Yoga Castricum

20/02/2026

03/02/2026

Over onszelf: "Angst en verdriet"

Hoe leren we moed vatten?

Dankbaarheid maakt angst kleiner.

Ongemerkt verliezen wij regelmatig, soms zelfs meer dan
eens per dag, de moed. We hebben daar allerlei uitdrukkingen voor, bijvoorbeeld: de moed zakt mij in de schoenen. Gelukkig krabbelen we meestal vanzelf, in de regel eveneens onbewust,
weer omhoog en vatten weer moed.
Maar wat helpt ons nu eigenlijk om weer moed te vatten?
We kijken meestal op tegen mensen die het in onze ogen
‘gemaakt’ hebben of die nergens voor lijken terug te deinzen.
Het is, alsof zij helemaal geen angst en onzekerheid kennen.
Als wij onszelf met hen vergelijken, voelen we ons alleen maar kleiner worden, en sijpelt het laatste restje innerlijke kracht en
zelfvertrouwen ook nog eens weg. Dus voelen we ons door zo’n vergelijking nog onzekerder en angstiger dan dat we al waren.
Daarom is het beter onszelf te vergelijken met mensen die het moeilijker hebben dan wijzelf en die het desondanks nog steeds weten te redden. Zo’n vergelijking maakt ons bescheiden, want
je begint te beseffen dat je het zo slecht nog niet hebt.
Ook maakt zo’n vergelijking je dankbaar: de moeilijke
levensweg die zij moeten gaan, bleef jou bespaard.
Het is, alsof die dankbaarheid en bescheidenheid jouw angst kleiner maken, alsof die begint ineen te schrompelen.

Angst leren delen

Zelf lees ik graag boeken en romans over mensen die in hun
leven door allerlei heftige ervaringen heen moesten gaan:
die niet gezien werden, niet erkend of die eigenzinnige wegen gingen en daarom veroordeeld werden.
Ik voel hoe mijn eigen zielenkrachten sterker worden als ik lees
hoe zij al die uitdagingen en al die weerstanden uiteindelijk overwonnen en mensen werden die gezag uitstraalden, die in
staat zijn anderen te leiden en die een monument zijn van
wijsheid. Want dat was de winst die zij op deze levensweg veroverden: dat ze wijze mensen werden.
Deze voorbeelden zijn belangrijk:
ze maken ons geestelijk sterker en verkleinen de angst.
Daarnaast kun je leren je angsten en onzekerheden te delen
met anderen.
Vaak krijg je van hen te horen dat ook zij regelmatig met onzekerheid en angst te kampen hebben. Meestal had je dat helemaal niet door, want aan de buitenkant zie je dat immers meestal niet. Je zult ervaren hoe door zulke gesprekken je
angst minder wordt.
Als je zo bewust met je eigen angsten om leert gaan, zal je
er zeker geestelijk door groeien. Je ervaart aan den lijve dat je werkelijk in staat bent die angsten te doorstaan en dat je er uiteindelijk sterker door wordt. Want achter de angst ligt altijd
de innerlijke moed verborgen: Heb daarom geduld.
Doorsta de angst en je zult als vanzelf uitkomen bij de moed.

Hans Stolp

17/12/2025

Samen op weg naar kerst, feest van het Licht...

Een gebed

Maak mijn ziel doorlaatbaar bid ik u,
zodat de Christus in mij spreken kan.

Laat verdriet in mij tot winst worden,
zodat ik meer begrijp en meer verdraag:
dan zal de Christus in mij geboren kunnen worden.

Laat inzicht in mij rijpen,
zodat ik het geheim van de Christus
doorvoelen en begrijpen kan.

Laat mij innerlijk tot rust komen,
zodat ik in de stilte de nabijheid
van mijn engel voelen en ervaren kan.

Laat mij troost vinden in de warmte
die van Christus uitgaat en mij omhult
en nieuwe kracht geeft.

Laat mij zo omgaan met alles
wat in deze tijd op mij afkomt
dat ik daarin de geboorte van
een nieuwe tijd aflezen kan.

Maar, laat mij bovenal dienaar
van uw liefde mogen zijn:
dan wordt uw rijk geboren op aarde.

Hans stolp

Art: Rembrandt (1606-1669)

23/11/2025

Speciaal onderwerp:
"De herontdekking van onze verloren ziel" Deel II

Egyptische cultuur gespiegeld:

Die toenemende aandacht voor het fysieke lichaam
doet denken aan een tijd en een cultuur, die al ver
achter ons liggen, maar waarin eveneens zo’n sterke
aandacht voor het lichaam bestond: de Egyptische
cultuur. Meestal wordt gezegd dat die cultuur
ofwel het Egyptische tijdvak van 2907 voor Christus
tot 747 voor Christus duurde.
Ook in Egypte werd veel aandacht besteed aan het
lichaam, maar dan niet zozeer aan het levende
lichaam, maar vooral aan het dode lichaam.
De Egyptenaren staan immers bekend om de
mummies: hun kunst om het dode lichaam zo
te behandelen en te conserveren dat het nog
eeuwenlang kon blijven voortbestaan.
In allerlei musea over heel de wereld liggen
gebalsemde mummies uit die tijd die dus al
duizenden jaren oud zijn! Merkwaardig daarbij
is overigens dat we ons nooit hebben afgevraagd
of het eeuwenlang bewaren van zo’n gebalsemd
lichaam misschien wel eens een negatieve invloed
kan hebben op de verdere levensweg van de ziel
die eens dat lichaam bewoonde….
Eerdere culturen kenden de praktijk van het
balsemen niet. In de oeroude Indische cultuur en
in de oorspronkelijke Perzische cultuur leefde het
sterke besef dat je het dode lichaam maar het beste
kon verbranden, omdat de ziel zich dan vrijelijk, want
bevrijd van het fysieke lichaam, kon voortbewegen
op haar reis door de geestelijke werelden.
Maar in Egypte was dit een vanzelfsprekende weten;
het was immers geen geloof, maar een schouwend
weten, langzaam vervaagd en werd de dood een
vraagteken voor de mens.
Het uitzicht op het leven aan de overkant van de
dood was wazig, mistig en onduidelijker geworden.
Vanaf 3000 v. Chr. was het Kali Yuga ingetreden, het
donkere tijdperk, waarin de geestelijke wereld steeds
meer toegesloten werd. Alleen ingewijden konden
nog wat waarnemen. Daardoor kwam men op de
gedachte dat de gestorvene op zijn reis door het
hiernamaals de herinnering aan dat fysieke lichaam
en aan allerlei gebruiksvoorwerpen goed zou kunnen
gebruiken.
Dat mummificeren had grote gevolgen: de ziel kwam
voortdurend terug om naar haar, gemummificeerde,
lichaam te kijken, het te bewonderen en voorbereidingen
te treffen om de volgende keer weer precies zo’n lichaam
te krijgen. Sinds die Egyptische ervaring hebben we een
sterkere interesse ontwikkeld voor ons fysieke lichaam.
Velen ons ons hebben immers wel een Egyptische
incarnatie achter de rug en hebben vanuit dat leven,
en vooral vanuit het leven na de dood in die incarnatie,
die sterkere interesse voor het lichaam meegenomen.
En naast die aandacht voor het lichamelijke hebben we
vanuit die tijd een sterk ontwikkeld materie, ofwel een
sterk ontwikkeld materialisme meegenomen:
dat ontwikkelde zich als vanzelf uit die fascinatie voor
het dode lichaam.
Via de materie van het fysieke lichaam raakten we
gefixeerd op alle materie!

Hans Stolp

Wordt vervolgd

19/11/2025

22/10/2025

Sta stevig, ontspan, adem en voel je prana stromen. Vraag je je af wat we daarmee bedoelen? Kom het ontdekken! Ma 28 okt start het reguliere lesrooster weer. Boek een algemene yoga les via ons lesrooster www.yogacastricum.nl/lesrooster. Alle paarse lessen vinden plaats in de yogaschool in Castricum.