18/01/2026
Afgelopen vrijdag was het event Aandacht voor verlies en rouw op Landgoed De Zwanenhof, georganiseerd door Simone Busscher.
In de ochtend was Manu Keirse aan het woord, die moeiteloos en helder vertelde, dat verlies en rouw kan voelen als een onervaren chauffeur van een trein, die maar doordendert. Als een onbekend spoor, niet wetend waarheen...
In de middag waren er workshops, waaronder die van Petra Relker - Schrijf je rouw, die van Bjorn Visser van Stichting Rouwkost en ook ik mocht een workshop verzorgen: Verlies en rouw, onder je huid. En hoe ik daarmee mensen in mijn praktijk begeleid voor ondersteuning, voor inzichten, om ruimte te kunnen geven aan emoties en om "machinist" te kunnen zijn in hun eigen sneltrein.
Er waren veel deelnemers. Samen rondom het thema verlies en rouw. Er was stilte.
Er was ruimte voor verdriet, herinneringen en soms een glimlach. Er waren tranen, troost en hoewel het wat fris was in de kapel van de Zwanenhof: warme verbindingen!
We staken een kaarsje aan voor datgeen wat was en niet meer is, voor iets en iemand die we verloren en dat hoefde niet weg. We stonden stil bij hoe verlies niet alleen iets is van het hoofd,
maar hoe het lichaam altijd meedoet.
Hoe het vasthoudt, reageert, beschermt — en soms zachtjes iets wil loslaten om de pijn van gemis te voelen.
In de ruimte ontstonden inzichten die niet bedacht konden worden.
Ze dienden zich aan, via adem, spanning, druk op de borst, hartslag en ontspanning. Om daarna te ervaren wat ze in huis hadden om het verlies te dragen. Mild te kunnen zijn in het overleven van verlies.
Rouw vraagt namelijk geen oplossing, maar een plek om te landen.
Die plek wil ik graag mee helpen creëren.
Dankbaar voor iedereen die deze middag mee vorm gaf!
Binnenkort bied ik deze workshop ook aan vanuit mijn eigen praktijk.
Je bent welkom om aan te sluiten wanneer het voor jou klopt.