Praktijk Verdriet-Verwerken

18/11/2018

Verbazingwekkend hoe veerkrachtig we zijn...
Na alweer een verlies word ik op een dag (of nacht) wakker met het besef dat ik nog steeds leef. En dat mijn overleden zus me graag ziet leven en lachen en liefhebben! Het biedt geen troost meer als ik me afvraag hoe ze 'daarboven' met z'n allen plezier hebben. Hoe graag ik me bij hen zou voegen, hoe moe ik ben van het alsmaar overleven... geen optie om bij stil te staan.
"Nu even niet" zeg ik soms tegen mijn gedachten en gevoelens, als ik mijn familieleden weer eens onnoemelijk zit te missen.
Op een ander moment mag het regenen op mijn gezicht...

Zo met de Feestdagen voor de deur worden we weer geconfronteerd met mogelijke gevoelens van weemoed, heimwee zelfs naar hoe het vroeger was. De commercie speelt daar ook zo 'heerlijk' op in. Dank u wel. 😥
Nee, zelf het heft in eigen hand nemen en doorgaan, dat is de enige weg naar heling. Durven uitreiken en om hulp vragen, dat helpt echt! Erover praten met je vrienden, steeds maar weer, want sommige pijn heelt zó langzaam.

Ik wens een ieder rust in je hart en ruimte voor je tranen.

03/10/2016

Wees welkom om een kijkje te nemen op mijn hernieuwde website! www.verdriet-verwerken.nl En geniet van deze mooie herfst!

05/09/2016

Zit jou nog iets dwars waar je wel wat hulp bij kunt gebruiken? Ik bied je daarbij graag een helpende hand!
Speciaal voor mensen met een smalle beurs heb ik mijn tarief flink aangepast, want ik gun iedereen een gelukkig leven!

20/12/2015

2015 Nadert met rasse schreden haar einde, 2016 is al in zicht. Nu is het tijd om terug te kijken op het afgelopen jaar, alles los te laten wat je niet langer dient of helpend voor je is. Denk daarbij aan mogelijke misverstanden, waarover je je nog zorgen maakt. Of negatieve overtuigingen en beelden over jezelf, die je niet meer passen. Het leven is er om te leren van wat je meemaakt en zeker niet om jezelf of een ander fouten te verwijten. Wel is het van belang dat je er voor open kunt staan om het zo te zien! ZELFINZICHT is wat mij betreft een van de belangrijkste waarborgen voor een gelukkig leven.
In het nieuwe jaar mag je mild zijn voor jezelf en de ander. Dan zul je merken dat er een hoop spanning uit je lijf weg sijpelt! Een ontspannen geest in een ontspannen lichaam: hoe fijn is dat! 2016 Wordt dan jouw jaar!
Zit jou nog iets dwars waar je wel wat hulp bij kunt gebruiken? Ik bied je daarbij graag een helpende hand!
Speciaal voor mensen met een smalle beurs heb ik mijn tarief flink aangepast, want ik gun iedereen een gelukkig leven!

MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR ! !

19/07/2015

Pijn en verdriet ben je niet zomaar kwijt... Ik verloor mijn jongste broer in 2002. Hij is op een gewelddadige manier om het leven gebracht, waarbij het voor de familie onduidelijk is gebleven wat de reden daarvoor was. Je blijft met vragen zitten, die nooit beantwoord zullen worden. Dat maakt het extra lastig om te verwerken. Tijdens een prachtige zangweek in Frankrijk begin juli heb ik een stukje van dit verdriet mogen delen met de groep mensen die daar waren. Door het zingen van een lied voor mijn broer in een kerk, heb ik zijn ziel wat rust kunnen geven en mag ik hem meer loslaten. Het is heel bijzonder wat zingen met je doet: je komt bij lagen in je lijf, die je met je verstand niet zult vinden, maar wel met je hart. Als je vanuit en met die energie je stem laat horen, verandert er iets wezenlijks in jezelf en raak je de mensen die ernaar luisteren. Werkelijk prachtig om te doen en mee te maken.
Op zo'n moment weet ik weer waarom ik het werk wat ik doe: mensen begeleiden in het verwerken van verdriet d.m.v. lichaamswerk, stem en meditatie. Vanuit mijn eigen veelvoudige ervaring met het verlies van dierbaren, is er geen andere weg dan deze: al datgene wat ik heb geleerd en me eigen heb gemaakt in de loop der jaren móet ik wel doorgeven aan anderen.
Wees welkom om een van deze mensen te zijn! Ik gun je wat meer licht en lucht in je leven!

07/02/2015

Vorige week maakte ik een collage met daarin de tekst verwerkt: "One smile fits all"... Glimlachen tovert de zon naar boven, zowel bij jezelf als bij de mensen die je tegenkomt. Als je glimlacht, ontspant je hele gezicht, je frons op je voorhoofd verdwijnt als sneeuw voor de zon. Je ademhaling verdiept zich, je gaat lekker zuchten en krijgt een gevoel van ruimte in je borst. Heerlijk: probeer het maar eens.
Smaakt dit naar meer? Neem gerust contact met me op. In de tussentijd: KEEP SMILING

22/03/2014

Hier is dan het filmpje voor wie het nog niet heeft bekeken of als je het nog eens wilt zien. http://www.manbijthond.nl/fragmenten/zwangere-stembevrijding

Johanna Maassen geeft cursussen stembevrijding. Toen bij een van haar lessen een zwangere vrouw de band met haar ongeboren baby voelde, wist Johanna dat ze meer met die band moest doen. Zij ziet in de cursussen voor zwangere vrouwen een speciale manier om de natuur een handje te helpen in de band tu...

13/03/2014

"Mevrouw Maassen, wat bent u aan het doen?" Dit zal waarschijnlijk de openingszin zijn bij 'mijn' onderdeel a.s. maandag 17 maart in het programma 'Man Bijt Hond' van de NCRV. Twee weken geleden bij mij thuis gefilmd en geïnterviewd; heel erg leuk en reuze spannend natuurlijk! Het onderwerp is Stembevrijding en dan speciaal met zwangere vrouwen: de workshop die ik 's avonds gaf in Noord Scharwoude zal ook in beeld komen. Ga je kijken? Zegt het voort, zegt het voort!! Kom zwangeren, zing voor jezelf en je kindje; wat een genot voor beiden!

04/02/2014

AANVAARDEN WAT ER IS

Als het me weer eens overkomt: dat nare onbestemde gevoel van “ik doe er eigenlijk niet toe” staat mij maar een ding te doen. Alles even laten zijn voor wat het is en gaan zitten met mezelf. Voelen is leven. Als ik mezelf even de tijd gun om echt te voelen wat er van binnen zit, komt vaak de pijn die onder de destructieve gedachten zit en die me een onzeker gevoel geven naar boven. Ik zet een mooi muziekje op, mijn voeten staan stevig op de grond, ik sluit mijn ogen en laat mijn aandacht alleen naar mijn ademhaling gaan. Haal ’n paar keer diep adem, door de neus in en door de mond weer uit. Ik kijk zonder verzet naar wat zich als vanzelf aandient en nodig dat deel van mezelf uit er op dit moment helemaal te mogen zijn.

Wanneer ik dit doe, stop ik de strijd in me die me alleen maar uitput. Als het me lukt om zonder oordeel waar te nemen wat er in me huist, creëer ik weer ruimte in mijn geest én in mijn lichaam. Vanuit aanvaarding kun ik mezelf geruststellen dat mijn leven nu is zoals het is. Niets meer, maar ook niets minder dan dat!