ELLIS Paardenmassage

16/04/2026

𝗗𝗲 𝗸𝗲𝗿𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗠𝗮𝘀𝘁𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻 𝗠𝗲𝘁𝗵𝗼𝗱

Masterson Method (MM) is in Nederland nog niet vreselijk bekend, maar wordt wel steeds bekender. Als iets groeit en steeds meer mensen erover horen, dan groeit ook het risico van ruis op de lijn. Niet alleen bij paardeneigenaren die de (gratis) filmpjes op youtube zien, maar ook bij paardenprofessionals die vanuit hun eigen expertise interpreteren.

Daarom dacht ik eens een overzichtelijke (ik doe mijn best…) post te schrijven over de kern van Masterson Method. En mocht je naar aanleiding hiervan vragen hebben, dan kun je altijd bij mij, andere MMCP’s* of op de website www.mastersonmethod.nl terecht.

𝘿𝙚 𝙠𝙚𝙧𝙣 : 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙙𝙚 𝙬𝙚𝙚𝙧𝙨𝙩𝙖𝙣𝙙
We werken met het zenuwstelsel van het paard. We blijven onder het niveau van weerstand (sympathisch: vlucht-vecht). Als je onder dat niveau blijft, kan het zenuwstelsel in een veilige modus (parasympatisch: rust-herstel) aan de gang met overmatige spanning wat zich heeft opgebouwd, en dat loslaten. Klaar is Klara. Meer is het niet.

𝘾𝙧𝙪𝙘𝙞𝙖𝙖𝙡 : 𝙝𝙚𝙩 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙 𝙗𝙚𝙥𝙖𝙖𝙡𝙩
Het paard is de baas. Door het lezen van de kleinste reacties leren we wat het verhaal van het paard zelf is. Dat kan een ander verhaal zijn dan de eigenaar ervaart. Dat geeft niet, het zijn allemaal puzzelstukjes die bijdragen aan het grote plaatje. Maar bij MM geldt: het paard is de baas. Alleen door het paard de regie te geven, voelt het zich veilig en durft het te gaan communiceren over zijn lijf, kwetsbaarheden en grenzen.

𝙃𝙚𝙩 𝙙𝙤𝙚𝙡 : 𝙝𝙚𝙩 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙 𝙤𝙣𝙩𝙨𝙥𝙖𝙣𝙩 𝙯𝙚́𝙡𝙛
Spieren spannen aan door seintjes vanuit het zenuwstelsel. Het is heel lastig om die spanning weer helemaal los te laten, want zenuwen geven geen actief commando om dat te doen. Ontspanning gebeurt wel op momenten waarop het parasympatische zenuwstelsel actief is (slaap, rust, herstel).

Door allerlei omstandigheden kan er een teveel aan spanning ontstaan: werk, ongemak, blessures, slecht passend tuig, zere voeten, scheef gebit, ruiter, huisvesting, etc etc. Gewrichten bewegen niet uit zichzelf, maar door spieren. Als er asymmetrische of overmatige spanning in die spieren opbouwt, vermindert de bewegingsruimte in die gewrichten en worden ze soms zelfs uit hun ‘spoor’ gehaald.

Hierdoor ontstaan compensaties, die weer leiden tot andere compensaties, en als je pech hebt tot blessures, slijtage en restricties.

Masterson Method stelt het paard in staat om zelf het teveel aan spanning uit spieren en andere zachte weefsels los te laten. Hierdoor kunnen gewrichten beter bewegen, zijn compensaties minder of niet meer nodig en zijn de spieren soepeler. Niet omdat wij de boel masseren of manipuleren, maar omdat het zenuwstelsel van het paard in veilige modus kan laten gaan wat niet meer nodig is.

𝙈𝙞𝙨𝙫𝙖𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜𝙚𝙣 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙈𝙖𝙨𝙩𝙚𝙧𝙨𝙤𝙣 𝙈𝙚𝙩𝙝𝙤𝙙

𝟭. “𝗠𝗠 𝗶𝘀 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵 𝘄𝗲𝗿𝗸”
Een van de belangrijkste MM-regels is: als iets moeilijk is, word je zachter. Als een zachte aanraking al te veel is, ga je op zoek naar de afstand die voor het paard wél veilig voelt. Dat kan betekenen dat je als een soort Jomanda (wie kent haar nog? Blauwe jurk?) op 30 cm afstand met je hand boven een rug staat.
Dat is niet energetisch werken, dat is kijken naar de reacties van het paard en zoeken naar de afstand die voor het paard veilig voelt. Voor het zenuwstelsel maakt het geen flaus aus of je wel of niet aanraakt, het gaat om de aandacht die je aan een lastig gebied geeft. MM is niet energetisch, maar wél een respectvol gesprek met het paard.

𝟮. “𝗣𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗹𝗼𝘀”
Zoals inmiddels hopelijk duidelijk is, werken MMCP’s niet AAN het paard, maar MET het paard. We zoeken verbetering in de bewegingsruimte van gewrichten, maar het paard heeft de regie en geeft aan wat het nodig heeft, wat het aankan en wanneer het genoeg is. Daar zijn paarden fantastisch goed in, mits wij leren luisteren. Iedereen die een weekend seminar of praktische demo volgt, kan dit zelf ervaren. Zoiets is heel lastig uit een filmpje of boek te halen of te herkennen als je vanaf een afstandje een MMCP’er aan het werk ziet.

𝟯. “𝗠𝗠 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝗹𝗲𝗸𝗸𝗲𝗿”
Jim Masterson ontwikkelde deze methode door heel goed rond te kijken en in gesprek te gaan met allerhande type bodyworkers, op wedstrijdterreinen in de USA. Want daar is MM ontstaan. Het paard krijgt de regie en daardoor is MM zo effectief, óók in de hogere sport. Je vindt MMCP’s dus op alle niveaus, zoals onze Duitse collega Walter Saxe tijdens de Olympische Spelen in Parijs.
MM is géén welzijnsmassage. Het is een zachte, veilige maar krachtige manier om het paard soepel te houden, blessures te voorkomen en de best mogelijke versie van zichzelf te laten zijn.

* MMCP = Masterson Method Certified Practitioner. Dit zijn de mensen die de hele opleiding (minimaal 1,5 jaar) hebben gedaan en dus professioneel MM mogen uitoefenen. Te vinden op de website www.mastersonmethod.nl

Video: parasympatisch zenuwstelsel aan het werk

16/04/2026

Als je klant niet staat te springen van enthousiasme 🙈

03/04/2026

Gewoon een dagje knutselen met paarden (sommigen ervaren rotten, anderen voor de eerste keer), lieve eigenaren, een heerlijk broodje brie en in een fijne sfeer. Leuk werk heb ik hè?

01/04/2026

𝗣𝗲𝗶𝗹𝗶𝗻𝗴: 𝗘𝗲𝗻 𝗱𝗮𝗴 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝘁𝗲𝗮𝗺 𝗲𝗻 𝗰𝗼𝗮𝗰𝗵𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲𝗻?

Afgelopen najaar vroeg Ilse Kramer van zorgboerderij (aka paradijs) Boerderijck of ik misschien zou willen helpen bij een kerstcadeautje voor haar team. Ik masseer daar af en toe een paard en geef houding & zit les om de coachpaarden op een gezonde manier beweging te geven. Een dag vormgeven voor een team dat zulk belangrijk werk voor mens & dier doet, vond ik natuurlijk een eer en heel leuk. Ik deed een voorstel voor de globale inhoud, Ilse vond het goed, en afgelopen 14 maart was het zover.

Ik had de dag ‘Prutsen met paarden’ gedoopt, en kennis en ervaring uit allerlei opleidingen, boeken en cursussen verzameld met de gedachte “waar zouden die mensen nou werkelijk wat aan hebben in hun dagelijkse praktijk?”.

Deze mensen zijn dagelijks bezig af te stemmen op deelnemers met uitdagingen, met dieren die daarbij helpen en ondertussen moeten ze ook nog een beetje voor zichzelf zorgen. Bij elk zin over het zenuwstelsel, prikkels, spanning, wachten, verwerken en loslaten, popten hun ervaringen naar boven, wat weer leidde tot een interessante dialoog aan tafel.
En ik ontdekte dat ik dankzij al die paarden en mensen die ik het afgelopen decennium ben tegengekomen, gecombineerd met mijn opleidingen, een aardige toverknapzak bij me heb waaruit ik kan putten om ter plekke het gesprek aan te gaan. De praktijk in de middag samen met de paarden verbond deze gesprekken met de uitvoering, wat weer tot heel nieuwe inzichten leidde.

Het werd een ontzettend fijne en waardevolle dag daar, op Boerderijck. Die me eigenlijk direct na afloop het idee gaf: zou daar op meer zorginstellingen-met-paarden behoefte aan zijn?

Dus ik drop het hier maar even. Met een recensie van Ilse, wat sfeerfoto’s en de vraag aan degenen die als team met coachpaarden begeleiding bieden: zou zo’n dag ook iets voor jullie zijn?

PS Ik broed nog op een betere titel, en ik heb ook nog geen kant-en-klare info 😊 Maar als je meer wilt weten, weet je me te vinden!

28/03/2026

Ik denk dat het voor de allereerste keer is dat mijn professies samenkomen :-) Sociologie, netwerk- community management én paardenprofessional!

Voor alle paardenprofessionals onder mijn Facebook-vriendjes: van harte welkom op een interessante avond met veel uitwisseling van gedachten, ervaringen en tips & trucs over hoe te opereren in de best wel complexe wereld van "de paarden".

11/03/2026

𝗘𝗲𝗻 𝗸𝗻𝗶𝗲…𝗱𝗶𝗲 𝘀𝗻𝗮𝗽 𝗷𝗲 𝘇𝗼𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗻𝗶𝗲….

Geen boek, geen les, geen filmpje en geen observatie kan op tegen een live dissectie, en eentje waarbij je zélf mag ontleden is helemaal goud waard. Op dinsdag 10 maart mocht een gezelschapje via Vereniging Paarden Sportmasseurs Nederland zelf een knie van een paard ontleden op Lingehoeve Diergeneeskunde Lienden.

Eerst gaf orthopeed Peter van der Ven een presentatie over de anatomie, met beeldvorming op röntgen, met echo en CT-scan. En daarna mochten we zelf gaan puzzelen.

Een dag later vliegen de indrukken en inzichten nog steeds door mijn brein. Ik deel er tien 😊 (nerd alert):

1. Fascia is echt retesterk.
2. Spieren zijn zwaar…
3. Gewrichtsvloeistof is een soort olieachtige substantie, waarvan het volledig voor te stellen is dat het zo’n gewricht lekker smeert (mits voldoende aanwezig en dat het niet weg loopt door artrose ofzo….).
4. Gezond kraakbeen is prachtig mooi, glad, egaal en wit (mijn groepje had een jonkie).
5. Het lichaam heeft volop vet met een functie, zelfs in de knie.
6. Gewrichtszakken. Het zijn echt zakjes, met wat vocht. En als er te veel vocht is (door irritatie), dan voel je een overvulling. Zo leerzaam om ze met eigen ogen te kunnen zien en met eigen vingers te kunnen voelen! Dat helpt enorm bij een live en levend paard).
7. De knie is een complex gewricht met alleen al 15 ligamenten (banden van bot naar bot) in totaal per knie. Die geven stabiliteit aan alle losse onderdelen (en het is dus grote pech als er schade aan een of meer van die banden ontstaat).
8. De structuur van die kniebanden is indrukwekkend en zie je alleen goed met je neus erboven op: lange, stugge vezels, met een licht parelmoeren g***s er overheen.
9. Kruisbanden kruisen niet.
10. De meniscus (er zijn er twee per knie) is een zacht rubberachtig gummy-ding, wat de drukverdeling en schokdemping in de knie regelt. Werkt heel goed, als ze heel zijn.

En zo kan ik nog wel even doorgaan....

Het was een bijzondere bijeenkomst. Vier groepjes met hun ogen op steeltjes aan de slag met de knieën van twee onfortuinlijke paarden, die dus ongelooflijk van waarde zijn na hun overlijden. Met Paardenmassage Helen Jones is het sowieso altijd heerlijk anatomie-nerden, maar nu wel in het kwadraat. Wat een leerzame avond….

We gaan respectvol om met de foto’s van de dissectie. Vandaar geen bloederige beelden. Maar hoop jullie toch een beetje meegenomen te hebben op dit avontuur. En ik vertel natuurlijk graag meer als ik je zie!

PS Ons groepje kreeg de 'prijs' voor de netste dissectie 😊 Je koopt er niks voor maar we waren er natuurlijk erg trots op!

05/03/2026

𝙀𝙚𝙣 𝙤𝙙𝙚 𝙖𝙖𝙣 𝙨𝙘𝙝𝙚𝙚𝙛𝙝𝙚𝙞𝙙

Ik heb een halve bochel. Mijn ruggengraat loopt niet kaarsrecht maar heeft een bocht. Mijn rechter schouder is daardoor iets hoger, en als ik buk zie je dat de rechter helft van mijn borstkas op de rug hoger is dan mijn linker.

Vóórdat ik ging masseren tien jaar geleden, moest ik verplicht naar de sportschool (blèèèèhh) en één of twee keer per jaar een serie behandelingen bij ‘de kraker’ halen, omdat ik anders last kreeg van mijn rug en ik niet meer over mijn schouder kon kijken met mijn stijve nek.

Die chiropractor had niet het doel om mijn ruggengraat ‘recht’ of ‘symmetrisch’ te maken, maar om de beweeglijkheid van mijn gewrichten te verbeteren. En ik moest naar de sportschool om mijn spieren sterk te maken zodat de kronkel niet erger zou worden. Officieel had ik ook nog rek- en strekoefeningen om de lengte en soepelheid in de spieren twee kanten op te behouden, maar die versloften altijd binnen een week…

(hemelzijdank: het masseren houdt me sterk en soepel, dus ik hoef nooit meer naar de sportschool of de kraker 😊)

Goed, tot zover mijn scheve lijf.

𝗙𝗮𝗻𝗮𝘁𝗶𝗲𝗸𝗲 𝘁𝗿𝗮𝗶𝗻𝗲𝗿
Stel nou….dat ik een fanatieke personal trainer had gehad (kans is 0 hoor….) die naar mijn houding had gekeken, en had gezegd: “Je moet recht worden. Hup, rechter schouder naar beneden houden, ruggengraat tegen je kronkel in buigen ennnnnn volhouden! Kwestie van oefenen, het wordt vanzelf beter.”
Ik zou natuurlijk heel braaf mijn spieren aan het werk gezet hebben om deze veranderingen door te voeren en vol te houden.

Quiz-vraag: zou ik hierdoor soepeler of stijver geworden zijn?

(bedenktijd)

Inderdaad, ik zou zo stijf als een plank worden. Want tegen de bouw van je lichaam in bewegen, is hard werken en dat bouwt spanning op, wat niet per se heel makkelijk is weer los te laten. Mijn trainer zou natuurlijk heel erg blij worden van mijn optisch steeds symmetrischer schouders, want dat was immers het doel. Maar of ik er qua lijf op vooruit zou gaan….

𝗕𝗼𝘂𝘄 𝗲𝗻 𝗵𝗼𝘂𝗱𝗶𝗻𝗴
Het is belangrijk het verschil tussen bouw en houding te realiseren. Bouw is de hardware: je zit op een bepaalde manier in elkaar, te beginnen bij je skelet, gevolgd door de ontwikkeling van zachte weefsels. Houding is het gevolg van je bouw, van voorkeuren in bewegen en belasten en misschien ook wel van compensaties na een blessure.

Als die voorkeuren heel sterk zijn, terwijl daar in de hardware niet echt een reden (meer) voor is, dan is het fijn aandacht te besteden aan een min of meer gelijkwaardige belasting links en rechts. Vooral om te voorkomen dat de ene kant harder slijt dan de ander, en de ene kant stijver wordt dan de ander.
Maar eerlijk is eerlijk: ook zonder afwijkingen in de hardware, blijven we rechts- of linkshandig en -benig, en blijf ik toch liever mijn linkerbeen onder mijn rechterbeen schuiven, dan mijn rechterbeen onder mijn linker.

𝗦𝗰𝗵𝗮𝗮𝗽
Mijn hond eet vers vlees, en af en toe plunder ik de Turkse slager voor schaap. Fig krijgt het vlees, ik het bot, eerlijke deal. Ik heb zo al een hele collectie botten opgebouwd. De foto bij dit stukje laat een deel van een heiligbeen (sacrum) zien. De sacrum-wervels zijn bij jonge dieren nog los, maar fuseren op een gegeven moment tot één geheel (bij paarden rond hun 4de…..ja…..dan pas…).

Niemand heeft dit schaap getraind of bereden. Toch is, zoals je op de foto hopelijk kunt zien, zijn sacrum ongelooflijk scheef gebouwd. Genetisch dus. Stel dat er een fanatieke schapentrainer is, die tegen dit schaap zegt: “je beweegt ongelijk, je staart staat naar rechts, je moet recht worden!” En de herder krijgt een stapel oefeningen mee om dit schaap recht te maken. Gaat dat schaap daar blij van worden én rechter?

(bedenktijd)

Inderdaad, dit schaap zal nooit rechter worden, want vorm bepaalt functie, en de hardware zegt ‘nee’. Wel kun je de zachte weefsels sterk én soepel trainen, zodat het schaap in al zijn scheefheid zijn optimale zelf kan zijn en vrolijk de Veluwe over kan grazen. Maar recht? Nee…..

𝗠𝗼𝗿𝗮𝗮𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲𝘇𝗲 𝗼𝗱𝗲 𝗮𝗮𝗻 𝘀𝗰𝗵𝗲𝗲𝗳𝗵𝗲𝗶𝗱
Wat krom is gebouwd, wordt nooit recht. Luister daarom altijd naar je paard. Train op kracht en soepelheid. Nodig uit links en rechts, vraag je paard naar de mogelijkheden. Maar alsjeblieft….geloof je paard als hij echt nee zegt. Het heeft altijd een reden.
Ik vraag dit namens alle paarden met overbelaste, asymmetrische lijven die ik ontmoet… Namens hen….bedankt.

𝗟𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝘁𝗶𝗽
Ik hoorde van de week in ‘Met het oog op morgen’ (voor wie het niet kent, Radio 1, elke dag om 23.00 uur, heel leuk programma) een interview met manueel therapeut Hans Vuurmans. Hij schreef een boek samen met collega Huco Leopold en wat hij vertelde was fantastisch en naar mijn mening één op één te vertalen naar paardenland. Duurt 10 minuten, interessant en herkenbaar!

https://www.vurl.nl/1aah8

21/02/2026

𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗳𝗲𝗲𝘀𝘁! 𝗜𝗸 𝗯𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗯𝗶𝗷 𝗗𝗲 𝗟𝗶𝗻𝗴𝗲𝗵𝗼𝗲𝘃𝗲 𝗴𝗲𝘄𝗲𝗲𝘀𝘁!

Niet een zin die je als paardeneigenaar snel zult uitspreken, maar als masseur is het altijd een plezier en bere-interessant om een bijscholing op deze vooraanstaande kliniek bij te wonen. Vandaag ging het over functionele anatomie in het kader van biomechanica, en welke manieren er tegenwoordig zijn om door middel van meetapparatuur asymmetrieën (of: kreupelheden) bloot te leggen die wij met ons trage blote oog niet kunnen waarnemen.

De ochtend werd verzorgd door Henk van der Veen, ik denk een van de gepoktste en gemazeldste paardenartsen van het land. En toch zegt hij af en toe op een vraag “dat weten we nog niet”. Kortom…er blijft altijd iets te onderzoeken over. Dat geeft de burger moed.

Eerst werden de pezen en ligamenten in de benen grondig besproken: hoe houden ze de boel bij elkaar, welke krachten werken welke kant op, hoe zit het precies met de (over)belasting door bijvoorbeeld veel verzameld werk of lange tenen en hoe werkt het hoefkatrol- en spanzaagmechanisme ook alweer? Maar ook problemen in de beenbeweging door een hals in overdreven extensie of flexie, uitdagingen in de rug, kramperigheid en een eindeloze reeks filmpjes van paarden met allerhande blessures om ons oog te trainen, passeerden de r***e.

Gelukkig was er een lunch (met de traditionele Chinese tomatensoep 😊) om even bij te komen, voordat het middagprogramma met Katja Winderickx begon. Katja is een mix van een spraakwaterval en wandelende encyclopedie!

Zij opende met de geschiedenis van de biomechanicaleer van dieren (spoiler……die begon een paar millennia geleden) en eindigde met de meest hypermoderne software die door arts, maar ook bodyworker en eigenaar gebruikt kan worden, om mee te kijken naar asymmetrieën in de beweging van het paard. De vraag is natuurlijk….komt zo’n kreupelheid voort uit een primaire oorzaak, een secundaire oorzaak of uit een compensatie? Onze hersenen kraakten.

Een live demonstratie met een vrolijk paard ter plekke gaf even de kans om een frisse neus te halen, maar daarna was het weer snel de schoolbanken in.

Belangrijkste boodschap van Katja: software is bijzonder nuttig omdat het nu eenmaal meer plaatjes per seconde aankan dan ons blote oog…….maar het interpreteren van de data die eruit komen, is een vak apart! Immers, paarden lezen de boekjes niet, dus verzinnen altijd eigen uitzonderingen op regels. Maar gelukkig zijn onze hersenen voorlopig nog slimmer, want wij nemen klinische informatie mee die de software nog niet ziet, zoals de gelaatsuitdrukking van het paard, spierontwikkeling en informatie uit alle andere gangen dan de draf.

Ik twijfel nog…. Zou het een meerwaarde zijn in mijn dienstverlening als ik zulke software zou aanbieden aan jullie als mijn klanten? Gedachten van jullie hierover zijn welkom!

Bedankt Lingehoeve Diergeneeskunde Lienden en Vereniging Paarden Sportmasseurs Nederland (VPSN) , voor deze boeiende dag!

09/01/2026

Ik doe hem nog even een keertje in de herhaling, omdat ik merk dat niet ieder paardenmens dit al kent en het weer leent zich er uitstekend voor......bbbbrrrrr.

We hebben het vaak over dekens en hoe dik of dun of wel of niet.....maar heeft je paard bijvoorbeeld PPID of insulineresistentie, denk dan ook aan zijn voetjes!

𝙒𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙫𝙤𝙚𝙩𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙨𝙩𝙖𝙖𝙣 𝙤𝙤𝙠 𝙗𝙞𝙟 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙𝙚𝙣!

Is je paard hoefbevangen geweest, heeft hij ppid of is hij insuline resistent? Lees dan verder....

Persoonlijk vind ik het fijn en leuk om als masseur generalist te zijn. Om over van alles en nog wat op niveau mee te kunnen denken en zo verbanden te kunnen leggen tussen alles wat op, in, aan en om het paard heen te vinden is. En dus volg ik graag en vaak bijscholingen, cursussen of complete opleidingen. Bijkomend voordeel is dat je contact krijgt met heuse specialisten, die ik dan vervolgens als vraagbaak mag 'gebruiken'.

Heleen Davies (Paardenhoeven.info) is voor mij op het gebied van voeten de deskundige. Haar theorie- en praktijkdagen zijn absoluut een aanrader voor elke paardeneigenaar of -behandelaar.

Én ze heeft een website (www.paardenhoeven.info) met interessante artikelen, waar ik er nu één van deel voor al die eigenaren die een paard hebben die hoefbevangen is geweest, ppid heeft of insuline resistent is.

Voorkomen is beter dan genezen. Dus nu de wintermussen zo'n beetje van het dak vallen, is dit artikel handig voor het geval straks de grond weer bevroren is....

En waarom ik dit als masseur plaats? Omdat een massage zorgt voor ontspanning en goede doorbloeding en dáár kan je paard en zijn lijf enorm van profiteren.

http://paardenhoeven.info/blog/2017/01/21/winterbevangenheid/

21/12/2025

Ｗｉｎｔｅｒ Ｗａｔｅｒｌａｎｄ

Af en toe heb je van die thema’s die opduiken in je werk. Één klant heeft ermee te maken, en stomtoevallig snel daarna een andere ook. En bij nummer 3 denk ik dan “ik moet er geloof ik wat mee”.

Zo’n thema nu is water. Het drinken ervan als de temperaturen lager worden. Of om precies te zijn….het juist te weinig drinken ervan, met allerlei vervelende gevolgen en risico factoren van dien. Ik heb een aantal klanten die gevoelig zijn voor koliekachtige klachten, als het kouder wordt. Elk jaar, zo einde herfst begin winter, worden ze narriger, stijver, gevoeliger en soms ontstaat er zelfs echt (ernstige) koliek.

𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗱𝗿𝗶𝗻𝗸𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸?
Water is van groot belang voor allerlei processen in het lichaam, dat weten we van mensen maar dat geldt ook voor paarden. Spijsvertering heeft vocht nodig, voor de doorvoer door de darmen en ter voorkoming van bijvoorbeeld verstoppingen. Maar ook spieren en fascia hebben voldoende vocht nodig om soepel te blijven en lekker langs elkaar te kunnen glijden. Te weinig drinken kan leiden tot stijvere spieren en ‘klevend’ fascia.

Paarden hebben minder dorst in de winter, maar het belang van water is net zo groot als in de zomer. Onderzoek wijst uit dat bij (te) weinig water drinken, de aanwezigheid van cortisol (een stresshormoon) stijgt, de spijsvertering vertraagt, verstoppingen kunnen ontstaan en de elasticiteit in spieren en fascia vermindert.

𝗧𝗲𝗺𝗽𝗲𝗿𝗮𝘁𝘂𝘂𝗿
De meeste paarden drinken vooral de eerste uren na het eten (in het geval van eetmomenten, niet bij doorlopend/onbeperkt): ongeveer 80% van alles wat zij drinken per dag. Uiteraard moet altijd schoon en vers water beschikbaar zijn, maar in de winter wordt dat water weleens kouder dan paarden aangenaam vinden (nog even los van tandpijn en maagproblemen). Stel, je paard heeft buiten water in een ton. Als het vriest, bevriest dat water ook, sowieso niet handig. Maar ook waterleidingen kunnen water tegen het vriespunt geven.

Uit onderzoek is gebleken dat paarden zo’n 40% méér water drinken als het wordt aangeboden op zo’n 15 – 19 graden Celsius. Niet dat je nu met je waterkokertje in de weer gaat naar de paddock, maar lauw water door je slobber, of een emmer water op wat hogere temperatuur aanbieden na het eten, kan al schelen.

𝗪𝗮𝘁 𝗸𝘂𝗻 𝗷𝗲 𝗱𝗼𝗲𝗻?
Het is soms lastig om te monitoren hoeveel je paard drinkt, en vooral, of dat genoeg is. Een paard drinkt ongeveer 40 liter per dag, maar dat is ook sterk afhankelijk van temperatuur, arbeid, voer etc. Als je paard een eigen waterton heeft, is dat beter te volgen dan bij een waterbak in stal, leven in een kudde of drinken uit de sloot.
Er zijn een paar praktische tips die je in de winter kunt doen, om in elk geval bij te dragen aan voldoende water drinken. Alle beetjes helpen!

✅ Bied een emmer vers water op iets hogere temperatuur aan je paard aan als hij net zijn brok of slobber heeft gegeten.

✅ Maak de slobber met lauw water (let op: magnesium gaat vies smaken als het warm wordt, dus als je dat in de slobber doet, misschien toch maar niet met lauw water…..)

✅ Bijgeven van elektrolyten en/of zout. We geven vaak wel elektrolyten bij in de zomer als een paard veel zweet, maar ook in de winter is voldoende zoutinname belangrijk. Het stimuleert de dorstprikkel en het lichaam houdt wat meer vocht vast.
Paarden verliezen zouten niet alleen via zweet, maar ook ‘gewoon’ via hun urine en mest. Een zoutblok is vaak niet genoeg (uitzonderingen daargelaten) omdat paarden dagelijks zo’n 15-30 gram zout nodig hebben. Je wilt niet te veel geven, dus check ook je brok bijvoorbeeld, of daar al wat zout in zit. Een (suikervrij) elektrolytensupplement zorgt voor in elk geval genoeg inname en is makkelijker te doseren.

Is de mest van je paard droog? Start hij in de winter stijver op? Merk je dat de huid minder makkelijk terugveert als je het optilt? Heeft je paard een gevoelige buik? Denk dan eens aan te weinig water drinken (dehydratatie) en misschien heb je wat aan bovenstaande tips!

𝗕𝗿𝗼𝗻𝗻𝗲𝗻:
- https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9696292/
- https://www.equinechronicle.com/winter-water-consumption/
- https://thehorseportal.ca/2021/01/winter-water-woes-and-colic-prevention/

14/12/2025

Lieve mensen,
Mijn balboekje voor december is echt kneitervol... Ik moet aanvragen voor afspraken in het nieuwe jaar inplannen... Dus als je vraagt "binnenkort"....dan wordt dat "volgend jaar".... 🙈

Ik dank jullie wel voor jullie geduld met mijn tikkies en mijn reacties op appjes, jullie zijn allemaal heel lief.

En dank jullie voor het vertrouwen dat jullie in mij stelden het afgelopen jaar, om met je paard te mogen werken, om mee te denken over hun lichaam en geest, over jullie werken samen en over dromen voor de toekomst.

Voor nu.....hang de slingers op voor de feestdagen (daar zijn verschillende methodes voor...... :-) ) en ik hoop jullie allemaal in goede gezondheid en met fijne paarden-plannen te zien in 2026!

30/11/2025

Het was leuk zaterdag! We zijn in Nederland met zo'n 35 Masterson Method practitioners en fieldwork studenten, oftewel mensen in opleiding. Een groot deel daarvan ontmoet elkaar jaarlijks tijdens onze zelf georganiseerde themadag. Elk jaar over een ander onderwerp, en met genoeg ruimte voor lekker eten en bijpraten.

Te gast dit keer was Nathan Wiggers, een arts en chiropractor met wie het ontzettend fijn samenwerken is. Dat komt het paard (en de eigenaar) ten goede, en daar werken we allemaal hard voor. Door goed samen na te denken waar de ene expertise ophoudt en waar de ander begint, maar vooral ook waar ze overlappen, wordt de paardenwereld weer een stukje mooier! Er zijn weer veel kwartjes gevallen en gloeilampjes gaan branden bij de aanwezigen.

Wil je weten wie professioneel als Masterson Method practitioner aan de slag mag met andermans paard, oftewel de hele opleiding heeft afgerond? Kijk dan op de website www.mastersonmethod.nl en daar vind je ze allemaal!