23/12/2025
December heeft iets dubbels.
Aan de ene kant is het de maand van lichtjes, warmte, samen zijn, familie en tradities. Een periode waarin gezelligheid bijna vanzelfsprekend lijkt. Aan de andere kant kan deze maand juist gevoelens van gemis, eenzaamheid of verdriet versterken. Misschien mis je iemand, of voel je je alleen terwijl het lijkt alsof iedereen om je heen het leuk en gezellig heeft. Niet voor niets horen we in ons centrum regelmatig: kan ik de feestdagen niet gewoon overslaan?
December kan juist die delen in jezelf aanraken die je liever wegduwt of vermijdt: verwachtingen, gemis, oude pijn, spanningen in relaties en het idee dat je blij ‘moet’ zijn. Deze maand zit vol verwachtingen van hoe het hoort, hoe je je zou moeten voelen en met wie je samen zou moeten zijn. Voor sommige mensen is dat warm en verbindend, voor anderen kan het juist beklemmend voelen. Deze (vaak onuitgesproken) verwachtingen vergroten de druk en kunnen het gevoel geven dat er iets mis is met je als je het anders ervaart. Zeker wanneer het lastig is om uit te spreken dat je iets anders nodig hebt of het op jouw manier wilt doen.
Je kunt omringd zijn door mensen en je tóch eenzaam voelen, want eenzaamheid gaat niet over hoeveel mensen er om je heen zijn, maar over hoe verbonden je je voelt. Misschien mis je iemand die écht met je mee kan voelen. Of heb je alles wat aan de buitenkant klopt – een partner, gezin, vrienden – en denk je toch: niemand begrijpt echt hoe dit voor mij voelt. Of je hebt contact, maar het blijft oppervlakkig, terwijl je verlangt naar echte, diepgaande gesprekken.
Daarnaast is december een prikkelrijke maand. Overal zijn lichtjes, muziek, sociale verplichtingen, feestjes, cadeaus, drukte, overvloedig eten en alcohol. Voor je zenuwstelsel is dit veel. Zeker als je snel overprikkeld raakt, stress ervaart of worstelt met oude pijn of trauma, kan het simpelweg te veel zijn. Wanneer je lichaam overbelast raakt, is het minder draagkrachtig. Je trekt je terug of schiet in vecht-, vlucht-, bevries- of please-reacties. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: hoe meer prikkels, hoe meer aanpassing, en hoe meer aanpassing, hoe eenzamer je je kunt voelen.
Verbinding begint bij bewustzijn. Bij vertragen. Door af en toe te pauzeren, te ademen en jezelf af te vragen: wat heb ik nu nodig? Kleine, bewuste keuzes maken al een groot verschil. Erken dat deze periode moeilijk mag zijn. Leg de lat niet te hoog, maak het eenvoudiger en eerlijker voor jezelf. Creëer kleine momenten van oprechte verbinding – een wandeling, een goed gesprek, een moment van echte aandacht. Wees helder en kies bewust waar je energie aan geeft. Verbinding ontstaat niet in perfectie, maar in eerlijkheid, mildheid en afstemming op wat voor jou klopt.
Wanneer je gespannen bent, of geraakt wordt door gemis, vraagt dat niet om nóg meer doen of oplossen. Het vraagt om vertragen. Juist daar kan de adem een zachte maar krachtige ingang zijn. Je ademt altijd in het nu. Door bewust en harmoniserend te ademen, breng je je aandacht terug naar je lichaam en naar dit moment. Je adempatroon weerspiegelt hoe je leeft. In drukke, volle tijden kun je ongemerkt de verbinding met je adem verliezen – ze wordt oppervlakkiger, sneller, of je houdt je adem vast. Door terug te keren naar je adem ontstaat ruimte. Ruimte om te voelen, zonder overspoeld te raken. Ruimte om bij jezelf te blijven, ook als je in contact bent met anderen. Dat is waar verbinding begint: bij aanwezigheid in jezelf, met aandacht en adem.
Lieve groet,
💛Team Breathfulness.
