23/04/2025
'EEN GOUDEN PAREL'
Soms ontmoet je mensen in je leven die je altijd bijblijven, mensen die iets bij je weten te raken. Een echte 'gouden parel'. Elena is zo'n dame. Graag stel ik haar in onderstaand stukje aan jullie voor. 💛
Hoe ik Elena heb leren kennen is een bijzonder verhaal en gaat al terug naar het jaar 2021. De ontmoeting was bij haar thuis. De reden waarom ik met mijn collega bij haar huis kwamen, was verdrietig. Haar man, Co kon niet meer thuis blijven en zou binnenkort worden opgenomen in het verpleeghuis. Ik ging met mijn collega bij hun op huisbezoek, om zo langzaam kennis te maken met wie Co was en wat voor hem belangrijk was. 🏡
Toen daar het moment was gekomen dat Co bij ons op de Hillen kwam wonen was dit een grote, emotionele rollercoaster. Elena, die super intens betrokken was, voor de zorg voor Co, moest nu leren dit was los te laten. Het was soms lastig, maar ik denk dat we daar echt samen naar toe hebben gewerkt. Elena mocht weer echtgenote zijn, en iets minder 'de verzorgster van'. Co was hier enorm dankbaar voor. Hij kreeg steeds meer vertrouwen in de verzorging en kon wanneer Elena hem kwam opzoeken echt weer van haar houden als zijn vrouw. De band die hun (hebben/) hadden met elkaar is onbeschrijfelijk. Hun hadden zoveel liefde voor elkaar, dat ik er weer warm van word nu ik dit zo opschrijf.🥰
Toen Co zieker werd, en achteruitgang niet meer te voorkomen was, stond Elena iedere dag, en toen het echt slechter ging, ieder uur en iedere seconde aan de zijde van Co. Helaas heeft Co ons te vroeg, en toch ook vrij plotseling, moeten verlaten. Een leegte die niet in te vullen valt bleef achter voor ons, maar vooral voor Elena. 😔
Wat moedig, en wat krachtig is het dan, dat je opstaat. Dat je gaat kijken naar de mensen om je heen. In de periode dat Co bij ons gewoont heeft, leg je natuurlijk connecties, ook met andere 'medebewoners'. Zo heeft Elena ook Jo en Jan ontmoet. Ze voelde direct de connectie en heeft ze na het overlijden van Co bijna iedere week, als 'vaste vrijwilliger' bezocht. Elena ging dan lekker met hun naar buiten, naar de supermarkt, of maakte tijd voor een goed, diepgaand gesprek. Elena kwam ook helpen bij activiteiten of uitjes, zo ging ze mee naar de dierentuin of hielp ze bij de Paasbrunch. 🎠🐆🐇
Nu, 3,5 jaar later, is Elena nogsteeds een zeer gewaardeerde vrijwilligster op de Hillen. Ze heeft onlangs ook een cursus/studie afgerond als VPTZ'er. Een vrijwilligster die zich mag inzetten bij de paliatieve zorg voor de bewoners. Wij, als zorg, kunnen een beroep op Elena doen, als iemand overgaat naar een andere levensfase. Elena heeft dan een begeleidende rol in dat gehele proces. 💌
Hoe bijzonder is dat. Ik voel me gezegend dat ik zulke mensen mag ontmoeten in mijn leven. Elena is echt in mijn ogen een voorbeeld van hoe een 'goed mens' in elkaar zit. Mijn dank naar haar is groot en daarom verdient zij het ook eens genoemd te worden. 💪🏻
Lieve Elena, bedankt voor wie jij bent. Als vrijwilligster, maar vooral ook als mens. ❤️
Dikke knuffel,
X
Zuster Maud
