LindAdemwerk

26/02/2026

Ik koos ervoor.
Ongemerkt droeg ik jarenlang een masker, leefde ik volgens de regels van de maatschappij. Het leven vanuit mijn hoofd voelde zelfs veilig, ik wist ook niet beter. Volledig gericht op de buitenwereld, gericht op de ander. Zo hoefde ik mezelf ook niet aan te kijken.

Maar was ik trouw aan mezelf? Eerlijk, ik wist niet eens wie ik zelf was..... Ik was in de loop der jaren alleen maar meer verwijderd van wie ik van binnen was.
Toen ik op een bepaald moment besloot de verantwoording voor mezelf te nemen was dat geen gemakkelijke keuze. Ik stuitte in eerste instantie op weerstand in mijn omgeving, wat me als people pleaser echt geen fijn gevoel gaf.

Ik ontdekte dat de enige aan wie ik echt verantwoording af moest leggen, mezelf was. Ík was degene die zichzelf recht in de spiegel mocht aankijken. En dat deed ik. Ik accepteerde de vrouw die daar stond, met al haar schaduwen, met al haar gebreken. De vrouw met sterke kanten maar ook haar zwaktes. Ik ging van die (on)volmaakte vrouw houden en merkte steeds meer dat ik trouw aan mezelf wilde blijven, ik kon ook niet anders meer.

Ik voelde de opluchting van niet langer goedkeuring van een ander nodig hebben, van het moeten voldoen aan verwachtingen. En ook al had ik geen idee welke kant ik op wilde, ik hield me alleen nog bezig met waar mijn hart me naar toe bracht. Een makkelijke weg, zeker niet, maar ik koos ervoor.

Ik koos ervoor te leren van mijn verleden.
Ik koos ervoor mijn schaduw te doorvoelen.
Ik koos ervoor mijzelf volledig te accepteren.
Ik koos ervoor mijn lichaam te eren.
Ik koos ervoor van mezelf te houden.
Ik koos ervoor mijn leven te veranderen.
Ik koos ervoor mijn waarheid te leven.

Weet dat je in alles een keuze hebt. Je moet de keuze alleen wel maken en 100% achter jeZelf staan.

Durf de stap maar te zetten, vertrouw op je vleugels. Zeker weten dat jij kunt vliegen.

🌸

25/02/2026

21/02/2026

[Vervolg eerdere post]
Geboortetrauma gaat dus niet alleen om de medische complicaties rondom de geboorte. Ervaringen van het kindje tijdens de zwangerschap en ook de conceptie spelen mee. Het gaat vooral om hoe het zenuwstelsel van een baby momenten van stress, druk of overweldiging heeft ervaren, en of daar voldoende veiligheid en verbinding tegenover stond.

Deze vroege ervaringen worden opgeslagen in het lichaamsgeheugen. Ze kunnen zich later uiten in terugkerende patronen, zoals hoe we reageren op stress, omgaan met veranderingen, een nieuw begin of onze diepste overtuigingen over veiligheid.

Gelukkig kunnen we met het zenuwstelsel werken. Oude spanning kan ontladen worden en nieuwe ervaringen van veiligheid kunnen worden opgebouwd. Herstel begint waar iemand niet langer alleen is met wat ooit overweldigend was.

Hoe o.a. ademwerk en BRTT hierbij kan helpen
• Ademwerk helpt om op een veilige manier contact te maken met opgeslagen spanning in het lichaam. Door bewust met de adem te werken, krijgt het zenuwstelsel ruimte om oude activatie of bevriezing los te laten en nieuwe ervaringen van veiligheid op te doen.
• BRTT richt zich op het ontladen van vastgezette (spier)spanning en overlevingsenergie.

We werken niet met het verhaal, maar via het lichaam zelf. Zo kunnen diepere lagen, waaronder vroege of geboorte-gerelateerde imprint-ervaringen, op een natuurlijke manier worden gereguleerd.

Belangrijk om te benadrukken: dit proces gaat niet over schuld of zoeken naar wat mis was. Het gaat om het creëren van meer ruimte, regulatie en veiligheid in je systeem, in het hier en nu.

Herstel begint waar iemand niet langer alleen is met wat ooit overweldigend was.

🌸

19/02/2026

In mijn werk laat ik me o.a. inspireren door de visie van Anna Verwaal (wereldwijd bekend geboorteconsulente). Zij beschrijft hoe de periode in de buik en zelfs de conceptie, van invloed is op je latere leven.

Ook de geboorte wordt gezien als meer dan een medische handeling: het is een overgang die wordt opgeslagen in het lichaamsgeheugen en het zenuwstelsel.

Het gaat hier vooral om overweldigende ervaringen als bv.:
• een supersnelle bevalling
• een (onverwachte) keizersnede
• medische interventies (tang/nap/weeën-opwekkers)
• directe scheiding van moeder en baby (couveuse)
• angst, stress of dissociatie rondom de geboorte (navelstreng verstrengeling/wegvallend hartslag/vastzitten in geboortekanaal)

Belangrijk hierbij is: het gaat niet alleen om wat er gebeurde, maar om hoe het werd ervaren in het zenuwstelsel van het kindje.

Wat betekent dat later?
De geboorte is een 1e imprint-moment en kan daardoor een blauwdruk vormen, welke in patronen in het leven ervaren kan worden:
• spanning bij druk of verwachtingen
• moeite met (nieuw) begin of afronden
• sterke behoefte aan controle
• moeite met ontvangen van steun
• diepgewortelde onrust, angst of verlatingsgevoeligheid

Het idee is dat het lichaam oude sensaties kan herkennen (zoals druk, vastzitten of plotselinge scheiding) en daarop reageert zonder dat er een bewuste herinnering is.

Verbinding en herstel
Een heftige geboorte betekent niet automatisch trauma. Verbinding maakt verschil. Wanneer er nabijheid, co-regulatie en emotionele beschikbaarheid is, kan veel worden verzacht.

Geboortetrauma wordt ook niet gezien als een vaststaand lot. Het zenuwstelsel kan nieuwe ervaringen opdoen, spanning ontladen en patronen herschrijven. Lichaamsgerichte therapie, veiligheid, vertraging en co-regulatie spelen hierin een belangrijke rol.

De kern van de visie van Anna Verwaal is nooit schuld of verwijt, maar bewustwording, begrip en het vertrouwen dat herstel mogelijk is.

[lees ook mijn volgende post; volgt]

🌸

16/02/2026

De nervus vagus is een belangrijke zenuw die van je hersenen naar je hart, longen en maag/darmen loopt. Je kunt hem zien als een soort superkabel die je hersenen helpt communiceren met je organen.

Wat doet hij?
• Helpt je hartslag rustig te houden
• Ondersteunt je ademhaling
• Stimuleert je spijsvertering
• Speelt een rol bij je stress- en ontspanningsreactie
• Beïnvloedt ook je slik- en stemfuncties
Met andere woorden: de nervus vagus helpt je lichaam in balans te blijven, vooral tussen “actief” en “rustig” zijn.

Er zijn een paar eenvoudige manieren die direct je nervus vagus activeren:
• Diep ademhalen: Langzaam in- maar vooral lang uitademen helpt je zenuwstelsel vertragen en ontspannen (adem rustig 4 tellen in, langzaam 8 tellen uit).
• Koud water op je gezicht: Dit activeert de duikreflex: je hartslag gaat tijdelijk omlaag en je lichaam schakelt deels over op “rustmodus”. Dit gebeurt via een natuurlijke verbinding van je gezicht naar de nervus vagus.
• Zingen of neuriën: Trillingen in je keel stimuleren de vagus.

Door deze oefeningen regelmatig te doen, kun je je lichaam helpen in ruststand te komen en stress te verminderen.

Ook oormassage, sensorische gronding, wandelen in de natuur, yoga, dansen, meditatie, je lichaam schudden en nervus vagus reset (oog) oefeningen, helpen je zenuwstelsel op een veilige en ontspannende manier in balans te komen.

Kortom: de nervus vagus is als een biologische rem- en gaspedaal voor je lichaam. Met de juiste oefeningen kun je je lichaam helpen rust te vinden, zowel direct via de zenuw zelf als indirect via ontspanning.

🌸

15/02/2026

De nervus vagus is een belangrijke zenuw die van je hersenen naar je hart, longen en maag/darmen loopt. Je kunt hem zien als een soort superkabel die je hersenen helpt communiceren met je organen.

Wat doet hij?
• Helpt je hartslag rustig te houden
• Ondersteunt je ademhaling
• Stimuleert je spijsvertering
• Speelt een rol bij je stress- en ontspanningsreactie
• Beïnvloedt ook je slik- en stemfuncties
Met andere woorden: de nervus vagus helpt je lichaam in balans te blijven, vooral tussen “actief” en “rustig” zijn.

Er zijn een paar eenvoudige manieren die direct je nervus vagus activeren:
• Diep ademhalen: Langzaam in- maar vooral lang uitademen helpt je zenuwstelsel vertragen en ontspannen (adem rustig 4 tellen in, langzaam 8 tellen uit).
• Koud water op je gezicht: Dit activeert de duikreflex: je hartslag gaat tijdelijk omlaag en je lichaam schakelt deels over op “rustmodus”. Dit gebeurt via een natuurlijke verbinding van je gezicht naar de nervus vagus.
• Zingen of neuriën: Trillingen in je keel stimuleren de vagus.

Door deze oefeningen regelmatig te doen, kun je je lichaam helpen in ruststand te komen en stress te verminderen.

Ook wandelen in de natuur, yoga, dansen, meditatie, je lichaam schudden en nervus vagus reset (oog) oefeningen, helpen je zenuwstelsel op een veilige en ontspannende manier in balans te komen.

Kortom: de nervus vagus is als een biologische rem- en gaspedaal voor je lichaam. Met de juiste oefeningen kun je je lichaam helpen rust te vinden, zowel direct via de zenuw zelf als indirect via ontspanning.

🌸

11/02/2026

Veel van ons hebben al vroeg geleerd om emoties zoals verdriet, boosheid of angst niet (volledig) te uiten. We slikten ze in, hielden ons groot of pasten ons aan.

Vaak gebeurde er iets subtiels maar krachtigs in het lichaam: we hielden onze adem in.

Een ingehouden adem is een beschermingsmechanisme. Het is een slimme, automatische overlevingsstrategie van ons zenuwstelsel om overweldigende gevoelens te dempen.

Maar wat we onderdrukken, verdwijnt niet. Onverwerkte emoties worden opgeslagen in het lichaam en het onderbewuste. Ze zetten zich vast als chronische spanning in spieren, een oppervlakkige ademhaling, een overactief zenuwstelsel of juist een gevoel van verdoving. Het kost enorm veel energie om dit allemaal ‘onder controle’ te houden.

Adem is de brug tussen lichaam en geest.
Wanneer je in een stressvolle situatie terechtkomt, is het essentieel om bewust te blijven ademen. Niet om de emotie weg te duwen, maar om erbij te blijven.

- Ga met je aandacht naar je lichaam.
- Voel wat er werkelijk aanwezig is.
- Laat de emotie er zijn.
- En blijf er bewust doorheen ademen.

Een emotie is letterlijk energy in motion. Het wil bewegen. Het wil gevoeld worden. Wanneer jij het ruimte geeft via je adem, kan het door je heen stromen in plaats van zich vast te zetten.

Pas wanneer een emotie volledig gevoeld is, kan ze je systeem verlaten.

“When you shut down emotion,
you’re also affecting your
immune system, your nervous system.
So the repression of emotions,
which is a survival strategy,
then becomes a source of
physiological illness later on.”
~Gabor Maté

🌸

08/02/2026

Iedereen die wel eens een verbonden ademsessie heeft ervaren, weet dat dit verre van zweverig is. Het is een diep lichaamsgericht proces, waarbij het lichaam zelf gaat spreken, via sensaties, beelden, emoties en inzichten die zich aandienen wanneer daar ruimte aan gegeven wordt.

Het kan helpend zijn om met een intentie een sessie in te gaan; dit kan richting en bedding geven. Tegelijkertijd laat de adem zich niet sturen. Zodra je verwachtingen loslaat en je aandacht volledig bij het ademen brengt, neemt het lichaam als vanzelf het ritme over en gaat je denkende brein een stapje terug.

In die overgave activeert zich iets wat Stanislav Grof beschreef als de innerlijke helende intelligentie, een diep weten in het systeem dat precies begrijpt wat zich wil laten zien, en in welk tempo. De adem opent de deur, maar bepaalt niet wat er doorheen komt.

Alleen jij en je adem, volledig aanwezig in het moment, zonder doel of druk, brengt al regulatie en rust. Vanuit die staat en in een veilige en vertrouwde setting, kan het lichaam ruimte maken en ervaren wat ervaren wil worden, vertrouwend op zijn eigen wijsheid en timing.

Juist omdat het lichaam werkt vanuit zijn eigen wijsheid en timing, is geen enkele ademsessie hetzelfde. Elke sessie sluit aan bij wat er op dát moment gezien, gevoeld of geïntegreerd wil worden, niet meer en niet minder.

Als je hier vragen over hebt of het verder wilt verkennen, voel je dan helemaal welkom.

🌸

05/02/2026

‘Raar eigenlijk, wij zien alleen onze buitenkant, maar bijna alles gebeurt van binnen’ ~ Charlie Mackesy

Een uitspraak die uitnodigt om even stil te staan.

De manier waarop jij naar jezelf in de spiegel kijkt, zegt vaak meer dan alleen iets over hoe je eruitziet. Het laat iets zien van hoe je je vanbinnen voelt. Van je eigenwaarde, je mildheid naar jezelf en de vraag of je diep vanbinnen voelt dat je er mag zijn zoals je bent.

Misschien zijn er delen van jezelf die je liever niet ziet. Delen die pijn doen, verdriet oproepen of dat oude gevoel van “niet goed genoeg zijn” aanraken. Vaak doen we ons best om die stukken weg te houden. Dat kost energie. En soms laat dat zich later zien als onrust, lichamelijke klachten of moeite om echt verbonden te zijn, met jezelf of met de ander.

Wat zou er gebeuren als je eens rustig de tijd neemt om voor de spiegel te zitten en jezelf echt aankijkt? Niet om te oordelen, maar om te zien. Te benoemen wat je ziet, de delen waar je blij van wordt én de delen die pijn doen. En om toe te laten wat je daarbij voelt. Zonder verhaal en zonder analyse. Alleen voelen wat er is.

Kijk met compassie naar jezelf. Met het besef dat alles wat je voelt ergens vandaan komt. Voel waar het pijn doet vanbinnen en wees daar zacht voor. Misschien komen er tranen, misschien ongemak. Dat is oké. Juist dat deel wil gezien en gevoeld worden. Het wil erbij horen.

Jezelf werkelijk aankijken klinkt simpel, maar kan heel confronterend zijn. Tegelijk is het een krachtige eerste stap: de stap naar verbinding met jezelf.

Durf jij jezelf volledig te zien?
Want pas wanneer je jezelf echt ziet, kun je de ander ook werkelijk zien.

🌸

02/02/2026

(Vervolg vorige post)
Voordat je een patroon kunt loslaten, is het belangrijk dat je het eerst herkent. Waarom doe ik de dingen die ik doe? Dit vergt bewustwording, niet gemakkelijk, ik weet het…

Maar merk eens op wanneer je in situaties automatisch reageert door jezelf aan te passen, te pleasen, door te gaan terwijl je moe bent, conflicten vermijdt, altijd sterk blijft of alert, terwijl dat op dat moment misschien niet nodig is.

Dit zijn overlevingspatronen die je (h)erkent en hebben je ooit geholpen om veilig te blijven, erbij te horen of verbinding te houden, maar in je volwassen leven sturen ze je vaak onbewust en kosten ze je (heel veel) energie.

Een patroon laat niet los doordat je het weg wilt hebben, maar wanneer je lichaam ervaart dat het nu veilig is om het anders te doen.

Je zenuwstelsel komt tot rust door ervaringen die veiligheid, vertraging en aanwezigheid bij jezelf brengen. Dat kan o.a. door:
• Ontspannende ademtechnieken (geven je lichaam het seintje ‘veilig’)
• Verbonden ademhaling (laat vastgehouden energie en emoties vrij stromen)
• BRTT®️ (ontlaad lichaamsspanning op een natuurlijke manier)

Maar ook zachte beweging zoals yoga, dansen, wandelen, of je voeten voelen op de grond, neuriën, warmte, rustige aanraking of de nabijheid van iemand die kalm en aanwezig is. Of andere zachte lichaamsgerichte therapieën (mij hielp bv craniosacraaltherapie heel goed).

Wat werkt, verschilt per persoon. Het gaat niet om de juiste techniek, maar om wat joúw lichaam als veilig en helpend ervaart.

Want wanneer het zenuwstelsel tot rust komt, verdiept de adem zich vanzelf, ontstaat er ruimte waar eerst spanning en hoef je minder automatisch te reageren. Dit is het moment waarop een patroon zijn grip verliest.

Wat je loslaat, hoeft je leven niet langer onbewust aan te sturen (read that again!).

En misschien is dat wel het meest bevrijdende inzicht:
Er was nooit iets mis met jou, je lichaam deed precies wat nodig was om jou te beschermen.

🌸

01/02/2026

We dragen allemaal ervaringen met ons mee uit ons leven. Vaak al op jonge leeftijd hebben we manieren ontwikkeld om met spanning, emoties of situaties om te gaan. Dat waren vaak slimme en helpende reacties op dat moment.

Veel van deze reacties worden later automatisch, zonder dat we ons daar bewust van zijn. Deze reacties kunnen patronen worden.
Denk aan: je adem inhouden wanneer het spannend wordt, jezelf aanpassen om conflicten te vermijden, altijd sterk blijven, moeilijk kunnen ontspannen of alert blijven, ook als daar geen directe reden voor is.
Ze zijn ontstaan in momenten waarop het lichaam leerde: zo blijf ik veilig, zo hoor ik erbij, zo red ik het.

Deze patronen zitten niet alleen in gedachten of overtuigingen. Ze worden opgeslagen in het lichaam zelf:
- in het zenuwstelsel dat gewend raakt aan alertheid,
- in de adem die oppervlakkiger wordt,
- in spieren die spanning vasthouden,
- en in het fascia, het bindweefsel dat alles in het lichaam met elkaar verbindt.

Daardoor beïnvloeden ze hoe veilig je je voelt in je lichaam, hoe vrij je ademt, hoe je beweegt en hoe je je verbindt met anderen en met jezelf. Vaak gebeurt dit zonder dat je het doorhebt.

Maar wat als deze patronen niet zijn wie jij bent?
Wat als het geen ‘eigenschappen’ zijn, maar oude beschermingsmechanismen, ontstaan in een tijd waarin ze nodig waren, maar nu misschien niet meer?

Het lichaam onthoudt wat het zenuwstelsel blijft herhalen. Wanneer spanning niet de ruimte krijgt om te ontladen, blijft het lichaam die spanning vasthouden en opnieuw afspelen, via adem, spieren en bindweefsel. Via gedrag.

Kan je voelen hoe vermoeiend dit is?

-> Zie mijn volgende post, het vervolg:
‘Hoe doorbreek ik deze patronen?’

🌸

29/01/2026

Alles wil gevoeld worden❤️

Vreugde laat zich zien in lichte momenten.
Ze herinnert je eraan dat je leeft,
dat er ruimte is voor openheid en warmte.
Het is een natuurlijk deel van wie je bent.

Maar ook moeilijke gevoelens horen erbij.
Verdriet, boosheid, angst, eenzaamheid,
ze komen niet om je te breken,
maar om erkend te worden.

Verdriet wil gewoon stromen.
Boosheid wil ruimte om er te zijn.
Angst wil niet worden weggeduwd.
Eenzaamheid wil in iedere cel doorvoeld worden.
Het wil begrepen en vastgehouden worden,
zoals je zou doen met een kind dat huilt.

Alle gevoelens, of ze nu prettig of zwaar zijn,
behoren tot het mens-zijn.
Ze komen op en verdwijnen weer,
maar jij blijft degene die ze waarneemt.

Verzet je er niet tegen.
Sta toe wat zich aandient.
Want juist door alles te voelen,
kom je dichter bij rust en helderheid.

🌸