27/01/2026
Ik liet mijn dochter van 5 haar eigen pizza maken.
En nee, het werd geen perfecte pizza.
Er lag bloem op het aanrecht. Op de grond. Op haar wangen.
Echt overal…
Het deeg was iets te plakkerig en niet helemaal gerezen.
De keuken was een rommeltje.
Maar we hebben zó gelachen.
We deden dit echt samen. Vol aandacht voor de pizza, en voor elkaar.
En toen besefte ik het me pas: dit is waar het over gaat.
Niet over iets perfects op tafel zetten.
Niet over alles zelf doen omdat het dan “beter” gaat.
Maar over de ervaring.
Zij herinnert zich later niet of de pizza mooi rond was.
Of het deeg precies goed was.
Zij herinnert zich dat ze samen met mama pizza maakte.
En de lol die we erbij hadden.
Dat is waar het om gaat 🩷