04/02/2026
Op 2 januari vlogen we naar Brazilië, voor een hele maand. Ik loop al langer met het idee om ooit (gedeeltelijk) in een land te wonen met een warmer klimaat. Nu ik voornamelijk online werk is dat meer binnen handbereik dan ooit. En met een partner die ook al langer die droom heeft komt het ineens in een stroomversnelling. Hij wil graag naar Brazilië, waar ik nog nooit geweest was, dus gingen we een maand ervaren wat het is om daar te wonen, in het huis van een vriend bij Paraty.
Na 14 uur in het vliegtuig (3 uur wachten op Schiphol in het vliegtuig ivm de sneeuw en 11 uur vliegen) was het nogal een overgang toen we in Rio aankwamen. Hothothot... De volgende ochtend zijn we vertrokken naar Paraty. Dik 4 uur rijden. Wat een cultuurschok was dat, wat een armzalige huizen overal langs de weg. Huizen zonder dak, onafgewerkt, golfkarton.
De natuur werd steeds mooier naarmate we dichterbij Paraty kwamen. Prachtige groene eilandjes doken op voor de kust. Ik bleef maar oooh en aah roepen. Later kwam ik erachter waarom het daar zo mooi groen is (het regent er echt veel).
Het huis van de vriend van Martin was echt in de jungle. Via een onverharde weg vol hobbels en g*ten moesten we omhoog. Dat was nog niet gemakkelijk met onze huurauto. Maar eenmaal daar aangekomen was het echt paradijselijk. Alsof we midden in die jungle attractie van Wildlands zaten (met die bootjes). De kolibri's vlogen vrolijk rond, net als de enorme blauwe en gele vlinders. Ik was wat minder gecharmeerd van de enorme spin en de slang die we op een dag in huis hadden. De grote hagedissen vond ik engig, maar schattig, want ze liepen zo koddig. Alle dieren waren sowieso banger voor ons dan wij voor hen.
Omdat we net zouden doen alsof we daar woonden ging ik ook een poging doen tot werken. Ik zou ook online coachsessies doen. Helaas was de Wifi daar echt te slecht voor. Als het regende viel de stroom bovendien al snel uit en dan was er helemaal geen internet. Regelmatig reden we even de berg af om via de hotspot op m'n telefoon in de auto even wat noodzakelijke dingen te doen. M'n administratie en BTW aangifte heb ik in een lokaal restaurantje gedaan.
Martin en ik hebben allebei een voedselvergiftiging gehad doordat we een biefstuk (vacuüm verpakt en al) iets te lang buiten de koelkast hadden laten ontdooien en iets te medium hadden gebakken. Daar zijn we een paar dagen zoet mee geweest.
Op een gegeven moment ging het zo hard regenen dat we lekkage kregen in de slaapkamer. Hele bed nat. Gelukkig konden we droog beddengoed vinden en was een andere slaapkamer wel droog.
De regen heeft zo'n anderhalve week aangehouden. Ik ben niet snel chagrijnig, maar na anderhalve week onophoudelijk regenen (hard!) was ik er wel echt heel erg klaar mee. Alles was vochtig. Zelfs de lakens op het bed. En als het regent en grijs is, is de meest prachtige omgeving lang zo prachtig niet meer. Dat heb ik wel geleerd.
Door het ziek zijn en de regen hebben we weinig van Paraty en omgeving gezien. We hebben wel alle nadelen van het leven daar ondervonden, wat ook mooi is. Je zult er pas achter komen als je daar woont...
We hebben er wel veel buren ontmoet. Wat zijn die mensen daar allemaal vriendelijk en gastvrij. De buurvrouw van 80+ deed onze was, de buurman ging met ons de jungle in om grond te bekijken. We hebben gebbq'd met z'n 8-en, we hebben geluncht bij een stel en we hebben nog grond bekeken met de pastoor. De mensen zijn een grote JA om er te willen wonen.
Als afsluiting van onze reis zijn we nog 4 dagen in Rio de Janeiro geweest. Copacabana, Cristo, Suikerbroodberg. Stuk voor stuk prachtig.
Wel zijn we nog met de huurauto in een enorm g*t gereden waardoor we vast zaten. Maar de behulpzame Brazilianen kwamen to the rescue waardoor we er met minimale schade in no time uit waren. Ook met dank aan Martin's koelbloedige daadkrachtige reactie moet ik erbij zeggen.
Inmiddels zijn we terug in het ijzige Nederland. In eerste instantie was het fijn om terug te zijn. Lekker m'n eigen spulletjes, het weerzien met de kinderen en m'n ouders. Maar inmiddels wil ik wel weer gillend terug. Of we er uiteindelijk gaan wonen? Geen idee. We hebben het voorlopig even in de ijskast gezet...