မလား ဒါတွေကို မသေချာဘူး။
coaching call တစ်ခုမှာ သူ့ကို ပြောခဲ့တယ်။
"ဘာကိုမှ ကိုယ့်တစ်ယောက်ထဲ ယူဆချက် (Assumption) တွေအပေါ်အခြေမခံဖို့၊ အချက်အလက်နဲ့ တင်ပြပြီး တိုက်ရိုက်မန်နေဂျာနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးဖို့။"
သူကလည်း အဲဒါကိုလက်ခံခဲ့တယ်။
သူက ဖြစ်ချင်တာတွေ၊ လုပ်ချင်တာတွေကို စနစ်တကျပြင်ဆင်ပြီး မန်နေဂျာနဲ့ တိုင်ပင်တယ်။
ပထမတော့ မန်နေဂျာလည်း သဘောတူခဲ့တယ်။ ကောင်းတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် အကောင်အထည်ဖော်ရမယ့်အချိန် ရောက်တော့၊ အများစုက မလိုက်နိုင်ဘူး။
လူ မလောက်ဘူး။ လူရင်းတွေ ငြိုငြင်မှာကို ကြောက်တယ်။ အပေးအယူနဲ့ အလုပ်လုပ်နေကျဆိုတော့ အဲဒီပုံစံပဲ အမြစ်တွယ်နေတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှင်းခနဲ့ဖြစ်သွားတယ်။
သူများတွေလိုက်ပြောင်းမလားဆိုတာ မတွေးတော့ဘူး၊ ပြောင်းပါမယ်ဆိုတဲ့ ကတိတွေကိုလည်း သူမစောင့်တော့ဘူး။
သူ့ Career ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ခြေလှမ်းအသစ်တွေစတင်ခဲ့တယ်။
တစ်လတောင်မကြာဘူး ပိုကြီးတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်ရသွားတယ်။
သူ့အတွေ့အကြုံကနေ မြင်စေချင်တာ တစ်ချက်ပဲရှိပါတယ်။
စိတ်ဆိုးလို့ အလုပ်မထွက်ခဲ့ဘူး။ မကြိုးစားကြည့်ခြင်းဘဲလည်း မထွက်ခဲ့ဘူး။
သူက သူ့လက်ရှိ အလုပ်ခွင်ထက် ပိုပြီးကြီးထွားသွားပြီ၊ Outgrow ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ သေချာလို့ အလုပ်ထွက်လိုက်တာ။
အခုတော့ သူက ပါတ်ဝန်းကျင်အသစ်မှာ နည်းပညာအသစ်၊ စနစ်အသစ်တွေကို သင်ယူဖို့အဆင်သင့်ပဲ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အတွင်းစိတ် ပြင်ဆင်မှုကို လုပ်ပြီးသားဖြစ်ခဲ့လို့ပါ။
Professional Development Program မှာ Coaching က စကားတွေပဲထိုင်ပြောတာမဟုတ်ဘူး။
Professional တွေ အရဲအဝံ့ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်လောက်အောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်အောင် ကူညီပေးတာဖြစ်ပါတယ်။

25/03/2026

အလုပ်ထွက်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလားဆိုတာ ဘယ်လို သိမလဲ။
အလုပ်ထွက်ရမယ့်အချိန်ဆိုတာ ....
စိတ်ဆိုးနေတဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူး။
မောပန်းနေတဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူး။
အထက်လူကြီးနဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီးတဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူး။
ဒါတွေက စိတ်ခံစားချက်နဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေပဲ။
အစစ်အမှန် အချက်ပြနေတာတွေက တိတ်ဆိတ်တယ်။
Professional တစ်ယောက်အနေနဲ့ စိတ်ပါဝင်စားတာတွေ၊ တက်ကြွတာတွေ ပျောက်သွားပြီ။ အလုပ်ကခက်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ အလုပ်က ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်နေပေမယ့် ဘယ်ကိုမှ ရွေ့မနေလို့။
ကျမတို့ရဲ့ Professional Development Program မှာ သုံးတဲ့ framework တစ်ခုကို မျှဝေပါမယ်။
အလုပ်ထွက်ဖို့ မဆုံးဖြတ်ခင် ဒီမေးခွန်း ၃ခုကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေပါ။
၁။ ကိုယ် ပြောင်းလဲချင်တာကို စိတ်ခံစားချက်ပေါ်အခြေခံပြီး တုန့်ပြန်တာမဟုတ်ဘဲ၊အချက်အလက်နဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပြီးပြီလား။
ခေါင်းထဲမှာပဲ တွေးမနေပါနဲ့။ အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲပါ။ ကိုယ့်မန်နေဂျာကို တင်ပြပါ။ မှတ်တမ်းနဲ့၊ သက်သေနဲ့ ဖြစ်ရမယ်။ မန်နေဂျာကို ကဘာပြန်ပြောမလဲ၊ တကယ်လက်တွေ့ လုပ်ဖြစ်ကြမလား အချိန်ယူပြီး စောင့်ကြည့်ပါ။
ဒါ မလုပ်ရသေးရင် ထွက်ဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူးလို့ ပြောချင်ပါတယ်။
၂။ မန်နေဂျာက ဘယ်လိုတုံ့ပြန်သလဲသေချာလေ့လာခဲ့ပြီးပြီလား။
"မဖြစ်သေးဘူး" နဲ့ "ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ဘူး" ကွာခြားတယ်။
ခေါင်းဆောင်ပိုင်းက ပြဿနာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး တက်ကြွစွာ ဖြေရှင်းနေရင်၊ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်သင့်စောင့်ရမယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့က ကိုယ်ပြောတာကို နားပဲထောင်ပြီး မတုန့်ပြန်ရင် ဒါမှမဟုတ် တုန့်ပြန်ပေမယ့် လက်တွေ့ဖြစ်မလာရင် .... ဒါ သင့်အဖြေပါပဲ။
၃။ တိုးတက်မှုအတွက် နေနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တည်ငြိမ်မှုအတွက် နေနေတာလား။
ရိုးရိုးသားသား ဖြေပါ။
လစာကောင်းတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းနဲ့။ ဖိအားအများကြီးမရှိဘူး။ ဘယ်သူမှ နေရာတကာ လိုက်ထိန်းချုပ်မနေဘူး။
ဘဝမှာ တည်ငြိမ်မှုကိုဦးစားပေးရတဲ့အချိန်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ တည်ငြိမ်မှုကို ဦးစားပေးဖို့လိုတဲ့ အချိန်မို့ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်နေဖို့ဆုံးဖြတ်ရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ရင်ထဲကတော့ တိုးတက်မှုကိုရှာချင်နေပြီး အပြောင်းအလဲကိုကြောက်လို့ မှိန်းနေမိတာတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့။ တော်ကြာ အသက်ကြီးသွားမှ နောင်တရနေရမယ်။
တိုးတက်မှုဆိုတာက သက်တောင့်သက်သာဖြစ်နေတာထက် စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ စမ်းကြည့်ခွင့်တွေမှာ ပိုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
သုံးခုလုံးကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေပြီးရင် ရင်ထဲမှာအဖြေတစ်ခုပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။ အပြင်အသံတွေကို ခဏထားပြီး ရင်ထဲကအဖြေကို အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ပါ။
မိတ်ဆွေရော ဒီလိုမေးခွန်းတွေမေးဘူးလား။ ဘာအဖြေတွေရလဲ။

24/03/2026

Faculty of Food, Agriculture and Natural Resources - FFANR, AIT က 2026 August Intake အတွက် ရန်ကုန်မှာ Open House လာလုပ်ဖို့ရှိပါတယ်။ Master/ Ph D အစီအစဥ်တွေ၊ Scholarship တွေကို စိတ်ဝင်စားသူတိုင်း တက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။ Register လေးတော့ကြိုလုပ်ထားပါနော်။ ..
𝐀𝐈𝐓 𝐑𝐨𝐚𝐝𝐬𝐡𝐨𝐰 𝐘𝐚𝐧𝐠𝐨𝐧 - 𝟓 𝐀𝐩𝐫𝐢𝐥 𝟐𝟎𝟐𝟔
[For prospective students in Myanmar only]
Thinking about a Master’s or PhD for August 2026? Meet AIT in Yangon 🇲🇲.
Join AIT in Yangon on 5 April 2026 to explore Master's or PhD programs, connect with academic leaders, and discover opportunities for scholarships, internships, exchange, and career growth.
Meet AIT’s Deans and faculty representatives in person, get your questions answered directly, and take the first step toward your international graduate journey.
✅ Register now: https://tinyurl.com/RSYangon5Apr26

𝐀𝐈𝐓 𝐑𝐨𝐚𝐝𝐬𝐡𝐨𝐰 𝐘𝐚𝐧𝐠𝐨𝐧 - 𝟓 𝐀𝐩𝐫𝐢𝐥 𝟐𝟎𝟐𝟔
[For prospective students in Myanmar only]

Thinking about a Master’s or PhD for August 2026? Meet AIT in Yangon 🇲🇲.
Join AIT in Yangon on 5 April 2026 to explore Master's or PhD programs, connect with academic leaders, and discover opportunities for scholarships, internships, exchange, and career growth.
Meet AIT’s Deans and faculty representatives in person, get your questions answered directly, and take the first step toward your international graduate journey.

✅ Register now: https://tinyurl.com/RSYangon5Apr26

24/03/2026

ခင်မြတ်သူက အရာအားလုံး မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်ခဲ့တယ်။
အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းခဲ့တယ်။
ရှင်းလင်းတဲ့ မှတ်တမ်းနဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေနဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲခဲ့တယ်။
သူ့ GM ကို တင်ပြခဲ့တယ်။
အဆိုပြုချက်က ရိုးရိုးလေးပါ။
✅ Production နဲ့ QC အတူတူပူးပေါင်းပြီး Management ကိုပြောကြမယ်။
✅ Food Safety ကိုစနစ်တကျလုပ်ဖို့ ဘာတွေ ပြောင်းရမလဲ၊ စနစ်တကျ ခွဲခြားကြမယ်။
✅ အချိန်ဇယား သတ်မှတ်ရမယ်။
✅ Audit ဖြေတဲ့အချိန် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အခုကတည်းကစမှဖြစ်မယ်။
သူ့ GM က သဘောတူခဲ့တယ်။ သူ့အစီအစဉ်ကို သဘောကျတယ်လို့လည်းပြောခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် တကယ်လုပ်ရမယ့်အချိန်လည်းရောက်ရော ....
"အရမ်းဖိလို့ မရဘူး၊ ကလေးတွေက paper work နဲ့ ရင်းနှီးတာမဟုတ်ဘူး။”
"အတင်းမလုပ်နဲ့နော်၊ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ ထွက်သွားဦးမယ်။"
"လစာ ပေးထားတာကလည်း နည်းတာဆိုတော့ ထွက်သွားရင် လူပြန်ရှာဖို့ခက်တယ်"
ဖတ်နေရင်းနဲ့ ငါတို့ဆီမှာလည်းဒီလိုပဲလို့ တွေးမိနေပြီလား။
ဒါက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက ပြဿနာရှိမှန်း သိပေမယ့် တိုးတက်မှုထက် တည်ငြိမ်မှုကို ရွေးချယ်တဲ့အခါ ဖြစ်လာတတ်တာပါ။
စားသောက်ကုန် ဘေးကင်းရေး ပြဿနာတွေကို "pass" ပေးလိုက်တယ်။ စံနှုန်း မကိုက်ညီလည်း လက်ခံနေရတယ်။ စာရွက်ပေါ်က စနစ်က ကောင်းပေမယ့်၊ လက်တွေ့ မှာ အလျှော့အတင်းတွေလုပ်ပြီး လည်ပတ်နေရတယ်။
ဒီအချက်ကို နားလည်စေချင်တယ်။
ဒါဟာ နည်းပညာဆိုင်ရာ ကျရှုံးမှု မဟုတ်ဘူး။ ဒါ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ကျရှုံးမှုပါ။
ပိုကောင်းတဲ့ စာရွက်စာတမ်း၊ SOP အသစ်၊ HACCP အစီအစဉ်အသစ် ဘယ်လောက်ရေးရေး ပြင်လို့ မရဘူး။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စနစ်က ပျက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။
စနစ်က အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ဆောင်နေတာ။
အငြင်းအခုန်တွေမလုပ်နဲ့၊ စွမ်းဆောင်မှုအားနည်းလည်း လူတွေရှိနေဖို့ ထွက်မသွားအောင်ထိန်းထားပါ။
အပြောင်းအလဲတွေ သိပ်မလုပ်နဲ့။
နေ့တိုင်း ဒါတွေပဲကြုံနေရတဲ့ Professional တွေအတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုရှိတယ်။
1. ဒါက အကောင်းဆုံးအခြေအနေပဲလို့ လက်ခံပြီး အဆင်ပြေအောင်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ ဒါမှမဟုတ် ...
2. သင့်ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် တစ်ခြား ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ရွှေ့ဖို့လိုအပ်တယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်ပါ။
1 နဲ့ 2 မှာ - ဘာပဲရွေးရွေး မှားတယ်လို့မဆိုနိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် 1 လည်းမဟုတ်၊ 2 လည်းမဟုတ်တဲ့ "တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလာပါလိမ့်မယ်" လို့ မဟုတ်မှန်း သိသိကြီးနဲ့ ငုတ်တုတ်ထိုင်စောင့်နေမိပြီဆိုရင်တော့ Professional တစ်ယောက်ရဲ့ Career အဲဒီမှာပဲ ဂိတ်ဆုံးသွားနိုင်တယ်။ 🧠
မိတ်ဆွေရော အဲဒီလိုကြုံဘူးလား။ ကိုယ့်အမြင်တွေကို ပြောပြခဲ့ပါဦး။

23/03/2026

လစာက သင့်တင့်တယ်။
အထက်လူကြီးက အသေးစိတ်ဝင်မစီမံဘူး။
ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းရှိတယ်။
ဘယ်သူမှ ဖိအားမပေးဘူး။
ဒါနဲ့တောင် တနင်္လာနေ့တိုင်း ဘာကြောင့် အလုပ်သွားရမှာကြောက်နေရတာလဲ။
စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ ဘယ်သူမှ မပြောတဲ့ အချက်တစ်ခုရှိတယ်။
အန္တရာယ်အကြီးဆုံး career ထောင်ချောက်ဆိုတာ ခပ်ဆိုးဆိုး အလုပ်ခွင်တစ်ခုမဟုတ်ဘူး။
သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပုံစံ ဖြစ်တယ်။
Professional တွေကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး မဆက်ဆံဘူး။
လစာ နည်းတာလည်း မဟုတ်ဘူး။
အလုပ်ပိတာလည်း မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် တစ်ခုခုတော့လိုနေတယ်ဆိုတာကို စိတ်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှာ သိနေတဲ့လုပ်ငန်းခွင်မျိုး။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပျက်နေတာတွေရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ ပြင်ချင်စိတ် မရှိဘူး။
စံမမီလည်း စကားမများချင်လို့ "Pass" ပေးလိုက်တယ်။
လုပ်ချင်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို "ငါတို့ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလုပ်ခဲ့တာ" ဆိုပြီး အတားဆီးခံရတယ်။
Professional တစ်ယောက်အနေနဲ့ တိုးတက်မနေဘူး။ ဒုံရင်းဒုံရင်းပဲ ဖြစ်နေတာ။
နေ့တိုင်း၊ သီတင်းပတ်တိုင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောနေမိတယ်...
"တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာမှာပါ။"
ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှမပြောင်းလဲဘူး။
တကယ်တမ်း ပြောင်းလဲနေတဲ့သူက ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲဖြစ်နေတယ်။
တစ်ချိန်က ပြောင်းလဲပစ်ချင်ခဲ့တာတွေကို သည်းခံတတ်တဲ့သူက ကိုယ်ဖြစ်နေတယ်။
မကြိုက်ဘူးဆိုတဲ့ ဒီပါတ်ဝန်းကျင်မှာ အသားကျလာတာကလည်း ကိုယ်ပဲဖြစ်နေတယ်။
စားသောက်ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းခွင်ထဲကဖြစ်ပြီး ဒီပို့စ်က ကိုယ်နဲ့ဆိုင်သလိုလိုဖြစ်နေရင် ဒီအပတ်အတွင်း တင်တဲ့ပို့စ်တွေကို ဆက်ဖတ်လိုက်ပါ။
စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းနယ်ပယ် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ယောက်အတွက် အခက်ခဲဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုအကြောင်း ပြောမယ်။
ပျက်နေတဲ့ စနစ်တစ်ခုကို ပြင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး။
စနစ်တစ်ခုကို စွန့်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။
မိတ်ဆွေရော ..... Professional တစ်ယောက်အနေနဲ့ သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခုမှာ အရမ်းကြာကြာ နေခဲ့ဖူးလား။
ကိုယ့်ကို ဘာက ဆွဲထားခဲ့တာလဲ။
ပုံကတော့ ဆယ့်တစ်နှစ်ကြာထိုင်ခဲ့တဲ့ အလုပ်စားပွဲလေးပါ။

21/03/2026

စားသောက်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းနယ်ပယ်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တွေအတွက် virtual meetup series တစ်ခုဖန်တီးထားပါတယ်။ အခမဲ့ပါ။
ဟောပြောပွဲ မဟုတ်ပါဘူး။
Webinar လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
Slide တွေပြပြီး certificate ပေးတဲ့ training လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
QA Manager တွေ၊ Food Safety Team Leader တွေ၊ Production Supervisor တွေ၊ Quality professional တွေ စုပြီး ကိုယ့်စက်ရုံထဲက အတွေ့အကြုံအစစ်တွေ မျှဝေကြတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။
တစ်ယောက်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်က နောက်တစ်ယောက်အတွက် သင်ခန်းစာ ဖြစ်သွားတာမျိုး။ တစ်ယောက်ရဲ့ အခက်အခဲကို ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးကြတာမျိုး။​ အဲဒါကို ဖန်တီးချင်တာပါ။
ဒီ Vitural Meetup တစ်ခုချင်းစီအတွက် စဥ်းစားထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့ ဒီလိုမျိုးတွေပါ။
→ QA နဲ့ Production ကြားက ဂန္ဓဝင် ပဋိပက္ခများနဲ့ ဘယ်လိုကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းကြမလဲ။
→ Empathic Listening နဲ့ တစ်ဖက်ကို တကယ်နားလည်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်တဲ့အခါ ဘာတွေ ပြောင်းသွားလဲ။
→ တာဝန်လွှဲခြင်း။ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်လုပ်နေလို့ ကိုယ်ကိုတိုင်ပဲ Bottleneck ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြမလဲ။
→ အထက်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း။ Managing Up
→ တစ်ယောက်ထဲ ရပ်တည်ရခြင်း။ Food safety ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်သလို ခံစားရတဲ့အခါ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
→ Reflection ကိုစနစ်တကျလုပ်ရင် အချိန်တိုအတွင်း ကိုယ့်မှာ ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလဲ။
Virtual Meetuup Session တစ်ခုကို တစ်နာရီကျော်ကျော်လောက်ပဲ မှန်းထားပါတယ်။ slide တွေနဲ့ စာတွေမသင်ဘဲ Profesional တို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေပေါ်မှာပဲ ပြောပြဆွေးနွေးသွားမှာပါ။
ဘယ်သူတွေအတွက်လဲ ဆိုတော့
→ QA / QC Supervisor, Officer, Manager တွေ
→ Food Safety Team Leader တွေ
→ Production Supervisor နဲ့ Manager တွေ
→ 'Standard က ဘာလိုအပ်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ လူတွေကို လိုက်နာအောင် မလုပ်နိုင်တာပဲ' လို့ တစ်ခါမှာ စဉ်းစားဖူးတဲ့ စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် တိုင်းအတွက်ပါ။
ပထမ Session
📅 ရက်စွဲ: 28-March-2026
⏰ အချိန်: 7:30PM - 9:00PM
📍 Platform: Zoom
💰 ကုန်ကျစရိတ်: FREE
ဘယ်လို ပါဝင်ရမလဲ ဆိုတော့ ...
comment မှာပေးထားတဲ့ လင့်ကနေ Viber Community လေးကို join ထားပေးပါ။ Zoom Link ကို အဲဒီကနေ ပို့ပေးပါမယ်။
နောက်ထပ် တစ်ခု ပြောချင်ပါသေးတယ်။
Professional တိုင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက အရေးပါပါတယ်။
ပြီးခဲ့တဲ့ အင်္ဂါနေ့က ကြုံခဲ့ရတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ Production နဲ့ အငြင်းပွားခဲ့တာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘတ်ဂျက်တင်တော့ အငြင်းခံရတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ audit finding တစ်ခုကြောင့် ညဘက် အိပ်မပျော်ခဲ့တာ ဖြစ်ဖြစ်။
အဲဒီ အဖြစ်အပျက်က တစ်ခြား စက်ရုံတစ်ခုမှာ ရှိနေတဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် တစ်ယောက်အတွက် သင်ခန်းစာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သင် မျှဝေလိုက်တဲ့အခါ အနည်းဆုံးတော့ နောက်တစ်ယောက်က 'ငါ တစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ဘူး' ဆိုတာ သိသွားပါလိမ့်မယ်။
ဒီ community ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒါပါပဲ။
Session 1 မှာ တွေ့ကြမယ်နော်။
Saint Yi Htet
Founder, Global Food Safety Institute

20/03/2026

Food industry မှာ လုပ်နေတဲ့ professional တိုင်းကို စာအုပ်တစ်အုပ်ပဲ recommend လုပ်ခိုင်းရင် Stephen Covey ရဲ့ 7 Habits of Highly Effective People ကို ညွှန်းပါမယ်။
ကျမကိုယ်တိုင် စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်မှုလောကထဲက Professional တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီစာအုပ်ထဲက သင်ယူခဲ့ရတဲ့ အချက် ၇ ချက်ကို မျှဝေချင်ပါတယ်။

၁. Proactive ဖြစ်ပါ။ Reactive မဖြစ်ပါနဲ့။
Audit finding ထွက်မှ၊ customer complaint လာမှ လက်ပူတိုက်ပြင်နေရတယ်ဆိုရင် နောက်ကျသွားပါပြီ။ HACCP plan တွေ၊ preventive control တွေ၊ SOP တွေကို ကြိုပြင်ထားပါ။ Professional ကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် မီးလောင်မှလိုက်ငြိမ်းရတဲ့ မီးသတ်သမားဘဝမရောက်အောင် ပြင်ဆင်ထားရမယ်မဟုတ်လား။
၂. End goal ကို အရင်မြင်ပါ။
R&D မှာ product အသစ်ဖန်တီးတာဖြစ်ဖြစ်၊ line အသစ်စတင်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ပထမဆုံး "ဘာရလာဒ်ကိုရချင်တာလဲ" ဆိုတာ ရှင်းနေရပါမယ်။ CCP limit တွေ၊ quality spec တွေ၊ shelf-life target တွေ batch မစခင် ကတည်းက သတ်မှတ်ထားပါ။
၃. အရေးကြီးတာကို အရင်လုပ်ပါ။
Production pressure များတဲ့အချိန်၊ deadline တွေအရမ်းကြပ်တဲ့အချိန်မှာ food safety ကို ဘယ်တော့မှ compromise မလုပ်ပါနဲ့။ Output အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် consumer safety ထက်တော့ မကြီးပါဘူး။ ထုတ်ကုန်ထုတ်ပေမယ့် Specification ထဲမဝင်လို့ ပယ်လိုက်ရရင် output မရတဲ့အပြင် ဆုံးရှုံးမှုပါ ထပ်ဆင့်ခံစားရပါတယ်။ စားသုံးသူဆီက complaint ပြန်ရရင် နာမည်ပါပျက်နိုင်ပါတယ်။
၄. Win-Win စဉ်းစားပါ။
QA vs Production ဆိုတာ factory တိုင်းမှာ ရှိတဲ့ ဂန္ဓဝင်စစ်ပွဲ ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် Professional ကောင်းတွေက အပြန်အလှန် အပြစ်မတင်ကြပါဘူး။ Quality ရော efficiency ရော အတူတူ သွားနိုင်တဲ့ system ကို တည်ဆောက်ကြပါတယ်။
၅. နားလည်အောင် အရင်နားထောင်ပါ။
SOP မရေးခင် operator တွေနဲ့ အရင်စကားပြောပါ။ Batch reject မလုပ်ခင် process မှာဘာမှားသွားတာလည်းကို အရင်နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ။ Line မှာ အနီးဆုံး ရှိနေတဲ့သူတွေဆီမှာ data ထဲ မပါတဲ့ အဖြေတွေ ရှိနေတတ်ပါတယ်။
၆. Synergize — အတူတူ လုပ်ပါ။
R&D က ထုတ်ကုန်ဒီဇိုင်းလုပ်တယ်။ Production က ထုတ်တယ်။ QA က အရည်အသွေးကောင်းရဖို့ ကြိုးစားတယ်။ M&E က machine တွေ maintain လုပ်တယ်။ ကိုယ့်ဌာနအတွက်ပဲကိုယ်ကြည့်နေရင် rework နဲ့ downtime ပဲ ရမယ်။ စောစောကတည်းက collaborate ရင် right-first-time ဖြစ်မယ်။
၇. ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲ sharpen လုပ်ပါ။
Regulation တွေ ပြောင်းတယ်။ Technology တွေ တိုးတက်တယ်။ Hazard အသစ်တွေ ပေါ်လာတယ်။ ISO22000/ FSSC 22000 update တွေ၊ ဓါတ်ခွဲခန်းမှာစမ်းသပ်တဲ့နည်း အသစ်တွေ၊ GMP training တွေ အမြဲရှိတယ်။ continuous learning လုပ်တဲ့သူတွေပဲ ရှေ့ကို ရောက်တယ်။ နောက်မှာမကျန်ခဲ့ချင်ရင် အမြဲသင်ယူပါ။
ဒီစာအုပ်က food science/ food technology စာအုပ် မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် food industry ထဲက Professional တွေရဲ့ career အတွက် အရေးအကြီးဆုံး စာအုပ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

18/03/2026

မဇင်မာ ခွင့်ယူသည်။ ရက်သတ္တပတ် ၂ ပတ်။
ပထမ ၃ ရက်တွင် စက်ရုံထဲ၌ ဘာမျှ မဖြစ်။ စတုတ္ထ ရက်တွင် ပြဿနာ စတင် ပေါ်လာသည်။ ပဉ္စမ ရက်တွင် ဖြူဖြူထွေး ကိုအောင်မြင့်ထံ ပြေးလာသည်။
"Plant Manager၊ Micro Test Result ထွက်ပါပြီ" ဖြူဖြူထွေးက ပြောသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ခြင်း အပြည့် ရှိသည်။ "ဒါပေမယ့် ဒီ Result ကို Pass လား Fail လား ဆိုတာ ကျမ မသိဘူး"
"Specification မှာ Limit ပါတယ် မဟုတ်လား" ကိုအောင်မြင့်က ပြောသည်။
"Specification File က အစ်မ ဇင်မာ Computer ထဲမှာပါ။ Password နဲ့ ပိတ်ထားတယ်"

ကိုအောင်မြင့်သည် မျက်လုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။
"Supplier COA စစ်တာကရော" ကိုအောင်မြင့်က မေးသည်။
"COA စစ်တဲ့ Criteria ကိုလည်း အစ်မ ဇင်မာပဲ သိတယ်" ဖြူဖြူထွေးက ပြောသည်။

"Customer Complaint ဝင်ရင်ရော"
"Complaint Handling Procedure ကို ... အစ်မ ဇင်မာပဲ ဦးဆောင်ပြီးလုပ်တာပါ "

ကိုအောင်မြင့်သည် ထိုအခိုက်တွင် သဘောပေါက်သည်။ စက်ရုံ၏ Quality System တစ်ခုလုံးသည် မဇင်မာ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။ Document ထဲတွင် မရှိ။ System ထဲတွင် မရှိ။ မဇင်မာ ရှိလျှင် System ရှိသည်။ မဇင်မာ မရှိလျှင် System လည်း မရှိ။

ဤသည်ကို Person-dependent System ဟု ခေါ်သည်။
ကိုဇော်မင်းကို ခေါ်သည်။ အခြေအနေကို ပြောသည်။

"ဒါက System မဟုတ်ဘူး Plant Manager" ကိုဇော်မင်းက ပြောသည်။ "ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ရှိတဲ့ Knowledge ပဲ။ ထိုလူ ထွက်သွားရင်၊ ခွင့်ယူရင်၊ ဖျားနာရင် Knowledge လည်း အတူ ထွက်သွားတယ်"

"ဘယ်လို ပြင်ရမလဲ"
"Document-driven System ပြောင်းရမယ်။ SOP ရေးထားရမယ်။ Specification တိုင်း Shared Drive မှာ ရှိရမယ်။ Procedure တိုင်း ဘယ်သူ လုပ်လုပ် လုပ်နိုင်အောင် ရေးထားရမယ်။ Training Record ပြည့်စုံရမယ်။ မဇင်မာ မရှိရင်လည်း ဖြူဖြူ ဆက်လုပ်နိုင်ရမယ်။ ဖြူဖြူ မရှိရင်လည်း နောက်တစ်ယောက် ဆက်လုပ်နိုင်ရမယ်"

ကိုအောင်မြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

ဖြူဖြူထွေးသည် ထိုစကားကို ကြားရင်း စဉ်းစားနေသည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း မဇင်မာ မရှိလျှင် ဘာလုပ်ရမည် မသိသူ ဖြစ်နေရသည်ကို ရှက်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုရှက်ခြင်းသည် သူမ၏ အပြစ် မဟုတ်ကို နားလည်လာသည်။ System မရှိခြင်း၏ အပြစ် ဖြစ်သည်။

မဇင်မာ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ကိုအောင်မြင့်က ပြောသည်။

"မဇင်မာ၊ Quality System ကို Document-driven ဖြစ်အောင် ပြောင်းဖို့ Project စမယ်။ ကိုဇော်မင်းက Lead လုပ်မယ်"

မဇင်မာ ခဏ ငြိမ်သွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမ သိသည်။ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင်သာ ရှိနေသော Knowledge သည် စက်ရုံအတွက် အန္တရာယ် ဖြစ်သည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း သိသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာကို ပြောင်းလဲရန် အချိန် မရခဲ့။ နေ့စဉ် ပြဿနာများက သူမကို ရေစီးကြောင်းထဲက သစ်ရွက်ကဲ့သို့ မောင်းနှင်နေသည်။ ရပ်၍ System ကို တည်ဆောက်ရန် အချိန်ကို မည်သည့်အခါမှ မရခဲ့။

"ဖြူဖြူ" မဇင်မာက ပြောသည်။ "ဒီ Project မှာ ဖြူဖြူ ကူရမယ်နော်"
ဖြူဖြူထွေး၏ မျက်နှာတွင် ပြုံးချိုလေး ပေါ်လာသည်။ ရှပ်ပြာရှပ်ပြာ ဖြစ်တတ်သူ ဖြစ်သည့်တိုင် သင်ယူရမည့် အရာ ရှိလျှင် ဖြူဖြူထွေး ဘယ်တုန်းကမှ ငြင်းခဲ့သည် မရှိ။

"ကူပါမယ် အစ်မ" ဖြူဖြူထွေးက ပြောသည်။

System ဟူသည် လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှိသည့် Knowledge ကို စက္ကူပေါ်သို့ ချရေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ချရေးပြီးသည့်အခါ Knowledge သည် လူတစ်ယောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့။ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံး၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားသည်။ လူ ပြောင်းနိုင်သည်။ လူ ထွက်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် System ကမူ ကျန်ရစ်သည်။

ကောင်းသည့် System ဟူသည် လူမရှိလျှင်လည်း အလုပ်လုပ်သည့် အရာ ဖြစ်သည်ကို Food Industry Professional တိုင်း သိထားသင့်၏။

17/03/2026

နံနက် ခြောက်နာရီခွဲ။ စက်ရုံပြင်ဘက်တွင် မိုးမလင်းသေး။
ကိုရဲဝင်း Line 3 ထဲသို့ ဝင်လာသည့်အခါ Oven ကြီးများ၏ အပူရှိန်က သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ ဂျုံမှုန့်နံ့၊ ထောပတ်နံ့၊ သကြားအရည်ကျိုနေသည့် ချိုမွှေးသော အနံ့တို့ ရောထွက်လာသည်။ ထိုအနံ့များသည် သူ့အတွက် အိပ်ရာနိုးစ ကော်ဖီရနံ့ထက် ပိုရင်းနှီးသည်။
ယနေ့ Production Plan ကို ကြည့်လိုက်သည်။ Butter Cake ၅၀၀ လုံး။ ပေါင်မုန့် ၈၀၀ လုံး။ Cream Roll ၃၀၀ ခု။ ကွတ်ကီး ၂၀၀ ထုပ်။
ကွတ်ကီးက စိတ်အချရဆုံး။ Shelf Life ရက် ၃၀ ရှိသည်။ ရောင်းချိန်ကောင်းကောင်းရသည်။ သို့ရာတွင် ပေါင်မုန့်နှင့် ကိတ်မုန့်ကိုမူ ကိုရဲဝင်း နေ့တိုင်း ရက်တွက်နေရသည်။ မုန့် shelf life တွေက ၅ရက် မှ ၁၀ရက်။ ထိုရက်အတွင်း ထုတ်ရမည်။ ပို့ရမည်။ ရောင်းရမည်။ စားသုံးသူ လက်ထဲ ရောက်ရမည်။ ရောက်ပြီးနောက်လည်း စားချိန် ကျန်ရမည်။
တစ်ရက် နောက်ကျလျှင် တစ်ရက်စာ Shelf Life ကုန်သည်။ Shelf Life ကုန်သည်ဆိုသည်မှာ ထုတ်ကုန်တစ်ခု သေသွားခြင်းနှင့် အတူတူ ဖြစ်သည်။ သေသွားသော ထုတ်ကုန်ကို ပြန်အသက်သွင်း၍ မရ။
"ကိုရဲဝင်း၊ မနေ့က Butter Cake အလုံး ၈၀ လောက် Return ပြန်ဝင်လာတယ်" Delivery မှ ဖုန်းဝင်လာသည်။
ကိုရဲဝင်းသည် Return ဆိုသည့်စကားကို ကြားတိုင်း ရင်ထဲတွင် စူးကနဲ၊ ကျိန်းကနဲ ခံစားရသည်။ Return ဆိုသည်မှာ သက်တမ်းတိုမုန့်လုပ်ငန်းတွင် အနာကျင်ရဆုံးသော စကားလုံး ဖြစ်သည်။
ထိုစကားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ကုန်ကြမ်းဖိုး ရှိသည်။ လူအင်အားစရိတ် ရှိသည်။ Oven ထဲတွင် ကုန်သွားသော Gas ဖိုး ရှိသည်။ Packaging Material ဖိုး ရှိသည်။ Delivery Cost ရှိသည်။ ထိုအရာ အားလုံးသည် Waste အဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။
Plant Manager ကိုအောင်မြင့်သည် ထိုနံနက်တွင် ကိုရဲဝင်း၏ စားပွဲပေါ်ရှိ Return Record ကို ကြည့်မိသည်။ ဂဏန်းများကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုံ့သည်။
"ဒီလ Return Rate က ဘယ်လောက်ရှိလဲ"
"၁၂% ပါ ကိုအောင်မြင့်" ကိုရဲဝင်းက ပြောသည်။ "ပေါင်မုန့်ဘက်က ၈%၊ Cream Roll က ၁၈%"
ကိုအောင်မြင့် ခဏ ငြိမ်သွားသည်။ ၁၂% ဆိုသည်မှာ ထုတ်လိုက်သည့် ထုတ်ကုန် ၁၀ ခုတွင် တစ်ခုကျော်သည် စားပွဲပေါ်ကို မရောက်ဘဲ အမှိုက်ပုံးထဲ ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
"Production Planning ကို ပြန်ကြည့်ဖို့ လိုပြီ" ကိုအောင်မြင့်က ပြောသည်။
Shelf-Life တိုသောထုတ်ကုန်များ၏ Production Planning သည် စစ်မြေပြင်တွင် စစ်ဆင်ရေး ချမှတ်ခြင်းနှင့် တူသည်။ များလွန်းလျှင် Waste ဖြစ်သည်။ နည်းလွန်းလျှင် Lost Sales ဖြစ်သည်။ ပိုလျှင် ပိုသလောက်၊ လိုလျှင် လိုသလောက် ဆုံးရှုံးသည်။ Sweet Spot ကို ရှာရသည်။ ထို Sweet Spot ဟူသည်ကား ရက်တိုင်း ရွေ့နေသည့် ပစ်မှတ်ကို ပစ်ရသည်နှင့် တူ၏။
ကိုရဲဝင်းသည် Oven ကြီးများ၏ အပူရှိန်ကြားတွင် ရပ်ရင်း Production Board ကို ကြည့်နေသည်။ ယနေ့ ထုတ်ရမည့် ပေါင်မုန့် ၈၀၀ လုံး။ ထိုအထဲမှ ဘယ်နှစ်လုံးသည် စားသုံးသူ လက်ထဲ ရောက်မည်နည်း။ ဘယ်နှစ်လုံးသည် ၅ ရက် အတွင်း အသက်ပျောက်သွားမည်နည်း။
ရက်တိုစားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းတွင် ရက်ကို ရေတွက်နေရသူ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဘယ်သူမှ နားလည်မည်မထင်ပေ။

16/03/2026

ဂရုစိုက်နေတဲ့ကြားက အစားအသောက်တွေ ခဏခဏ ပျက်စီးနေတာ… အပူချိန်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ချက်ပြုတ်တဲ့အခါ ပိုးသေအောင် ကျက်အောင်ချက်တယ်။
ဒါပေမယ့် ချက်ပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သလဲ…
ထုပ်ပိုးတဲ့အခါ ထုတ်ကုန်အပူချိန် ဘယ်လောက်ရှိသလဲ…
ဖောက်သည်လက်ထဲ ရောက်တဲ့အထိ ဘယ်လိုသိုလှောင်သလဲ…
ဒီအဆင့်တွေကို လျစ်လျူရှုမိရင် ချက်ပြုတ်စဉ် ပိုးတွေ သေသွားပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ပိုးအသစ်တွေ ပြန်ဝင်ပြီး ပွားနိုင်ပါတယ်။
5°C - 60°C ကို Danger Zone လို့ခေါ်ပါတယ်။
ဒီအပူချိန်အတွင်းမှာ ရောဂါပိုးတွေ အလျင်အမြန် ပွားများပါတယ်။ သင့်ထုတ်ကုန် ဒီ Zone ထဲမှာ ကြာကြာနေလေ အန္တရာယ် ပိုများလေပါပဲ။
ဒါပေမယ့်… MSME ထုတ်လုပ်သူ အတော်များများက ဒီအချက်ကို မသိကြပါဘူး။
📘 ဒါကြောင့် "အပူချိန်နှင့် စားသောက်ကုန် ဘေးကင်းရေး" eBook ကို ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီ eBook မှာ —
🥩 ကုန်ကြမ်းလက်ခံတဲ့အခါ ဘာတွေစစ်ဆေးရမလဲ
🔪 ပြင်ဆင်စဉ် Danger Zone ထဲ ဘယ်လောက်ကြာ ထားလို့ရလဲ
🔥 ချက်ပြုတ်စဉ် Core Temperature ဘယ်လောက်ရောက်ရမလဲ
❄️ အအေးခံခြင်း — MSME အများဆုံး လျစ်လျူရှုတဲ့ အဆင့်
📦 ထုပ်ပိုးစဉ် Hot filling vs Cold filling ဘယ်ဟာသင့်တော်လဲ
🍽️ ဧည့်ခံကျွေးမွေးရာမှာ ဘယ်အချိန်မှာ ပယ်ဖျက်ရမလဲ
အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီကို လက်တွေ့ကျကျ ရှင်းပြထားပါတယ်။
တကယ်တော့ .... မှတ်သားရမှာက တစ်ခုပဲ —
အပူစားမယ့်အစားအသောက်ကို အပူမှာထား၊ အအေးစားမှာကို အအေးမှာထား။ ကြားထဲမှာ မထားနဲ့။
ဒါကိုလိုက်နာရုံနဲ့ သင့်ထုတ်ကုန်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်နိုင်ပါတယ်။
မြန်မာလို အပြည့်အစုံရေးထားတဲ့ eBook လေးရယူချင်ရင်တော့ ကွန်မင့်မှာ ပေးထားတဲ့ လင့်ကနေ Viber Community ကို join ထားလိုက်ပါ။