21/04/2026
Van vaag idee naar een echte reis...
Dat vage idee begon bij het zien van de documentaire van Robert Bridgeman en Janosh Stoffers, 'piramide van de zon'. Een docu die speelt met het idee dat de beschaving die tot nu toe als oudste wordt gezien in onze geschiedenis (de Soemerische kleitabletten van ergens zo'n 4000 vCHr.) wel eens helemaal niet de oudste zou kunnen zijn. Een gedeelte van de docu gaat over een gangenstelsel onder de grond in het gebied van de piramides. Tunnels waar de trilling zo hoog is dat je meteen kunt voelen dat je getuige bent van een oudheid en een wijsheid waar je in je dagdagelijkse bewustzijn niet zomaar bij kunt.
Dat we hier in Europa ook piramides hebben fascineert me enorm, en misschien nog wel meer hoe het komt dat dit niet overal bekend wordt gemaakt.
Mijn reis begon vormen aan te nemen in mijn hoofd, ik ging de haalbaarheid onderzoeken. Haalbaarheid op financieel, praktisch en tijdtechnisch vlak.
Op reis gaan in je eentje kan uitdagend zijn. Je moet alle hobbels die op je pad komen zelf nemen. En hobbels komen er, dat weet je van te voren. Ik wilde deze reis niet met meerdere personen maken, omdat het gevaar van 'lekker kletsen' elke minuut opduikt ☺️ en dat wilde ik niet. In je eentje kun je exact dat doen wat je op dat moment wil doen. Zo heb ik een hele ochtend ongegeneerd selfy's lopen maken in een labyrintenpark, niemand die ongeduldig op me stond te wachten.
Ik heb deze reis, die veel meer dan een vakantie was, heel erg geleerd om me te laten leiden door het moment, dus voortdurend in het NU te zijn (oh zo cliché maar cliché's zijn er niet voor niets). Ik heb geleerd dat je ook best een dag kunt leven op mandarijnen en croissants uit een automaat, omdat de pizzeria zomaar opeens dicht ging. Ik heb geleerd dat GAAN voor een doel echt heel fantastisch is ♥
