23/01/2026
β¨οΈππ₯πππ₯π
De afgelopen maanden waren stil.
Niet de rustige stilteβ¦
maar de stille leegte waarin je jezelf even kwijt bent.
Het was eenzaam.
Soms pijnlijk.
Soms voelde het alsof ik nergens meer bij hoorde.
En tochβ¦
was deze stilte nodig.
Om lagen af te pellen.
Om te voelen wat niet meer klopt.
Om terug te keren naar wat wΓ©l waar is.
Ik ben niet verdwenen.
Ik was aan het herinneren wie ik ben.
En nuβ¦
kom ik langzaam weer tevoorschijn.
Zachter. Eerlijker. Vrijer. β¨