21/12/2025
Kerst: het feest dat ons herinnert aan wat we zijn vergeten!
Met kerst hangen we massaal een krans aan de deur, omringen we ons met talloze lichtjes en halen we een boom in huis. Meestal zonder ons af te vragen waarom. Het zijn oeroude rituelen die ons raken, al duizenden jaren dragen ze een symboliek in zich die we vandaag de dag meestal niet meer bewust kennen.
De krans aan de deur, zonder begin of einde, vertelt het verhaal van de eeuwige cyclus van het leven, de cyclus van geboorte, groei, sterven en wedergeboorte.
De lichtjes die we ontsteken in de donkerste tijd van het jaar zijn een oeroude uitnodiging aan de zon wiens kracht met kerst opnieuw wordt geboren. Het is een uitnodiging, gevuld met hoop, aan een nieuwe ronde op het Levenswiel.
De kerstboom, die zelfs in de winter zijn naalden behoud en groen blijft, herinnert ons aan levenskracht, onsterfelijkheid en veerkracht, aan het vertrouwen dat het leven doorgaat, zelfs wanneer alles stil lijkt te staan.
Planten als klimop, hulst en maretak werden als magisch en beschermend beschouwd. We halen ze in deze donkere tijd van het jaar nog steeds als kerststukjes en decoratie in huis.
Deze rituelen komen voort uit een diepe menselijke behoefte om ons verbonden te voelen met de natuur en haar ritmes. Ze zijn ouder dan woorden, ouder dan systemen, ouder dan de huidige religieuze overtuigingen. Misschien raken ze ons daarom nog steeds, zelfs als je denkt dat je niets hebt met deze natuurwijsheden en magie.
In een wereld die steeds sneller draait en waarin we meer en meer verwijderd raken van elkaar én van de aarde, ligt hier een zachte uitnodiging. Wat als kerst gaat over herinneren? Over opnieuw voelen dat wij onderdeel zijn van de natuur, dat we er niet los van staan of erboven.
Ik geloof dat wanneer we die verbinding herstellen, met de aarde, met de seizoenen, de elementen, de kruiden, met het leven zelf dat dat bijdraagt aan meer vrede op aarde. Want wie zich verbonden voelt, zal zorgzamer leven.
Misschien is het nu tijd dat we ons herinneren dat het feest van de geboorte van de zon in de geschiedenis langzaam is veranderd in het feest van de geboorte van de zoon. Misschien is het nu ook de tijd dat we ons herinneren dat er naast een hemelse God ook ooit een aardse Godin bestond. Terwijl het verhaal veranderde, bleven de symbolen.
Misschien ligt hierin wel de ware kerstboodschap:
dat VREDE begint bij herinneren wie we zijn, en waar we vandaan komen.
Als we de voor-christelijke natuurreligieuze verhalen weer gaan herinneren worden veel oorlogen die vandaag de dag worden gevoerd, immers volstrekt onzinnig.
Nu met Yule nodig ik je uit om even stil te staan bij die oude rituelen, die jij omarmt, vaak onbewust en als je voelt dat je die magische verbinding met de natuur wilt verdiepen, ben je welkom bij de activiteiten van Natuurale, die allemaal gericht zijn op het herinneren van dat wat ooit was, op het versterken van onze band met de natuur en bewustwording van de ware aard van het leven en de dood.
Bedankt voor het samenzijn in dit afgelopen jaar en ik wens jullie allemaal een vredige Yule-tijd.
Liefs Nathalie
