02/01/2023
Volgens de hoogleraar zijn er twee mogelijke verklaringen voor die burn-outcijfers.
Altijd interessant, interviews met psychiater Dirk de Wachter. In dit interview zoekt hij naar verklaringen voor de hoge burn-outcijfers:
“De eerste [verklaring] is dat ze een symptoom vormen van een kapitalistisch vooruitgangsysteem dat op zijn limieten zit: het moet steeds sneller, de cijfers moeten beter, waardoor mensen uitvallen en de overblijvers nog harder moeten werken. Kortom, een soort vicieuze cirkel. De vraag die zich bij die eerste hypothese stelt, is dan natuurlijk: wat kan en moet er voor dat systeem in de plaats komen?”
“De tweede hypothese is iets hoopvoller, namelijk dat de burn-out epidemie een soort groeipijn is richting een nieuwe fase, waarin mensen - zeker de nieuwe generaties - niet meer alleen op carrière, werken, concurrentie en blindelings vooruitgaan zijn gericht, maar een evenwicht willen vinden tussen werk en levenskwaliteit, tussen een job een en gezin, enzovoort. Kortom, een nieuwe manier van in het leven staan. En de overgang tussen die twee fases kraakt en schuurt, de mensen zit daartussen gewrongen: we kunnen namelijk niet én honderd uur per week werken én met het huiswerk van de kinderen bezig zijn. Dat bedoel ik met groeipijn.”
Als we die tweede hypothese volgen, komt het wel in orde en heeft het volgens De Wachter alleen zijn tijd nodig om tot dat evenwicht te komen. “Maar ik ben geen visionair, dus ik heb geen idee welke richting het uiteindelijk zal uitgaat of in welke fase we nu echt zitten: die van de eerste of de tweede hypothese”.
Werd de zeventiende eeuw de Gouden Eeuw en de achttiende de eeuw van de Verlichting genoemd, dan bestaat stilaan de kans dat de 21ste de geschiedenisboeken ingaat als die van de Crisis. Nog maar net hadden we corona verteerd, of daar kregen we met de oorlog tussen Rusland en Oekraïne een geopolitie...
