Taboe coaching en therapie

Taboe coaching en therapie Gezinstherapie, veelal vanuit een kindvraag.

Je kind is de spiegel voor jou als ouder en vaak ga ik dan ook met jou als ouder aan de slag: Door middel van eenvoudige bewegingsoefeningen meer vrijheid, speelsheid en genieten gaan ervaren

Uitstellen, uitstellen, uitstellen...tot de druk maximaal is en dan wél tot actie kunnen komen, kán een traumarespons zi...
30/01/2026

Uitstellen, uitstellen, uitstellen...
tot de druk maximaal is en dan wél tot actie kunnen komen, kán een traumarespons zijn, maar het is niet automatisch zo.

Trauma-uitstel voelt niet als 'ik kies ervoor'

maar als: 'ik wil wel, maar ik kan het (op dat moment)niet/ik kan mij er fysiek niet toe zetten'

En daarna komt vaak:
🤯schuldgevoel
🤯schaamte
🤯jezelf lui noemen
(terwijl het eigenlijk een regulatieprobleem is)

Laten we eens intunen bij mensen met (ontwikkelings)trauma, chronische stress of langdurige prestatiedruk. Vaak zie je dit patroon:

1.Het zenuwstelsel komt pas “aan” bij hoge druk:

Als je lang hebt gefunctioneerd in stress (bijv. hoge eisen aan jezelf stellen), kan je lichaam:
💥rust = gevaar/verlamming
💥stress = focus/overleving

Pas als de deadline echt dreigt, schiet je in fight-or-flight en dan lukt het.

2. Freeze → flight → hyperfocus
Veel uitstellers zitten eerst in een freeze-toestand:
❄️weten wat je moet doen
❄️het willen doen
❄️maar lichamelijk niet kunnen starten

De extreme tijdsdruk breekt die freeze open. Niet gezond, maar wel effectief op korte termijn.

3. Bescherming tegen falen / schaamte (zeker rond afwijzing of prestatie):

Uitstellen werkt dan als emotionele zelfbescherming.

4. Interne criticus + angst
🧩hoe groter de innerlijke druk ('dit moet goed', 'ik mag geen fouten maken'), hoe meer je zenuwstelsel blokkeert.
🧩uitstel is dan geen luiheid, maar overbelasting.

Kortom:
Chronisch uitstellen tot stress nodig is, wijst vaak op een zenuwstelsel dat veiligheid en motivatie heeft gekoppeld aan druk.

Dat is iets wat je leert door ervaring, niet iets wat 'mis' is met jou.

🍀 taboecoaching.nl 🍀

Astma kan op een aantal manieren gekoppeld worden aan de geboorte: 1. Lichamelijke factorenBij of rond een geboorte kunn...
23/01/2026

Astma kan op een aantal manieren gekoppeld worden aan de geboorte:

1. Lichamelijke factoren

Bij of rond een geboorte kunnen omstandigheden ontstaan die het risico op astma later in het leven verhogen:

• Vroeggeboorte

Kinderen die te vroeg geboren worden hebben vaak onvolgroeide longen. Hierdoor zijn ze gevoeliger voor prikkels, infecties of ontstekingen, wat astma-achtige klachten kan veroorzaken;

• Keizersnede

Bij een natuurlijke bevalling komt een baby in contact met de vaginale moederlijke bacterieën. Dat helpt bij het opbouwen van het immuunsysteem. Bij een keizersnede gebeurt dat veel minder, waardoor het risico op allergieën en astma iets verhoogd kan zijn;

• Lage geboortegewicht of zuurstoftekort

Als een baby stress (via de moeder) of zuurstofgebrek ervaart tijdens de bevalling, kan dit leiden tot longproblemen en vatbaarheid voor astma;

• Genetica

Als één of beide ouders astma hebben, is er een erfelijke gevoeligheid. Geboorte is dan het moment waarop deze aanleg “meekomt in het leven”.

2. Wat heeft dat met je veilig voelen te maken?

• Fysieke veiligheid

Je longen zijn letterlijk jouw levenslijn: als je moeilijk kunt ademen, gaat je overleving aan. Voor een baby is een goed functionerend ademhalingssysteem essentieel om je veilig te voelen;

• Immuunsysteem en bescherming

Astma hangt nauw samen met hoe jouw immuunsysteem reageert op prikkels. Een immuunsysteem dat (constant) overactief is, zal reageren alsof het lichaam zich niet veilig voelt, zelfs bij (onschuldig) stof of pollen;

• Psychologische veiligheid / stress

Stress bij moeder of baby rondom zwangerschap of geboorte, bijv. onveiligheid, angst of medisch ingrijpen, kan invloed hebben op de ontwikkeling van het ademhalingssysteem én het immuunsysteem. Het lichaam kan dan “leren” dat de wereld onveilig is, en reageren met overgevoeligheid op prikkels;

• Ademen als symbool van veiligheid

Ademen is het eerste wat een baby zelfstandig moet doen. Problemen daarmee kunnen het lichaam kwetsbaarheid meegeven, waardoor het op latere leeftijd alarm (bijv. astma aanval) slaat.

Kortom jouw geboorte beïnvloedt dus hoe jouw longen en immuunsysteem zich ontwikkelen.

🍀 taboecoaching.nl 🍀

"Nou, zo ben ik nu eenmaal. Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben.”Misschien herken je die gedachte. Veel mensen zegg...
15/01/2026

"Nou, zo ben ik nu eenmaal. Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben.”

Misschien herken je die gedachte.

Veel mensen zeggen dit, vaak zonder er echt bij stil te staan.

Maar hier zit iets belangrijks onder.

Je bént niet je gedrag je hébt gedrag.

En dat gedrag is ooit ontstaan met een reden.

Wanneer je vast blijft houden aan deze uitspraak, beland je al snel in een slachtofferrol. Niet omdat je zwak bent, maar omdat dit ooit een manier was om jezelf te beschermen en controle te houden.

Dat is geen fout.

Dat is aangeleerd gedrag.

Gedrag dat je als kind nodig had. Omdat je toen geen keuze had. Je was afhankelijk van je ouders, van je omgeving, en je deed wat nodig was om erbij te horen, veilig te blijven of liefde te krijgen.

Is dat gedrag in het NU nog helpend? Wat brengt het je?

Misschien merk je dat het je tegenhoudt, in je relaties, op je werk, of in hoe je naar jezelf kijkt.

Het verschil is dit:

🧩 Als kind had je geen keuze.

🧩 Als volwassene heb je die wel.

En dat betekent níet dat je alles meteen moet veranderen.

Het betekent dat je mag gaan onderzoeken. Met mildheid. Met nieuwsgierigheid.

Want wat je ooit hebt aangeleerd om te overleven,
kun je stap voor stap ook weer loslaten.

🍀 taboecoaching.nl 🍀

08/01/2026

Gapen en uitrekken, hoezo doen we dat als we wakker worden?

Je zou denken ik heb de hele nacht geslapen en toch voelt het 'alsof je iets af moet maken'.

Je gaapt omdat je lichaam:

🥱 je hersenen activeert. Tijdens de slaap worden je hersenen iets koeler en minder actief en gapen brengt de doorbloeding weer op gang;

🥱 je ademhaling krijgt een reset. In de ochtend moet je lichaam 'terug schakelen' naar een diepere en actievere ademhaling;

🥱 je zenuwstelsel schakelt van de rust stand (parasympaticus) over naar de actief stand (sympaticus);

🥱 je spieren weer in (een overgangs)beweging komen. Waarschijnlijk komt dit doordat er dieper geademd wordt, er drukverandering in borst en keel optreedt en spanning loskomt.

Kortom gapen is geen luiheid, maar het moment waarop het zenuwstelsel en je spieren tezamen je lichaam wekken.

🍀 taboecoaching.nl 🍀


Voor 2026 wens ik jouWortels 🥕 die diep reiken Een hart 💚 dat open blijftMoed om mee te bewegen wat het leven je brengtT...
31/12/2025

Voor 2026

wens ik jou

Wortels 🥕 die diep reiken

Een hart 💚 dat open blijft

Moed om mee te bewegen wat het leven je brengt

Thuiskomen ☺️ in eenvoud en waarheid bij jezelf

En

Dankbaarheid voor elke ademhaling 💨

Liefs Ria

🍀 taboecoaching.nl 🍀


Lieve mens,Ik wens jou, met alles wat komen gaat in 2026, laat je verwonderen,dat je erbij kunt blijven,vol erin durft t...
24/12/2025

Lieve mens,

Ik wens jou, met alles wat komen gaat in 2026,
laat je verwonderen,
dat je erbij kunt blijven,
vol erin durft te ademen,
vanuit vertraging,
dat is nl. 'the key',
soms ook durft te versnellen,
maar bovenal de beweging van je lichaam durft te blijven volgen.
Daarin zit nl. zóveel wijsheid.
Je lijf liegt nooit, wil je alleen maar helpen.
Dat je nieuwsgierig durft te blijven,
onderzoekend als een jong kind en
je daarin blijft verwonderen.

Fijne kerstdagen 🌲, alleen, saampjes, met de hele familie of een combinatie daarvan ✨️

Liefs 🫂 Ria
Taboe coaching en therapie

21/12/2025

Huilen is gezond

Leg die mobiel maar even neer,
echt concentreren kan je toch niet meer,
huilen maar even.
Ja, tegen iemands lijf aan,
zou dat natuurlijk beter gaan,
huil nu maar even.

Dat jij niet de enige bent,
dat is misschien een troost die je al kent,
dus huil nu maar even.
Een ander troosten met verdriet,
dat kan natuurlijk niet, hoeft ook niet,
huil nu maar even.

Altijd maar flink denken te moeten zijn, is niet goed,
Als je niet meer weet hoe je nu verder moet,
huil dan toch maar even.
Straks met tranen over je wang en langs je kin,
denk je ineens: ik heb weer zin,
zin om het leven te leven.

Willem Wilmink
Uit: 'Het beloofde land' 2002

🍀taboecoaching.nl 🍀

Zijn er ook voordelen van een los-zand familie?Natuurlijk zijn die er:1. Veel ruimte voor individuele vrijheidJe hoeft n...
12/12/2025

Zijn er ook voordelen van een los-zand familie?
Natuurlijk zijn die er:

1. Veel ruimte voor individuele vrijheid
Je hoeft niet in een strak patroon te passen. Iedereen mag z’n eigen ding doen zonder dat dat als “ongezellig” of “ongepast” wordt gezien;

2. Weinig sociale druk
Geen verplicht wekelijks familiediner, geen schuldgevoel als je niet verschijnt. De verwachtingen liggen laag, direct reageren hoeft niet en dat geeft rust;

3. Creatieve en zelfstandige kinderen
In los-zand families leren kinderen vaak om vroeg eigen keuzes te maken, verantwoordelijkheid te nemen en creatieve oplossingen voor 'problemen' te bedenken;

4. Minder conflicten over kleinigheden
Omdat er een weinig (h)echte structuur is, zijn er ook minder regels om echt ruzie over te maken;

5. Ruimte voor persoonlijke groei
Iedereen loopt onbewust zijn/haar eigen levenspad zonder een gevoel te hebben in een strak kader te zitten;

6. Gezonde afstand kan zowel verfrissend, alook eenzaam voelen, als in dualiteit voelen;

7. Flexibiliteit in relaties
Een los-zand familie kan zich snel aanpassen aan veranderende plannen, nieuwe relaties, verhuizingen, levensstijlen, situaties;

8. Ieder draagt bij op zijn eigen manier
Geen vast rolpatroon: wie ergens goed in is, pakt dat op. Het voelt vrij en niet opgelegd.

Op welk moment heb jij gemerkt dat jouw gezin meer los-zand was dan een fundament?

🍀 taboecoaching.nl 🍀

Kinderen erven geen pijn, ze erven de patronen die pijn moeten wegstoppen. Dát is dé dynamiek die loszandfamilies genera...
09/12/2025

Kinderen erven geen pijn, ze erven de patronen die pijn moeten wegstoppen.

Dát is dé dynamiek die loszandfamilies generaties lang vasthoudt.

Als je dit herkent, draag je waarschijnlijk niet alleen je eigen pijn, maar ook die van generaties die jou zijn voorgegaan.

Deze hardnekkige pijn in loszandfamilies gaat in onbewuste stille overdracht, wat nooit geheeld is:
🧩 een ouder die geleerd heeft om te overleven door te verharden, geeft verharde nabijheid door;
🧩 een ouder die leerde te verdwijnen, soms letterlijkuit beeld verdween, geeft onzichtbaarheid door;
🧩 een ouder die gevoelens moest verbergen, leert het kind dat gevoelens onveilig zijn;
🧩 een ouder die geleerd heeft emotionele zaken weg te drinken of roken, geeft verslaving door om maar niet te hoeven voelen.

En zo ontstaat er een gezin waarin iedereen elkaar mist, zijn eigen ding doet, elkaar wel zien en ook weer niet echt kunnen zien, terwijl ze naast elkaar staan.

Generatieve overdracht werkt diep in de hechting:
💥 de angst van de ouder wordt de hyperalertheid van het kind;
💥 de schaamte van de ouder wordt het perfectionisme van het kind;
💥 de emotionele honger van de ouder wordt de zorgrol van het kind;
💥 het zwijgen van de ouder wordt het ingehouden leven van het kind.

In het zenuwstelsel leeft dit door alsof het erfgoed is.

Alsof het zegt: “Dit is hoe wij onszelf beschermen. Dit is hoe wij bestaan.”

Maar hier zit de verborgen waarheid:
Diezelfde overlevingsstrategieën die ooit bescherming boden, blokkeren later juist de verbinding waar zo naar verlangt wordt.

De eerste die dit ziet, wordt de eerste die ademt in een systeem dat altijd zijn adem inhield.

Je hoeft de pijn niet op te lossen.

Je hoeft het verleden niet te repareren.

Je hoeft slechts één beweging te maken die in jouw familie nog nooit gemaakt werd:
💚 voelen, waar men vroeger verstijfde;
💚 spreken, waar men vroeger zweeg;
💚 blijven, waar men vroeger vluchtte.

In het breken met het oude, komt iets nieuws tevoorschijn.

Niet ineens.
Maar laag voor laag, zenuwcel voor zenuwcel.
En dit kost tijd. Trauma heling is daarom nooit een quick fix. Dat zou het zenuwstelsel niet aankunnen.

🍀taboecoaching.nl 🍀

Een loszandfamilie is een gezin waarin de onderlinge relaties zwak of instabiel zijn. Ieder gezinslid functioneert voora...
02/12/2025

Een loszandfamilie is een gezin waarin de onderlinge relaties zwak of instabiel zijn. Ieder gezinslid functioneert vooral op zichzelf, met weinig emotionele verbondenheid, gezamenlijke waarden of steun. Van buiten kan zo’n familie heel “normaal” lijken, maar intern ontbreekt samenhang, afstemming en echte nabijheid.

Een loszandfamilie ontstaat niet uit kilte. Het ontstaat uit gemis, uit niet-geleefde pijn, vaak van generatie op generatie.

De basis ligt bijna altijd in de hechting.

Niet in wat ouders doen, maar in wat ze niet kunnen voelen.

Ouders die zelf nooit hebben geleerd hoe het is als iemand je werkelijk vasthoudt (niet lichamelijk, maar emotioneel) creëren onbedoeld een thuis dat voelt als “aanwezig maar afwezig”.

Kinderen groeien dan op in een omgeving waarin:
💥contact onvoorspelbaar is;
💥emoties geen bedding vinden;
💥grenzen vervagen of juist hard worden;
💥troost niet vanzelfsprekend is;
💥een kind constant scant: “Ben ik niet teveel?”

Een overactief zenuwstelsel ontstaat dan bij een kind, wat meegenomen wordt het verdere leven in.

Er worden overlevingsstrategieën ontwikkeld, die karaktertrekken lijken, maar in de kern automatische beschermingsreacties zijn:
🧩Bevriezen: gevoelens dempen (verslaving), verdwijnen in jezelf;
🧩Vechten: perfectionisme, controle, altijd sterk willen zijn;
🧩Vluchten: aanpassen, pleasen, harmonie bewaren ten koste van jezelf;
🧩Fawn: zorgen anderen, moeite met grenzen.

Niets van dit gebeurt bewust!

Het gebeurt omdat het systeem van het kind zegt: “Zo blijf ik veilig.”

Deze strategieën vormen later de copingmechanismen (hoe je met stress omgaat) van de volwassene, lang nadat de 'dreiging' verdwenen is.

En dan ontstaat een gezin waarin iedereen functioneert, maar niemand echt verbonden is.

Waar ieder gezinslid op een eigen eilandje staat, met zichtlijnen die elkaar nooit helemaal kruisen.

Toch is er één diep verborgen proces dat deze gezinnen bijna altijd met elkaar delen.

Een proces dat maakt dat de breuk niet alleen blijft bestaan… maar dieper wordt met elke generatie.

👉 Het antwoord daarop lees je in deel 2.

🍀 taboecoaching.nl 🍀

'Ik mocht als kind nooit druk doen', vertelde de volwassen Pieter en hij vervolgde: 'Nou ja, ik begrijp het ook wel:🤯 Mi...
16/11/2025

'Ik mocht als kind nooit druk doen', vertelde de volwassen Pieter en hij vervolgde:

'Nou ja, ik begrijp het ook wel:
🤯 Mijn ouders die het altijd druk hadden, met
hun eigen zaak;
🤯 Waren ze moe van het werk;
🤯 Er waren nog meer kinderen;
🤯 En ja ik was ook niet de makkelijkste...'

‼️ STOP ‼️

Onderbreek ik hem.
Luister eens goed naar jezelf.
Je gaat je ouders vergoedelijken, voor hen zorgen, het wegpraten.

👉 Jij als kind had het recht om druk te mogen zijn.

👉 Jij als kind mocht aanwezig zijn.

👉Jij als kind mocht gezien worden.

👉Jij als kind mocht je stem laten horen.

In het hier en nu -als volwassene- probeert Pieter zijn ouders nog steeds te pleasen. Dat is zijn 'normaal' alsook aangeleerd gedrag.

Wat aangeleerd is, kan je ook weer afleren.

En die 'ouders' (die allang niet meer leven) zijn in hier en nu aanwezig als zijn partner, collega's, leidinggevende, vrienden.

Hij laat zich nog steeds niet horen.
Vind moeilijk zijn eigen mening te geven.
Komt mopperend thuis.
Gaat thuis klusjes verzinnen om dat nare gevoel maar niet te hoeven voelen.
Of zijn partner krijgt een stortvloed over zich heen.

‼️ ALLES ‼️
Begint met bewustwording.
Het patroon HERKENNEN.
Vervolgens ERKENNEN aan jezelf dat je het graag anders zou willen, alleen vaak echt niet weten hoe dit aan te pakken.
Héél logisch, dat heb je nooit geleerd, voorgeleefd gekregen. Ik noem dat de zwarte gaten in je brein.

Pieter had de moed en het vertrouwen om het
VERKENNEN samen met mij- te onderzoeken om zo zijn overtuiging 'niet druk mogen zijn' om te gaan buigen.

Dit lukt niet alleen met praten, hier zijn lichaamsgerichte oefeningen en moed voor nodig.

Pieter toonde die MOED.

🍀taboecoaching.nl 🍀

Niet elk ‘moeilijk gedrag’ is ongehoorzaamheid. Soms is het een verhaal dat het kind niet vertellen kan.In de praktijk z...
11/11/2025

Niet elk ‘moeilijk gedrag’ is ongehoorzaamheid. Soms is het een verhaal dat het kind niet vertellen kan.

In de praktijk zien we dat veel kinderen met gedrags- of ontwikkelingsproblemen vaak labels krijgen zoals autisme of ADHD.

Wist je dat veel kinderen onveilig gehecht raken wanneer er in de vroege kinderjaren stress, onveiligheid of trauma (bij de ouders of in het gezin) geweest is?

Onderzoek laat zien dat een aanzienlijk deel van deze kinderen kenmerken van onveilige hechting hebben.
Niet omdat ze “lastig” zijn, maar omdat hun zenuwstelsel vanaf het begin in een overlevingsstand heeft moeten staan.

Vroegkinderlijke stress beïnvloedt de ontwikkeling van het brein.

Het lichaam staat dan constant “aan”. Dat kan zich uiten in:
*druk gedrag
*moeten bewegen
*terugtrekken of afsluiten
*overprikkeling
*emotionele (buitenproportionele) uitbarstingen

Let wel:
👉 Je kunt niet praten met een kind dat een zenuwstelsel heeft dat in paniek is 👈

Veel van deze ervaringen ontstaan in de eerste levensjaren — soms zelfs vóórdat een kind taal heeft ontwikkeld. De zogenaamde preverbale fase.

Daarom werkt "alleen praten ” vaak niet.

Wat wél werkt?

Traumasensitief werken:
💫Verbinden vóór corrigeren
💫Reguleren vóór gesprekken
💫Veiligheid vóór verwachtingen
💫Als ouder zelf gereguleerd zijn

Kinderen verdienen geen “label”.

💚 Ze verdienen gezien, gehoord en gevoeld te worden 💚

‼️Achter gedrag zit altijd een behoefte‼️

P.s.: En dat geldt ook voor de ouders

🍀taboecoaching.nl 🍀


Adres

Berenkoog 49
Alkmaar
1822BN

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Zaterdag 09:30 - 13:00

Telefoon

+31615360717

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Taboe coaching en therapie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Voor (samengestelde) gezinnen Alkmaar

Bewegings- en lichaamsgerichte psychotherapie

kind (ook baby) – jongere – volwassene

Het enige wat we nog kunnen doen is ruzie maken. Het lijkt wel een herhaling van mijn vorige relatie.

Haar kind trekt ze altijd voor.