03/09/2025
Te laat naar relatietherapie?
Mensen stappen vaak pas laat naar relatietherapie. Soms pas als de ruzies te groot zijn geworden, de verwijdering te pijnlijk is, of als de gedachte aan uit elkaar gaan al uitgesproken is. Ik begrijp dat heel goed. Want toegeven dat het niet goed gaat in je relatie, is misschien wel het moeilijkste dat er is.
In mijn praktijk voor relatietherapie in Breda hoor ik vaak: “We hadden dit eerder moeten doen.” En ja, dat klopt vaak ook. Maar tegelijk vind ik dat geen verwijt. Het is logisch dat stellen wachten. Want niemand start een relatie met de gedachte: laten we later samen in therapie gaan.
Uitstellen hoort bij ons
We stellen veel dingen in het leven uit. Denk aan de tandarts, een doktersafspraak of het moment waarop je eindelijk dat gesprek met je leidinggevende voert. Vaak pas als de pijn groot genoeg is, zetten we die stap. En in een relatie werkt het niet anders. Zolang het nog een beetje gaat, houden we vol. Tot het echt niet meer gaat.
Net als bij een lekkend dak: je ziet eerst wat kleine druppels, maar pas als het water door het plafond komt, bel je een dakdekker. Terwijl het probleem er al langer was. Zo is het met relaties ook. Vaak is de onderliggende pijn, de eenzaamheid of het gevoel van niet gehoord worden, er al maanden of jaren. Pas als de spanning te groot wordt, volgt de stap naar een relatietherapeut in Breda.
Begrip voor wachten
Ik heb daar alle begrip voor. Want hulp vragen voelt kwetsbaar. Het betekent dat je moet toegeven dat je het samen even niet meer redt. En dat druist in tegen ons verlangen om sterk te zijn, om het zelf te kunnen.
In onze maatschappij waarderen we zelfstandigheid en doorzetten. We ruilen ons huis in voor een groter huis, onze auto voor een betere auto, en onze baan voor een betere baan. Maar een relatie werkt niet zo. Die vraagt om onderhoud, en dat voelt soms als falen. Terwijl het dat niet is. Het is juist een vorm van zorg: voor jezelf, voor je partner en voor jullie samen.
Herstel van perspectief
Wat ik belangrijk vind, is dat stellen zich realiseren dat relatietherapie niet alleen bedoeld is als “laatste redmiddel.” Het is juist een kans om opnieuw te kijken naar elkaar, naar wat er wél is.
De partner die alleen nog maar gezien wordt als degene die altijd weg is, blijkt misschien ook degene te zijn die alles regelt voor het gezin. De vrouw die alleen nog maar wordt gezien als “de boze”, blijkt ook degene te zijn die zich diep verbonden voelt, maar dat op een andere manier laat zien. Het gaat erom het grotere plaatje terug te vinden.
Relatietherapie gaat dan niet alleen over het oplossen van ruzies, maar over het herstellen van perspectief. Zien wie de ander óók is, naast de pijn en de verwijten.
Te laat bestaat niet
Dus ja, veel stellen komen “te laat”. Maar in mijn ogen is het nooit echt te laat. Want het moment dat jullie besluiten samen naar een relatietherapeut te stappen, is ook het moment dat je laat zien: onze relatie is het waard om in te investeren.
En misschien is dat wel de mooiste vraag die overblijft:
• Wat maakt dat jullie dit nú belangrijk genoeg vinden om te onderzoeken?
• Welke verwachtingen hebben jullie van elkaar die misschien te zwaar zijn geworden?
• En wat zou er gebeuren als je elkaar weer eens zou zien zoals aan het begin: met nieuwsgierigheid en verwondering?
Want misschien gaat het er niet om hoe laat je komt, maar of je nog bereid bent samen de deur open te doen.
⸻
Rob Minten
relatietherapie-in-breda.nl
