SanVaria

24/04/2026

Er zijn van die dagen waarop ik meerdere to-do-lijstjes naast elkaar heb liggen. Eén voor bedrijf, één voor mijn werk, één voor de judovereniging en één voor thuis. En juist daardoor raak ik het overzicht kwijt. Wat moet nu echt eerst? Wat kan wachten? En vergeten ik niks?
Dat geeft onrust. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook in mijn lijf. Alsof ik de hele dag bezig ben, maar nergens echt grip op krijg. Hoe voller mijn lijstjes raken, hoe moeilijker het wordt om te voelen wat ik nodig heb.
Wat ik bij mezelf merk, zie ik ook vaak terug bij mijn klanten met PDS. Zonder overzicht en zonder een duidelijk plan blijft het vaak zoeken en proberen. Terwijl juist bij PDS een gerichte aanpak zo belangrijk is, zodat je stap voor stap beter begrijpt wat jouw darmen nodig hebben.
Want zonder plan blijf je vaak hangen in frustratie en onzekerheid. Met een gerichte aanpak bij PDS, zoals ik die in mijn traject volg, kan juist dat veranderen. In mijn praktijk zie ik regelmatig dat klanten tot 70% minder klachten ervaren doordat hun darmen weer beter in balans komen.
Op mijn website lees je meer over hoe deze gerichte aanpak er in de praktijk uitziet en wat je kunt verwachten tijdens een traject rond PDS en buikklachten. Neem gerust een kijkje op www.sanvaria.nl.

19/04/2026

‘Wat kan ik wel eten? Wat kan ik beter laten staan? Zal dit klachten geven? Had ik gisteren iets verkeerd gedaan?’ Dit zijn vragen die mijn klanten zichzelf vaak stellen. Maaltijden worden geen moment van rust meer, maar iets waar je over moet nadenken. Vooraf, tijdens en soms ook nog achteraf.
Niet omdat je dat nou graag wil, maar omdat je grip proberen te krijgen op jouw klachten. Het lijkt alleen wel alsof er steeds meer dingen zijn waarop lijkt te reageren. Ondertussen blijven de ongrijpbare buikklachten steeds maar weer opspelen.
Herken je dit en wil je hieruit stappen?
Op mijn website vind je meer over mijn traject en hoe ik je daarbij kan helpen. Link in Bio of www.sanvaria.nl

17/04/2026

‘Kan ik straks de deur uit? Kan ik mijn afspraak laten staan?’ klaagt ze tegen haar partner terwijl ze zich in de stoel laat zakken aan de tafel. Voor haar staat een dampend kopje warme thee, maar echt rustig daarvan genieten lukt haar niet.
Bij onbegrepen buikklachten en PDS zijn ochtenden geen vanzelfsprekend begin van de dag, maar een moment van afwachten. Voor mijn klanten betekent dat vaak schuiven met hun agenda.
Later plannen, ruimte vrijhouden, of last-minute moeten afzeggen. Zelfs leuke afspraken krijgen een extra lading.
De ochtend met PDS ziet er daardoor vaak anders uit dan mensen denken. Het gaat dus niet alleen om de klachten op zich, maar ook om wat die klachten doen met je vrijheid, je sociale leven en je dagindeling.
Herkenbaar? Je bent niet de enige. Laat eens weten: plan jij bewust later op de dag jouw afspraken? Ja of nee?

15/04/2026

Vandaag antwoord op de vraag bij welke klachten ik kan helpen.

13/04/2026

"Elke ochtend hetzelfde ritueel," vertelt ze. "Ik zit op de WC, maar het gaat gewoon niet. Soms duurt het zo lang dat ik er moedeloos van word."
Veel mensen met het prikkelbare darmsyndroom, vooral de obstipatievariant, herkennen dit. Langdurig persen, een opgeblazen buik en het gevoel nooit echt leeg te zijn, kunnen het dagelijkse leven behoorlijk beïnvloeden.
"Mijn huisarts zei dat ik PDS heb en dat ik er mee moet leren leven," vervolgt ze. "Dus dacht ik: dan hoort dit gewoon bij mij."
Maar dat hoeft niet! De obstipatievariant van PDS vraagt om aandacht, niet om berusting. Met passende voedingsaanpassingen en een gericht behandelplan kan de spijsvertering vaak aanzienlijk verbeteren.
Herken jij jezelf in haar verhaal? Deel dan hieronder wat jij het meest lastig vindt aan jouw buikklachten, of stel je vraag via www.sanvaria.nl. Samen vinden we uit wat jouw buik nodig heeft.

10/04/2026

Bijna weekend! Morgenavond is het eindelijk zover: het feestje van je beste vriendin waar je al weken naar uitkijkt. Terwijl je je outfit klaarlegt, voel je een bekende steek in je buik. Nee hè, niet weer nu... Van buiten lijkt er niets aan de hand, maar vanbinnen woedt er al de hele dag een strijd. Zelfs vannacht werd je wakker van de pijn.
Natuurlijk ben je al bij de huisarts geweest. "Er is niets ernstigs," zei hij. "Je moet ermee leren leven." Maar hoe doe je dat, als je buikklachten steeds roet in het eten gooien — letterlijk en figuurlijk?
In mijn praktijk ontmoet ik vaak mensen zoals jij. Mensen die vrolijk willen meedoen, maar zich geremd voelen door onbegrepen buikpijn. De impact op hun dagelijkse en sociale leven is groot. Gelukkig kan het anders. Met de juiste voeding, persoonlijke aanpassingen en een goed behandelplan is echte verbetering mogelijk.
Wil jij weten hoe? Neem een kijkje op mijn website. Link in Bio.

08/04/2026

Heeft jouw onregelmatige stoelgang impact op jouw sociale leven? Durf jij daar over te praten?

06/04/2026

Mam, ik heb het gouden paasei gevonden! In ons gezin hoort Pasen niet alleen bij eieren en brunch, maar ook bij de puzzeltocht. Eentje die ik zelf elk jaar maak. Onze kinderen zoeken ook paaseieren, maar dan van plastic. in elk ei zit een stukje van een rijmpje verstopt. Pas als alle stukjes gevonden zijn, valt het kwartje en weten we welk spel we samen gaan doen.
In het begin lijkt het simpel: je vindt een ei, leest een regel, en denkt dat je het snapt. Maar dan komt het volgende stukje, en blijkt het toch net anders te zitten. Of je mist nog nét dat ene zinnetje om het geheel te begrijpen.
Soms voelt het een beetje alsof je iets probeert te ontrafelen zonder dat je alle informatie hebt. Je doet je best, legt verbanden, probeert logica te vinden—maar het plaatje is pas compleet als alle stukjes op hun plek vallen.
En ergens lijkt dat verdacht veel op hoe het voor sommige mensen voelt om hun spijsverteringsklachten te begrijpen. Alsof je signalen opvangt, patronen probeert te zien, maar niet altijd meteen weet hoe alles samenhangt.
Net als bij die puzzeltocht geldt: losse stukjes kunnen verwarrend zijn. Maar als je ze op de juiste manier bij elkaar legt, ontstaat er ineens overzicht. En wordt duidelijk wat er eigenlijk al die tijd al stond.
Misschien heb jij ook al heel wat losse stukjes verzameld, maar ontbreekt nog het totaalplaatje. Ik help je graag om die puzzel compleet te maken. Plan je gratis adviesgesprek op https://www.sanvaria.nl/gratis/adviesgesprek

03/04/2026

Yes, een heerlijk lang paasweekend staat op het punt om te beginnen! Maar ergens in je achterhoofd begint al een ander lijstje te draaien. Wat ga je eten? Hoe laat? Waar zijn de toiletten? Hoeveel koffie is “veilig”? En wat als je lichaam nét op het verkeerde moment besluit een eigen plan te trekken?
Terwijl anderen vooral nadenken over paaseitjes en paasbrunches, ben jij bezig met alles overwegen. Niet omdat je dat leuk vindt, maar omdat ervaring je heeft geleerd dat “gewoon meedoen” niet altijd vanzelfsprekend is met jouw buikklachten.
Misschien herken je dat spanningsveld wel: meegenieten en nergens over nadenken, of juist vooraf keuzes maken om de rest van je weekend een beetje voorspelbaar te houden. En eerlijk, allebei hebben ze hun prijs.
Ben jij team alles proeven en de klachten zien we wel later, of alleen dat eten wat geen klachten geeft?

01/04/2026

30/03/2026

Oh een paaseitje! Lekker, vooral die met karamel-zeezout, daar kun je mij s ’nachts voor wakker maken! We weten allemaal best de chocoladepaashazen en paaseitjes niet gezond zijn, maar als je onbegrepen buikklachten hebt kan je door een paar paaseitjes zomaar dagen een onregelmatige stoelgang hebben! Het frustrerende is dat er soms dagen geen vuiltje aan de lucht lijkt. En dan ineens moet je wel 5x per dag heen. Er is geen pijl op te trekken. Wat best logisch is als je weet dat reacties op voeding soms pas twee dagen laten optreden! Maar durf jij dan bij de paasbrunch alles te eten waar je zin in hebt, of verpest jouw buik dit bij voorbaat al?

27/03/2026

Daar gaan we!

Ja, wohoo – dit is zó leuk! De wind door m’n haren, de spanning in m’n buik… en dan komt de beweging echt op gang. Al snel gaat de achtbaan sneller, harder, en draaien we ook nog eens om onze eigen as. Mijn dochter roept nog nét tegen mijn man: “Ik voel m’n buik!” voordat we een diepe duik maken.

We zitten met z’n vieren in Crush Coaster in Disneyland Parijs. In deze attractie zweef je als een schildpad door de zeestroming. Alleen wist ik niet dat schildpadden zulke daredevils waren! 🐢

Twee uur hebben we gewacht. Twee uur lang, terwijl de rij soms stil leek te staan. Wat een contrast met die paar minuten pure waanzin in de achtbaan. Tijdens het wachten aten we rustig onze bolletjes, fruit en dronken ranja. En dan opeens: actie.

De rit begint kalm — we glijden door de golven, langs het kleurrijke Great Barrier Reef. Vervolgens duiken we door een duikboot heen… en dan is het zover: de diepe duik, de draai, en het moment dat ik volledig mijn oriëntatie kwijt ben. Veel te hard, veel te wild, maar uitstappen kan niet.

Dus geef ik me over. Adem in, niet gillen, gewoon proberen te genieten van het avontuur dat door mijn lijf raast.

Eenmaal terug in de vertrekhal adem ik uit. Mijn dochter kijkt beduusd – iets te heftig. Mijn zoon daarentegen: stralende glimlach. “Dat was superleuk, kunnen we nóg een keer?”

Buiten, in de frisse lucht, voel ik mijn benen weer langzaam stevig worden. En ineens schiet het me te binnen…

Onbegrepen buikklachten zijn eigenlijk ook een soort wilde achtbaan.

Eerst lijkt alles rustig, alsof je gewoon in de wachtrij staat. Je eet, je drinkt, alles lijkt prima — tot ineens die duik komt. De diepe zee in. De pijn, de chaos, de WC-bezoeken. En als het eindelijk over is, blijf je nog even wiebelig achter.

Deze achtbaan had ik niet willen missen. Maar het mooie is: hier heb ik de keuze om niet nóg een keer te gaan.

Bij onbegrepen buikklachten heb je die keuze helaas niet. En je weet nooit wanneer de volgende rit begint…