19/03/2026
Vanmorgen vroeg ik aan een lieve vriendin:
“Waar gaat de reis naartoe?”
Ik moest even glimlachen.
Want voor mij is het onderweg zijn waar het om gaat.
En toch zijn er momenten geweest (en nog),
dat ik zó graag het antwoord
of de eindbestemming had willen weten.
Iets wat heel mens-eigen is, als je het mij vraagt.
We bewegen naar die stip op de horizon,
naar het doel dat we ons onderweg stellen.
Na een paar maanden bewust loslaten,
waarvan nu drie weken letterlijk ‘onderweg zijn’,
en ik de hele maand maart in zonnig Spanje verblijf,
voel ik hoe de angst
dat ik ergens naartoe móét bewegen
langzaam afbrokkelt.
Ik weet het niet.
Wat ik wél weet,
is dat ik die stip op de horizon
vaak verward heb met zingeving.
En nu ik dat steeds meer
in mijn onderweg zijn aan het ont-warren ben,
voel ik misschien wel voor het eerst, dat het kloppen van mijn hart
voldoende is.
Liefs,
Claudia - Implicare 🌱